มหาภารตะ · อัธยายะ 3.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.270.1
ततो दिशः संपरिवृत्य पार्था ।
मृगान्वराहान्महिपांस्च हन्वा।
धनुर्धराः श्रेष्ठतमाः पृथिव्यां ।
पृथक्चरन्तः सहिता बभूवुः ॥ ३.२७०.१ ॥
จากนั้น บุตรของปฤถา หมุนรอบทิศทั้งปวงแล้วฆ่ากวาง หมู และกระบือ นักธนูผู้ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกเหล่านั้นแม้จะเที่ยวไปคนละทาง ก็ยังคงรวมกันอยู่
3.270.2
ततो मृगव्यालजनानुकीर्णं ।
महावनं तद्विहगोपघुष्टम्।
भ्रातॄंश्च तानभ्यवदद्युधिष्ठिरः ।
श्रुत्वा गिरो व्याहरतां मृगाणाम् ॥ ३.२७०.२ ॥
จากนั้น ในป่าใหญ่ที่เต็มไปด้วยกวาง สัตว์ร้าย และผู้คน และก้องด้วยเสียงนกร้อง พระยุธิษฐิระทรงกล่าวกับพี่น้องของพระองค์ หลังจากได้ยินเสียงกวางที่กำลังเปล่งเสียงพูด
3.270.3
आदित्यदीप्तां दिशमभ्युपेत्य ।
मृगा द्विजाः क्रूरमिमे वदन्ति।
आयासमुग्रं प्रतिवेदयन्तो ।
महाभयं शत्रुभिर्वाऽवमानम् ॥ ३.२७०.३ ॥
กวาง และนกเหล่านี้เข้าไปใกล้ทิศที่สว่างด้วยดวงอาทิตย์ แล้วกล่าวถ้อยคำอันรุนแรง ประกาศความทุกข์ยากอันน่าสะพรึง และความหวาดกลัวอย่างยิ่ง หรือความอัปยศจากมือของศัตรู
3.270.4
क्षिप्रं निवर्तध्वमलं मृगैर्नो ।
मनो हि मे दूयति दह्यते च।
बुद्धिं समाच्छाद्य च मे समन्यु-
रुद्धूयते प्राणपतिः शरीरे ॥ ३.२७०.४ ॥
รีบกลับเถิด เราไม่มีความจำเป็นด้วยกวางเหล่านี้ ใจของข้าพเจ้าเจ็บปวดและร้อนรุ่ม เมื่อปัญญาถูกบดบัง เจ้าแห่งชีวิตก็ปั่นป่วนอยู่ในร่างกายด้วยความโกรธ
3.270.5
सरः सुपर्णन हृतोरगेन्द्र-
मराजकं राष्ट्रमिवेह शान्तम्।
एवंविधं मे प्रतिभाति काम्यकं ।
शौण्डैर्यथा पीतसुरश्च कुम्भः ॥ ३.२७०.५ ॥
กามยกวนนี้ปรากฏแก่ข้าพเจ้าเหมือนสระน้ำที่ราชาแห่งนาคถูกครุฑฉุดไป หรือเหมือนแผ่นดินที่สงบปราศจากพระราชา หรือเหมือนหม้อที่ถูกนักดื่มผู้เมามายดื่มจนหมด
3.270.6
ते सैन्धवैरग्न्यनिलोग्रवेगै-
र्महाजवैर्वाजिभिरुह्यमानाः।
युक्तैर्बृहद्भिः सुरथैर्नृवीरा-
स्तदाश्रमायाभिमुखा बभूवुः ॥ ३.२७०.६ ॥
วีรบุรุษเหล่านั้น ถูกม้าสินธุผู้มีความเร็วดั่งไฟและลม ลากรถอันใหญ่และงดงามที่เทียมไว้ พวกเขาจึงหันหน้าไปทางอาศรมนั้น
3.270.7
तेषां तु गोमायुरनल्पघोषो ।
निवर्ततां वाममुपेत्य पार्श्वम्।
प्रव्याहरत्तत्प्रविमृश्य राजा ।
प्रोवाच भीमं च धनंजयं च ॥ ३.२७०.७ ॥
