Mahābhārata · Adhyāya 3.269
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.269.1
सरोषरागोपहतेन वल्गुना ।
सरागनेत्रेण नतोन्नतभ्रुवा।
मुखेन विस्फूर्य सुवीरराष्ट्रपं ।
ततोऽब्रवीत्तं द्रुपदात्मजा पुनः ॥ ३.२६९.१ ॥
Entonces la hija de Drupada, con su hermoso rostro teñido por el rojo de la ira, los ojos enrojecidos y las cejas alzándose y bajando, con el rostro tembloroso, volvió a hablarle al señor del reino de Suvīra.
3.269.2
यशस्विनस्तीक्ष्णविषान्महारथा-
नभिब्रुवन्मूढ न लज्जसे कथम्।
महेन्द्रकल्पान्निरतान्स्वकर्मसु ।
स्तितान्समूहेष्वपि यक्षरक्षसाम् ॥ ३.२६९.२ ॥
¡Necio!, ¿por qué no te avergüenzas de injuriar a los famosos grandes guerreros de carro, agudos como el veneno, semejantes a Mahendra, entregados a sus deberes, que se mantienen firmes incluso entre las huestes de yakṣas y rākṣasas?
3.269.3
न किंचिदार्याः प्रवदन्ति पापं ।
वनेचरंवा गृहमेधिनं वा।
तपस्विनं संपरिपूर्णविद्यं ।
भजन्ति चैवं सुनराः सुवीर ॥ ३.२६९.३ ॥
Los nobles no dicen palabra malvada alguna sobre un morador del bosque, un cabeza de familia o un asceta plenamente instruido. Oh Suvīra, los hombres buenos los honran precisamente así.
3.269.4
अहं तु मन्ये तव नास्ति कश्चि-
देतादृशे क्षत्रियसंनिवेशे।
यस्त्वद्य पातालमुखे पतन्तं ।
पाणौ गृहीत्वा प्रतिसंहरेत ॥ ३.२६९.४ ॥
Creo que no hay nadie de los tuyos en semejante asamblea de kṣatriyas que te tome de la mano y te detenga hoy, cuando caes en la boca del inframundo.
3.269.5
नागं प्रमिन्नं गिरिकूटकल्प-
मुपत्यकां हैमवतीं चरन्तम्।
दण्डीव यूथादपसेधसि त्वं ।
यो जेतुमाशंससि धर्मराजम् ॥ ३.२६९.५ ॥
Como un guardia armado con su bastón aparta del rebaño a un elefante herido, semejante a la cima de una montaña, que vaga por las laderas del Himālaya, así tú aspiras a vencer al rey del dharma.
3.269.6
बाल्यात्प्रसुप्तस्य महाबलस्य ।
सिंहस् पक्ष्माणि मुखाल्लुनासि।
पदा समाहत्य पलायमानः ।
क्रुद्धं यदा द्रक्ष्यसि भीमसेनम् ॥ ३.२६९.६ ॥
Por insensatez juvenil, arrancas la melena de la boca del león poderoso que duerme; cuando, huyendo tras golpearlo con el pie, veas a Bhīmasena enfurecido.
3.269.7
महाबलं घोरतरं प्रवृद्धं ।
जातं हरिं पर्वतकन्दरेषु।
प्रसुप्तमुग्रं प्रपदेन हंसि ।
यः क्रुद्धमायोत्स्यसि जिष्णुमुग्रम् ॥ ३.२६९.७ ॥
Golpeas con el pie al poderosísimo y temible león nacido y criado en las cuevas de las montañas, al fiero que duerme; tú que lucharás contra el enfurecido y feroz Jiṣṇu (Arjuna).
3.269.8
कृष्णोरगौ तीक्ष्णमुखौ द्विजिह्वौ ।
मत्तः पदा क्रामसि पुच्छदेशे।
यः पाण्डवाभ्यां पुरुषोत्तमाभ्यां ।
जघन्यजाभ्यां प्रयुयुत्ससे त्वम् ॥ ३.२६९.८ ॥
Pisas con el pie la cola de dos serpientes negras de fauces afiladas y dos lenguas, sin temerme; tú que quieres pelear contra los dos mejores de los hombres, los Pāṇḍavas, los hermanos menores.
3.269.9
यथा च वेणुः कदली नलो वा ।
फलन्त्यभावाय न भूतयेऽऽत्मनः।
तथैव मां तैः परिरक्ष्यमाणा-
मादास्यसे कर्कटकीव गर्भम् ॥ ३.२६९.९ ॥
Así como el bambú, el plátano o la caña dan fruto para su propia destrucción y no para su bien, así me tomarás a mí, protegido por ellos, como la cangreja toma su propio embrión.
