மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.248.1
शत्रुभिर्जितबद्धस् पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
मोक्षितस्य युधा पश्चान्मानिनः सुदुरात्मनः ॥ ३.२४८.१ ॥
எதிரிகளால் வெல்லப்பட்டு கட்டப்பட்டவனும், பின்னர் மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களால் போரில் விடுவிக்கப்பட்டவனுமாகிய, பெருமை கொண்ட அந்த மிகத் தீய மனமுடையவனை (பற்றி).
3.248.2
कत्थनस्यावलिप्तस्य गर्वितस् च नित्यशः ।
सदा च पौरुषौदार्यैः पाण्डवानवमन्यतः ॥ ३.२४८.२ ॥
எப்போதும் வீம்பு பேசி, இறுமாப்பும் பெருமையும் கொண்டு, எப்போதும் தன் வீரத்தையும் தாராளத்தையும் காட்டி பாண்டவர்களை இகழ்ந்தவனாகிய (அவனைப் பற்றி).
3.248.3
दुर्योधनस् पापस्य नित्याहंकारवादिनः ।
प्रवेशो हास्तिनपुरे दुष्करः प्रतिभाति मे ॥ ३.२४८.३ ॥
எப்போதும் அகங்காரமாகப் பேசும் பாவியான துரியோதனனுக்கு ஹஸ்தினாபுரத்தில் நுழைவது கடினமாகத் தோன்றுகிறது.
3.248.4
तस्य लज्जानवितस्यैव शोकव्याकुलचेतसः ।
प्रवेशं विस्तरेण रत्वं वैशंपायन कीर्तय ॥ ३.२४८.४ ॥
வெட்கத்தால் நிறைந்து, துயரத்தால் கலங்கிய மனமுடையவனின் ஹஸ்தினாபுர நுழைவை, ஓ வைசம்பாயனா, விரிவாக விவரித்துச் சொல்லுங்கள்.
3.248.5
धर्मराजनिसृष्स्तु धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ।
लज्जयाऽधोमुखः सीदन्नुपासर्पत्सुदुःखितः ॥ ३.२४८.५ ॥
தருமராஜனால் விடுவிக்கப்பட்ட துருதராஷ்டிரனின் மகன் சுயோதனன், வெட்கத்தால் முகம் தாழ்த்தி, மிகுந்த துயருடன் சோர்ந்து அருகில் சென்றான்.
3.248.6
स्वपुरं प्रययौ राजा चतुरङ्गबलानुगः ।
शोकोदहतया बुद्ध्या चिन्तयानः पराभवम् ॥ ३.२४८.६ ॥
அரசன் நால்வகைப் படையோடு தன் நகருக்குச் சென்றான்; துயரத் தீயால் வாட்டப்பட்ட மனத்தோடு, தோல்வியையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தான்.
3.248.7
विमुच्य पथि यानानि देशे सुयवसोदके ।
सन्निविष्टः शुभे रम्ये भूमिभागे यथेप्सितम्।
हस्त्यश्वरथपादातं यथास्थानं न्यवेशयत् ॥ ३.२४८.७ ॥
வழியில் வாகனங்களை அவிழ்த்து, நல்ல புல்லும் நீரும் உள்ள அழகிய இனிய நிலப்பரப்பில் விருப்பப்படி பாளையமிட்டு, யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், காலாட்படையை அவரவர் இடத்தில் நிறுத்தினான்.
3.248.8
अथोपविष्टं राजानं पर्यङ्के ज्वलनप्रभे ।
उपप्लुतं यथा सोमं राहुणा रात्रिसंक्षये।
उपागम्याब्रवीत्कर्णो दुर्योधनमिदं तदा ॥ ३.२४८.८ ॥
அப்போது நெருப்புபோல் ஒளிரும் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்த அரசனிடம், இரவின் முடிவில் ராகுவால் பற்றப்பட்ட சந்திரனைப்போல், கர்ணன் அணுகி துரியோதனனிடம் இதைச் சொன்னான்.
3.248.9
दिष्ट्या जीवसि गान्धारे दिष्ठ्या नः संगमः पुनः ।
दिष्ट्या त्वया जिताश्चैव गन्धर्वाः कामरूपिणः ॥ ३.२४८.९ ॥
காந்தாரியின் மகனே, நல்லவேளையாக நீ உயிருடன் இருக்கிறாய்; நல்லவேளையாக நாம் மீண்டும் சந்தித்தோம்; நல்லவேளையாக நீ விருப்பப்படி உருவம் எடுக்கும் கந்தர்வர்களை வென்றிருக்கிறாய்.
3.248.10
दिष्ट्या समग्रान्पश्यामि भ्रातॄस्ते कुरुनन्दन ।
विजिगीषून्रणे युक्तान्निर्जितारीन्महारथान् ॥ ३.२४८.१० ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, நல்லவேளையாக உன் சகோதரர்கள் அனைவரையும் ஒன்றாகக் காண்கிறேன்; போரில் வெல்ல விரும்பி ஆயத்தமாக, எதிரிகளை வென்ற மகாரதர்களான அவர்களை.
3.248.11
अहं त्वभिद्रुतः सर्वैर्गन्धर्वैः पश्यतस्व ।
नाशक्नुवं स्थापयितुं दीर्यमाणां च वाहिनीम्।
शरक्षताङ्गश्च भृशं व्यपयातोऽभिपीडितः ॥ ३.२४८.११ ॥
ஆனால் அனைத்து கந்தர்வர்களும் என்மீது பாய்ந்தனர்; உன் கண்முன்னே சிதறிக்கொண்டிருந்த படையை என்னால் நிறுத்த முடியவில்லை; அம்புகளால் உடல் காயமடைந்து, மிகுந்த வேதனையுடன் பின்வாங்கினேன்.
3.248.12
इदं त्वत्यद्भुतं मन्ये यद्युष्मानिह भारत ।
अरिष्टानक्षसांश्चापि सदारबलवाहनान्।
विमुक्तान्संप्रपश्यामि युद्धात्तस्मादमानुषात् ॥ ३.२४८.१२ ॥
பாரதா, அந்த மனிதரல்லாத போரிலிருந்து நீங்கள் இங்கே, அரிஷ்டர்களும் அக்ஷர்களும் மனைவியர், படை, வாகனங்களுடன் விடுபட்டிருப்பதைக் காண்கிறேன்; இது மிக அற்புதம் என்று கருதுகிறேன்.
3.248.13
नैतस्य कर्ता लोकेऽस्मिन्पुमान्विद्यति भारत ।
यत्कृतं ते महाराज सह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४८.१३ ॥
பாரதா, இவ்வுலகில் இதைச் செய்யக்கூடிய எந்த மனிதனும் இல்லை; மகாராஜா, நீங்கள் உங்கள் சகோதரர்களுடன் போரில் செய்தது இதுவே.
3.248.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
उवाचावाक्शिरा राजन्बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ३.२४८.१४ ॥
கர்ணன் இவ்வாறு கூறியதும், மன்னன் துரியோதனன் தலை தாழ்த்தி, கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் பேசினான்.
3.248.15
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४८.१५ ॥
இரும்புச் சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டிருந்த அரசனை அவர்கள் விடுவித்தனர்.