Mahābhārata · Adhyāya 3.272
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.272.1
संतिष्ठध्वं प्रहरत तूर्णं विपरिधावत ।
इति स्म सैन्धवो राजा चोदयामास तान्नृपन् ॥ ३.२७२.१ ॥
«¡Manteneos firmes, golpead con rapidez, corred en todas direcciones!» Así el rey de los Sindhu incitó a aquellos reyes.
3.272.2
ततो घोरतमः शब्दोरणे समभवत्तदा ।
भीमार्जुनयमान्दृष्ट्वा सैन्यानां सयुधिष्ठिरान् ॥ ३.२७२.२ ॥
Entonces surgió en la batalla un clamor espantoso, cuando los ejércitos vieron a Bhīma, Arjuna y los gemelos, junto con Yudhiṣṭhira.
3.272.3
शिबिसिंधुत्रिगर्तानां विषादश्चाप्यजायत ।
तान्दृष्ट्वापुरुषव्याघ्रान्व्याघ्रानिव बलोत्कटान् ॥ ३.२७२.३ ॥
También surgió el abatimiento entre los Śibi, los Sindhu y los Trigarta, al contemplar a aquellos tigres entre los hombres, poderosos como tigres.
3.272.4
हेमबिन्दुं महोत्सेधां सर्वशैक्यायसीं गदाम् ।
प्रगृह्याभ्यद्रवद्भीमः सैन्धवं कालचोदितम् ॥ ३.२७२.४ ॥
Empuñando su maza, adornada con puntos de oro, muy alta y toda de hierro, Bhīma se lanzó contra el rey de los Sindhu, impulsado por el destino.
3.272.5
तदन्तरमथावृत्य कोटिकाश्योऽभ्यहारयत् ।
महता रथवंशेन परिवार्य वृकोधरम् ॥ ३.२७२.५ ॥
Entonces, cerrando aquel hueco, el Koṭikāśya rodeó a Vṛkodara con una gran hueste de carros y lo cercó.
3.272.6
शक्तितोमरनाराचैर्वीरबाहुप्रचोदितैः ।
कीर्यमाणोपि बहुभिर्न स्म भीमोऽभ्यकम्पत ॥ ३.२७२.६ ॥
Aunque atravesado por muchos con lanzas, dardos y flechas arrojados por brazos heroicos, Bhīma no tembló.
3.272.7
गजं तु सगजारोहं पदातींश्च चतुर्दश ।
जघान गदया भीमः सैन्धवध्वजंनीमुखे ॥ ३.२७२.७ ॥
Bhīma, con su maza, derribó al elefante con el estandarte del rey de Sindhu junto con su jinete, y a catorce soldados de infantería en la vanguardia del ejército.
3.272.8
पार्थः पञ्चशताञ्शूरान्पार्वतीयान्महारथान् ।
परीप्समानः सौवीरं जघान ध्वजिनीमुखे ॥ ३.२७२.८ ॥
Arjuna, hijo de Pṛthā, deseando proteger a los Sauvīras, derribó en la vanguardia del ejército a quinientos héroes y grandes aurigas de las regiones montañosas.
3.272.9
राजा स्वयं सुवीराणां प्रवराणां प्रहारिणाम् ।
निमेषमात्रेण शतं जघान समरे तदा ॥ ३.२७२.९ ॥
El propio rey, en un abrir y cerrar de ojos, derribó en la batalla a cien de los mejores guerreros valientes de los Sauvīras.
3.272.10
ददृशे नकुलस्तत्ररथात्प्रस्कन्द्य खङ्गधृत् ।
शिरांसि पादरक्षाणां बीजवत्प्रवपन्मुहुः ॥ ३.२७२.१० ॥
Allí se vio a Nakula, saltando de su carro con la espada en la mano, esparciendo una y otra vez las cabezas de los guardias de a pie como semillas.
3.272.11
सहदेवस्तु संयाय रथेन गजयोधिनः ।
पातयामास नाराचैर्द्रुमेभ्य इव बर्हिणः ॥ ३.२७२.११ ॥
Sahadeva, avanzando velozmente en su carro, derribó a los guerreros de elefante con flechas de hierro, como caen los pavos reales de los árboles.
