மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.26.1
वसत्सु वै द्वैतवने पाण्डवेषु महात्मसु ।
अनुकीर्णं महारण्यं ब्राह्मणैः समपद्यत ॥ ३.२६.१ ॥
துவைத வனத்தில் மகாத்மாக்களான பாண்டவர்கள் வசித்தபோது, அந்த பெரிய காடு பிராமணர்களால் நிறைந்தது.
3.26.2
ईर्यमाणेन सततं ब्रह्मघोषेण सर्वशः ।
ब्रह्मलोकसमं पुण्यमासीद्द्वैतवनं सरः ॥ ३.२६.२ ॥
எங்கும் தொடர்ந்து ஒலித்த வேத ஓசையால் துவைத வனமும் அதன் ஏரியும் பிரம்மலோகத்திற்கு நிகரான புனிதமாயின.
3.26.3
यजुषामृचां साम्नां च गद्यानां चैव सर्वशः ।
आसीदुच्चार्यमाणानां निःस्वनो हृदयंगमः ॥ ३.२६.३ ॥
யஜுஸ், ரிக், சாம மந்திரங்களும் உரைநடை மந்திரங்களும் எங்கும் உரத்து ஓதப்பட்டன; அவற்றின் ஒலி உள்ளத்தைத் தொட்டது.
3.26.4
ज्याघोषश्चैव पार्थानां ब्रह्मघोषश्च धीमताम् ।
संसृष्टं ब्रह्मणा क्षत्रं भूय एव व्यरोचत ॥ ३.२६.४ ॥
பார்த்தர்களின் வில் நாணொலியும், அறிவுள்ள பிராமணர்களின் பிரம்மகோஷமும் கலந்து, க்ஷத்திரியர் ஒளி மேலும் பிரகாசித்தது.
3.26.5
अथाब्रवीद्बको दाल्भ्यो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
सन्ध्यां कौन्तेयमासीनमृषिभिः परिवारितम् ॥ ३.२६.५ ॥
அப்போது தால்பியனான பகன் தர்மராஜனாகிய யுதிட்டிரரிடம் சொன்னான்; சந்தியா காலத்தில் ரிஷிகளால் சூழப்பட்டு குந்தியின் மகன் அமர்ந்திருந்தான்.
3.26.6
पश्य द्वैतवने पार्थ ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ।
होमवेलां कुरुश्रेष्ठ संप्रज्वलितपावकाम् ॥ ३.२६.६ ॥
பார்த்தா, துவைத வனத்தில் தவம் செய்யும் பிராமணர்களின் ஹோம வேளையைப் பார், குருச்ரேஷ்டா; நெருப்பு நன்கு எரிகிறது.
3.26.7
चरन्ति धर्मं पुण्येऽस्मिंस्त्वया गुप्ता धृतव्रताः ।
भृगवोऽङ्गिरसश्चैव वासिष्ठाः काश्यपैः सह ॥ ३.२६.७ ॥
இந்தப் புண்ணிய இடத்தில் உன்னால் காக்கப்பட்ட, உறுதியான விரதமுள்ள பிருகுக்களும், அங்கிரசர்களும், வசிட்டர்களும், காசியபர்களுடன் சேர்ந்து தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறார்கள்.
3.26.8
आगस्त्याश्च महाभागा आत्रेयाश्चोत्तमव्रताः ।
सर्वस्य जगतः श्रेष्ठा ब्राह्मणाः संगतास्त्वया ॥ ३.२६.८ ॥
பெரும் பாக்கியசாலிகளான அகஸ்தியர்களும், உயர்ந்த விரதமுள்ள ஆத்திரேயர்களும், உலகனைத்திலும் சிறந்த பிராமணர்களும் உன்னுடன் கூடியிருக்கிறார்கள்.
3.26.9
इदं तु वचनं पार्थ शृण्वेकाग्रमना मम ।
भ्रातृभिः सह कौन्तेय यत्त्वां वक्ष्यामि कौरव ॥ ३.२६.९ ॥
பிருதையின் மகனே, குருவின் வழித்தோன்றலே, சகோதரர்களுடன் ஒருமனதாக என் இந்த வார்த்தையைக் கேள், நான் உனக்குச் சொல்லப்போவதை.
3.26.10
ब्राह्म क्षत्रेण संसृष्टं क्षत्रं च ब्रह्मणा सह ।
उदीर्णे दहतः शत्रून्वनानीवाग्निमारुतौ ॥ ३.२६.१० ॥
பிராமண சக்தி க்ஷத்திரிய சக்தியுடனும், க்ஷத்திரிய சக்தி பிராமண சக்தியுடனும் கலந்தால், அவை எழுந்து காட்டை நெருப்பும் காற்றும் போல் பகைவர்களை எரிக்கும்.
3.26.11
नाब्राह्मणस्तात चिरं बुभूषे-
दिच्छन्नमं लोकममुं च जेतुम्।
विनीतधर्मार्थमपेतमोहं ।
लब्ध्वा द्विजं हन्ति नृपः सपत्नान् ॥ ३.२६.११ ॥
அன்பே, பிராமணரின் துணையில்லாதவன் நீண்ட காலம் செழிக்க இயலாது; இவ்வுலகையும் மறுவுலகையும் வெல்ல விரும்பும் அரசன், தர்ம-அர்த்தங்களில் பயிற்சி பெற்ற, மயக்கமற்ற துவிஜனைப் பெற்றே பகைவர்களை அழிக்கிறான்.
3.26.12
चरन्नैश्रेयसं धर्मं प्रजापालनकारितम् ।
नाध्यगच्छद्बलिर्लोके तीर्थमन्यत्र वै द्विजात् ॥ ३.२६.१२ ॥
மக்களைக் காப்பதாக விதிக்கப்பட்ட, உயர் நன்மைக்கு வழிவகுக்கும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தாலும், பலி இவ்வுலகில் துவிஜனைத் தவிர வேறு தீர்த்தத்தைக் கண்டடையவில்லை.
3.26.13
अनूनमासीदसुरस्य कामै-
वैरोचनेः श्रीरपि चाक्षयाऽऽसीत्।
लब्ध्वा महीं ब्राह्मणसंप्रयोगा-
त्तेष्वाचरन्दुष्टमयथो व्यनश्यत् ॥ ३.२६.१३ ॥
அசுரன் வைரோசனனின் விருப்பங்கள் குறையவில்லை; அவனுடைய செல்வமும் அழியாததாக இருந்தது. பிராமணர்களின் தொடர்பால் பூமியைப் பெற்றும், அவர்களிடம் தீயவிதமாகவும் முறையற்றும் நடந்து அவன் அழிந்தான்.
3.26.14
नाब्राह्मणं भूमिरियं सभूति-
र्वर्णं द्वितीयं भजते चिराय।
समुद्रनेमिर्नमते तु तस्मै ।
यं ब्राह्मणः शास्ति नयैर्विनीतम् ॥ ३.२६.१४ ॥
பிராமணன் இல்லாமல், இந்தப் பூமியும் அதன் செல்வமும் இரண்டாம் வருணத்தாருக்கு நீண்ட காலம் பணிவதில்லை. கடலால் சூழப்பட்ட இந்த நிலம், பிராமணன் நீதியால் பண்படுத்தி அறிவுறுத்துபவனுக்கே வணங்குகிறது.
3.26.15
कुञ्चरस्येव संग्रामे परिगृह्याङ्कुशग्रहम् ।
ब्राह्माणैर्विप्रहीनस्य क्षत्रस्य क्षीयते बलम् ॥ ३.२६.१५ ॥
போரில் யானையை அங்குசம் பிடித்து அடக்குவது போல, பிராமணர்களால் வழிநடத்தப்படாத க்ஷத்திரியரின் வலிமை குறைகிறது.
3.26.16
ब्राह्मण्यनुपमा दृष्टिः क्षात्रमप्रतिमं बलम् ।
तौ यदा चरतः सार्धं तदा लोकः प्रसीदती ॥ ३.२६.१६ ॥
பிராமணத்துவத்தின் ஒப்பற்ற பார்வையும் க்ஷாத்திரத்தின் இணையற்ற வலிமையும் இவை இரண்டும் ஒன்றாகச் செல்லும்போது உலகம் மகிழ்கிறது.
