Mahābhārata · Adhyāya 3.272
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.272.1
संतिष्ठध्वं प्रहरत तूर्णं विपरिधावत ।
इति स्म सैन्धवो राजा चोदयामास तान्नृपन् ॥ ३.२७२.१ ॥
"Mantende-vos firmes, golpeai rapidamente, correi em todas as direções!" Assim o rei dos Sindhu incitou aqueles reis.
3.272.2
ततो घोरतमः शब्दोरणे समभवत्तदा ।
भीमार्जुनयमान्दृष्ट्वा सैन्यानां सयुधिष्ठिरान् ॥ ३.२७२.२ ॥
Então ergueu-se na batalha um clamor terribilíssimo, quando os exércitos viram Bhīma, Arjuna e os gêmeos, junto com Yudhiṣṭhira.
3.272.3
शिबिसिंधुत्रिगर्तानां विषादश्चाप्यजायत ।
तान्दृष्ट्वापुरुषव्याघ्रान्व्याघ्रानिव बलोत्कटान् ॥ ३.२७२.३ ॥
Também surgiu o abatimento entre os Śibi, os Sindhu e os Trigarta, ao contemplarem aqueles tigres entre os homens, poderosos como tigres.
3.272.4
हेमबिन्दुं महोत्सेधां सर्वशैक्यायसीं गदाम् ।
प्रगृह्याभ्यद्रवद्भीमः सैन्धवं कालचोदितम् ॥ ३.२७२.४ ॥
Empunhando sua maça, adornada de pontos de ouro, muito alta e toda de ferro, Bhīma lançou-se contra o rei dos Sindhu, impelido pelo destino.
3.272.5
तदन्तरमथावृत्य कोटिकाश्योऽभ्यहारयत् ।
महता रथवंशेन परिवार्य वृकोधरम् ॥ ३.२७२.५ ॥
Então, fechando aquele intervalo, o Koṭikāśya cercou Vṛkodara com uma grande hoste de carros e o encerrou.
3.272.6
शक्तितोमरनाराचैर्वीरबाहुप्रचोदितैः ।
कीर्यमाणोपि बहुभिर्न स्म भीमोऽभ्यकम्पत ॥ ३.२७२.६ ॥
Embora atingido por muitos com lanças, dardos e flechas arremessados por braços heroicos, Bhīma não tremeu.
3.272.7
गजं तु सगजारोहं पदातींश्च चतुर्दश ।
जघान गदया भीमः सैन्धवध्वजंनीमुखे ॥ ३.२७२.७ ॥
Bhīma, com sua maça, abateu o elefante com o estandarte do rei de Sindhu, junto com seu condutor, e quatorze soldados de infantaria na vanguarda do exército.
3.272.8
पार्थः पञ्चशताञ्शूरान्पार्वतीयान्महारथान् ।
परीप्समानः सौवीरं जघान ध्वजिनीमुखे ॥ ३.२७२.८ ॥
Arjuna, filho de Pṛthā, desejando proteger os Sauvīras, abateu na vanguarda do exército quinhentos heróis, grandes guerreiros de carro das regiões montanhosas.
3.272.9
राजा स्वयं सुवीराणां प्रवराणां प्रहारिणाम् ।
निमेषमात्रेण शतं जघान समरे तदा ॥ ३.२७२.९ ॥
O próprio rei, num piscar de olhos, derrubou em batalha cem dos melhores guerreiros valentes dos Sauvīras.
3.272.10
ददृशे नकुलस्तत्ररथात्प्रस्कन्द्य खङ्गधृत् ।
शिरांसि पादरक्षाणां बीजवत्प्रवपन्मुहुः ॥ ३.२७२.१० ॥
Ali foi visto Nakula, saltando do carro com a espada na mão, espalhando repetidamente as cabeças dos guardas de infantaria como sementes.
3.272.11
सहदेवस्तु संयाय रथेन गजयोधिनः ।
पातयामास नाराचैर्द्रुमेभ्य इव बर्हिणः ॥ ३.२७२.११ ॥
Sahadeva, avançando rapidamente em seu carro, derrubou os guerreiros de elefante com flechas de ferro, como pavões caem das árvores.