3.269.10
जानामि कृष्णे विदितं ममैत-
द्यथाविधास्ते नरदेवपुत्राः।
न त्वेवमेतेन विभीषणेन ।
शक्या वयं त्रासयितुं त्वयाऽद्य ॥ ३.२६९.१० ॥
Oh Kṛṣṇā, sé qué clase de hombres son estos hijos del rey de los hombres, y esto me es conocido; pero con este terrible, no podemos ser asustados así por ti hoy.
3.269.11
वयं पुनः सप्तदशेषु कृष्णे ।
कुलेषु सर्वेऽनवमेषु जाताः।
षड्भ्यो गुणेभ्योऽभ्यधिका विहीना ।
न्मन्यामहे द्रौपदी पाण्डुपुत्रान् ॥ ३.२६९.११ ॥
Nosotros, además, hemos nacido en diecisiete linajes excelentes, superiores y no deficientes en seis cualidades. No consideramos a los hijos de Pāṇḍu, Draupadī.
3.269.12
सा क्षिप्रमातिष्ठ गजं रथं वा ।
न वाक्यमात्रेण वयं हि शक्याः।
आशंस वा त्वं कृपणं वदन्ती ।
सौवीरराजस्य पुनः प्रसादम् ॥ ३.२६९.१२ ॥
Súbete pronto a un elefante o a un carro; con palabras solas no podrás asustarnos. O bien, hablando con lastimosa humildad, vuelve a esperar el favor del rey de los Sauvīras.
3.269.13
महाबला किंत्विह दुर्बलेव ।
सौवीरराजस्य मताऽहमस्मि।
नाहं प्रमाथादिह संप्रतीता ।
सौवीरराजं कृपणं वदेयम् ॥ ३.२६९.१३ ॥
Pero aunque aquí parezco débil, el rey de los Sauvīras me tiene por poderosa. Aquí no me convence el temor; ¿debería hablar lastimosamente al rey de los Sauvīras?
3.269.14
यस्या हि कृष्णौ पदवीं चरेतां ।
समास्थितावेकरथे समेतौ।
इन्द्रोऽपितां नापहरेत्कथंचि-
न्मनुष्यमात्रः कृपणः कुतोऽन्यः ॥ ३.२६९.१४ ॥
Aquella cuyo camino siguen los dos Kṛṣṇas, montados juntos en un mismo carro, ni siquiera Indra podría arrebatarla de ningún modo; ¿cómo podría entonces otro mortal miserable?
3.269.15
यथा विकीटी परवीरघाती ।
निघ्नन्रथस्थो द्विषतां मनांसि।
मदन्तरे त्वद्ध्वजिनीं प्रवेष्टा ।
वक्षं दहन्नग्निरिवोष्णगेषु ॥ ३.२६९.१५ ॥
Como Vikīṭī, matador de héroes enemigos, de pie en su carro y golpeando los corazones de los enemigos, entrará en tu ejército por mi causa, como fuego que quema el pecho de la hierba seca del verano.
3.269.16
जनार्दनः सान्धकवृष्णिवीरो ।
महेष्वासाः केकयाश्चापि सर्वे।
एते हि सर्वे मम राजपुत्राः ।
प्रहृष्टरूपाः पदवीं चरेयुः ॥ ३.२६९.१६ ॥
Janārdana, los héroes de los clanes Sātvata, Andhaka y Vṛṣṇi, los grandes arqueros y también los príncipes de Kekaya: todos ellos son mis hijos reales; que avancen con rostros alegres.
3.269.17
मौर्वीविसृष्टाः स्तनयित्नुघोषा ।
गाण्डीवमुक्तास्त्वतिवेगवन्तः।
हस्तं समाहत्य धनंजयस्य ।
भीमाः शब्दं घोरतरं नदनति ॥ ३.२६९.१७ ॥
Liberados de la cuerda, con el fragor del trueno, lanzados desde Gāṇḍīva y muy veloces — golpeados por la mano de Dhanaṃjaya, rugen con un sonido aún más terrible y espantoso.
3.269.18
गाण्डीवमुक्तांश्च महाशरौघान् ।
पतङ्गसङ्घानिव शीघ्रवेगान्।
यदा द्रष्टास्यर्जुनं वीर्यशालिनं ।
तदा स्वबुद्धिं प्रतिनिन्दितासि ॥ ३.२६९.१८ ॥
Las grandes oleadas de flechas lanzadas desde Gāṇḍīva, rápidas como enjambres de langostas — cuando veas a Arjuna, lleno de valor, entonces te reprocharás tu propio juicio.
3.269.19
सशङ्खघोषः सतलत्रघोषो ।
गाण्डीवधन्वा मुहुरुद्वहंश्च।
यदा शरानर्पयिता तवोरसि ।
तदा मनस्ते किमिवाभविष्यत् ॥ ३.२६९.१९ ॥
Con el sonido de la caracola y el chasquido del protector del brazo, el arquero de Gāṇḍīva alzando su arco una y otra vez — cuando dispare flechas sobre tu pecho, ¿cómo será entonces tu mente?