ขณะที่พวกเขาหันกลับ จิ้งจอกตัวหนึ่งเข้ามาทางด้านซ้ายและร้องเสียงดังลั่น พระราชาทรงพิจารณาดูอย่างรอบคอบ แล้วตรัสกับภีมะและธนัญชัย
3.270.8
यथा वदत्येप विहीनयोनिः ।
सालावृकोवाममुपेत्य पार्स्वम्।
सुव्यक्तमस्मानवमत्य पापैः ।
कृतोऽभिमर्दः कुरुभिः प्रसह्य ॥ ३.२७०.८ ॥
จิ้งจอกชาติต่ำตัวนี้เข้ามาทางด้านซ้ายและเปล่งเสียง ดูชัดเจนว่าเหล่าเการพผู้ชั่วร้ายได้ดูหมิ่นเรา และโจมตีเราด้วยกำลัง
3.270.9
एत्याथ ते तद्वनमाविशन्तो ।
महत्यरण्ये मृगयां चरित्वा।
बालामपश्यन्त तदा रुदन्तीं ।
धात्रेयिकां प्रेष्यवधूं प्रियायाः ॥ ३.२७०.९ ॥
ครั้นแล้ว เมื่อพวกเขาเข้าไปในป่านั้นและล่าสัตว์ในถิ่นทุรกันดารอันกว้างใหญ่แล้ว ก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังร้องไห้ เป็นพี่เลี้ยงและสาวใช้ของผู้เป็นที่รักของพวกเขา
3.270.10
तामिन्द्रसेनस्त्वरितोऽभिसृत्य ।
रथादवप्लुत्य ततोऽभ्यधावत्।
प्रोवाच चैनां वचनं नरेन्द्र ।
धात्रेयिकामार्ततरस्तदानीम् ॥ ३.२७०.१० ॥
อินทรเสนรีบเข้าไปหานาง กระโดดลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไปหา ข้าแต่พระราชา ในขณะนั้นเขาผู้ทุกข์ระทมยิ่งนัก จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้กับพี่เลี้ยง
3.270.11
कच्चित्परैर्नापकृतं वनेऽस्मिन् ॥ ३.२७०.११ ॥
มีใครอื่นทำร้ายเราในป่านี้หรือไม่
3.270.12
पर्याकुला साधु समीक्ष्यसूत-
मभ्यापतन्तं द्रुतमिन्द्रसेनम्।
उरो घ्नती कष्टतरं तदानी-
मुच्चैः प्रचुक्रोश हृतेति देवी ॥ ३.२७०.१२ ॥
นางตระหนกตกใจ เห็นอินทรเสนกำลังวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว จึงตีอกด้วยความทุกข์ยากยิ่งนัก แล้วร้องเสียงดังว่า "ข้าถูกพรากไปแล้ว!"
3.270.13
अनिन्द्यरूपा तु विशालनेत्रा ।
शरीरतुल्या कुरुपुङ्गवानाम्।
केनात्मनाशाय यदापनीता ।
छिद्रं समासाद्य नरेन्द्रपत्नी ॥ ३.२७०.१३ ॥
ผู้ที่มีรูปโฉมไร้ที่ติ มีดวงตากว้าง มีร่างกายงามเหมือนบุรุษผู้ประเสริฐแห่งกุรุ เป็นมเหสีของพระราชา ผู้ใดหาโอกาสพรากนางไปได้ เพื่อให้ตนเองพินาศ
3.270.14
यद्येव देवीं पृथिवीं प्रविष्टा ।
दिवं प्रपन्नाऽप्यथवा समुद्रम्।
तस्या गमिष्यन्ति पदे हि पार्था-
स्तथा हि संतप्यति धर्मराजः ॥ ३.२७०.१४ ॥
หากพระนางเข้าไปในแผ่นดินแล้ว หรือขึ้นไปสวรรค์แล้ว หรือแม้แต่ไปยังมหาสมุทร บุตรของปฤถาก็จะตามรอยเท้าของนางไป เพราะเหตุนี้พระธรรมราชาจึงทุกข์ร้อนอยู่
