มหาภารตะ · อัธยายะ 3.272
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.272.1
संतिष्ठध्वं प्रहरत तूर्णं विपरिधावत ।
इति स्म सैन्धवो राजा चोदयामास तान्नृपन् ॥ ३.२७२.१ ॥
"จงยืนหยัดไว้ ตีให้เร็ว และรุกไปรอบด้านโดยเร็ว!" พระราชาแห่งสินธุตรัสเร่งเร้ากษัตริย์เหล่านั้นเช่นนี้
3.272.2
ततो घोरतमः शब्दोरणे समभवत्तदा ।
भीमार्जुनयमान्दृष्ट्वा सैन्यानां सयुधिष्ठिरान् ॥ ३.२७२.२ ॥
ครั้นแล้ว เสียงอื้ออึงน่าสะพรึงกลัวยิ่งก็ดังขึ้นในสนามรบ เมื่อกองทัพทั้งหลายเห็นภีมะ อรชุน และฝาแฝดทั้งสอง พร้อมด้วยยุธิษฐิระ
3.272.3
शिबिसिंधुत्रिगर्तानां विषादश्चाप्यजायत ।
तान्दृष्ट्वापुरुषव्याघ्रान्व्याघ्रानिव बलोत्कटान् ॥ ३.२७२.३ ॥
ความท้อแท้ก็บังเกิดแก่ศิพิ สินธุ และตริคารตะด้วย เมื่อพวกเขาเห็นวีรบุรุษผู้ประเสริฐเหล่านั้น ผู้มีกำลังมหาศาลดุจเสือ
3.272.4
हेमबिन्दुं महोत्सेधां सर्वशैक्यायसीं गदाम् ।
प्रगृह्याभ्यद्रवद्भीमः सैन्धवं कालचोदितम् ॥ ३.२७२.४ ॥
ภีมะยกคทาขึ้น ซึ่งประดับด้วยตุ่มทองคำ สูงใหญ่ และทำด้วยเหล็กทั้งหมด แล้วพุ่งเข้าหาพระราชาแห่งสินธุ ผู้ถูกชะตากรรมชักนำ
3.272.5
तदन्तरमथावृत्य कोटिकाश्योऽभ्यहारयत् ।
महता रथवंशेन परिवार्य वृकोधरम् ॥ ३.२७२.५ ॥
จากนั้น โกฏิกาศยะแทรกเข้าในช่องว่างนั้น แล้วล้อมวฤโกทระไว้ด้วยกองรถศึกจำนวนมหาศาล
3.272.6
शक्तितोमरनाराचैर्वीरबाहुप्रचोदितैः ।
कीर्यमाणोपि बहुभिर्न स्म भीमोऽभ्यकम्पत ॥ ३.२७२.६ ॥
แม้จะถูกนักรบจำนวนมากระดมหอก ทวน และลูกศรที่ยิงด้วยแขนของวีรบุรุษ ภีมะก็มิได้หวั่นไหวเลย
3.272.7
गजं तु सगजारोहं पदातींश्च चतुर्दश ।
जघान गदया भीमः सैन्धवध्वजंनीमुखे ॥ ३.२७२.७ ॥
ภีมะใช้คทาสังหารช้างพร้อมผู้ขี่ซึ่งถือธงของพระราชาแห่งสินธุ และพลเดินเท้าอีกสิบสี่นาย ณ แนวหน้าของกองทัพ
3.272.8
पार्थः पञ्चशताञ्शूरान्पार्वतीयान्महारथान् ।
परीप्समानः सौवीरं जघान ध्वजिनीमुखे ॥ ३.२७२.८ ॥
อรชุน บุตรแห่งปฤถา ปรารถนาจะคุ้มครองเมืองเสาวีระ จึงสังหารนักรบรถศึกผู้กล้าห้าร้อยนายจากแดนภูเขา ณ แนวหน้าของกองทัพ
3.272.9
राजा स्वयं सुवीराणां प्रवराणां प्रहारिणाम् ।
निमेषमात्रेण शतं जघान समरे तदा ॥ ३.२७२.९ ॥
พระราชาเองในชั่วพริบตาเดียว ได้สังหารนักรบเสาวีระผู้กล้าหาญและเป็นเลิศในการโจมตีถึงร้อยนายในการรบในครั้งนั้น
3.272.10
ददृशे नकुलस्तत्ररथात्प्रस्कन्द्य खङ्गधृत् ।
