Mahābhārata · Adhyāya 3.269
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.269.1
सरोषरागोपहतेन वल्गुना ।
सरागनेत्रेण नतोन्नतभ्रुवा।
मुखेन विस्फूर्य सुवीरराष्ट्रपं ।
ततोऽब्रवीत्तं द्रुपदात्मजा पुनः ॥ ३.२६९.१ ॥
Então a filha de Drupada, com o belo rosto tingido pelo vermelho da ira, os olhos avermelhados, as sobrancelhas erguendo-se e baixando, o rosto trêmulo, falou novamente ao senhor do reino de Suvīra.
3.269.2
यशस्विनस्तीक्ष्णविषान्महारथा-
नभिब्रुवन्मूढ न लज्जसे कथम्।
महेन्द्रकल्पान्निरतान्स्वकर्मसु ।
स्तितान्समूहेष्वपि यक्षरक्षसाम् ॥ ३.२६९.२ ॥
Insensato, por que não te envergonhas de censurar os famosos grandes guerreiros de carro, agudos como veneno, semelhantes a Mahendra, dedicados aos seus deveres, que se mantêm firmes mesmo entre as hostes de yakṣas e rākṣasas?
3.269.3
न किंचिदार्याः प्रवदन्ति पापं ।
वनेचरंवा गृहमेधिनं वा।
तपस्विनं संपरिपूर्णविद्यं ।
भजन्ति चैवं सुनराः सुवीर ॥ ३.२६९.३ ॥
Os nobres não dizem nada de mal sobre um morador da floresta, um chefe de família ou um asceta plenamente instruído. Ó Suvīra, os homens de bem os honram exatamente assim.
3.269.4
अहं तु मन्ये तव नास्ति कश्चि-
देतादृशे क्षत्रियसंनिवेशे।
यस्त्वद्य पातालमुखे पतन्तं ।
पाणौ गृहीत्वा प्रतिसंहरेत ॥ ३.२६९.४ ॥
Acho que não há ninguém do teu lado numa assembleia de kṣatriyas como esta que te segure pela mão e te detenha hoje, enquanto cais na boca do submundo.
3.269.5
नागं प्रमिन्नं गिरिकूटकल्प-
मुपत्यकां हैमवतीं चरन्तम्।
दण्डीव यूथादपसेधसि त्वं ।
यो जेतुमाशंससि धर्मराजम् ॥ ३.२६९.५ ॥
Como um guarda armado de bastão afasta da manada um elefante ferido, semelhante a um pico de montanha, que vagueia pelas encostas do Himālaya, assim tu aspiras a vencer o rei do dharma.
3.269.6
बाल्यात्प्रसुप्तस्य महाबलस्य ।
सिंहस् पक्ष्माणि मुखाल्लुनासि।
पदा समाहत्य पलायमानः ।
क्रुद्धं यदा द्रक्ष्यसि भीमसेनम् ॥ ३.२६९.६ ॥
Por tolice juvenil, arrancas a juba da boca do leão poderoso que dorme; quando, fugindo após golpeá-lo com o pé, vires Bhīmasena irado.
3.269.7
महाबलं घोरतरं प्रवृद्धं ।
जातं हरिं पर्वतकन्दरेषु।
प्रसुप्तमुग्रं प्रपदेन हंसि ।
यः क्रुद्धमायोत्स्यसि जिष्णुमुग्रम् ॥ ३.२६९.७ ॥
Golpeias com o pé o poderosíssimo e temível leão, nascido e criado nas cavernas das montanhas, o feroz que dorme; tu que lutarás contra o irado e feroz Jiṣṇu (Arjuna).
3.269.8
कृष्णोरगौ तीक्ष्णमुखौ द्विजिह्वौ ।
मत्तः पदा क्रामसि पुच्छदेशे।
यः पाण्डवाभ्यां पुरुषोत्तमाभ्यां ।
जघन्यजाभ्यां प्रयुयुत्ससे त्वम् ॥ ३.२६९.८ ॥
Pisas com o pé a cauda de duas serpentes negras de bocas afiadas e duas línguas, sem me temer; tu que queres lutar contra os dois melhores dos homens, os Pāṇḍavas, os irmãos mais novos.
3.269.9
यथा च वेणुः कदली नलो वा ।
फलन्त्यभावाय न भूतयेऽऽत्मनः।
तथैव मां तैः परिरक्ष्यमाणा-
मादास्यसे कर्कटकीव गर्भम् ॥ ३.२६९.९ ॥
Assim como o bambu, a bananeira ou o junco dão frutos para a sua própria destruição e não para o seu bem, assim me tomarás, protegido por eles, como a caranguejeira toma o seu próprio embrião.
3.269.10
जानामि कृष्णे विदितं ममैत-
द्यथाविधास्ते नरदेवपुत्राः।
न त्वेवमेतेन विभीषणेन ।
शक्या वयं त्रासयितुं त्वयाऽद्य ॥ ३.२६९.१० ॥
Ó Kṛṣṇā, sei que tipo de homens são estes filhos do rei dos homens, isso me é conhecido; mas, com este terrível, não podemos ser assim assustados por ti hoje.
3.269.11
वयं पुनः सप्तदशेषु कृष्णे ।
कुलेषु सर्वेऽनवमेषु जाताः।
षड्भ्यो गुणेभ्योऽभ्यधिका विहीना ।
न्मन्यामहे द्रौपदी पाण्डुपुत्रान् ॥ ३.२६९.११ ॥
Nós, por outro lado, nascemos em dezessete linhagens excelentes, superiores e não deficientes em seis qualidades. Não consideramos os filhos de Pāṇḍu, Draupadī.
3.269.12
सा क्षिप्रमातिष्ठ गजं रथं वा ।
न वाक्यमात्रेण वयं हि शक्याः।
आशंस वा त्वं कृपणं वदन्ती ।
सौवीरराजस्य पुनः प्रसादम् ॥ ३.२६९.१२ ॥
Sobe depressa num elefante ou num carro; não podemos ser assustados apenas com palavras. Ou então, falando lamentosamente, espera de novo o favor do rei dos Sauvīras.
3.269.13
महाबला किंत्विह दुर्बलेव ।
सौवीरराजस्य मताऽहमस्मि।
नाहं प्रमाथादिह संप्रतीता ।
सौवीरराजं कृपणं वदेयम् ॥ ३.२६९.१३ ॥
Mas embora aqui eu pareça fraca, sou tida como poderosa pelo rei dos Sauvīras. Aqui não me convenço pelo temor; devo falar piedosamente ao rei dos Sauvīras?
3.269.14
यस्या हि कृष्णौ पदवीं चरेतां ।
समास्थितावेकरथे समेतौ।
इन्द्रोऽपितां नापहरेत्कथंचि-
न्मनुष्यमात्रः कृपणः कुतोऽन्यः ॥ ३.२६९.१४ ॥
Aquela cujo caminho seguem os dois Kṛṣṇas, montados juntos num só carro, nem mesmo Indra poderia de modo algum raptá-la; como então outro mortal miserável poderia?
3.269.15
यथा विकीटी परवीरघाती ।
निघ्नन्रथस्थो द्विषतां मनांसि।
मदन्तरे त्वद्ध्वजिनीं प्रवेष्टा ।
वक्षं दहन्नग्निरिवोष्णगेषु ॥ ३.२६९.१५ ॥
Como Vikīṭī, matador de heróis inimigos, de pé no seu carro e golpeando o coração dos inimigos, entrará no teu exército por minha causa, como o fogo que queima o peito da erva seca do verão.
3.269.16
जनार्दनः सान्धकवृष्णिवीरो ।
महेष्वासाः केकयाश्चापि सर्वे।
एते हि सर्वे मम राजपुत्राः ।
प्रहृष्टरूपाः पदवीं चरेयुः ॥ ३.२६९.१६ ॥
Janārdana, os heróis dos clãs Sātvata, Andhaka e Vṛṣṇi, os grandes arqueiros e também os príncipes Kekaya — todos eles são meus filhos reais; que sigam seu caminho com rostos alegres.
3.269.17
मौर्वीविसृष्टाः स्तनयित्नुघोषा ।
गाण्डीवमुक्तास्त्वतिवेगवन्तः।
हस्तं समाहत्य धनंजयस्य ।
भीमाः शब्दं घोरतरं नदनति ॥ ३.२६९.१७ ॥
Soltas da corda, com o estrondo do trovão, lançadas de Gāṇḍīva e muito velozes — atingidas pela mão de Dhanaṃjaya, rugem com um som ainda mais terrível e assustador.
3.269.18
गाण्डीवमुक्तांश्च महाशरौघान् ।
पतङ्गसङ्घानिव शीघ्रवेगान्।
यदा द्रष्टास्यर्जुनं वीर्यशालिनं ।
तदा स्वबुद्धिं प्रतिनिन्दितासि ॥ ३.२६९.१८ ॥
As grandes torrentes de flechas lançadas de Gāṇḍīva, rápidas como enxames de gafanhotos — quando você vir Arjuna, cheio de valor, então censurará o seu próprio juízo.
3.269.19
सशङ्खघोषः सतलत्रघोषो ।
गाण्डीवधन्वा मुहुरुद्वहंश्च।
यदा शरानर्पयिता तवोरसि ।
तदा मनस्ते किमिवाभविष्यत् ॥ ३.२६९.१९ ॥
Ao som da concha e ao estalido da proteção do braço, o arqueiro de Gāṇḍīva erguendo seu arco repetidas vezes — quando ele descarregar flechas sobre o seu peito, como estará então a sua mente?
3.269.20
गदाहस्तं भीममभिद्रवन्तं ।
माद्रीपुत्रौ संपतन्तौ दिशश्च।
अमर्षजं क्रोधविषं वमन्तौ ।
दृष्ट्वा चिरं तापमुपैष्यसेऽधम ॥ ३.२६९.२० ॥
Ao ver Bhīma avançar com a maça na mão, e os dois filhos de Mādrī investindo pelas direções, vomitando o veneno da ira nascido da indignação — você, miserável, sofrerá tormento por muito tempo.
3.269.21
यथा वाऽहं नातिचरे कथंचि-
त्पतीन्महार्हान्मनसाऽपिजातु।
तेनाद्य सत्येन वशीकृतंत्वां ।
द्रष्टास्मि पार्थैः परिकृष्यमाणम् ॥ ३.२६९.२१ ॥
Se eu nunca, de modo algum, nem mesmo em pensamento, transgredi contra meus dignos esposos, então, por essa verdade, você, hoje subjugado, se verá arrastado pelos Pārthas.
3.269.22
न संभ्रमं गन्तुमहं हि शक्ष्ये ।
त्वया नृशंसेन विकृष्यमाणा।
समागताऽहं हि कुरुप्रवीरैः ।
पुनर्वनं काम्यकमागताऽस्मि ॥ ३.२६९.२२ ॥
Não poderei andar em agitação enquanto você, cruel, me arrasta. Vim com os heróis dos Kurus; agora voltei novamente à floresta de Kāmyaka.
3.269.23
इत्येवमुक्तस्तु स सिन्धुनाथ-
स्तां द्रौपदीमाहविशालनेत्राम्।
आरुह्यतामाशु रथं मदीयं ।
मा त्वां वलाद्दौपदिकर्षयेहम् ॥ ३.२६९.२३ ॥
Assim interpelado, o senhor dos Sindhus disse a Draupadī, de olhos largos: "Sobe logo na minha carruagem, para que eu não te arraste à força, Draupadī."
3.269.24
सा ताननुप्रेक्ष्य विशालनेत्रा ।
जिघृक्षमाणानवभर्त्सयन्ती।
प्रोवाच मा मा स्पृशतेति भीता ।
धौम्यं प्रचुक्रोश पुरोहितं सा ॥ ३.२६९.२४ ॥
Olhando para aqueles que desejavam apoderar-se dela, a de olhos largos os repreendeu e, assustada, disse: "Não me toquem!" E clamou pelo sacerdote Dhaumya.
3.269.25
जग्राह तामुत्तरवस्त्रदेशे ।
जयद्रथस्तं समवाक्षिपत्सा।
तया समाक्षिप्ततनुः स पापः ।
पपात शाखीव निकृत्तमूलः ॥ ३.२६९.२५ ॥
Jayadratha agarrou a ponta de sua veste superior, mas ela o afastou com um empurrão. Empurrado por ela, aquele pecador caiu como uma árvore de raiz cortada.
3.269.26
प्रगृह्यमाणा तु महाजवेन ।
मुहुर्विनिःश्वस्य च राजपुत्री।
सा मृष्यमाणा रथमारुरोह ।
धौम्यस्य पादावभिवाद्य कृष्णा ॥ ३.२६९.२६ ॥
Arrastada com grande velocidade, a princesa suspirava profundamente repetidas vezes. Suportando, subiu ao carro; tendo se prostrado aos pés de Dhaumya, Kṛṣṇā subiu no carro.
3.269.27
नेयं शक्या त्वया नेतुमविजित्य महारथान् ।
धर्मं क्षत्रस् पौराणमवेक्षस्व जयद्रथ ॥ ३.२६९.२७ ॥
Não podes levá-la sem vencer os grandes guerreiros em carros. Jayadratha, considera o antigo dharma dos kṣatriyas.
3.269.28
क्षुद्रं कृत्वाफलंपापं त्वं प्राप्स्यसि न संशयः ।
आसाद्य पाण्डवान्वीरान्धर्मराजपुरोगमान् ॥ ३.२६९.२८ ॥
Tendo cometido um pecado vil e estéril, sem dúvida colherás seu fruto; ao aproximares-te dos bravos Pāṇḍavas, liderados pelo rei do dharma.
3.269.29
इत्युक्तवाह्रियमाणां तां राजपुत्रीं यशस्विनीम् ।
अन्वगच्छत्तदा धौम्यः पदातिगणमध्यगः ॥ ३.२६९.२९ ॥
Tendo dito isto, Dhaumya seguiu então a gloriosa princesa que era levada, caminhando no meio da infantaria.