3.270.15
को हीदृशानामरिमर्दनानां ।
क्लेशक्षमाणामपराजितानाम्।
प्राणैः समामिष्टतमां जिहीर्षे-
दनुत्तमं रत्नमिव प्रमूढः ॥ ३.२७०.१५ ॥
ใครเล่าผู้เขลาจะปรารถนาพรากจากไป เหมือนรัตนะอันประเสริฐ ซึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่าชีวิต จากบุรุษเช่นนี้ผู้ปราบศัตรูได้ อดทนต่อความลำบาก และไม่มีใครเอาชนะได้
3.270.16
न बुध्यते नाथवतीमिहाद्य ।
बहिश्चरं हृदयं पाण्डवानाम्।
कस्याद्य कायं प्रतिभिद्य घोरा ।
महीं प्रवेक्ष्यन्ति शिताः शराग्र्याः ॥ ३.२७०.१६ ॥
วันนี้ ที่นี่ไม่มีใครรู้ว่านางมีผู้ปกป้อง หัวใจของปาณฑพกำลังพเนจรอยู่ภายนอก วันนี้ลูกศรอันน่าสะพรึง คมกล้า และเป็นเลิศ จะทะลุร่างของใครเข้าไปสู่แผ่นดิน
3.270.17
मा त्वं शुचस्तां प्रति भीरु विद्धि ।
यथाऽद्य कृष्णा पुनरेष्यतीति।
निहत्य सर्वान्द्विषतः समग्रा-
न्पार्थाः समेष्यनत्यथ याज्ञसेन्या ॥ ३.२७०.१७ ॥
อย่าโศกเศร้าเลย ผู้ขลาดเอ๋ย จงรู้ว่ากฤษณาจะกลับมาอีกในวันนี้ บุตรของปฤถาจะปราบศัตรูทั้งหมดให้สิ้น แล้วจะได้พบกับธิดาของยัชญเสนาอีกครั้ง
3.270.18
अथाब्रवीच्चारुमुखं प्रसृज्य ।
धात्रेयिका सारथिमिन्द्रसेनम्।
जयद्रथेनापहृताप्रमथ्य ।
पञ्चेन्द्रकल्पान्परिभूय कृष्णा ॥ ३.२७०.१८ ॥
จากนั้น พี่เลี้ยงผู้มีใบหน้างดงาม ส่งสารถีอินทรเสนไป แล้วกล่าวว่า ชยัทรถพาตัวกฤษณาไปแล้ว หลังจากดูหมิ่นทั้งห้าผู้ดุจพระอินทร์
3.270.19
तिष्ठन्ति वर्त्मानि नवान्यमूनि ।
वृक्षाश्च न म्लान्ति तथैव भग्नाः।
आवर्तयध्वं ह्यनुयात शीघ्रं ।
न दूरयातैव हि राजपुत्री ॥ ३.२७०.१९ ॥
รอยทางใหม่เหล่านี้ยังปรากฏอยู่ และต้นไม้ที่หักก็ยังไม่เหี่ยวเฉาเลย จงหันกลับและติดตามไปโดยเร็ว เพราะพระราชธิดายังไปไม่ไกลนัก
3.270.20
सन्नह्यध्वं सर्व एवेन्द्रकल्पा ।
महान्ति चारूणि च दंशनानि।
गृह्णीत चापानि महाधनानि ।
शरांश्च शीघ्रं पदवीं व्रजध्वम् ॥ ३.२७०.२० ॥
พวกท่านทุกคนผู้ดุจพระอินทร์ จงสวมเกราะเถิด จงถือเอาชุดเกราะอันงดงามและยิ่งใหญ่ คันธนูอันมีค่ามหาศาล และลูกศร แล้วรีบไปตามทางนั้นเถิด
3.270.21
पुरा हि निर्भर्त्सनदण्डमोहिता ।
प्रमूढचित्ता वदनेन शुष्यता।
ददाति कस्मैचिदनर्हते तनुं ।
वराज्यपूर्णामिव भस्मनि स्रुचम् ॥ ३.२७०.२१ ॥