शिरांसि पादरक्षाणां बीजवत्प्रवपन्मुहुः ॥ ३.२७२.१० ॥
ที่นั่น นกุลปรากฏให้เห็น กระโดดลงจากรถศึกพร้อมดาบในมือ ฟาดศีรษะของพลองครักษ์เท้าลงดุจหว่านเมล็ดพืชซ้ำแล้วซ้ำเล่า
3.272.11
सहदेवस्तु संयाय रथेन गजयोधिनः ।
पातयामास नाराचैर्द्रुमेभ्य इव बर्हिणः ॥ ३.२७२.११ ॥
ส่วนสหเทพพุ่งไปข้างหน้าด้วยรถศึก แล้วทำให้นักรบขี่ช้างล้มลงด้วยลูกศรเหล็ก ดุจนกยูงตกลงจากต้นไม้
3.272.12
ततस्त्रिगर्तः सधनुरवतीर्य महारथात् ।
गदया चतुरो वाहान्राज्ञस्तस् तदाऽवधीत् ॥ ३.२७२.१२ ॥
ครั้นแล้ว ตริคารตะถือธนูลงจากรถศึกอันยิ่งใหญ่ แล้วใช้คทาสังหารม้าทั้งสี่ของพระราชานั้นในเวลานั้น
3.272.13
तमथाभ्यागतं राजा पदातिं कुन्तिनन्दनः ।
अर्धचन्द्रेण बाणएन विव्याधोरसि धर्मराट् ॥ ३.२७२.१३ ॥
ครั้นแล้ว พระราชา บุตรแห่งกุนตี ผู้เป็นเจ้าแห่งธรรม ได้ยิงทหารเท้าที่เข้ามาหาพระองค์ที่หน้าอกด้วยลูกศรปลายเสี้ยววงเดือน
3.272.14
स भिन्नहृदयो वीरो वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
पपाताभिमुखं प्राप्तश्चिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ३.२७२.१४ ॥
วีรบุรุษผู้นั้น หัวใจถูกแทงทะลุ พ่นโลหิตออกจากปาก ล้มคว่ำหน้าลง ดุจต้นไม้ที่ถูกตัดรากขาด
3.272.15
इन्द्रसेनद्वितीयस्तु रथात्प्रस्कन्द्य धर्मराट् ।
हताश्वः सहदेवस्य प्रतिपेदे महारथम् ॥ ३.२७२.१५ ॥
พระราชาแห่งธรรม พร้อมด้วยอินทรเสนา กระโดดลงจากรถศึก แล้วเข้าหารถศึกอันยิ่งใหญ่ของสหเทพ ซึ่งม้าได้ถูกสังหารแล้ว
3.272.16
नकुलं त्वभिसंवार्य क्षेमंकरमहामुखौ ।
उभावुभतस्तीक्ष्णैः शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ३.२७२.१६ ॥
ขณะที่กษมังกรและมหามุข นักรบทั้งสองล้อมนกุลไว้ ก็ระดมลูกศรคมกล้าลงมาใส่เขาจากทั้งสองด้าน
3.272.17
तौ शरैरभिवर्षन्तौ जीमूताविव वार्षिकौ ।
एकैकेन विपाठेन जघ्ने माद्रवतीसुतः ॥ ३.२७२.१७ ॥
ทั้งสองผู้ระดมลูกศรดุจเมฆฝนแห่งฤดูมรสุม ถูกบุตรแห่งมาทรีสังหารทีละคนด้วยลูกศรผ่าอากาศ
3.272.18
त्रिगर्तराजः सुरथस्तस्याथ गजूर्गतः ।
रथमाक्षेपयामास गजेन गजयानवित् ॥ ३.२७२.१८ ॥
จากนั้น สุรถ พระราชาแห่งตริคารตะ ขึ้นขี่ช้าง ผู้ชำนาญการรบด้วยช้าง จึงใช้ช้างของตนโจมตีรถศึกของนกุลและผลักให้ถอยไป
3.272.19
नकुलस्त्वपभीस्तस्माद्रथाच्चर्मासिपाणिमान् ।
उद्धाम्य स्तानमास्थाय तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.२७२.१९ ॥