3.272.12
ततस्त्रिगर्तः सधनुरवतीर्य महारथात् ।
गदया चतुरो वाहान्राज्ञस्तस् तदाऽवधीत् ॥ ३.२७२.१२ ॥
Entonces el de Trigarta, con su arco, descendió de su gran carro y con su maza mató a los cuatro corceles del rey.
3.272.13
तमथाभ्यागतं राजा पदातिं कुन्तिनन्दनः ।
अर्धचन्द्रेण बाणएन विव्याधोरसि धर्मराट् ॥ ३.२७२.१३ ॥
Entonces el rey, hijo de Kuntī, Dharmarāṭ, atravesó en el pecho con una flecha de punta lunar al soldado de a pie que se acercaba.
3.272.14
स भिन्नहृदयो वीरो वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
पपाताभिमुखं प्राप्तश्चिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ३.२७२.१४ ॥
Aquel héroe, con el corazón atravesado, vomitando sangre por la boca, cayó de bruces como un árbol de raíz cortada.
3.272.15
इन्द्रसेनद्वितीयस्तु रथात्प्रस्कन्द्य धर्मराट् ।
हताश्वः सहदेवस्य प्रतिपेदे महारथम् ॥ ३.२७२.१५ ॥
Junto a Indrasena, el rey Dharmarāṭ saltó de su carro y llegó al gran auriga de Sahadeva, cuyos caballos habían sido abatidos.
3.272.16
नकुलं त्वभिसंवार्य क्षेमंकरमहामुखौ ।
उभावुभतस्तीक्ष्णैः शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ३.२७२.१६ ॥
Rodeando a Nakula, los dos guerreros Kṣemaṃkara y Mahāmukha llovieron flechas afiladas sobre él desde ambos lados.
3.272.17
तौ शरैरभिवर्षन्तौ जीमूताविव वार्षिकौ ।
एकैकेन विपाठेन जघ्ने माद्रवतीसुतः ॥ ३.२७२.१७ ॥
Aquellos dos, que llovían flechas como nubes de la estación de lluvias, fueron abatidos uno tras otro por el hijo de Mādrī con una flecha cortante.
3.272.18
त्रिगर्तराजः सुरथस्तस्याथ गजूर्गतः ।
रथमाक्षेपयामास गजेन गजयानवित् ॥ ३.२७२.१८ ॥
Entonces Suratha, rey de los Trigarta, montado en un elefante, diestro en la lucha con elefantes, atacó su carro con su elefante y lo empujó hacia atrás.
3.272.19
नकुलस्त्वपभीस्तस्माद्रथाच्चर्मासिपाणिमान् ।
उद्धाम्य स्तानमास्थाय तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.२७२.१९ ॥
Nakula, sin temor, saltó de aquel carro con escudo y espada en mano, subió al cuerpo del elefante y se quedó inmóvil como una montaña.
3.272.20
सुरथस्तं गजवरं वधाय नकुलस्य तु ।
प्रेषयामास सक्रोधमत्युच्छ्रितकरं ततः ॥ ३.२७२.२० ॥
Entonces Suratha, lleno de furia, lanzó hacia adelante a aquel mejor de los elefantes, con la trompa bien alzada, para matar a Nakula.
3.272.21
नकुलस्तस्य नागस्य समीपपरिवर्तिनः ।
सविषाणं भुजं मूले खङ्गेन निरकृन्तत ॥ ३.२७२.२१ ॥
Nakula, con su espada, cortó desde la raíz la trompa con su colmillo de aquel elefante que se acercaba.
3.272.22
स विनद्यमहानादं गजः किङ्किणिभूषणः ।
पतन्नवाक्शिरा भूमौ हस्त्यारोहमपोथयत् ॥ ३.२७२.२२ ॥
Aquel elefante adornado con campanillas lanzó un gran rugido y, cayendo de cabeza al suelo, aplastó al jinete que iba sobre él.
3.272.23
स तत्कर्म महत्कृत्वा शूरो माद्रवतीसुतः ।
भीमसेनरथं प्राप्य शर्म लेभे महारथः ॥ ३.२७२.२३ ॥
Tras realizar aquella gran hazaña, el heroico hijo de Mādrī, el gran auriga Nakula, llegó al carro de Bhīmasena y encontró refugio allí.
