ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.270.1
ततो दिशः संपरिवृत्य पार्था ।
मृगान्वराहान्महिपांस्च हन्वा।
धनुर्धराः श्रेष्ठतमाः पृथिव्यां ।
पृथक्चरन्तः सहिता बभूवुः ॥ ३.२७०.१ ॥
ਫਿਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਹਿਰਨ, ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਅਤੇ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਰਹੇ।
3.270.2
ततो मृगव्यालजनानुकीर्णं ।
महावनं तद्विहगोपघुष्टम्।
भ्रातॄंश्च तानभ्यवदद्युधिष्ठिरः ।
श्रुत्वा गिरो व्याहरतां मृगाणाम् ॥ ३.२७०.२ ॥
ਫਿਰ ਹਿਰਨਾਂ, ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬਣ ਵਿੱਚ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
3.270.3
आदित्यदीप्तां दिशमभ्युपेत्य ।
मृगा द्विजाः क्रूरमिमे वदन्ति।
आयासमुग्रं प्रतिवेदयन्तो ।
महाभयं शत्रुभिर्वाऽवमानम् ॥ ३.२७०.३ ॥
ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਹਿਰਨ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਰਹੇ ਹਨ; ਭਾਰੀ ਕਸ਼ਟ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਡਰ, ਜਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਪਮਾਨ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ।
3.270.4
क्षिप्रं निवर्तध्वमलं मृगैर्नो ।
मनो हि मे दूयति दह्यते च।
बुद्धिं समाच्छाद्य च मे समन्यु-
रुद्धूयते प्राणपतिः शरीरे ॥ ३.२७०.४ ॥
ਛੇਤੀ ਮੁੜ ਚੱਲੋ; ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੁਖਦਾ ਅਤੇ ਸੜਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਢਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣਪਤੀ ਹਿੱਲਦਾ ਹੈ।
3.270.5
सरः सुपर्णन हृतोरगेन्द्र-
मराजकं राष्ट्रमिवेह शान्तम्।
एवंविधं मे प्रतिभाति काम्यकं ।
शौण्डैर्यथा पीतसुरश्च कुम्भः ॥ ३.२७०.५ ॥
ਗਰੁੜ ਦੁਆਰਾ ਨਾਗਰਾਜ ਹਰੇ ਗਏ ਸਰੋਵਰ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਾਜ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਕਾਮਯਕ ਬਣ ਮੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਰਾਬੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਲੀ ਕੀਤੇ ਘੜੇ ਵਾਂਗ।
3.270.6
ते सैन्धवैरग्न्यनिलोग्रवेगै-
र्महाजवैर्वाजिभिरुह्यमानाः।
युक्तैर्बृहद्भिः सुरथैर्नृवीरा-
स्तदाश्रमायाभिमुखा बभूवुः ॥ ३.२७०.६ ॥
ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਰਗੀ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਸੈਂਧਵ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ, ਵੱਡੇ ਚੰਗੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਉਹ ਨਰਵੀਰ ਉਦੋਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਗਏ।
3.270.7
तेषां तु गोमायुरनल्पघोषो ।
निवर्ततां वाममुपेत्य पार्श्वम्।
प्रव्याहरत्तत्प्रविमृश्य राजा ।
प्रोवाच भीमं च धनंजयं च ॥ ३.२७०.७ ॥
ਉਹ ਮੁੜਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਗਿੱਦੜ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਆ ਕੇ ਉੱਚੀ ਚੀਕਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਭੀਮ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
3.270.8
यथा वदत्येप विहीनयोनिः ।
सालावृकोवाममुपेत्य पार्स्वम्।
सुव्यक्तमस्मानवमत्य पापैः ।
कृतोऽभिमर्दः कुरुभिः प्रसह्य ॥ ३.२७०.८ ॥
ਇਹ ਨੀਚ ਜੂਨ ਦਾ ਗਿੱਦੜ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਆ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪੀ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਨਿਰਾਦਰ ਕਰਕੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
3.270.9
एत्याथ ते तद्वनमाविशन्तो ।
महत्यरण्ये मृगयां चरित्वा।
बालामपश्यन्त तदा रुदन्तीं ।
धात्रेयिकां प्रेष्यवधूं प्रियायाः ॥ ३.२७०.९ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਬਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਦ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ — ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਧਾਈ, ਇੱਕ ਦਾਸੀ।
3.270.10
तामिन्द्रसेनस्त्वरितोऽभिसृत्य ।
रथादवप्लुत्य ततोऽभ्यधावत्।
प्रोवाच चैनां वचनं नरेन्द्र ।
धात्रेयिकामार्ततरस्तदानीम् ॥ ३.२७०.१० ॥
ਇੰਦਰਸੇਨ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਰੱਥੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਹੇ ਨਰੇਂਦਰ, ਤਦ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਧਾਈ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
3.270.11
कच्चित्परैर्नापकृतं वनेऽस्मिन् ॥ ३.२७०.११ ॥
ਕੀ ਇਸ ਬਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?