ส่วนนกุล ผู้ไม่ครั่นคร้าม กระโดดลงจากรถศึกนั้น ถือโล่และดาบในมือ ขึ้นไปยืนบนลำตัวช้าง แล้วยืนนิ่งดุจภูเขา
3.272.20
सुरथस्तं गजवरं वधाय नकुलस्य तु ।
प्रेषयामास सक्रोधमत्युच्छ्रितकरं ततः ॥ ३.२७२.२० ॥
จากนั้น สุรถ ด้วยความโกรธ ได้ส่งช้างตัวเยี่ยมนั้น ยกงวงขึ้นสูง เพื่อฆ่านกุล
3.272.21
नकुलस्तस्य नागस्य समीपपरिवर्तिनः ।
सविषाणं भुजं मूले खङ्गेन निरकृन्तत ॥ ३.२७२.२१ ॥
นกุลใช้ดาบฟันงวงและงาของช้างนั้นขาดจากโคนในขณะที่มันเข้ามาใกล้
3.272.22
स विनद्यमहानादं गजः किङ्किणिभूषणः ।
पतन्नवाक्शिरा भूमौ हस्त्यारोहमपोथयत् ॥ ३.२७२.२२ ॥
ช้างนั้นประดับด้วยกระดิ่ง ร้องคำรามดังลั่น แล้วล้มคว่ำศีรษะลงสู่พื้นดิน ทับผู้ขี่ที่นั่งอยู่บนหลังมันจนแหลกไป
3.272.23
स तत्कर्म महत्कृत्वा शूरो माद्रवतीसुतः ।
भीमसेनरथं प्राप्य शर्म लेभे महारथः ॥ ३.२७२.२३ ॥
ผู้กล้าบุตรของมาทรี นกุล นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อกระทำกิจอันยิ่งใหญ่นั้นแล้ว ก็มาถึงรถศึกของภีมเสนและได้พึ่งพิงอยู่ที่นั่น
3.272.24
भीमस्त्वापततो राज्ञः कोटिकाश्यस् संगरे ।
सूतस्य नुदतो वाहान्क्षुरेणापाहरच्छिरः ॥ ३.२७२.२४ ॥
ส่วนภีมะนั้น ในการรบ ใช้ลูกศรคมกริบตัดศีรษะของสารถีของพระเจ้าโกฏิกาศยะ ขณะที่สารถีกำลังขับม้าพุ่งเข้าหาตน
3.272.25
न बुबोध हतं सूतं स राजा बाहुशालिना ।
तस्याश्वा व्यद्रवन्सङ्ख्ये हतमसूतास्ततस्ततः ॥ ३.२७२.२५ ॥
พระราชาไม่ทรงรู้ว่าสารถีของพระองค์ถูกสังหารแล้วโดยผู้มีแขนแข็งแรง ม้าของพระองค์ไร้สารถีจึงวิ่งกระจัดกระจายไปทุกทิศทางในสนามรบ
3.272.26
विरथं हतसूतं तं भीमः प्रहरतांवरः ।
जघान तलयुक्तेन प्रासेनाभ्येत्य पाण्डवः ॥ ३.२७२.२६ ॥
ภีมะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบ บุตรของปาณฑุ เข้าไปใกล้พระองค์ซึ่งไร้รถศึกและสารถีถูกสังหารแล้ว ใช้ฝ่ามือและหอกโจมตีจนล้มลง
3.272.27
द्वादशानां तु सर्वेषां सौवीराणां धनंजयः ।
चकर्त निशितैर्भल्लैर्धनूंषि च शिरांसि च ॥ ३.२७२.२७ ॥
ธนัญชัยใช้ลูกศรหัวกว้างคมกริบตัดธนูและศีรษะของชาวเสารวีรทั้งสิบสองคน
3.272.28
शिबीनिक्ष्वाकुमुख्यांश्च त्रिगर्तान्सैन्धवानपि ।
जघानातिरथः सङ्ख्ये बाणगोचरमागतान् ॥ ३.२७२.२८ ॥