3.272.24
भीमस्त्वापततो राज्ञः कोटिकाश्यस् संगरे ।
सूतस्य नुदतो वाहान्क्षुरेणापाहरच्छिरः ॥ ३.२७२.२४ ॥
Pero Bhīma, en la batalla, cortó con una flecha afilada como navaja la cabeza del auriga del rey Koṭikāśya mientras guiaba los caballos que se abalanzaban.
3.272.25
न बुबोध हतं सूतं स राजा बाहुशालिना ।
तस्याश्वा व्यद्रवन्सङ्ख्ये हतमसूतास्ततस्ततः ॥ ३.२७२.२५ ॥
El rey no advirtió que su auriga había sido muerto por el de brazos poderosos. En la batalla, sus caballos, sin conductor, huyeron en todas direcciones.
3.272.26
विरथं हतसूतं तं भीमः प्रहरतांवरः ।
जघान तलयुक्तेन प्रासेनाभ्येत्य पाण्डवः ॥ ३.२७२.२६ ॥
Acercándose a él, ya sin carro y con su auriga muerto, el pándava Bhīma, el mejor de los guerreros, lo derribó con la palma de la mano y con una lanza.
3.272.27
द्वादशानां तु सर्वेषां सौवीराणां धनंजयः ।
चकर्त निशितैर्भल्लैर्धनूंषि च शिरांसि च ॥ ३.२७२.२७ ॥
Dhanaṃjaya cortó los arcos y las cabezas de los doce sauvīras con flechas afiladas de cabeza ancha.
3.272.28
शिबीनिक्ष्वाकुमुख्यांश्च त्रिगर्तान्सैन्धवानपि ।
जघानातिरथः सङ्ख्ये बाणगोचरमागतान् ॥ ३.२७२.२८ ॥
El gran auriga Arjuna también mató en la batalla a los śibis y a los principales guerreros del linaje de Ikṣvāku, a los trigartas y a los sindhus, todos los que cayeron al alcance de sus flechas.
3.272.29
सूदिताः प्रत्यदृश्यन्त बहवः सव्यसाचिना ।
सपताकाश्च मातङ्गाः सध्वजाश्च महारथाः ॥ ३.२७२.२९ ॥
Se vieron muchos muertos por el arquero zurdo Arjuna: elefantes con sus estandartes y grandes guerreros de carro con sus insignias.
3.272.30
प्रच्छाद्य पृथिवीं तस्थुः सर्वमायोधनं प्रति ।
शरीराण्यशिरस्कानि विदेहानि शिरांसि च ॥ ३.२७२.३० ॥
Cubriendo la tierra, por todo el campo de batalla yacían: cuerpos sin cabeza y cabezas sin cuerpo.
3.272.31
श्वगृध्रकङ्ककाकोलभासगोमायुवायसाः ।
अतृप्यंस्तत्रवीराणां हतानां मासशोणितैः ॥ ३.२७२.३१ ॥
Perros, buitres, garzas, cuervos, milanos, chacales y cuervos se saciaron allí con la carne y la sangre de los héroes abatidos.
3.272.32
एवं तीक्ष्णशरज्वालैर्गाण्डीवानिलचोदितैः ।
सेनेन्धनं ददाहाशु सरोषः पार्थपावकः ॥ ३.२७२.३२ ॥
Así, el fuego de Pārtha, avivado por el viento del Gāṇḍīva con llamas de agudas flechas, quemó con ira el ejército como combustible.
3.272.33
चक्राणां पतितानां च युगानां च महीपते ।
तूणीराणआं पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ३.२७२.३३ ॥
Oh rey, las ruedas caídas y yugos, las aljabas, estandartes y banderas, junto con los carros.
3.272.34
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां तथैव च ।
अक्षाणामथ योक्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ३.२७२.३४ ॥
Y montones de timones, tirantes, las tres varas, ejes, riendas y aguijones.
3.272.35
शिरसां पतितानां च कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां मकुटानां च हाराणामङ्गदैः सह ॥ ३.२७२.३५ ॥
Cabezas caídas de quienes llevaban pendientes y turbantes, brazos, coronas, collares y brazaletes.