3.270.12
पर्याकुला साधु समीक्ष्यसूत-
मभ्यापतन्तं द्रुतमिन्द्रसेनम्।
उरो घ्नती कष्टतरं तदानी-
मुच्चैः प्रचुक्रोश हृतेति देवी ॥ ३.२७०.१२ ॥
ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣvੱਲ ਦੌੜਦੇ ਆਉਂਦੇ ਇੰਦ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਛਾਤੀ ਕੁੱਟਦਿਆਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕੀ, 'ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਲਿਆ ਗਿਆ!'
3.270.13
अनिन्द्यरूपा तु विशालनेत्रा ।
शरीरतुल्या कुरुपुङ्गवानाम्।
केनात्मनाशाय यदापनीता ।
छिद्रं समासाद्य नरेन्द्रपत्नी ॥ ३.२७०.१३ ॥
ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਕੁਰੂ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਰਗੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਜਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਮੌਕਾ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਹਰ ਲਿਆ?
3.270.14
यद्येव देवीं पृथिवीं प्रविष्टा ।
दिवं प्रपन्नाऽप्यथवा समुद्रम्।
तस्या गमिष्यन्ति पदे हि पार्था-
स्तथा हि संतप्यति धर्मराजः ॥ ३.२७०.१४ ॥
ਉਹ ਦੇਵੀ ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਵੀ ਪਾਰਥ ਉਸੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣਗੇ; ਇਸੇ ਲਈ ਧਰਮਰਾਜ ਦੁਖੀ ਹਨ।
3.270.15
को हीदृशानामरिमर्दनानां ।
क्लेशक्षमाणामपराजितानाम्।
प्राणैः समामिष्टतमां जिहीर्षे-
दनुत्तमं रत्नमिव प्रमूढः ॥ ३.२७०.१५ ॥
ਅਜਿਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਮਰਦਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਜੇਤੂ ਵੀਰਾਂ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰਗੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਉੱਤਮ ਰਤਨ ਖੋਹਣਾ ਚਾਹੇ, ਕੌਣ ਖੋਹਣਾ ਚਾਹੇਗਾ?
3.270.16
न बुध्यते नाथवतीमिहाद्य ।
बहिश्चरं हृदयं पाण्डवानाम्।
कस्याद्य कायं प्रतिभिद्य घोरा ।
महीं प्रवेक्ष्यन्ति शिताः शराग्र्याः ॥ ३.२७०.१६ ॥
ਇੱਥੇ ਅੱਜ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਬਾਹਰ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਕਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਭਿਆਨਕ, ਤਿੱਖੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨਗੇ?
3.270.17
मा त्वं शुचस्तां प्रति भीरु विद्धि ।
यथाऽद्य कृष्णा पुनरेष्यतीति।
निहत्य सर्वान्द्विषतः समग्रा-
न्पार्थाः समेष्यनत्यथ याज्ञसेन्या ॥ ३.२७०.१७ ॥
ਨਾ ਸ਼ੋਕ ਕਰ, ਹੇ ਭੀਰੂ! ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਅੱਜ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਮੁੜ ਆਵੇਗੀ। ਪਾਰਥ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮਿਲਣਗੇ।
3.270.18
अथाब्रवीच्चारुमुखं प्रसृज्य ।
धात्रेयिका सारथिमिन्द्रसेनम्।
जयद्रथेनापहृताप्रमथ्य ।
पञ्चेन्द्रकल्पान्परिभूय कृष्णा ॥ ३.२७०.१८ ॥
ਫਿਰ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾ ਨੇ ਸਾਰਥੀ ਇੰਦ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕੇ ਕਿਹਾ—ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਪੰਜਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਹਰ ਲਿਆ ਹੈ।
3.270.19
तिष्ठन्ति वर्त्मानि नवान्यमूनि ।
वृक्षाश्च न म्लान्ति तथैव भग्नाः।
आवर्तयध्वं ह्यनुयात शीघ्रं ।
न दूरयातैव हि राजपुत्री ॥ ३.२७०.१९ ॥
ਇਹ ਨਵੇਂ ਰਸਤੇ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ; ਟੁੱਟੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਅਜੇ ਸੁੱਕੇ ਨਹੀਂ। ਮੁੜੋ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ; ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਜੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਈ।
3.270.20
सन्नह्यध्वं सर्व एवेन्द्रकल्पा ।
महान्ति चारूणि च दंशनानि।
गृह्णीत चापानि महाधनानि ।
शरांश्च शीघ्रं पदवीं व्रजध्वम् ॥ ३.२७०.२० ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਵੀਰੋ, ਸਾਰੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੋ! ਸੁੰਦਰ ਵੱਡੇ ਕਵਚ, ਕੀਮਤੀ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਬਾਣ ਲਓ, ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੁਰ ਪਓ।
3.270.21
पुरा हि निर्भर्त्सनदण्डमोहिता ।
प्रमूढचित्ता वदनेन शुष्यता।
ददाति कस्मैचिदनर्हते तनुं ।
वराज्यपूर्णामिव भस्मनि स्रुचम् ॥ ३.२७०.२१ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਧਮਕੀ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਭਰਮਿਆ, ਮੁੱਖ ਸੁੱਕਦਾ, ਉਹ ਅਯੋਗ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸੁਆਹ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਘਿਓ ਭਰਿਆ ਸ੍ਰੁਕ ਪਾਇਆ ਜਾਵੇ।
3.270.22
पुरा तुषाग्नाविव हूयते हविः ।
पुरा श्मशाने स्रगिवापविद्ध्यते।
पुरा च सोमोऽध्वरगोऽवलिह्यते ।
शुना यथा विप्रजने प्रमोहिते ॥ ३.२७०.२२ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੜੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਿ ਹੋਮੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ ਸੁੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਯਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਸੋਮ ਕੁੱਤਾ ਚੱਟਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮੂਹ ਮੋਹਿਤ ਹੋਣ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
3.270.23
पुरा हि पार्थाश्च दृतौ च कापिली ।
प्रसिच्छते क्षीरधारा यतध्वम्।
महत्यरण्ये मृगयां चरित्वा ।
पुरा सृगालो नलिनीं विगाहते ॥ ३.२७०.२३ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਮੜੇ ਦੀ ਥੈਲੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਯਤਨ ਕਰੋ। ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿੱਦੜ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਵੜਦਾ ਹੈ।
3.270.24
पुरा हि मन्त्राहुतिपूजितायां ।
हुताग्निवेद्यां बलिभुङ्गिलीयते।
श्रुतिं च सम्यक्प्रसृतां महाध्वरे ।
ग्राम्यो जनो यद्वदसौ न नाशयेत् ॥ ३.२७०.२४ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਤ, ਬਲਦੀ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵੇਦੀ ਤੇ ਬਲੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਨਿਗਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਯਗ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲੀ ਸ਼ਰੂਤੀ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਕਰਨ।
3.270.25
मा वः प्रियायाः सुनसं सुलोचनं ।
चन्द्रप्रभाच्छं वदनं प्रसन्नम्।