อรชุนผู้เป็นนักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ ยังได้สังหารในการรบทั้งชาวศิพิ ผู้นำชั้นสูงของราชวงศ์อิกษวากุ ชาวตริคารตะ และชาวสินธุ ทุกคนที่เข้ามาอยู่ในระยะลูกศรของตน
3.272.29
सूदिताः प्रत्यदृश्यन्त बहवः सव्यसाचिना ।
सपताकाश्च मातङ्गाः सध्वजाश्च महारथाः ॥ ३.२७२.२९ ॥
ผู้ที่ถูกสังหารโดยอรชุนผู้ใช้มือซ้ายยิงธนูได้ปรากฏให้เห็นมากมาย ทั้งช้างที่มีธงประจำและนักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ที่มีธงประจำกองทัพ
3.272.30
प्रच्छाद्य पृथिवीं तस्थुः सर्वमायोधनं प्रति ।
शरीराण्यशिरस्कानि विदेहानि शिरांसि च ॥ ३.२७२.३० ॥
ปกคลุมพื้นพสุธา ทั่วทั้งสนามรบนอนเกลื่อนกลาดอยู่ ทั้งร่างที่ไร้ศีรษะและศีรษะที่ไร้ร่าง
3.272.31
श्वगृध्रकङ्ककाकोलभासगोमायुवायसाः ।
अतृप्यंस्तत्रवीराणां हतानां मासशोणितैः ॥ ३.२७२.३१ ॥
สุนัข แร้ง นกกระเรียน อีกา นกเหยี่ยว หมาใน และกา ต่างอิ่มหนำด้วยเนื้อและเลือดของวีรบุรุษที่ถูกสังหารในที่นั้น
3.272.32
एवं तीक्ष्णशरज्वालैर्गाण्डीवानिलचोदितैः ।
सेनेन्धनं ददाहाशु सरोषः पार्थपावकः ॥ ३.२७२.३२ ॥
ดังนั้น ไฟแห่งปารถะ ซึ่งลุกโชติช่วงด้วยลูกศรคมกริบและถูกลมจากคานฑีวะพัดโหมให้แรงขึ้น ด้วยความโกรธจึงเผากองทัพให้วอดวายไปอย่างรวดเร็วราวกับเชื้อฟืน
3.272.33
चक्राणां पतितानां च युगानां च महीपते ।
तूणीराणआं पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ३.२७२.३३ ॥
ข้าแต่พระราชา ทั้งล้อรถ แอก ที่หักตกลงมา กระบอกลูกศร ธงและธงประจำกองทัพ พร้อมทั้งรถศึกทั้งหลาย
3.272.34
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां तथैव च ।
अक्षाणामथ योक्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ३.२७२.३४ ॥
และกองไม้คาน สายรัด ไม้สามท่อน เพลารถ บังเหียน และไม้ค่างม้า กองเป็นกองๆ ก็ระเกะระกะอยู่ทั่วไป
3.272.35
शिरसां पतितानां च कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां मकुटानां च हाराणामङ्गदैः सह ॥ ३.२७२.३५ ॥
ศีรษะของผู้ที่สวมต่างหูและผ้าโพกศีรษะที่ตกลงมา พร้อมกับแขน มงกุฎ สร้อยคอ และกำไลต้นแขน
3.272.36
छत्राणां व्यजनानां च चर्मणआं वर्मणां तथा ।
छिन्नानां कार्मुकाणां च पट्टसानां तथैव च ॥ ३.२७२.३६ ॥
และกองร่มกันแดด พัดขนสัตว์ โล่ เกราะ ธนูที่หักแล้ว และดาบ ก็ระเกะระกะอยู่ทั่วไปเช่นกัน
3.272.37
शक्तीनामथ खङ्गानां दण्डानां सह तेमरैः ।