ในกาลก่อน ผู้ถูกความกลัวการข่มขู่และการลงทัณฑ์ทำให้หลงใหล จิตใจสับสน ใบหน้าเหี่ยวแห้ง นางยอมมอบกายให้แก่ผู้ที่ไม่สมควร ดุจเทน้ำมันเนยใสเต็มทัพพีลงในกองเถ้า
3.270.22
पुरा तुषाग्नाविव हूयते हविः ।
पुरा श्मशाने स्रगिवापविद्ध्यते।
पुरा च सोमोऽध्वरगोऽवलिह्यते ।
शुना यथा विप्रजने प्रमोहिते ॥ ३.२७०.२२ ॥
ในกาลก่อน ดุจเครื่องบูชาที่ถูกถวายลงในไฟแกลบ ดุจพวงมาลัยที่ถูกทิ้งในป่าช้า และดุจโสมที่กำลังจะไปยังพิธียัญถูกสุนัขเลีย เป็นเช่นนั้นเมื่อหมู่พราหมณ์ถูกทำให้หลงใหล
3.270.23
पुरा हि पार्थाश्च दृतौ च कापिली ।
प्रसिच्छते क्षीरधारा यतध्वम्।
महत्यरण्ये मृगयां चरित्वा ।
पुरा सृगालो नलिनीं विगाहते ॥ ३.२७०.२३ ॥
ในกาลก่อน บรรดาโอรสของพระปฤถา และในถุงหนัง น้ำนมไหลจากวัวสีน้ำตาลลงมาเป็นสาย จงพยายามเถิด เหมือนที่ในกาลก่อน หมาจิ้งจอกที่ล่าสัตว์ในป่าใหญ่แล้วกระโจนลงในสระบัว
3.270.24
पुरा हि मन्त्राहुतिपूजितायां ।
हुताग्निवेद्यां बलिभुङ्गिलीयते।
श्रुतिं च सम्यक्प्रसृतां महाध्वरे ।
ग्राम्यो जनो यद्वदसौ न नाशयेत् ॥ ३.२७०.२४ ॥
ในกาลก่อน บนแท่นบูชาไฟที่ถูกบูชาด้วยมนตร์และเครื่องเซ่นที่ถวายแล้ว ผู้กินเครื่องบูชาถูกกลืนกิน และดุจชาวบ้านทั่วไปที่ไม่ทำลายคำสอนอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถูกเผยแผ่อย่างดีในพิธียัญอันยิ่งใหญ่
3.270.25
मा वः प्रियायाः सुनसं सुलोचनं ।
चन्द्रप्रभाच्छं वदनं प्रसन्नम्।
स्पृश्याच्छुभं कश्चिदकृत्यकारी ।
श्वा वै पुरोडाशमिवाध्वरस्थम् ॥ ३.२७०.२५ ॥
ขอให้ผู้ทำชั่วคนใดอย่าได้แตะต้องด้วยมือที่เป็นมงคลต่อใบหน้าอันมีจมูกงาม ดวงตาสวย และผ่องใสดุจแสงจันทร์ของคนรักของท่าน ดุจสุนัขแตะต้องขนมปังบูชาที่ตั้งอยู่ในพิธียัญ
3.270.26
एतानि वर्त्मान्यनुयात शीघ्रं ।
मा वः कालः क्षिप्रमिहात्यगाद्वै ॥ ३.२७०.२६ ॥
จงรีบตามทางเหล่านี้ไปเถิด เกรงว่ากาลเวลาจะผ่านไปอย่างรวดเร็วที่นี่
3.270.27
शीघ्रं प्रधावध्वमितो नरेन्द्रा ।
यावन्न दूरं व्रजतीति पापः।
प्रत्याहरध्वं द्विषतां सकाशा-
ल्लक्ष्मीमिव स्वां दयितां नृसिंहाः ॥ ३.२७०.२७ ॥
เหล่ากษัตริย์ จงรีบวิ่งหนีจากที่นี่ไปเถิด ก่อนที่คนบาปนั้นจะไปได้ไกล จงนำลักษมีของตนซึ่งเป็นที่รักกลับคืนมาจากต่อหน้าศัตรูเถิด ดุจเดียวกับที่ผู้ใดพึงทำเช่นนั้นกับลักษมีของตน โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์
3.270.28
भद्रे प्रतिक्राम नियच्छ वाचं ।