3.272.12
ततस्त्रिगर्तः सधनुरवतीर्य महारथात् ।
गदया चतुरो वाहान्राज्ञस्तस् तदाऽवधीत् ॥ ३.२७२.१२ ॥
Então o Trigarta, com seu arco, desceu do grande carro e, com sua maça, matou os quatro cavalos do rei.
3.272.13
तमथाभ्यागतं राजा पदातिं कुन्तिनन्दनः ।
अर्धचन्द्रेण बाणएन विव्याधोरसि धर्मराट् ॥ ३.२७२.१३ ॥
Então o rei, filho de Kuntī, Dharmarāṭ, atravessou no peito o soldado de infantaria que se aproximava com uma flecha em meia-lua.
3.272.14
स भिन्नहृदयो वीरो वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
पपाताभिमुखं प्राप्तश्चिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ३.२७२.१४ ॥
Aquele herói, com o coração perfurado, vomitando sangue pela boca, caiu para a frente como uma árvore de raiz cortada.
3.272.15
इन्द्रसेनद्वितीयस्तु रथात्प्रस्कन्द्य धर्मराट् ।
हताश्वः सहदेवस्य प्रतिपेदे महारथम् ॥ ३.२७२.१५ ॥
Acompanhado de Indrasena, o rei Dharmarāṭ saltou do carro e foi até o grande guerreiro de Sahadeva, cujos cavalos haviam sido mortos.
3.272.16
नकुलं त्वभिसंवार्य क्षेमंकरमहामुखौ ।
उभावुभतस्तीक्ष्णैः शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ३.२७२.१६ ॥
Cercando Nakula, os dois guerreiros Kṣemaṃkara e Mahāmukha fizeram chover flechas afiadas de ambos os lados.
3.272.17
तौ शरैरभिवर्षन्तौ जीमूताविव वार्षिकौ ।
एकैकेन विपाठेन जघ्ने माद्रवतीसुतः ॥ ३.२७२.१७ ॥
Aqueles dois, que chovia flechas como nuvens da estação das chuvas, foram abatidos um a um pelo filho de Mādrī com uma flecha cortante.
3.272.18
त्रिगर्तराजः सुरथस्तस्याथ गजूर्गतः ।
रथमाक्षेपयामास गजेन गजयानवित् ॥ ३.२७२.१८ ॥
Então Suratha, rei dos Trigarta, montado num elefante, hábil no combate com elefantes, atacou o seu carro com o elefante e o empurrou para trás.
3.272.19
नकुलस्त्वपभीस्तस्माद्रथाच्चर्मासिपाणिमान् ।
उद्धाम्य स्तानमास्थाय तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.२७२.१९ ॥
Nakula, destemido, saltou daquela carruagem com escudo e espada na mão, subiu sobre o corpo do elefante e ficou imóvel como uma montanha.
3.272.20
सुरथस्तं गजवरं वधाय नकुलस्य तु ।
प्रेषयामास सक्रोधमत्युच्छ्रितकरं ततः ॥ ३.२७२.२० ॥
Então Surata, cheio de fúria, lançou para frente aquele melhor dos elefantes, com a tromba bem erguida, para matar Nakula.
3.272.21
नकुलस्तस्य नागस्य समीपपरिवर्तिनः ।
सविषाणं भुजं मूले खङ्गेन निरकृन्तत ॥ ३.२७२.२१ ॥
Nakula, com a espada, cortou desde a raiz a tromba, com a presa, daquele elefante que se aproximava.
3.272.22
स विनद्यमहानादं गजः किङ्किणिभूषणः ।
पतन्नवाक्शिरा भूमौ हस्त्यारोहमपोथयत् ॥ ३.२७२.२२ ॥
Aquele elefante adornado com guizos soltou um grande rugido e, caindo de cabeça para o chão, esmagou o cavaleiro que o montava.
3.272.23
स तत्कर्म महत्कृत्वा शूरो माद्रवतीसुतः ।
भीमसेनरथं प्राप्य शर्म लेभे महारथः ॥ ३.२७२.२३ ॥
Tendo realizado aquela grande façanha, o heroico filho de Mādrī, o grande cocheiro Nakula, alcançou a carruagem de Bhīmasena e encontrou ali abrigo.
3.272.24
भीमस्त्वापततो राज्ञः कोटिकाश्यस् संगरे ।
सूतस्य नुदतो वाहान्क्षुरेणापाहरच्छिरः ॥ ३.२७२.२४ ॥
Mas Bhīma, na batalha, cortou com uma flecha afiada como navalha a cabeça do cocheiro do rei Koṭikāśya, enquanto este conduzia os cavalos que avançavam contra ele.
3.272.25
न बुबोध हतं सूतं स राजा बाहुशालिना ।
तस्याश्वा व्यद्रवन्सङ्ख्ये हतमसूतास्ततस्ततः ॥ ३.२७२.२५ ॥
O rei não percebeu que seu condutor fora morto pelo de braços poderosos. Na batalha, seus cavalos, sem condutor, fugiram em todas as direções.
3.272.26
विरथं हतसूतं तं भीमः प्रहरतांवरः ।
जघान तलयुक्तेन प्रासेनाभ्येत्य पाण्डवः ॥ ३.२७२.२६ ॥
Aproximando-se dele, sem carro e com o condutor morto, o pāṇḍava Bhīma, o melhor dos guerreiros, abateu-o com a palma da mão e com uma lança.
3.272.27
द्वादशानां तु सर्वेषां सौवीराणां धनंजयः ।
चकर्त निशितैर्भल्लैर्धनूंषि च शिरांसि च ॥ ३.२७२.२७ ॥
Dhanaṃjaya cortou os arcos e as cabeças de todos os doze sauvīras com flechas afiadas de ponta larga.
3.272.28
शिबीनिक्ष्वाकुमुख्यांश्च त्रिगर्तान्सैन्धवानपि ।
जघानातिरथः सङ्ख्ये बाणगोचरमागतान् ॥ ३.२७२.२८ ॥
O grande condutor de carro Arjuna também matou na batalha os śibis e os principais guerreiros da linhagem de Ikṣvāku, os trigartas e os sindhus, todos os que chegaram ao alcance de suas flechas.
3.272.29
सूदिताः प्रत्यदृश्यन्त बहवः सव्यसाचिना ।
सपताकाश्च मातङ्गाः सध्वजाश्च महारथाः ॥ ३.२७२.२९ ॥
Muitos, abatidos pelo arqueiro canhoto Arjuna, tornaram-se visíveis: elefantes com suas bandeiras e grandes guerreiros de carro com seus estandartes.
3.272.30
प्रच्छाद्य पृथिवीं तस्थुः सर्वमायोधनं प्रति ।
शरीराण्यशिरस्कानि विदेहानि शिरांसि च ॥ ३.२७२.३० ॥
Cobrindo a terra, por todo o campo de batalha jaziam: corpos sem cabeça e cabeças sem corpo.
3.272.31
श्वगृध्रकङ्ककाकोलभासगोमायुवायसाः ।
अतृप्यंस्तत्रवीराणां हतानां मासशोणितैः ॥ ३.२७२.३१ ॥
Cães, abutres, garças, corvos, milhafres, chacais e corvos saciaram-se ali com a carne e o sangue dos heróis abatidos.
3.272.32
एवं तीक्ष्णशरज्वालैर्गाण्डीवानिलचोदितैः ।
सेनेन्धनं ददाहाशु सरोषः पार्थपावकः ॥ ३.२७२.३२ ॥
Assim, o fogo de Pārtha, avivado pelo vento do Gāṇḍīva e ardendo com flechas afiadas, queimou com fúria o exército como combustível.
3.272.33
चक्राणां पतितानां च युगानां च महीपते ।
तूणीराणआं पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ३.२७२.३३ ॥
Ó rei, as rodas e jugos caídos, as aljavas, estandartes e bandeiras, juntamente com os carros.
3.272.34
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां तथैव च ।
अक्षाणामथ योक्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ३.२७२.३४ ॥
E montes de varais, tirantes, as três hastes, eixos, rédeas e aguilhões.
3.272.35
शिरसां पतितानां च कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां मकुटानां च हाराणामङ्गदैः सह ॥ ३.२७२.३५ ॥
Cabeças caídas dos que usavam brincos e turbantes, braços, coroas, colares e braceletes.
3.272.36
छत्राणां व्यजनानां च चर्मणआं वर्मणां तथा ।
छिन्नानां कार्मुकाणां च पट्टसानां तथैव च ॥ ३.२७२.३६ ॥
E montes de guarda-sóis, abanos, escudos, armaduras, arcos cortados e espadas.
3.272.37
शक्तीनामथ खङ्गानां दण्डानां सह तेमरैः ।
राशयश्चात्रदृश्यन्ते तत्रतत्र विशांपते ॥ ३.२७२.३७ ॥
Montes de lanças, espadas, clavas e dardos eram vistos aqui e ali, ó senhor dos homens.
3.272.38
पतितैश्चैव मातङ्गैः सयोधैः पर्वतोपमैः ।
हयैर्द्विधाकृतैः सार्धं सादिभिः सायुधैस्तथा ॥ ३.२७२.३८ ॥
Elefantes tombados, guerreiros como montanhas, cavalos partidos ao meio, junto com cavaleiros e armas.
3.272.39
विप्रविद्धै रथैश्चैव निहतैश्चपदातिभिः ।
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ॥ ३.२७२.३९ ॥
Carros derrubados e soldados de infantaria mortos; a terra, lamacenta de carne e sangue, tornara-se intransitável.
3.272.40
हतेषु तेषु वीरेषु सिन्धुराजो जयद्रथः ।
विमुच्य कृष्णां संत्रस्तः पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.४० ॥
Quando aqueles heróis foram mortos, Jayadratha, rei dos Sindhus, soltou Kṛṣṇā e, aterrorizado, pôs-se em fuga.
3.272.41
स तस्मिन्संकुले सैन्ये द्रौपदीमवतार्य ताम् ।
प्राणप्रेप्सुरुपाधावद्वनं तत्र नराधमः ॥ ३.२७२.४१ ॥
Naquele exército confuso, o mais vil dos homens a deixou e, querendo salvar a vida, correu para a floresta.
3.272.42
द्रौपदीं धर्मराजस्तु दृष्ट्वा धौम्यपुरस्कृताम् ।
माद्रीपुत्रेण वीरेण रथमारोपयत्तदा ॥ ३.२७२.४२ ॥
Ao ver Draupadī acompanhada por Dhaumya à frente, o rei Dharma fez com que o herói, filho de Mādrī, a erguesse ao carro.
3.272.43
ततस्तद्विद्रुतं सैन्यमपयाते जयद्रथे ।
आदिश्यादिश्य नाराचैराजघान वृकोदरः ॥ ३.२७२.४३ ॥
Então, retirando-se Jayadratha, aquele exército dispersou-se em fuga, e Vṛkodara, mirando repetidamente, feriu com flechas de ferro.
3.272.44
सव्यसाची तु तं दृष्ट्वा पलायन्तं जयद्रथम् ।
वारयामास निघ्नन्तं भीमं सैन्धवसैनिकान् ॥ ३.२७२.४४ ॥
Mas Arjuna, o arqueiro ambidestro, vendo Jayadratha fugir, deteve Bhīma, que feria os soldados de Sindhu.
3.272.45
यस्यापचारात्प्राप्तोऽयमस्मान्क्लेशो दुरासदः ।
तमस्मिन्समरोद्देशे न पश्यामि जयद्रथम् ॥ ३.२७२.४५ ॥
Aquele por cuja ofensa veio sobre nós este sofrimento insuportável, Jayadratha, não o vejo neste campo de batalha.
3.272.46
मूढं नैकृतिकं दुष्टं द्रौपद्याः क्लेशकारिणम् ।
तमेवान्विष भद्रं ते किं ते योधैर्निपातितैः।
अनामिषमिदं कर्म कथं वा मन्यते भवान् ॥ ३.२७२.४६ ॥
Procura apenas aquele tolo, enganador e malvado que causou aflição a Draupadī; que o bem esteja contigo. De que te servem os guerreiros abatidos? Este feito não é trivial; como o consideras?
3.272.47
इत्युक्तो भीमसेनस्तु गुडाकेशेन धीमता ।
युधिष्ठिरमभिप्रेत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७२.४७ ॥
Quando o sábio Guḍākeśa Arjuna assim falou, o eloquente Bhīmasena, olhando para Yudhiṣṭhira, proferiu estas palavras.
3.272.48
हतप्रवीरा रिपवो भूयिष्ठं विद्रुता दिशः ।
गृहीत्वा द्रौपदीं राजन्निवर्ततु भवानितः ॥ ३.२७२.४८ ॥
Os principais heróis inimigos foram mortos, e a maioria fugiu em todas as direções. Ó rei, tomando Draupadī, retorna agora daqui.
3.272.49
यमाभ्यां सह राजेन्द्र धौम्येन च महात्मना ।
प्राप्याश्रमपदं राजन्द्रौपदीं परिसान्त्वय ॥ ३.२७२.४९ ॥
Ó senhor dos reis, tendo chegado ao lugar do eremitério com os gêmeos e o magnânimo Dhaumya, consola bem Draupadī, ó rei.
3.272.50
न हि मे मोक्ष्यतेजीवन्मूढः सैन्धवको नृपः ।
पातालतलसंस्थोपि यदि शक्रोस्य सारथिः ॥ ३.२७२.५० ॥
Mesmo que ele habite as profundezas do submundo ou seja o cocheiro de Indra, aquele tolo rei de Sindhu não escapará vivo das minhas mãos.
3.272.51
न हन्तव्यो महाबाहो दुरात्माऽपिस सैन्धवः ।
दुःशलामभिसंस्मृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ॥ ३.२७२.५१ ॥
Ó de braços poderosos, nem mesmo aquele maligno rei de Sindhu deve ser morto, lembrando-se de Duḥśalā e da ilustre Gāndhārī.
3.272.52
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी भीममुवाच व्याकुलेन्द्रिया ।
कुपिता ह्रीमती प्राज्ञा पती भीमार्जुनावुभौ ॥ ३.२७२.५२ ॥
Ao ouvir isso, Draupadī, com os sentidos perturbados, irada, pudica e sábia, falou a Bhīma—a seus dois maridos, Bhīma e Arjuna.
3.272.53
कर्तव्यं चेत्प्रियं मह्यं वध्यः स पुरुषाधमः ।
सैन्धवापशदः पापो दुर्मतिः कुलपांसनः ॥ ३.२७२.५३ ॥
Se deve ser feito o que me é querido, então aquele homem vil merece a morte: aquele canalha de Sindhu, pecador, de mente má, mancha de sua família.
3.272.54
भार्याभिहर्ता वैरी यो यश्च राज्यहरो रिपुः ।
याचमानोऽपिसंग्रामे न मोक्तव्यः कथंचन ॥ ३.२७२.५४ ॥
O inimigo que rapta uma esposa e o adversário que arrebata um reino, mesmo quando suplica na batalha, não deve ser libertado de forma alguma.
3.272.55
इत्युक्तौ तौ नरव्याघ्रौ ययतुर्यत्र सैन्धवः ।
राजा निववृतेकृष्णामादाय सपुरोहितः ॥ ३.२७२.५५ ॥
Assim exortados, os dois tigres entre os homens foram onde estava o rei de Sindhu. O rei voltou, levando Kṛṣṇā, junto com seu sacerdote.
3.272.56
स प्रविश्याश्रमपदमपविद्धवृसीकटम् ।
मार्कण्डेयादिभिर्विप्रैरनुकीर्णं ददर्श ह ॥ ३.२७२.५६ ॥
Entrando no recinto do eremitério, coberto de assentos descartados e buracos e cheio de brâmanes, entre eles Mārkaṇḍeya, ele os viu.
3.272.57
द्रौपदीमनुशोचद्भिर्ब्राह्मणैस्तैः समाहितैः ।
समेयाय महाप्राज्ञः सभार्य भ्रातृमध्यगः ॥ ३.२७२.५७ ॥
Aos brâmanes recolhidos que lamentavam por Draupadī chegou o muito sábio, com sua esposa, postado no meio de seus irmãos.
3.272.58
ते स्म तं मुदिता दृष्ट्वा पुनरप्यागतं नृपम् ।
जित्वा तान्सिनधुसौवीरान्द्रौपदीं चाहृतां पुनः ॥ ३.२७२.५८ ॥
Ao ver o rei voltar novamente, alegraram-se; e Draupadī, levada outra vez depois de vencer os sindhus e sauvīras, também viram.