3.269.20
गदाहस्तं भीममभिद्रवन्तं ।
माद्रीपुत्रौ संपतन्तौ दिशश्च।
अमर्षजं क्रोधविषं वमन्तौ ।
दृष्ट्वा चिरं तापमुपैष्यसेऽधम ॥ ३.२६९.२० ॥
Al ver a Bhīma avanzar con la maza en la mano, y a los dos hijos de Mādrī cargando por todas las direcciones, escupiendo el veneno de la ira nacido de la indignación — tú, miserable, sufrirás tormento durante mucho tiempo.
3.269.21
यथा वाऽहं नातिचरे कथंचि-
त्पतीन्महार्हान्मनसाऽपिजातु।
तेनाद्य सत्येन वशीकृतंत्वां ।
द्रष्टास्मि पार्थैः परिकृष्यमाणम् ॥ ३.२६९.२१ ॥
Si nunca, de ninguna manera, ni siquiera en mi mente, he transgredido contra mis dignos esposos, entonces por esa verdad te verás hoy vencido y arrastrado por los Pārthas.
3.269.22
न संभ्रमं गन्तुमहं हि शक्ष्ये ।
त्वया नृशंसेन विकृष्यमाणा।
समागताऽहं हि कुरुप्रवीरैः ।
पुनर्वनं काम्यकमागताऽस्मि ॥ ३.२६९.२२ ॥
No podré marchar con agitación mientras tú, cruel, me arrastras. Vine con los héroes de los Kurus; ahora he vuelto de nuevo al bosque de Kāmyaka.
3.269.23
इत्येवमुक्तस्तु स सिन्धुनाथ-
स्तां द्रौपदीमाहविशालनेत्राम्।
आरुह्यतामाशु रथं मदीयं ।
मा त्वां वलाद्दौपदिकर्षयेहम् ॥ ३.२६९.२३ ॥
Así interpelado, el señor de los Sindhus dijo a Draupadī, de ojos amplios: "Sube pronto a mi carro, no sea que te arrastre por la fuerza, Draupadī."
3.269.24
सा ताननुप्रेक्ष्य विशालनेत्रा ।
जिघृक्षमाणानवभर्त्सयन्ती।
प्रोवाच मा मा स्पृशतेति भीता ।
धौम्यं प्रचुक्रोश पुरोहितं सा ॥ ३.२६९.२४ ॥
Mirándolos, a quienes deseaban apresarla, la de ojos amplios los reprendió y, asustada, dijo: "¡No me toquéis!" Y clamó al sacerdote Dhaumya.
3.269.25
जग्राह तामुत्तरवस्त्रदेशे ।
जयद्रथस्तं समवाक्षिपत्सा।
तया समाक्षिप्ततनुः स पापः ।
पपात शाखीव निकृत्तमूलः ॥ ३.२६९.२५ ॥
Jayadratha la asió por la orilla de su manto superior, pero ella lo apartó de un empujón. Empujado por ella, aquel pecador cayó como un árbol con la raíz cortada.
3.269.26
प्रगृह्यमाणा तु महाजवेन ।
मुहुर्विनिःश्वस्य च राजपुत्री।
सा मृष्यमाणा रथमारुरोह ।
धौम्यस्य पादावभिवाद्य कृष्णा ॥ ३.२६९.२६ ॥
Aunque la arrastraban con gran velocidad, la princesa suspiraba profundamente una y otra vez. Soportándolo, subió al carro; tras inclinarse ante los pies de Dhaumya, Kṛṣṇā subió al carro.
3.269.27
नेयं शक्या त्वया नेतुमविजित्य महारथान् ।
धर्मं क्षत्रस् पौराणमवेक्षस्व जयद्रथ ॥ ३.२६९.२७ ॥
No podrás llevártela sin vencer a los grandes guerreros de carro. Jayadratha, considera el antiguo dharma de los kṣatriyas.
3.269.28
क्षुद्रं कृत्वाफलंपापं त्वं प्राप्स्यसि न संशयः ।
आसाद्य पाण्डवान्वीरान्धर्मराजपुरोगमान् ॥ ३.२६९.२८ ॥
Habiendo cometido un pecado vil e infructuoso, sin duda recibirás su fruto; al acercarte a los valientes Pāṇḍavas, encabezados por el rey del dharma.
3.269.29
इत्युक्तवाह्रियमाणां तां राजपुत्रीं यशस्विनीम् ।
अन्वगच्छत्तदा धौम्यः पदातिगणमध्यगः ॥ ३.२६९.२९ ॥
Habiendo dicho esto, Dhaumya siguió entonces a la gloriosa princesa que se llevaban, avanzando en medio de la infantería.