राशयश्चात्रदृश्यन्ते तत्रतत्र विशांपते ॥ ३.२७२.३७ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ยังเห็นกองหอกแทงและดาบ กองกระบองและหอกซัด กองอยู่ประปรายในที่นั้นๆ
3.272.38
पतितैश्चैव मातङ्गैः सयोधैः पर्वतोपमैः ।
हयैर्द्विधाकृतैः सार्धं सादिभिः सायुधैस्तथा ॥ ३.२७२.३८ ॥
ช้างที่ล้มลง นักรบที่ใหญ่ดั่งภูเขา ม้าที่ถูกผ่าเป็นสองท่อน พร้อมด้วยผู้ขี่และอาวุธทั้งหลาย ก็ล้มทับถมกันอยู่
3.272.39
विप्रविद्धै रथैश्चैव निहतैश्चपदातिभिः ।
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ॥ ३.२७२.३९ ॥
รถศึกที่ถูกเหวี่ยงลงมา และทหารราบที่ถูกสังหาร ทำให้พื้นพสุธาที่เปรอะเปื้อนด้วยโคลนเนื้อและเลือดกลายเป็นที่ไม่อาจผ่านไปได้
3.272.40
हतेषु तेषु वीरेषु सिन्धुराजो जयद्रथः ।
विमुच्य कृष्णां संत्रस्तः पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.४० ॥
เมื่อวีรบุรุษเหล่านั้นถูกสังหารแล้ว พระเจ้าชัยทรถ ผู้เป็นกษัตริย์แห่งสินธุ ทรงปล่อยกฤษณาไว้และด้วยความหวาดกลัวจึงหนีไป
3.272.41
स तस्मिन्संकुले सैन्ये द्रौपदीमवतार्य ताम् ।
प्राणप्रेप्सुरुपाधावद्वनं तत्र नराधमः ॥ ३.२७२.४१ ॥
ในกองทัพที่สับสนวุ่นวายนั้น ชายต่ำช้าผู้นั้นวางทรงทรงปล่อยเทราปทีลง แล้วด้วยความปรารถนาจะรักษาชีวิตไว้ จึงวิ่งหนีเข้าไปในป่า
3.272.42
द्रौपदीं धर्मराजस्तु दृष्ट्वा धौम्यपुरस्कृताम् ।
माद्रीपुत्रेण वीरेण रथमारोपयत्तदा ॥ ३.२७२.४२ ॥
เมื่อพระธรรมราชาเห็นเทราปทีซึ่งมีเธามยะนำหน้าอยู่ ท่านจึงให้เทราปทีขึ้นรถ โดยให้โอรสของมาทรีผู้กล้าหาญเป็นผู้ยกขึ้น
3.272.43
ततस्तद्विद्रुतं सैन्यमपयाते जयद्रथे ।
आदिश्यादिश्य नाराचैराजघान वृकोदरः ॥ ३.२७२.४३ ॥
ครั้นเมื่อชัยทรัถถอยไปแล้ว กองทัพนั้นก็แตกกระจัดกระจายหนีไป และวฤโกทรก็ชี้เป้าแล้วชี้เป้าอีกและยิงลูกศรเหล็กฟาดฟันพวกเขาลงทีละคน
3.272.44
सव्यसाची तु तं दृष्ट्वा पलायन्तं जयद्रथम् ।
वारयामास निघ्नन्तं भीमं सैन्धवसैनिकान् ॥ ३.२७२.४४ ॥
ส่วนอรชุนผู้ถนัดยิงธนูด้วยมือซ้าย เห็นชัยทรัถกำลังหนี จึงห้ามภีมะซึ่งกำลังฟาดฟันทหารแห่งสินธุ
3.272.45
यस्यापचारात्प्राप्तोऽयमस्मान्क्लेशो दुरासदः ।
तमस्मिन्समरोद्देशे न पश्यामि जयद्रथम् ॥ ३.२७२.४५ ॥
ด้วยความผิดของผู้ใด ความทุกข์ยากที่ยากจะทนนี้จึงมาถึงพวกเรา ชัยทรัถผู้นั้นข้าพเจ้าไม่เห็นในสนามรบนี้เลย
3.272.46
मूढं नैकृतिकं दुष्टं द्रौपद्याः क्लेशकारिणम् ।
तमेवान्विष भद्रं ते किं ते योधैर्निपातितैः।
अनामिषमिदं कर्म कथं वा मन्यते भवान् ॥ ३.२७२.४६ ॥
จงตามหาเพียงเขาผู้โง่เขลา หลอกลวง และชั่วร้าย ผู้ที่ก่อความทุกข์ให้เทราปที ขอให้ท่านประสบความดี เหตุใดท่านจึงต้องคิดถึงนักรบที่ถูกสังหารไปแล้ว การกระทำนี้มิใช่เรื่องเล็กน้อย ท่านจะพิจารณาเรื่องนี้อย่างไร
3.272.47
इत्युक्तो भीमसेनस्तु गुडाकेशेन धीमता ।
युधिष्ठिरमभिप्रेत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७२.४७ ॥
เมื่อกุฑากศะผู้ฉลาดกล่าวดังนี้แล้ว ภีมเสนผู้มีวาทศิลป์ หันไปทางยุธิษฐิระ จึงกล่าวถ้อยคำนี้
3.272.48
हतप्रवीरा रिपवो भूयिष्ठं विद्रुता दिशः ।
गृहीत्वा द्रौपदीं राजन्निवर्ततु भवानितः ॥ ३.२७२.४८ ॥
นักรบผู้กล้าของศัตรูถูกสังหารแล้ว และพวกเขาส่วนใหญ่หนีกระจัดกระจายไปทุกทิศ ข้าแต่พระราชา ขอพระองค์รับเทราปทีไว้แล้วเสด็จกลับจากที่นี่เถิด
3.272.49
यमाभ्यां सह राजेन्द्र धौम्येन च महात्मना ।
प्राप्याश्रमपदं राजन्द्रौपदीं परिसान्त्वय ॥ ३.२७२.४९ ॥
ข้าแต่ราชาผู้เป็นใหญ่กว่าบรรดากษัตริย์ เมื่อเสด็จถึงอาศรมพร้อมกับฝาแฝดและเธามยะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่แล้ว ขอพระองค์ปลอบโยนเทราปทีให้ดีเถิด
3.272.50
न हि मे मोक्ष्यतेजीवन्मूढः सैन्धवको नृपः ।
पातालतलसंस्थोपि यदि शक्रोस्य सारथिः ॥ ३.२७२.५० ॥
แม้เขาจะอาศัยอยู่ในก้นบาดาล หรือเป็นสารถีของพระอินทร์ก็ตาม กษัตริย์แห่งสินธุผู้โง่เขลาคนนั้น ก็จะไม่หนีพ้นข้าไปได้เป็นๆ
3.272.51
न हन्तव्यो महाबाहो दुरात्माऽपिस सैन्धवः ।
दुःशलामभिसंस्मृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ॥ ३.२७२.५१ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง กษัตริย์แห่งสินธุผู้ชั่วร้ายนั้น แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ควรถูกฆ่า เพราะระลึกถึงทุศศลาและคานธารีผู้มีชื่อเสียง
3.272.52
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी भीममुवाच व्याकुलेन्द्रिया ।
कुपिता ह्रीमती प्राज्ञा पती भीमार्जुनावुभौ ॥ ३.२७२.५२ ॥
เมื่อได้ยินดังนั้น เทราปทีผู้มีอารมณ์ปั่นป่วน โกรธแต่ก็รู้จักละอายและฉลาด ได้กล่าวกับภีมะ ซึ่งเป็นสามีทั้งสองของนาง คือภีมะและอรชุน
3.272.53
कर्तव्यं चेत्प्रियं मह्यं वध्यः स पुरुषाधमः ।
सैन्धवापशदः पापो दुर्मतिः कुलपांसनः ॥ ३.२७२.५३ ॥
หากสิ่งที่เป็นที่รักของข้าพเจ้าต้องได้รับการกระทำ บุรุษต่ำช้านั้นสมควรถูกฆ่า คือคนชั่วแห่งสินธุ ผู้บาปหนา มีจิตใจชั่วร้าย เป็นมลทินแก่วงศ์ตระกูลของตน
3.272.54
भार्याभिहर्ता वैरी यो यश्च राज्यहरो रिपुः ।
याचमानोऽपिसंग्रामे न मोक्तव्यः कथंचन ॥ ३.२७२.५४ ॥
ศัตรูผู้ลักพาภรรยาไป และข้าศึกผู้แย่งชิงราชอาณาจักร แม้จะวิงวอนขอชีวิตในสนามรบ ก็ต้องไม่ปล่อยไปด้วยวิธีใดเลย
3.272.55
इत्युक्तौ तौ नरव्याघ्रौ ययतुर्यत्र सैन्धवः ।
राजा निववृतेकृष्णामादाय सपुरोहितः ॥ ३.२७२.५५ ॥
เมื่อได้รับการกล่าวเช่นนั้น นรวยาฆระทั้งสองก็ไปยังที่ที่กษัตริย์แห่งสินธุอยู่ ส่วนกษัตริย์ยุธิษฐิระพาพระกฤษณาพร้อมด้วยปุโรหิตของพระองค์เสด็จกลับ
3.272.56
स प्रविश्याश्रमपदमपविद्धवृसीकटम् ।
मार्कण्डेयादिभिर्विप्रैरनुकीर्णं ददर्श ह ॥ ३.२७२.५६ ॥
ท่านเสด็จเข้าไปในบริเวณอาศรม ซึ่งเต็มไปด้วยที่นั่งที่ถูกทิ้งไว้และหลุมบ่อ และมีพราหมณ์จำนวนมากนำโดยมารกัณเฑยะ ท่านได้เห็นพวกเขา
3.272.57
द्रौपदीमनुशोचद्भिर्ब्राह्मणैस्तैः समाहितैः ।
समेयाय महाप्राज्ञः सभार्य भ्रातृमध्यगः ॥ ३.२७२.५७ ॥
ท่านผู้มีปัญญายิ่งเสด็จไปหาพราหมณ์ผู้สงบจิตเหล่านั้น ผู้กำลังโศกเศร้าถึงเทราปที พร้อมด้วยภรรยาของท่าน ยืนอยู่ท่ามกลางพี่น้องของท่าน
3.272.58
ते स्म तं मुदिता दृष्ट्वा पुनरप्यागतं नृपम् ।
जित्वा तान्सिनधुसौवीरान्द्रौपदीं चाहृतां पुनः ॥ ३.२७२.५८ ॥
เมื่อพวกเขาเห็นกษัตริย์เสด็จกลับมาอีกครั้ง ต่างก็ปีติยินดี และเห็นเทราปทีซึ่งถูกพรากไปอีกครั้งหลังจากพระองค์พิชิตชาวสินธุและเสานวีระได้แล้ว
3.272.59
स तैः परिवृतो राजातत्रैवोपविवेश ह ।
प्रविवेशाश्रमं कृष्णा यमाभ्यां सह भामिनी ॥ ३.२७२.५९ ॥
กษัตริย์ทรงถูกห้อมล้อมโดยพวกเขา จึงประทับนั่งลงตรงนั้นเอง ส่วนพระกฤษณาผู้งดงามเข้าไปในอาศรมพร้อมกับฝาแฝด
3.272.60
भीमसेनार्जुनौ चापि श्रुत्वा क्रोशगतं रिपुम् ।
स्वयमश्वांस्तुदन्तौ तौ जवेनैवाभ्यधावताम् ॥ ३.२७२.६० ॥
ภีมเสนะและอรชุนก็เช่นกัน เมื่อได้ยินว่าศัตรูไปอยู่ห่างออกไปหนึ่งโกรศะ ทั้งสองต่างเร่งม้าด้วยตนเอง และวิ่งไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว
3.272.61
इदमत्यद्भुतं चात्र चकारातिरथोऽर्जुनः ।
क्रोशमात्रगतानश्वान्सैन्धवस्य जघान यत् ॥ ३.२७२.६१ ॥
อรชุนผู้เป็นนักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ได้กระทำการอันน่าอัศจรรย์อย่างยิ่งในครั้งนี้ คือได้สังหารม้าของพระเจ้าสินธุ ซึ่งวิ่งหนีไปไกลถึงหนึ่งโกรศะ
3.272.62
स हि दिव्यास्त्रसंपन्नः कृच्छ्रकालेऽप्यसंभ्रमः ।
अकरोद्दुष्करं कर्म शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ॥ ३.२७२.६२ ॥
ด้วยเหตุที่ทรงอาวุธทิพย์ แม้ในยามคับขันก็มิได้หวั่นไหว อรชุนได้กระทำกิจอันยากยิ่งด้วยลูกศรที่ปลุกเสกด้วยมนตร์แห่งอาวุธ
3.272.63
ततोऽभ्यधावतां वीरावुभौ भीमधनंजयौ ।
हताश्वं सैन्धवं भीतमेकं व्याकुलचेतसम् ॥ ३.२७२.६३ ॥
ครั้งนั้น วีรบุรุษทั้งสองคือภีมะและธนัญชัยได้รุดไปข้างหน้า มุ่งหมายพระเจ้าสินธุผู้ม้าถูกฆ่าตายแล้ว ผู้ทรงอยู่เพียงลำพัง หวาดกลัว และมีพระทัยสับสน
3.272.64
सैन्धवस्तु हतान्दृष्ट्वा तथाऽश्वान्स्वान्सुदुःखितः ।
रथात्प्रस्कन्द्य पद्भ्यां वै पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.६४ ॥
ส่วนพระเจ้าสินธุเมื่อทรงเห็นม้าของพระองค์เองถูกฆ่าตาย ก็ทรงโศกเศร้าเป็นอย่างยิ่ง จึงกระโดดลงจากรถแล้วหันหนีด้วยเท้า
3.272.65
दृष्ट्वा रविक्रमकर्माणि कुर्वाणं च धनंजयम् ।
पलायनकृतोत्साहः प्राद्रवद्येन वै वनम् ॥ ३.२७२.६५ ॥
เมื่อเห็นธนัญชัยแสดงกิจอันกล้าหาญดุจพระอาทิตย์ พระองค์จึงเกิดความคิดที่จะหนี แล้ววิ่งเข้าไปในป่า
3.272.66
सैन्धवं त्वमिसंप्रेक्ष्यपराक्रान्तं पलायने ।
अनुयाय महाबाहुः फल्गुनो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७२.६६ ॥
ครั้นเห็นพระเจ้าสินธุพยายามหนีไป พระผู้มีแขนใหญ่คือฟาลคุนะ (อรชุน) จึงติดตามไปและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
3.272.67
अनन वीर्येण कथं स्त्रियं प्रार्थयसे बलात् ।
राजपुत्र निवर्तस्व न ते युक्तं पलायनम् ॥ ३.२७२.६७ ॥
ด้วยความกล้าหาญเช่นนี้ เหตุใดท่านจึงบังคับหญิงผู้หนึ่ง ท่านราชโอรส จงหันกลับมาเถิด การหนีไม่เหมาะกับท่าน
3.272.68
कथं ह्यनुचरान्हित्वा शत्रुमध्ये पलायसे ।
इत्युच्यमानः पार्थेन सैन्धवो न न्यवर्तत ॥ ३.२७२.६८ ॥
เหตุใดท่านจึงทิ้งผู้ติดตามไว้แล้วหนีท่ามกลางศัตรู เมื่อปารถะกล่าวดังนี้ พระเจ้าสินธุก็มิได้หันกลับ
3.272.69
तिष्ठतिष्ठेति तं भीमः सहसाऽभ्यद्रवद्बली ।
मा वधीरिति पार्थस्तं दयावान्प्रत्यभाषत ॥ ३.२७२.६९ ॥
"หยุดก่อน หยุดก่อน!" ภีมผู้มีกำลังมากรีบพุ่งเข้าใส่พระองค์ทันที ปารถะผู้มีความเมตตาจึงตรัสตอบว่า "อย่าฆ่าเขาเลย"