3.272.59
स तैः परिवृतो राजातत्रैवोपविवेश ह ।
प्रविवेशाश्रमं कृष्णा यमाभ्यां सह भामिनी ॥ ३.२७२.५९ ॥
Cercado por eles, o rei sentou-se ali mesmo. A radiante Kṛṣṇā entrou no eremitério junto com os gêmeos.
3.272.60
भीमसेनार्जुनौ चापि श्रुत्वा क्रोशगतं रिपुम् ।
स्वयमश्वांस्तुदन्तौ तौ जवेनैवाभ्यधावताम् ॥ ३.२७२.६० ॥
Bhīmasena e Arjuna também, ao ouvir que o inimigo tinha ido a um krośa de distância, incitando eles mesmos os cavalos, correram velozmente atrás dele.
3.272.61
इदमत्यद्भुतं चात्र चकारातिरथोऽर्जुनः ।
क्रोशमात्रगतानश्वान्सैन्धवस्य जघान यत् ॥ ३.२७२.६१ ॥
Aqui o grande condutor de carro Arjuna realizou um feito maravilhoso: abateu os cavalos do rei de Sindhu, que tinham se afastado um krośa.
3.272.62
स हि दिव्यास्त्रसंपन्नः कृच्छ्रकालेऽप्यसंभ्रमः ।
अकरोद्दुष्करं कर्म शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ॥ ३.२७२.६२ ॥
Dotado de armas divinas, não se perturbou nem em tempo de aflição; com flechas consagradas por mantras de armas, realizou um feito difícil.
3.272.63
ततोऽभ्यधावतां वीरावुभौ भीमधनंजयौ ।
हताश्वं सैन्धवं भीतमेकं व्याकुलचेतसम् ॥ ३.२७२.६३ ॥
Então os dois heróis, Bhīma e Dhanaṃjaya, avançaram correndo em direção ao rei de Sindhu, cujos cavalos tinham sido mortos, que estava só, assustado e de mente perturbada.
3.272.64
सैन्धवस्तु हतान्दृष्ट्वा तथाऽश्वान्स्वान्सुदुःखितः ।
रथात्प्रस्कन्द्य पद्भ्यां वै पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.६४ ॥
Mas o rei de Sindhu, vendo seus próprios cavalos mortos, ficou profundamente aflito; saltou do carro e pôs-se a fugir a pé.
3.272.65
दृष्ट्वा रविक्रमकर्माणि कुर्वाणं च धनंजयम् ।
पलायनकृतोत्साहः प्राद्रवद्येन वै वनम् ॥ ३.२७२.६५ ॥
Ao ver Dhanaṃjaya realizando façanhas de poder semelhante ao do sol, animou-se a fugir e correu para a floresta.
3.272.66
सैन्धवं त्वमिसंप्रेक्ष्यपराक्रान्तं पलायने ।
अनुयाय महाबाहुः फल्गुनो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७२.६६ ॥
Mas vendo o rei de Sindhu esforçar-se para fugir, Phalguna (Arjuna), de braços poderosos, perseguindo-o, pronunciou estas palavras.
3.272.67
अनन वीर्येण कथं स्त्रियं प्रार्थयसे बलात् ।
राजपुत्र निवर्तस्व न ते युक्तं पलायनम् ॥ ३.२७२.६७ ॥
Com tal valor, por que buscas uma mulher à força? Príncipe, volta; a fuga não te convém.
3.272.68
कथं ह्यनुचरान्हित्वा शत्रुमध्ये पलायसे ।
इत्युच्यमानः पार्थेन सैन्धवो न न्यवर्तत ॥ ३.२७२.६८ ॥
Por que foges no meio dos teus inimigos, abandonando os teus seguidores? Assim interpelado por Pārtha, o rei de Sindhu não voltou.
3.272.69
तिष्ठतिष्ठेति तं भीमः सहसाऽभ्यद्रवद्बली ।
मा वधीरिति पार्थस्तं दयावान्प्रत्यभाषत ॥ ३.२७२.६९ ॥
«Para, para!» Dizendo isto, o poderoso Bhīma lançou-se de súbito contra ele. «Não o mates», respondeu o compassivo Pārtha.