माऽस्मत्सकाशे परुषाण्यवोचः।
राजानो वा यदि वा राजपुत्रा ।
बलेन मत्ताः पञ्चतां प्राप्नुवन्ति ॥ ३.२७०.२८ ॥
แม่นาง จงหันกลับไปและระงับถ้อยคำของเจ้าเสีย อย่ากล่าววาจาหยาบคายต่อหน้าพวกเรา ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์หรือโอรสของกษัตริย์ ผู้ที่มัวเมาด้วยกำลังย่อมพบกับความตาย
3.270.29
एतावदुक्त्वा प्रययुर्हि शीघ्रं ।
तान्येव वर्त्मान्यनुवर्तमानाः।
मुहुर्मुहुर्व्यालवदुच्छ्वसन्तो ।
ज्यां विक्षिपन्तश्च महाधनुर्भ्यः ॥ ३.२७०.२९ ॥
กล่าวดังนี้แล้ว พวกเขาก็รีบจากไปทันที ตามทางนั้นเอง หายใจฟืดฟาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าดุจงู และดีดสายธนูของคันธนูใหญ่ของตน
3.270.30
ततोऽपश्यंस्तस्य सैन्यस्य रेणु-
मुद्धूतं वै वाजिस्वुरप्रणुन्नम्।
पदातीनां मध्यगतं च धौम्यं ।
विक्रोशन्तं भीम पार्थेत्यभीक्ष्णम् ॥ ३.२७०.३० ॥
จากนั้นพวกเขาเห็นฝุ่นที่กองทัพนั้นตลบขึ้น ถูกกีบและอกของม้าเคลื่อนไหวกระจาย และเห็นธเมียะอยู่กลางหมู่ทหารราบ ร้องตะโกนซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า โอ้ภีมะ โอ้ปารถะ
3.270.31
ते सान्त्व्य धौम्यं परिदीनसत्वाः ।
सुखं भवानेत्विति राजपुत्राः।
श्येना यथैवामिषसंप्रयुक्ता ।
जवेन तत्सैन्यमथाभ्यधावन् ॥ ३.२७०.३१ ॥
เหล่าโอรสกษัตริย์ ซึ่งมีจิตใจท้อแท้เป็นอย่างยิ่ง ได้ปลอบโยนธเมียะแล้วกล่าวว่า ขอให้ท่านไปอย่างสงบเถิด แล้วพวกเขาก็พุ่งเข้าใส่กองทัพนั้นอย่างรวดเร็ว ดุจเหยี่ยวที่โฉบลงไปหาเนื้อ
3.270.32
तेषां महेन्द्रोपमविक्रमाणां ।
संरब्धानां धर्षणाद्याज्ञसेन्याः।
क्रोधः प्रजज्वाल जयद्रथं च ।
दृष्ट्वा प्रियां तस्य रथे स्थितां च ॥ ३.२७०.३२ ॥
ความโกรธของบรรดาวีรบุรุษเหล่านั้น ซึ่งมีวิกรมเทียบเท่าพระมเหนทร และถูกปลุกเร้าด้วยการดูหมิ่น ได้ลุกโชนขึ้น ความโกรธของยาชญเสนี (เทราปที) ก็ลุกโชนเช่นกัน นางเห็นชัยทรถและคนรักของเขาที่ยืนอยู่บนรถศึก
3.270.33
प्रचुक्रुशुश्चाप्यथ सिन्धुराजं ।
वृकोदरश्चैव धनंजयश्च।
यमौ च राजा च महाधनुर्धरा-
स्ततो दिशः संमुमुहुः परेषाम् ॥ ३.२७०.३३ ॥
จากนั้นพวกเขาก็ร้องตะโกนดังลั่นต่อพระราชาแห่งสินธุ (ชยัทรถ) วฤโกทร (ภีมะ) ธนัญชัย (อรชุน) แฝดทั้งสอง และพระราชา ผู้เป็นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่ (ยุธิษฐิระ) แล้วทิศทั้งหลายของศัตรูก็พากันสับสนหลงใหล