स्पृश्याच्छुभं कश्चिदकृत्यकारी ।
श्वा वै पुरोडाशमिवाध्वरस्थम् ॥ ३.२७०.२५ ॥
ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਕੋਈ ਅਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਾ ਛੂਹੇ; ਯਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ ਨੂੰ ਕੁੱਤਾ ਛੂਹਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ।
3.270.26
एतानि वर्त्मान्यनुयात शीघ्रं ।
मा वः कालः क्षिप्रमिहात्यगाद्वै ॥ ३.२७०.२६ ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਜਲਦੀ ਚੱਲੋ; ਕਿਤੇ ਇੱਥੇ ਸਮਾਂ ਜਲਦੀ ਬੀਤ ਨਾ ਜਾਵੇ।
3.270.27
शीघ्रं प्रधावध्वमितो नरेन्द्रा ।
यावन्न दूरं व्रजतीति पापः।
प्रत्याहरध्वं द्विषतां सकाशा-
ल्लक्ष्मीमिव स्वां दयितां नृसिंहाः ॥ ३.२७०.२७ ॥
ਹੇ ਨਰੇਂਦਰੋ, ਇਹ ਪਾਪੀ ਦੂਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੋ। ਵੈਰੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ, ਹੇ ਨ੍ਰਿਸਿੰਘੋ।
3.270.28
भद्रे प्रतिक्राम नियच्छ वाचं ।
माऽस्मत्सकाशे परुषाण्यवोचः।
राजानो वा यदि वा राजपुत्रा ।
बलेन मत्ताः पञ्चतां प्राप्नुवन्ति ॥ ३.२७०.२८ ॥
ਹੇ ਭਦਰੇ, ਮੁੜ ਜਾ; ਆਪਣੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਨਾ ਬੋਲ। ਰਾਜੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਬਲ ਨਾਲ ਮਦਮਸਤ ਹੋਏ ਮੌਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
3.270.29
एतावदुक्त्वा प्रययुर्हि शीघ्रं ।
तान्येव वर्त्मान्यनुवर्तमानाः।
मुहुर्मुहुर्व्यालवदुच्छ्वसन्तो ।
ज्यां विक्षिपन्तश्च महाधनुर्भ्यः ॥ ३.२७०.२९ ॥
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ, ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਾਹ ਖਿੱਚਦੇ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਾਂਦ ਹਿਲਾਉਂਦੇ।
3.270.30
ततोऽपश्यंस्तस्य सैन्यस्य रेणु-
मुद्धूतं वै वाजिस्वुरप्रणुन्नम्।
पदातीनां मध्यगतं च धौम्यं ।
विक्रोशन्तं भीम पार्थेत्यभीक्ष्णम् ॥ ३.२७०.३० ॥
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਫ਼ੌਜ ਦੀ ਧੂੜ ਉੱਠਦੀ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਡਾਈ ਗਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧੌਮ੍ਯ ਨੂੰ 'ਹੇ ਭੀਮ, ਹੇ ਪਾਰਥ!' ਕਹਿ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁਕਾਰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ।
3.270.31
ते सान्त्व्य धौम्यं परिदीनसत्वाः ।
सुखं भवानेत्विति राजपुत्राः।
श्येना यथैवामिषसंप्रयुक्ता ।
जवेन तत्सैन्यमथाभ्यधावन् ॥ ३.२७०.३१ ॥
ਉਹ ਬਹੁਤ ਢਿੱਲੇ ਮਨ ਨਾਲ ਧੌਮਯ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ, 'ਤੁਸੀਂ ਸੁਖੀ ਰਹੋ'; ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਮਾਸ ਉੱਤੇ ਝਪਟਣ ਵਾਲੇ ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਸ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।
3.270.32
तेषां महेन्द्रोपमविक्रमाणां ।
संरब्धानां धर्षणाद्याज्ञसेन्याः।
क्रोधः प्रजज्वाल जयद्रथं च ।
दृष्ट्वा प्रियां तस्य रथे स्थितां च ॥ ३.२७०.३२ ॥
ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਪਰਾਕਰਮੀ ਉਹ ਵੀਰ ਅਪਮਾਨ ਕਾਰਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਏ; ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਵੀ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ; ਉਸਨੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਉਸਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
3.270.33
प्रचुक्रुशुश्चाप्यथ सिन्धुराजं ।
वृकोदरश्चैव धनंजयश्च।
यमौ च राजा च महाधनुर्धरा-
स्ततो दिशः संमुमुहुः परेषाम् ॥ ३.२७०.३३ ॥
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿੰਧੂਰਾਜ (ਜਯਦ੍ਰਥ) ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਲਲਕਾਰਿਆ; ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ), ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ), ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾ ਅਤੇ ਮਹਾਧਨੁਰਧਰ ਰਾਜਾ (ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ) ਵੀ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਤਦ ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈਆਂ।