ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.269
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.269.1
सरोषरागोपहतेन वल्गुना ।
सरागनेत्रेण नतोन्नतभ्रुवा।
मुखेन विस्फूर्य सुवीरराष्ट्रपं ।
ततोऽब्रवीत्तं द्रुपदात्मजा पुनः ॥ ३.२६९.१ ॥
ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਆਹਤ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉੱਚੀਆਂ-ਨੀਵੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਕੰਬਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉਸ ਸੁਵੀਰ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਹਾ।
3.269.2
यशस्विनस्तीक्ष्णविषान्महारथा-
नभिब्रुवन्मूढ न लज्जसे कथम्।
महेन्द्रकल्पान्निरतान्स्वकर्मसु ।
स्तितान्समूहेष्वपि यक्षरक्षसाम् ॥ ३.२६९.२ ॥
ਯਸ਼ਸਵੀ, ਤਿੱਖੇ ਵਿਸ਼ ਵਰਗੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਮੂਰਖ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ? ਉਹ ਮਹੇਂਦਰ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
3.269.3
न किंचिदार्याः प्रवदन्ति पापं ।
वनेचरंवा गृहमेधिनं वा।
तपस्विनं संपरिपूर्णविद्यं ।
भजन्ति चैवं सुनराः सुवीर ॥ ३.२६९.३ ॥
ਆਰਯ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵਨਵਾਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਵਿਦਿਆ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪਾਪ-ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ। ਹੇ ਸੁਵੀਰ, ਸਜਣ ਲੋਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
3.269.4
अहं तु मन्ये तव नास्ति कश्चि-
देतादृशे क्षत्रियसंनिवेशे।
यस्त्वद्य पातालमुखे पतन्तं ।
पाणौ गृहीत्वा प्रतिसंहरेत ॥ ३.२६९.४ ॥
ਮੈਂ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਖੱਤਰੀ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਅੱਜ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਤੈਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
3.269.5
नागं प्रमिन्नं गिरिकूटकल्प-
मुपत्यकां हैमवतीं चरन्तम्।
दण्डीव यूथादपसेधसि त्वं ।
यो जेतुमाशंससि धर्मराजम् ॥ ३.२६९.५ ॥
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਡੰਡਾਧਾਰੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਖਮੀ, ਪਰਬਤ-ਸ਼ਿਖਰ ਵਰਗੇ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਤਲਹਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
3.269.6
बाल्यात्प्रसुप्तस्य महाबलस्य ।
सिंहस् पक्ष्माणि मुखाल्लुनासि।
पदा समाहत्य पलायमानः ।
क्रुद्धं यदा द्रक्ष्यसि भीमसेनम् ॥ ३.२६९.६ ॥
ਬਚਪਨ ਦੀ ਨਾਸਮਝੀ ਨਾਲ, ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਮਹਾਬਲੀ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪੁੱਟਦਾ ਹੈਂ; ਪੈਰ ਮਾਰ ਕੇ ਭੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਤੂੰ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ।
3.269.7
महाबलं घोरतरं प्रवृद्धं ।
जातं हरिं पर्वतकन्दरेषु।
प्रसुप्तमुग्रं प्रपदेन हंसि ।
यः क्रुद्धमायोत्स्यसि जिष्णुमुग्रम् ॥ ३.२६९.७ ॥
ਪਰਬਤ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਤੇ ਵਧੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਬਲੀ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ, ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਉਗਰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ, ਉਗਰ ਜਿਸ਼ਣੂ (ਅਰਜੁਨ) ਨਾਲ ਲੜੇਂਗਾ।
3.269.8
कृष्णोरगौ तीक्ष्णमुखौ द्विजिह्वौ ।
मत्तः पदा क्रामसि पुच्छदेशे।
यः पाण्डवाभ्यां पुरुषोत्तमाभ्यां ।
जघन्यजाभ्यां प्रयुयुत्ससे त्वम् ॥ ३.२६९.८ ॥
ਤਿੱਖੇ ਮੂੰਹਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋ ਕਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਪੂਛ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ (ਡਰੇ ਬਿਨਾਂ) ਤੂੰ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਤੂੰ ਦੋ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
3.269.9
यथा च वेणुः कदली नलो वा ।
फलन्त्यभावाय न भूतयेऽऽत्मनः।
तथैव मां तैः परिरक्ष्यमाणा-
मादास्यसे कर्कटकीव गर्भम् ॥ ३.२६९.९ ॥
ਬਾਂਸ, ਕੇਲਾ ਜਾਂ ਨਰਕਟ ਆਪਣੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੈਨੂੰ, ਮਾਦਾ ਕੇਕੜਾ ਗਰਭ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਿਵੇਂ, ਤੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੇਂਗਾ।
3.269.10
जानामि कृष्णे विदितं ममैत-
द्यथाविधास्ते नरदेवपुत्राः।
न त्वेवमेतेन विभीषणेन ।
शक्या वयं त्रासयितुं त्वयाऽद्य ॥ ३.२६९.१० ॥
