Mahābhārata · Adhyāya 3.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.248.1
शत्रुभिर्जितबद्धस् पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
मोक्षितस्य युधा पश्चान्मानिनः सुदुरात्मनः ॥ ३.२४८.१ ॥
Über ihn, der von Feinden besiegt und gefesselt wurde und danach im Kampf von den hochherzigen Pāṇḍavas befreit wurde, den stolzen und äußerst bösgesinnten Mann.
3.248.2
कत्थनस्यावलिप्तस्य गर्वितस् च नित्यशः ।
सदा च पौरुषौदार्यैः पाण्डवानवमन्यतः ॥ ३.२४८.२ ॥
Über den stets prahlerischen, überheblichen und eingebildeten Mann, der die Pāṇḍavas stets mit seiner Mannhaftigkeit und Freigebigkeit verachtete.
3.248.3
दुर्योधनस् पापस्य नित्याहंकारवादिनः ।
प्रवेशो हास्तिनपुरे दुष्करः प्रतिभाति मे ॥ ३.२४८.३ ॥
Es erscheint mir schwierig, dass der sündhafte Duryodhana, der ständig von seinem eigenen Ich spricht, nach Hāstinapura zurückkehren kann.
3.248.4
तस्य लज्जानवितस्यैव शोकव्याकुलचेतसः ।
प्रवेशं विस्तरेण रत्वं वैशंपायन कीर्तय ॥ ३.२४८.४ ॥
Erzähle ausführlich, o Vaiśampāyana, den Einzug in Hāstinapura dessen, der von Scham erfüllt und dessen Geist von Kummer aufgewühlt war.
3.248.5
धर्मराजनिसृष्स्तु धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ।
लज्जयाऽधोमुखः सीदन्नुपासर्पत्सुदुःखितः ॥ ३.२४८.५ ॥
Suyodhana aber, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, von dem König des Dharma befreit, ging mit gesenktem Haupt vor Scham, niedergeschlagen und tief betrübt, näher heran.
3.248.6
स्वपुरं प्रययौ राजा चतुरङ्गबलानुगः ।
शोकोदहतया बुद्ध्या चिन्तयानः पराभवम् ॥ ३.२४८.६ ॥
Der König zog in seine Stadt, gefolgt von seinem vierfachen Heer, den Geist vom Feuer des Kummers versengt, über seine Niederlage grübelnd.
3.248.7
विमुच्य पथि यानानि देशे सुयवसोदके ।
सन्निविष्टः शुभे रम्ये भूमिभागे यथेप्सितम्।
हस्त्यश्वरथपादातं यथास्थानं न्यवेशयत् ॥ ३.२४८.७ ॥
Nachdem er die Fahrzeuge auf dem Weg ausgespannt hatte, lagerte er nach Belieben an einem angenehmen, lieblichen Ort mit gutem Futter und Wasser und stellte Elefanten, Pferde, Wagen und Fußsoldaten jeweils an ihren Platz.
3.248.8
अथोपविष्टं राजानं पर्यङ्के ज्वलनप्रभे ।
उपप्लुतं यथा सोमं राहुणा रात्रिसंक्षये।
उपागम्याब्रवीत्कर्णो दुर्योधनमिदं तदा ॥ ३.२४८.८ ॥
Da trat Karṇa zu dem König, der auf einem feuergleich glänzenden Lager saß und betrübt war wie der Mond, den Rāhu am Ende der Nacht ergriffen hat, und sprach zu Duryodhana diese Worte.
3.248.9
दिष्ट्या जीवसि गान्धारे दिष्ठ्या नः संगमः पुनः ।
दिष्ट्या त्वया जिताश्चैव गन्धर्वाः कामरूपिणः ॥ ३.२४८.९ ॥
Glücklicherweise lebst du, Sohn der Gāndhārī; glücklicherweise sind wir wieder vereint; und glücklicherweise hast du die Gandharvas besiegt, die nach Belieben jede Gestalt annehmen.
3.248.10
दिष्ट्या समग्रान्पश्यामि भ्रातॄस्ते कुरुनन्दन ।
विजिगीषून्रणे युक्तान्निर्जितारीन्महारथान् ॥ ३.२४८.१० ॥
O Freude der Kurus, glücklicherweise sehe ich alle deine Brüder beisammen, große Wagenkämpfer, begierig zu siegen im Kampf, bereit, ihre Feinde besiegt habend.
3.248.11
अहं त्वभिद्रुतः सर्वैर्गन्धर्वैः पश्यतस्व ।
नाशक्नुवं स्थापयितुं दीर्यमाणां च वाहिनीम्।
शरक्षताङ्गश्च भृशं व्यपयातोऽभिपीडितः ॥ ३.२४८.११ ॥
Doch alle Gandharvas griffen mich an, und vor deinen Augen konnte ich das sich zerstreuende Heer nicht aufhalten; mit pfeilverwundetem Körper, schwer bedrängt, zog ich mich zurück.
3.248.12
इदं त्वत्यद्भुतं मन्ये यद्युष्मानिह भारत ।
अरिष्टानक्षसांश्चापि सदारबलवाहनान्।
विमुक्तान्संप्रपश्यामि युद्धात्तस्मादमानुषात् ॥ ३.२४८.१२ ॥
Bhārata, ich halte es für höchst erstaunlich, euch hier zu sehen, auch die Ariṣṭas und Akṣasas, befreit mit Frauen, Heeren und Fahrzeugen aus jener übermenschlichen Schlacht.
3.248.13
नैतस्य कर्ता लोकेऽस्मिन्पुमान्विद्यति भारत ।
यत्कृतं ते महाराज सह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४८.१३ ॥
Bhārata, es gibt auf dieser Welt keinen Menschen, der dies vollbringen könnte; großer König, dies hast du mit deinen Brüdern im Kampf vollbracht.
3.248.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
उवाचावाक्शिरा राजन्बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ३.२४८.१४ ॥
Von Karṇa so angesprochen, sprach König Duryodhana mit gesenktem Haupt und tränenerstickter Stimme.
3.248.15
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४८.१५ ॥
Sie befreiten den König, der mit eisernen Fesseln gebunden war.