3.272.36
छत्राणां व्यजनानां च चर्मणआं वर्मणां तथा ।
छिन्नानां कार्मुकाणां च पट्टसानां तथैव च ॥ ३.२७२.३६ ॥
Y montones de parasoles, abanicos, escudos, armaduras, arcos cortados y espadas.
3.272.37
शक्तीनामथ खङ्गानां दण्डानां सह तेमरैः ।
राशयश्चात्रदृश्यन्ते तत्रतत्र विशांपते ॥ ३.२७२.३७ ॥
Montones de lanzas, espadas, mazas y jabalinas se veían aquí y allá, oh señor de los hombres.
3.272.38
पतितैश्चैव मातङ्गैः सयोधैः पर्वतोपमैः ।
हयैर्द्विधाकृतैः सार्धं सादिभिः सायुधैस्तथा ॥ ३.२७२.३८ ॥
Elefantes caídos, guerreros como montañas, caballos partidos en dos, junto con jinetes y armas.
3.272.39
विप्रविद्धै रथैश्चैव निहतैश्चपदातिभिः ।
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ॥ ३.२७२.३९ ॥
Carros derribados y soldados de a pie muertos; la tierra, enlodada de carne y sangre, se había vuelto intransitable.
3.272.40
हतेषु तेषु वीरेषु सिन्धुराजो जयद्रथः ।
विमुच्य कृष्णां संत्रस्तः पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.४० ॥
Cuando aquellos héroes fueron muertos, Jayadratha, rey de los Sindhus, soltó a Kṛṣṇā y, aterrorizado, se dispuso a huir.
3.272.41
स तस्मिन्संकुले सैन्ये द्रौपदीमवतार्य ताम् ।
प्राणप्रेप्सुरुपाधावद्वनं तत्र नराधमः ॥ ३.२७२.४१ ॥
En aquel ejército confundido, el más vil de los hombres la dejó en tierra y, ansioso de salvar la vida, corrió hacia el bosque.
3.272.42
द्रौपदीं धर्मराजस्तु दृष्ट्वा धौम्यपुरस्कृताम् ।
माद्रीपुत्रेण वीरेण रथमारोपयत्तदा ॥ ३.२७२.४२ ॥
Al ver a Draupadī acompañada por Dhaumya delante, el rey Dharma hizo que el valiente hijo de Mādrī la subiera al carro.
3.272.43
ततस्तद्विद्रुतं सैन्यमपयाते जयद्रथे ।
आदिश्यादिश्य नाराचैराजघान वृकोदरः ॥ ३.२७२.४३ ॥
Entonces, cuando Jayadratha se retiró, aquel ejército se dispersó en fuga, y Vṛkodara, apuntando una y otra vez, los golpeó con flechas de hierro.
3.272.44
सव्यसाची तु तं दृष्ट्वा पलायन्तं जयद्रथम् ।
वारयामास निघ्नन्तं भीमं सैन्धवसैनिकान् ॥ ३.२७२.४४ ॥
Pero Arjuna, el arquero zurdo, viendo a Jayadratha huir, detuvo a Bhīma, que golpeaba a los soldados de Sindhu.
3.272.45
यस्यापचारात्प्राप्तोऽयमस्मान्क्लेशो दुरासदः ।
तमस्मिन्समरोद्देशे न पश्यामि जयद्रथम् ॥ ३.२७२.४५ ॥
Aquel por cuya falta ha caído sobre nosotros esta aflicción insoportable, a Jayadratha, no lo veo en este campo de batalla.
3.272.46
मूढं नैकृतिकं दुष्टं द्रौपद्याः क्लेशकारिणम् ।
तमेवान्विष भद्रं ते किं ते योधैर्निपातितैः।
अनामिषमिदं कर्म कथं वा मन्यते भवान् ॥ ३.२७२.४६ ॥
Busca solo a aquel necio, engañador y malvado que causó aflicción a Draupadī; que te vaya bien. ¿De qué te sirven los guerreros derribados? Esta acción no es una nimiedad; ¿cómo la consideras?
3.272.47
इत्युक्तो भीमसेनस्तु गुडाकेशेन धीमता ।
युधिष्ठिरमभिप्रेत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७२.४७ ॥
Cuando el sabio Guḍākeśa Arjuna hubo hablado así, el elocuente Bhīmasena, mirando a Yudhiṣṭhira, pronunció estas palabras.
3.272.48
हतप्रवीरा रिपवो भूयिष्ठं विद्रुता दिशः ।
गृहीत्वा द्रौपदीं राजन्निवर्ततु भवानितः ॥ ३.२७२.४८ ॥
Los héroes principales de los enemigos han sido muertos, y han huido en su mayoría en todas direcciones. Tomando a Draupadī, oh rey, que regreses ahora desde aquí.
3.272.49
यमाभ्यां सह राजेन्द्र धौम्येन च महात्मना ।
प्राप्याश्रमपदं राजन्द्रौपदीं परिसान्त्वय ॥ ३.२७२.४९ ॥
Oh señor de reyes, habiendo llegado al lugar del ermitaño junto con los gemelos y el magnánimo Dhaumya, consuela bien a Draupadī, oh rey.
3.272.50
न हि मे मोक्ष्यतेजीवन्मूढः सैन्धवको नृपः ।
पातालतलसंस्थोपि यदि शक्रोस्य सारथिः ॥ ३.२७२.५० ॥
Aunque habite en las profundidades del inframundo o sea el auriga de Indra, aquel necio rey de Sindhu no escapará vivo de mis manos.
3.272.51
न हन्तव्यो महाबाहो दुरात्माऽपिस सैन्धवः ।
दुःशलामभिसंस्मृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ॥ ३.२७२.५१ ॥
Oh de brazos poderosos, ni siquiera aquel malvado rey de Sindhu debe ser muerto, recordando a Duḥśalā y a la ilustre Gāndhārī.
3.272.52
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी भीममुवाच व्याकुलेन्द्रिया ।
कुपिता ह्रीमती प्राज्ञा पती भीमार्जुनावुभौ ॥ ३.२७२.५२ ॥
Al oír esto, Draupadī, con los sentidos agitados, airada, pudorosa y sabia, habló a Bhīma, a sus dos esposos Bhīma y Arjuna.
3.272.53
कर्तव्यं चेत्प्रियं मह्यं वध्यः स पुरुषाधमः ।
सैन्धवापशदः पापो दुर्मतिः कुलपांसनः ॥ ३.२७२.५३ ॥
Si ha de hacerse lo que me es querido, entonces ese hombre vil merece la muerte: aquel canalla de Sindhu, pecador, malintencionado, mancha de su linaje.
3.272.54
भार्याभिहर्ता वैरी यो यश्च राज्यहरो रिपुः ।
याचमानोऽपिसंग्रामे न मोक्तव्यः कथंचन ॥ ३.२७२.५४ ॥
El enemigo que rapta a una esposa y el adversario que arrebata un reino, aun cuando suplique en batalla, no debe ser liberado de ninguna manera.
3.272.55
इत्युक्तौ तौ नरव्याघ्रौ ययतुर्यत्र सैन्धवः ।
राजा निववृतेकृष्णामादाय सपुरोहितः ॥ ३.२७२.५५ ॥
Así aconsejados, los dos tigres entre los hombres fueron adonde estaba el rey de Sindhu. El rey regresó llevando a Kṛṣṇā junto con su sacerdote.
3.272.56
स प्रविश्याश्रमपदमपविद्धवृसीकटम् ।
मार्कण्डेयादिभिर्विप्रैरनुकीर्णं ददर्श ह ॥ ३.२७२.५६ ॥
Entrando en el recinto del ermitaño, sembrado de asientos desechados y hoyos, y lleno de brahmanes con Mārkaṇḍeya a la cabeza, lo vio.
3.272.57
द्रौपदीमनुशोचद्भिर्ब्राह्मणैस्तैः समाहितैः ।
समेयाय महाप्राज्ञः सभार्य भ्रातृमध्यगः ॥ ३.२७२.५७ ॥
Ante aquellos brahmanes recogidos que lamentaban a Draupadī llegó el muy sabio, con su esposa, colocado en medio de sus hermanos.
3.272.58
ते स्म तं मुदिता दृष्ट्वा पुनरप्यागतं नृपम् ।
जित्वा तान्सिनधुसौवीरान्द्रौपदीं चाहृतां पुनः ॥ ३.२७२.५८ ॥
Al ver de nuevo al rey que regresaba, se alegraron; y a Draupadī, llevada una vez más tras vencer a los sindhus y sauvīras, también la vieron.
3.272.59
स तैः परिवृतो राजातत्रैवोपविवेश ह ।
प्रविवेशाश्रमं कृष्णा यमाभ्यां सह भामिनी ॥ ३.२७२.५९ ॥
Rodeado por ellos, el rey se sentó allí mismo. La radiante Kṛṣṇā entró en el ermitaño junto a los mellizos.
3.272.60
भीमसेनार्जुनौ चापि श्रुत्वा क्रोशगतं रिपुम् ।
स्वयमश्वांस्तुदन्तौ तौ जवेनैवाभ्यधावताम् ॥ ३.२७२.६० ॥
Bhīmasena y Arjuna también, al oír que el enemigo se había alejado un krośa, espoleando ellos mismos a los caballos, se lanzaron rápidamente tras él.
3.272.61
इदमत्यद्भुतं चात्र चकारातिरथोऽर्जुनः ।
क्रोशमात्रगतानश्वान्सैन्धवस्य जघान यत् ॥ ३.२७२.६१ ॥
Aquí el gran auriga Arjuna realizó una hazaña asombrosa: abatió los caballos del rey de Sindhu, que se habían alejado un krośa.
3.272.62
स हि दिव्यास्त्रसंपन्नः कृच्छ्रकालेऽप्यसंभ्रमः ।
अकरोद्दुष्करं कर्म शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ॥ ३.२७२.६२ ॥
Dotado de armas divinas, no se perturbó ni en tiempo de angustia; con flechas consagradas por los mantras de las armas realizó una hazaña difícil.
3.272.63
ततोऽभ्यधावतां वीरावुभौ भीमधनंजयौ ।
हताश्वं सैन्धवं भीतमेकं व्याकुलचेतसम् ॥ ३.२७२.६३ ॥
Entonces los dos héroes, Bhīma y Dhanaṃjaya, avanzaron corriendo hacia el rey de Sindhu, cuyos caballos habían sido abatidos, que estaba solo, asustado y con la mente turbada.
3.272.64
सैन्धवस्तु हतान्दृष्ट्वा तथाऽश्वान्स्वान्सुदुःखितः ।
रथात्प्रस्कन्द्य पद्भ्यां वै पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.६४ ॥
Pero el rey de Sindhu, al ver sus propios caballos muertos, se afligió profundamente; saltó del carro y se dispuso a huir a pie.
3.272.65
दृष्ट्वा रविक्रमकर्माणि कुर्वाणं च धनंजयम् ।
पलायनकृतोत्साहः प्राद्रवद्येन वै वनम् ॥ ३.२७२.६५ ॥
Al ver a Dhanaṃjaya realizando hazañas de un poder semejante al del sol, se animó a huir y corrió hacia el bosque.
3.272.66
सैन्धवं त्वमिसंप्रेक्ष्यपराक्रान्तं पलायने ।
अनुयाय महाबाहुः फल्गुनो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७२.६६ ॥
Pero al ver al rey de Sindhu esforzándose por huir, el de brazos poderosos Phalguna (Arjuna), persiguiéndolo, pronunció estas palabras.
3.272.67
अनन वीर्येण कथं स्त्रियं प्रार्थयसे बलात् ।
राजपुत्र निवर्तस्व न ते युक्तं पलायनम् ॥ ३.२७२.६७ ॥
¿Con tal valor, por qué buscas a una mujer por la fuerza? Príncipe, vuelve; la huida no te conviene.
3.272.68
कथं ह्यनुचरान्हित्वा शत्रुमध्ये पलायसे ।
इत्युच्यमानः पार्थेन सैन्धवो न न्यवर्तत ॥ ३.२७२.६८ ॥
¿Por qué huyes en medio de tus enemigos, abandonando a tus seguidores? Aunque Pārtha así le habló, el rey de Sindhu no volvió.
3.272.69
तिष्ठतिष्ठेति तं भीमः सहसाऽभ्यद्रवद्बली ।
मा वधीरिति पार्थस्तं दयावान्प्रत्यभाषत ॥ ३.२७२.६९ ॥
«¡Detente, detente!». Diciendo esto, el poderoso Bhīma se lanzó de pronto contra él. «No lo mates», respondió el compasivo Pārtha.