3.26.17
यथा हि सुमहानग्निः कक्षं दहति सानिलः ।
तथा दहति राजन्यो ब्राह्मणेन समं रिपुम् ॥ ३.२६.१७ ॥
பெரும் நெருப்பு காற்றோடு சேர்ந்து காய்ந்த புல்லை எரிப்பது போல, அரசன் பிராமணனுடன் சேர்ந்து எதிரியை எரிக்கிறான்.
3.26.18
ब्राह्मणेष्वेव मेधावी बुद्धिपर्येषणं चरेत् ।
अलब्धस्य च लाभाय लब्धस्य परिवृद्धये ॥ ३.२६.१८ ॥
அறிவுள்ளவன் பிராமணர்களிடையே மட்டுமே அறிவுரையைத் தேட வேண்டும் — கிடைக்காததைப் பெறவும், கிடைத்ததை வளர்க்கவும்.
3.26.19
अलब्धलाभाय च लब्धवृद्धये ।
यथार्हतीर्थप्रतिपादनाय।
यशस्विनं वेदविदं विपश्चितं ।
बहुश्रुं ब्राह्मणमेव वासयेत् ॥ ३.२६.१९ ॥
கிடைக்காததைப் பெறவும், கிடைத்ததை வளர்க்கவும், தகுதியானவர்களுக்குத் தானம் அளிக்கவும், புகழுடையவரும், வேதமறிந்தவரும், அறிவாளியும், பெரும் கல்வி கற்றவருமான பிராமணரையே குடியமர்த்த வேண்டும்.
3.26.20
ब्राह्मणेषूत्तमा भक्तिस्तव नित्यं युधिष्ठिर ।
तेन ते सर्वलोकेषु दीप्यते प्रथितं यशः ॥ ३.२६.२० ॥
யுதிஷ்டிரா, பிராமணர்கள் மீது உனக்கு எப்போதும் உயர்ந்த பக்தி உள்ளது; அதனால் உன் பரவிய புகழ் எல்லா உலகங்களிலும் ஒளிர்கிறது.
3.26.21
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे बकं दाल्भ्यमंपूजयन् ।
युधिष्ठिरं स्तूयमाने भूयः सुमनसोऽभवन् ॥ ३.२६.२१ ॥
அப்போது அந்தப் பிராமணர்கள் அனைவரும் தால்ப்பியனாகிய பகனை வணங்கினர்; யுதிஷ்டிரர் புகழப்பட்டபோது அவர்கள் மீண்டும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
3.26.22
द्वैपायनो नारदश्च जामदग्न्यः पृथुश्रवाः ।
इन्द्रद्युम्नो भालुकिश्च कृतचेताः सहस्रपात् ॥ ३.२६.२२ ॥
த்வைபாயனர், நாரதர், ஜமதக்னி மகன், பிருதுஸ்ரவஸ், இந்திரத்யும்னர், பாலுகி, கிருதசேதஸ், சஹஸ்ரபாத் ஆகியோர்.
3.26.23
कर्णश्रवाश्च मुञ्जश्च लवणाश्वश्च काश्यपः ।
हारीतः स्थूणकर्णश्च अग्निवेश्योऽथ शौनकः ॥ ३.२६.२३ ॥
கர்ணசிரவஸ், முஞ்சன், லவணாஸ்வன், காசியபர், ஹாரீதர், ஸ்தூணகர்ணர், அக்னிவேசியர், பின்னர் சௌனகர்.
3.26.24
कृतवाक्च सुवाश्चैव बृहदश्चो विभावसुः ।
ऊर्ध्वरेता वृषामित्रः सुहोत्रो होत्रवाहनः ॥ ३.२६.२४ ॥
கிருதவாக், சுவா, பிருஹத்அஸ்வர், விபாவசு, ஊர்த்வரேதஸ், விருஷாமித்ரர், சுஹோத்ரர், ஹோத்ரவாஹனர்.
3.26.25
एते चान्ये च बहवो ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।
अजातशत्रुमानर्चुः पुरंदरमिवर्षयः ॥ ३.२६.२५ ॥
இவர்களும், கடுமையான விரதங்களை உடைய வேறு பல பிராமணர்களும், புரந்தரனை (இந்திரனை) ரிஷிகள் வணங்குவது போல அஜாதசத்ருவை (யுதிஷ்டிரரை) வணங்கினர்.