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣੇ, ਉਹ ਨਰਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਜ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
3.269.11
वयं पुनः सप्तदशेषु कृष्णे ।
कुलेषु सर्वेऽनवमेषु जाताः।
षड्भ्यो गुणेभ्योऽभ्यधिका विहीना ।
न्मन्यामहे द्रौपदी पाण्डुपुत्रान् ॥ ३.२६९.११ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨੇ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਸਤਾਰਾਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹਾਂ; ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੱਧ ਹਾਂ, ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ।
3.269.12
सा क्षिप्रमातिष्ठ गजं रथं वा ।
न वाक्यमात्रेण वयं हि शक्याः।
आशंस वा त्वं कृपणं वदन्ती ।
सौवीरराजस्य पुनः प्रसादम् ॥ ३.२६९.१२ ॥
ਤੂੰ ਛੇਤੀ ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਾਂ ਦੀਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਦੀ ਹੋਈ ਸੌਵੀਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਸ ਕਰ।
3.269.13
महाबला किंत्विह दुर्बलेव ।
सौवीरराजस्य मताऽहमस्मि।
नाहं प्रमाथादिह संप्रतीता ।
सौवीरराजं कृपणं वदेयम् ॥ ३.२६९.१३ ॥
ਪਰ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਿਹੀ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਸੌਵੀਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਡਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੀ; ਕੀ ਮੈਂ ਸੌਵੀਰ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਦੀਨ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂ?
3.269.14
यस्या हि कृष्णौ पदवीं चरेतां ।
समास्थितावेकरथे समेतौ।
इन्द्रोऽपितां नापहरेत्कथंचि-
न्मनुष्यमात्रः कृपणः कुतोऽन्यः ॥ ३.२६९.१४ ॥
ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇੱਕੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹਰ ਸਕਦਾ; ਫਿਰ ਦੀਨ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਹਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
3.269.15
यथा विकीटी परवीरघाती ।
निघ्नन्रथस्थो द्विषतां मनांसि।
मदन्तरे त्वद्ध्वजिनीं प्रवेष्टा ।
वक्षं दहन्नग्निरिवोष्णगेषु ॥ ३.२६९.१५ ॥
ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ, ਵੈਰੀ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਕੀਟੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਵੜੇਗਾ; ਗਰਮੀ ਦੀ ਸੁੱਕੀ ਘਾਹ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੈਨਾ ਦੀ ਛਾਤੀ ਸਾੜਦਾ।
3.269.16
जनार्दनः सान्धकवृष्णिवीरो ।
महेष्वासाः केकयाश्चापि सर्वे।
एते हि सर्वे मम राजपुत्राः ।
प्रहृष्टरूपाः पदवीं चरेयुः ॥ ३.२६९.१६ ॥
ਜਨਾਰਦਨ, ਸਾਤ੍ਵਤ, ਅੰਧਕ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੀਰ, ਮਹਾਧਨੁਰਧਰ ਕੇਕਯ — ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਪ੍ਰਸੰਨ ਮੁਖ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਹ ਤੁਰਨ।
3.269.17
मौर्वीविसृष्टाः स्तनयित्नुघोषा ।
गाण्डीवमुक्तास्त्वतिवेगवन्तः।
हस्तं समाहत्य धनंजयस्य ।
भीमाः शब्दं घोरतरं नदनति ॥ ३.२६९.१७ ॥
ਤਾਰ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ, ਗਰਜ ਵਰਗੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲੇ, ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਅਤਿ ਵੇਗਵਾਨ ਤੀਰ — ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਹੋਰ ਵੀ ਘੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
3.269.18
गाण्डीवमुक्तांश्च महाशरौघान् ।
पतङ्गसङ्घानिव शीघ्रवेगान्।
यदा द्रष्टास्यर्जुनं वीर्यशालिनं ।
तदा स्वबुद्धिं प्रतिनिन्दितासि ॥ ३.२६९.१८ ॥
ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਟਿੱਡੀਆਂ ਦੇ ਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਵੇਗ ਵਾਲੇ — ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੀਰਜ ਵਾਲੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗੀ, ਤਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਧਿਕਾਰੇਂਗੀ।
3.269.19
सशङ्खघोषः सतलत्रघोषो ।
गाण्डीवधन्वा मुहुरुद्वहंश्च।
यदा शरानर्पयिता तवोरसि ।
तदा मनस्ते किमिवाभविष्यत् ॥ ३.२६९.१९ ॥
ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਤਲਤ੍ਰ (ਬਾਂਹ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ) ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੁੱਕਦਾ — ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏਗਾ, ਤਦ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ?
3.269.20
गदाहस्तं भीममभिद्रवन्तं ।
माद्रीपुत्रौ संपतन्तौ दिशश्च।
अमर्षजं क्रोधविषं वमन्तौ ।
दृष्ट्वा चिरं तापमुपैष्यसेऽधम ॥ ३.२६९.२० ॥
ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਭੀਮ ਦਾ ਧਾਵਾ ਬੋਲਣਾ, ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਝਪਟਣਾ, ਅਮਰਖ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਕ੍ਰੋਧ-ਵਿਸ਼ ਉਗਲਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਅਧਮੇ, ਤੂੰ ਚਿਰ ਤੱਕ ਸੰਤਾਪ ਪਾਏਂਗੀ।
3.269.21
यथा वाऽहं नातिचरे कथंचि-
त्पतीन्महार्हान्मनसाऽपिजातु।
तेनाद्य सत्येन वशीकृतंत्वां ।
द्रष्टास्मि पार्थैः परिकृष्यमाणम् ॥ ३.२६९.२१ ॥
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪਤੀਆਂ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਲੰਘਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘਸੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖੇਂਗਾ।
3.269.22
न संभ्रमं गन्तुमहं हि शक्ष्ये ।
त्वया नृशंसेन विकृष्यमाणा।
समागताऽहं हि कुरुप्रवीरैः ।
पुनर्वनं काम्यकमागताऽस्मि ॥ ३.२६९.२२ ॥
ਹੇ ਕ੍ਰੂਰ, ਤੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਘਬਰਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਕੁਰੂ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਈ ਸੀ; ਹੁਣ ਫਿਰ ਕਾਮਯਕ ਬਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।
3.269.23
इत्येवमुक्तस्तु स सिन्धुनाथ-
स्तां द्रौपदीमाहविशालनेत्राम्।
आरुह्यतामाशु रथं मदीयं ।
मा त्वां वलाद्दौपदिकर्षयेहम् ॥ ३.२६९.२३ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਸਿੰਧੂਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਛੇਤੀ ਮੇਰੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਾ ਖਿੱਚਾਂ।"
3.269.24
सा ताननुप्रेक्ष्य विशालनेत्रा ।
जिघृक्षमाणानवभर्त्सयन्ती।
प्रोवाच मा मा स्पृशतेति भीता ।
धौम्यं प्रचुक्रोश पुरोहितं सा ॥ ३.२६९.२४ ॥
ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਝਿੜਕਦਿਆਂ, ਡਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੋ!" ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਧੌਮ੍ਯ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰਿਆ।
3.269.25
जग्राह तामुत्तरवस्त्रदेशे ।
जयद्रथस्तं समवाक्षिपत्सा।
तया समाक्षिप्ततनुः स पापः ।
पपात शाखीव निकृत्तमूलः ॥ ३.२६९.२५ ॥
ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਵਸਤਰ ਦਾ ਪੱਲਾ ਫੜ ਲਿਆ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਝਟਕ ਕੇ ਦੂਰ ਧੱਕਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪੀ ਕੱਟੀ ਜੜ੍ਹ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
3.269.26
प्रगृह्यमाणा तु महाजवेन ।
मुहुर्विनिःश्वस्य च राजपुत्री।
सा मृष्यमाणा रथमारुरोह ।
धौम्यस्य पादावभिवाद्य कृष्णा ॥ ३.२६९.२६ ॥
ਬਹੁਤ ਵੇਗ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡੂੰਘੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਰਹੀ। ਸਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ; ਧੌਮਯ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ।
3.269.27
नेयं शक्या त्वया नेतुमविजित्य महारथान् ।
धर्मं क्षत्रस् पौराणमवेक्षस्व जयद्रथ ॥ ३.२६९.२७ ॥
ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਯਦਰਥ, ਖੱਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ।
3.269.28
क्षुद्रं कृत्वाफलंपापं त्वं प्राप्स्यसि न संशयः ।
आसाद्य पाण्डवान्वीरान्धर्मराजपुरोगमान् ॥ ३.२६९.२८ ॥
ਨੀਚ ਤੇ ਨਿਸਫਲ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ।
3.269.29
इत्युक्तवाह्रियमाणां तां राजपुत्रीं यशस्विनीम् ।
अन्वगच्छत्तदा धौम्यः पदातिगणमध्यगः ॥ ३.२६९.२९ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਲਿਜਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਉਸ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤਦ ਧੌਮਯ ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਤੁਰਿਆ।