మహాభారతం · అధ్యాయం 3.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.248.1
शत्रुभिर्जितबद्धस् पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
मोक्षितस्य युधा पश्चान्मानिनः सुदुरात्मनः ॥ ३.२४८.१ ॥
శత్రువులచే జయింపబడి బంధింపబడి, తరువాత మహాత్ముడైన పాండవులచే యుద్ధంలో విడిపించబడిన, గర్విష్ఠుడు మరియు అత్యంత దుష్టాత్ముడైన ఆ (దుర్యోధనుని) గురించి.
3.248.2
कत्थनस्यावलिप्तस्य गर्वितस् च नित्यशः ।
सदा च पौरुषौदार्यैः पाण्डवानवमन्यतः ॥ ३.२४८.२ ॥
ఎల్లప్పుడూ గొప్పలు చెప్పుకుంటూ, అహంకారంతో గర్వించి, ఎల్లప్పుడూ తన పౌరుషం మరియు ఔదార్యంతో పాండవులను తృణీకరించిన (అతని గురించి).
3.248.3
दुर्योधनस् पापस्य नित्याहंकारवादिनः ।
प्रवेशो हास्तिनपुरे दुष्करः प्रतिभाति मे ॥ ३.२४८.३ ॥
ఎల్లప్పుడూ అహంకారపు మాటలు పలికే పాపి దుర్యోధనుడికి హస్తినాపురంలో ప్రవేశం కష్టంగా కనిపిస్తోంది.
3.248.4
तस्य लज्जानवितस्यैव शोकव्याकुलचेतसः ।
प्रवेशं विस्तरेण रत्वं वैशंपायन कीर्तय ॥ ३.२४८.४ ॥
సిగ్గుతో నిండి, దుఃఖంతో కలత చెందిన మనస్సు గల అతని హస్తినాపుర ప్రవేశాన్ని, ఓ వైశంపాయనా, విస్తారంగా వర్ణించు.
3.248.5
धर्मराजनिसृष्स्तु धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ।
लज्जयाऽधोमुखः सीदन्नुपासर्पत्सुदुःखितः ॥ ३.२४८.५ ॥
ధర్మరాజు విడిపించగా, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు సుయోధనుడు సిగ్గుతో ముఖం వంచుకుని, అత్యంత దుఃఖంతో కృంగిపోతూ సమీపించాడు.
3.248.6
स्वपुरं प्रययौ राजा चतुरङ्गबलानुगः ।
शोकोदहतया बुद्ध्या चिन्तयानः पराभवम् ॥ ३.२४८.६ ॥
రాజు చతురంగ బలంతో తన నగరానికి వెళ్ళాడు; శోకాగ్నితో దహించబడిన బుద్ధితో, పరాభవాన్నే ఆలోచిస్తూ.
3.248.7
विमुच्य पथि यानानि देशे सुयवसोदके ।
सन्निविष्टः शुभे रम्ये भूमिभागे यथेप्सितम्।
हस्त्यश्वरथपादातं यथास्थानं न्यवेशयत् ॥ ३.२४८.७ ॥
దారిలో వాహనాలను విడిచి, మంచి గడ్డి, నీరు ఉన్న సుందరమైన ప్రదేశంలో ఇష్టానుసారం విడిది చేసి, ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, కాలిబంట్లను వారివారి స్థానాల్లో నిలిపాడు.
3.248.8
अथोपविष्टं राजानं पर्यङ्के ज्वलनप्रभे ।
उपप्लुतं यथा सोमं राहुणा रात्रिसंक्षये।
उपागम्याब्रवीत्कर्णो दुर्योधनमिदं तदा ॥ ३.२४८.८ ॥
అప్పుడు అగ్నిలా ప్రకాశించే మంచంపై కూర్చున్న రాజు వద్దకు, రాత్రి ముగింపులో రాహువుచే పట్టబడ్డ చంద్రుడిలా ఉన్న అతని వద్దకు కర్ణుడు వచ్చి దుర్యోధనునితో ఇలా అన్నాడు.
3.248.9
दिष्ट्या जीवसि गान्धारे दिष्ठ्या नः संगमः पुनः ।
दिष्ट्या त्वया जिताश्चैव गन्धर्वाः कामरूपिणः ॥ ३.२४८.९ ॥
గాంధారి కుమారా, అదృష్టవశాత్తు నీవు బ్రతికి ఉన్నావు; అదృష్టవశాత్తు మనం మళ్లీ కలిశాము; అదృష్టవశాత్తు ఇష్టరూపధారులైన గంధర్వులను నీవు జయించావు.
3.248.10
दिष्ट्या समग्रान्पश्यामि भ्रातॄस्ते कुरुनन्दन ।
विजिगीषून्रणे युक्तान्निर्जितारीन्महारथान् ॥ ३.२४८.१० ॥
కురునందనా, అదృష్టవశాత్తు నీ సోదరులందరినీ ఒకచోట చూస్తున్నాను; యుద్ధంలో జయించాలనే కోరికతో సిద్ధంగా ఉన్న, శత్రువులను జయించిన మహారథులను.
3.248.11
अहं त्वभिद्रुतः सर्वैर्गन्धर्वैः पश्यतस्व ।
नाशक्नुवं स्थापयितुं दीर्यमाणां च वाहिनीम्।
शरक्षताङ्गश्च भृशं व्यपयातोऽभिपीडितः ॥ ३.२४८.११ ॥
కానీ గంధర్వులందరూ నాపై దాడి చేశారు; నీ కళ్ళ ముందే చెదురుతున్న సైన్యాన్ని నేను నిలపలేకపోయాను; బాణాలతో గాయపడిన శరీరంతో తీవ్రంగా బాధపడి వెనుదిరిగాను.
3.248.12
इदं त्वत्यद्भुतं मन्ये यद्युष्मानिह भारत ।
अरिष्टानक्षसांश्चापि सदारबलवाहनान्।
विमुक्तान्संप्रपश्यामि युद्धात्तस्मादमानुषात् ॥ ३.२४८.१२ ॥
భారతా, ఆ అమానుష యుద్ధం నుండి మీరు, అరిష్టులు మరియు అక్షులు, వారి భార్యలు, సైన్యం, వాహనాలతో విముక్తులైనట్లు ఇక్కడ చూస్తున్నాను; ఇది అత్యద్భుతమని భావిస్తున్నాను.
3.248.13
नैतस्य कर्ता लोकेऽस्मिन्पुमान्विद्यति भारत ।
यत्कृतं ते महाराज सह भ्रातृभिराहवे ॥ ३.२४८.१३ ॥
భారతా, ఈ లోకంలో ఇది చేయగల పురుషుడు లేడు; మహారాజా, నీవు నీ సోదరులతో కలిసి యుద్ధంలో చేసినది ఇదే.
3.248.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
उवाचावाक्शिरा राजन्बाष्पगद्गदया गिरा ॥ ३.२४८.१४ ॥
కర్ణుడు ఇలా అనగానే రాజు దుర్యోధనుడు తల వంచి, కన్నీటితో గద్గదమైన స్వరంతో పలికాడు.
3.248.15
राजानं मोचयामासुर्बद्धं निगडबन्धनैः ॥ ३.२४८.१५ ॥
ఇనుప సంకెళ్లతో బంధించబడిన రాజును వారు విడిపించారు.