Mahābhārata · Adhyāya 3.272
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.272.1
संतिष्ठध्वं प्रहरत तूर्णं विपरिधावत ।
इति स्म सैन्धवो राजा चोदयामास तान्नृपन् ॥ ३.२७२.१ ॥
»Haltet stand, schlagt schnell zu, stürmt nach allen Seiten!« So spornte der König der Sindhu jene Könige an.
3.272.2
ततो घोरतमः शब्दोरणे समभवत्तदा ।
भीमार्जुनयमान्दृष्ट्वा सैन्यानां सयुधिष्ठिरान् ॥ ३.२७२.२ ॥
Da erhob sich im Kampf ein überaus furchtbarer Lärm, als die Heere Bhīma, Arjuna und die Zwillinge zusammen mit Yudhiṣṭhira erblickten.
3.272.3
शिबिसिंधुत्रिगर्तानां विषादश्चाप्यजायत ।
तान्दृष्ट्वापुरुषव्याघ्रान्व्याघ्रानिव बलोत्कटान् ॥ ३.२७२.३ ॥
Auch bei den Śibi, Sindhu und Trigarta erhob sich Niedergeschlagenheit, als sie jene Männer-Tiger, stark wie Tiger, erblickten.
3.272.4
हेमबिन्दुं महोत्सेधां सर्वशैक्यायसीं गदाम् ।
प्रगृह्याभ्यद्रवद्भीमः सैन्धवं कालचोदितम् ॥ ३.२७२.४ ॥
Die Keule, mit goldenen Punkten geschmückt, sehr hoch und ganz aus Eisen, ergriff Bhīma und stürzte sich auf den vom Schicksal getriebenen König der Sindhu.
3.272.5
तदन्तरमथावृत्य कोटिकाश्योऽभ्यहारयत् ।
महता रथवंशेन परिवार्य वृकोधरम् ॥ ३.२७२.५ ॥
Dann schloss der Koṭikāśya die Lücke und umzingelte Vṛkodara mit einer großen Schar von Streitwagen.
3.272.6
शक्तितोमरनाराचैर्वीरबाहुप्रचोदितैः ।
कीर्यमाणोपि बहुभिर्न स्म भीमोऽभ्यकम्पत ॥ ३.२७२.६ ॥
Obwohl von vielen mit Speeren, Wurfspießen und Pfeilen beschossen, die von heldenhaften Armen geschleudert wurden, zitterte Bhīma nicht.
3.272.7
गजं तु सगजारोहं पदातींश्च चतुर्दश ।
जघान गदया भीमः सैन्धवध्वजंनीमुखे ॥ ३.२७२.७ ॥
Bhīma erschlug mit seiner Keule den Elefanten mit dem Banner des Sindhu-Königs samt seinem Reiter und vierzehn Fußsoldaten an der Spitze des Heeres.
3.272.8
पार्थः पञ्चशताञ्शूरान्पार्वतीयान्महारथान् ।
परीप्समानः सौवीरं जघान ध्वजिनीमुखे ॥ ३.२७२.८ ॥
Arjuna, Sohn der Pṛthā, der die Sauvīras schützen wollte, erschlug an der Spitze des Heeres fünfhundert heldenhafte Wagenkämpfer aus den Bergregionen.
3.272.9
राजा स्वयं सुवीराणां प्रवराणां प्रहारिणाम् ।
निमेषमात्रेण शतं जघान समरे तदा ॥ ३.२७२.९ ॥
Der König selbst erschlug im Nu, in jenem Augenblick der Schlacht, hundert der besten tapferen Kämpfer der Sauvīras.
3.272.10
ददृशे नकुलस्तत्ररथात्प्रस्कन्द्य खङ्गधृत् ।
शिरांसि पादरक्षाणां बीजवत्प्रवपन्मुहुः ॥ ३.२७२.१० ॥
Dort sah man Nakula, wie er mit dem Schwert in der Hand vom Wagen sprang und die Köpfe der Fußwächter immer wieder wie Samen verstreute.
3.272.11
सहदेवस्तु संयाय रथेन गजयोधिनः ।
पातयामास नाराचैर्द्रुमेभ्य इव बर्हिणः ॥ ३.२७२.११ ॥
Sahadeva stürmte mit seinem Wagen heran und ließ die Elefantenkämpfer mit eisernen Pfeilen fallen, wie Pfauen von Bäumen fallen.
3.272.12
ततस्त्रिगर्तः सधनुरवतीर्य महारथात् ।
गदया चतुरो वाहान्राज्ञस्तस् तदाऽवधीत् ॥ ३.२७२.१२ ॥
Da stieg der Trigarta mit seinem Bogen vom großen Streitwagen herab und erschlug mit seiner Keule die vier Pferde des Königs.
3.272.13
तमथाभ्यागतं राजा पदातिं कुन्तिनन्दनः ।
अर्धचन्द्रेण बाणएन विव्याधोरसि धर्मराट् ॥ ३.२७२.१३ ॥
Da durchbohrte der König, Kuntīs Sohn, der Herr des Dharma, den herannahenden Fußkämpfer mit einem halbmondförmigen Pfeil in die Brust.
3.272.14
स भिन्नहृदयो वीरो वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
पपाताभिमुखं प्राप्तश्चिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ३.२७२.१४ ॥
Dieser Held, das Herz durchbohrt, Blut aus dem Mund speiend, fiel nach vorn wie ein Baum mit abgeschnittener Wurzel.
3.272.15
इन्द्रसेनद्वितीयस्तु रथात्प्रस्कन्द्य धर्मराट् ।
हताश्वः सहदेवस्य प्रतिपेदे महारथम् ॥ ३.२७२.१५ ॥
Zusammen mit Indrasena sprang der König des Dharma von seinem Wagen und eilte zu dem großen Wagenkämpfer Sahadevas, dessen Pferde erschlagen worden waren.
3.272.16
नकुलं त्वभिसंवार्य क्षेमंकरमहामुखौ ।
उभावुभतस्तीक्ष्णैः शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ३.२७२.१६ ॥
Nakula umringend, ließen die beiden Krieger Kṣemaṃkara und Mahāmukha von beiden Seiten einen Pfeilregen auf ihn niedergehen.
3.272.17
तौ शरैरभिवर्षन्तौ जीमूताविव वार्षिकौ ।
एकैकेन विपाठेन जघ्ने माद्रवतीसुतः ॥ ३.२७२.१७ ॥
Diese beiden, die Pfeile wie Regenwolken der Regenzeit niederprasseln ließen, wurden einer nach dem anderen vom Sohn der Mādrī mit einem spaltenden Pfeil erschlagen.
3.272.18
त्रिगर्तराजः सुरथस्तस्याथ गजूर्गतः ।
रथमाक्षेपयामास गजेन गजयानवित् ॥ ३.२७२.१८ ॥
Da griff Suratha, der König der Trigarta, auf einem Elefanten reitend und im Elefantenkampf geübt, seinen Wagen mit seinem Elefanten an und stieß ihn zurück.
3.272.19
नकुलस्त्वपभीस्तस्माद्रथाच्चर्मासिपाणिमान् ।
उद्धाम्य स्तानमास्थाय तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.२७२.१९ ॥
Nakula, furchtlos, sprang mit Schild und Schwert in der Hand von jenem Streitwagen, bestieg den Körper des Elefanten und stand unbeweglich wie ein Berg.
3.272.20
सुरथस्तं गजवरं वधाय नकुलस्य तु ।
प्रेषयामास सक्रोधमत्युच्छ्रितकरं ततः ॥ ३.२७२.२० ॥
Da schickte Suratha voller Zorn jenen besten der Elefanten, den Rüssel hoch erhoben, vorwärts, um Nakula zu töten.
3.272.21
नकुलस्तस्य नागस्य समीपपरिवर्तिनः ।
सविषाणं भुजं मूले खङ्गेन निरकृन्तत ॥ ३.२७२.२१ ॥
Nakula schnitt mit dem Schwert den Rüssel samt Stoßzahn jenes Elefanten, der näher kam, an der Wurzel ab.
3.272.22
स विनद्यमहानादं गजः किङ्किणिभूषणः ।
पतन्नवाक्शिरा भूमौ हस्त्यारोहमपोथयत् ॥ ३.२७२.२२ ॥
Jener mit Glöckchen geschmückte Elefant stieß ein gewaltiges Gebrüll aus und stürzte kopfüber zu Boden, wobei er den Reiter zerquetschte.
3.272.23
स तत्कर्म महत्कृत्वा शूरो माद्रवतीसुतः ।
भीमसेनरथं प्राप्य शर्म लेभे महारथः ॥ ३.२७२.२३ ॥
Nachdem er jene große Tat vollbracht hatte, erreichte der heldenhafte Sohn Mādrīs, der große Wagenkämpfer Nakula, den Streitwagen Bhīmasenas und fand dort Zuflucht.
3.272.24
भीमस्त्वापततो राज्ञः कोटिकाश्यस् संगरे ।
सूतस्य नुदतो वाहान्क्षुरेणापाहरच्छिरः ॥ ३.२७२.२४ ॥
Bhīma aber schlug in der Schlacht dem Wagenlenker des Königs Koṭikāśya, der die Pferde antrieb, mit einem rasiermesserscharfen Pfeil den Kopf ab, als sie auf ihn zustürmten.
3.272.25
न बुबोध हतं सूतं स राजा बाहुशालिना ।
तस्याश्वा व्यद्रवन्सङ्ख्ये हतमसूतास्ततस्ततः ॥ ३.२७२.२५ ॥
Der König bemerkte nicht, dass sein Wagenlenker von dem Starkarmigen erschlagen worden war. Im Kampf liefen seine Pferde ohne Lenker hierhin und dorthin davon.
3.272.26
विरथं हतसूतं तं भीमः प्रहरतांवरः ।
जघान तलयुक्तेन प्रासेनाभ्येत्य पाण्डवः ॥ ३.२७२.२६ ॥
Der Pāṇḍava Bhīma, der beste der Kämpfer, trat zu ihm, der wagenlos und sein Wagenlenker erschlagen war, und schlug ihn mit der flachen Hand und mit einem Speer nieder.
3.272.27
द्वादशानां तु सर्वेषां सौवीराणां धनंजयः ।
चकर्त निशितैर्भल्लैर्धनूंषि च शिरांसि च ॥ ३.२७२.२७ ॥
Dhanaṃjaya schnitt allen zwölf Sauvīras mit scharfen breitköpfigen Pfeilen die Bogen und die Köpfe ab.
3.272.28
शिबीनिक्ष्वाकुमुख्यांश्च त्रिगर्तान्सैन्धवानपि ।
जघानातिरथः सङ्ख्ये बाणगोचरमागतान् ॥ ३.२७२.२८ ॥
Der große Wagenkämpfer Arjuna erschlug im Kampf auch die Śibis und die vornehmsten Krieger des Ikṣvāku-Geschlechts, die Trigartas und die Sindhus, alle, die in die Reichweite seiner Pfeile kamen.
3.272.29
सूदिताः प्रत्यदृश्यन्त बहवः सव्यसाचिना ।
सपताकाश्च मातङ्गाः सध्वजाश्च महारथाः ॥ ३.२७२.२९ ॥
Viele, die vom linkshändigen Bogenschützen Arjuna erschlagen worden waren, wurden sichtbar: Elefanten mit ihren Bannern und große Wagenkämpfer mit ihren Feldzeichen.
3.272.30
प्रच्छाद्य पृथिवीं तस्थुः सर्वमायोधनं प्रति ।
शरीराण्यशिरस्कानि विदेहानि शिरांसि च ॥ ३.२७२.३० ॥
Die Erde bedeckend lagen sie über das ganze Schlachtfeld verstreut: Leiber ohne Köpfe und Köpfe ohne Leiber.
3.272.31
श्वगृध्रकङ्ककाकोलभासगोमायुवायसाः ।
अतृप्यंस्तत्रवीराणां हतानां मासशोणितैः ॥ ३.२७२.३१ ॥
Hunde, Geier, Reiher, Krähen, Milane, Schakale und Raben wurden dort mit dem Fleisch und Blut der erschlagenen Helden gesättigt.
3.272.32
एवं तीक्ष्णशरज्वालैर्गाण्डीवानिलचोदितैः ।
सेनेन्धनं ददाहाशु सरोषः पार्थपावकः ॥ ३.२७२.३२ ॥
So verbrannte das Feuer Pārthas, angefacht vom Wind des Gāṇḍīva und lodernd von scharfen Pfeilen, zornig und rasch das Heer als Brennstoff.
3.272.33
चक्राणां पतितानां च युगानां च महीपते ।
तूणीराणआं पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ३.२७२.३३ ॥
O König, die gefallenen Räder und Joche, die Köcher, Banner und Standarten, samt den Streitwagen.
3.272.34
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां तथैव च ।
अक्षाणामथ योक्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ३.२७२.३४ ॥
Und Haufen von Deichseln, Zugseilen, Dreifachstangen, Achsen, Zügeln und Stacheln.
3.272.35
शिरसां पतितानां च कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां मकुटानां च हाराणामङ्गदैः सह ॥ ३.२७२.३५ ॥
Die Köpfe derer, die Ohrringe und Turbane trugen, gefallen, mit Armen, Kronen, Halsketten und Armreifen.
3.272.36
छत्राणां व्यजनानां च चर्मणआं वर्मणां तथा ।
छिन्नानां कार्मुकाणां च पट्टसानां तथैव च ॥ ३.२७२.३६ ॥
Und Haufen von Sonnenschirmen, Fächern, Schilden, Rüstungen, zerbrochenen Bögen und Schwertern.
3.272.37
शक्तीनामथ खङ्गानां दण्डानां सह तेमरैः ।
राशयश्चात्रदृश्यन्ते तत्रतत्र विशांपते ॥ ३.२७२.३७ ॥
Haufen von Speeren, Schwertern, Keulen und Wurfspießen waren hier und dort zu sehen, o Herr der Menschen.
3.272.38
पतितैश्चैव मातङ्गैः सयोधैः पर्वतोपमैः ।
हयैर्द्विधाकृतैः सार्धं सादिभिः सायुधैस्तथा ॥ ३.२७२.३८ ॥
Gefallene Elefanten, Krieger gleich Bergen, zweigeteilte Pferde, zusammen mit Reitern und Waffen.
3.272.39
विप्रविद्धै रथैश्चैव निहतैश्चपदातिभिः ।
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ॥ ३.२७२.३९ ॥
Umgestürzte Wagen und erschlagene Fußsoldaten; die Erde, von Fleisch und Blut zu Schlamm geworden, war unpassierbar.
3.272.40
हतेषु तेषु वीरेषु सिन्धुराजो जयद्रथः ।
विमुच्य कृष्णां संत्रस्तः पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.४० ॥
Als jene Helden erschlagen waren, ließ der König der Sindhus, Jayadratha, Kṛṣṇā los und floh, von Schrecken ergriffen.
3.272.41
स तस्मिन्संकुले सैन्ये द्रौपदीमवतार्य ताम् ।
प्राणप्रेप्सुरुपाधावद्वनं तत्र नराधमः ॥ ३.२७२.४१ ॥
In jenem verwirrten Heer setzte der niederträchtigste der Menschen sie ab und lief, um sein Leben bemüht, in den Wald davon.
3.272.42
द्रौपदीं धर्मराजस्तु दृष्ट्वा धौम्यपुरस्कृताम् ।
माद्रीपुत्रेण वीरेण रथमारोपयत्तदा ॥ ३.२७२.४२ ॥
Als König Dharma Draupadī sah, mit Dhaumya vorangehend, ließ er sie durch den heldenhaften Sohn der Mādrī auf den Wagen steigen.
3.272.43
ततस्तद्विद्रुतं सैन्यमपयाते जयद्रथे ।
आदिश्यादिश्य नाराचैराजघान वृकोदरः ॥ ३.२७२.४३ ॥
Als Jayadratha sich zurückgezogen hatte, zerstreute sich das Heer in der Flucht, und Vṛkodara traf, immer wieder zielend, mit eisernen Pfeilen.
3.272.44
सव्यसाची तु तं दृष्ट्वा पलायन्तं जयद्रथम् ।
वारयामास निघ्नन्तं भीमं सैन्धवसैनिकान् ॥ ३.२७२.४४ ॥
Arjuna, der Bogenschütze mit der linken Hand, sah Jayadratha fliehen und hielt Bhīma zurück, der die Krieger des Sindhu erschlug.
3.272.45
यस्यापचारात्प्राप्तोऽयमस्मान्क्लेशो दुरासदः ।
तमस्मिन्समरोद्देशे न पश्यामि जयद्रथम् ॥ ३.२७२.४५ ॥
Jenen, durch dessen Vergehen dieses unerträgliche Leid über uns kam, Jayadratha, sehe ich nicht auf diesem Schlachtfeld.
3.272.46
मूढं नैकृतिकं दुष्टं द्रौपद्याः क्लेशकारिणम् ।
तमेवान्विष भद्रं ते किं ते योधैर्निपातितैः।
अनामिषमिदं कर्म कथं वा मन्यते भवान् ॥ ३.२७२.४६ ॥
Suche nur ihn, den Toren, den Betrüger, den Bösen, der Draupadī Leid zugefügt hat; möge es dir wohl ergehen. Was nützen dir die gefällten Krieger? Diese Tat ist nicht geringfügig; wie siehst du sie an?
3.272.47
इत्युक्तो भीमसेनस्तु गुडाकेशेन धीमता ।
युधिष्ठिरमभिप्रेत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७२.४७ ॥
Als der weise Guḍākeśa Arjuna so gesprochen hatte, sprach der wortgewandte Bhīmasena, zu Yudhiṣṭhira blickend, diese Worte.
3.272.48
हतप्रवीरा रिपवो भूयिष्ठं विद्रुता दिशः ।
गृहीत्वा द्रौपदीं राजन्निवर्ततु भवानितः ॥ ३.२७२.४८ ॥
Die führenden Helden der Feinde sind erschlagen, und sie sind größtenteils in alle Richtungen geflohen. O König, nimm Draupadī mit und kehre nun von hier zurück.
3.272.49
यमाभ्यां सह राजेन्द्र धौम्येन च महात्मना ।
प्राप्याश्रमपदं राजन्द्रौपदीं परिसान्त्वय ॥ ३.२७२.४९ ॥
O Herr der Könige, nachdem du mit den Zwillingen und dem großherzigen Dhaumya die Einsiedelei erreicht hast, tröste Draupadī gut, o König.
3.272.50
न हि मे मोक्ष्यतेजीवन्मूढः सैन्धवको नृपः ।
पातालतलसंस्थोपि यदि शक्रोस्य सारथिः ॥ ३.२७२.५० ॥
Selbst wenn er in den Tiefen der Unterwelt weilt oder Indras Wagenlenker ist, wird jener törichte König der Sindhu nicht lebend meinen Händen entkommen.
3.272.51
न हन्तव्यो महाबाहो दुरात्माऽपिस सैन्धवः ।
दुःशलामभिसंस्मृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ॥ ३.२७२.५१ ॥
O Starkarmiger, auch jener übelgesinnte König der Sindhu darf nicht getötet werden, wenn du an Duḥśalā und die ruhmreiche Gāndhārī denkst.
3.272.52
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी भीममुवाच व्याकुलेन्द्रिया ।
कुपिता ह्रीमती प्राज्ञा पती भीमार्जुनावुभौ ॥ ३.२७२.५२ ॥
Als Draupadī das hörte, mit verwirrten Sinnen, zornig, schamhaft und klug, sprach sie zu Bhīma—zu ihren beiden Gatten Bhīma und Arjuna.
3.272.53
कर्तव्यं चेत्प्रियं मह्यं वध्यः स पुरुषाधमः ।
सैन्धवापशदः पापो दुर्मतिः कुलपांसनः ॥ ३.२७२.५३ ॥
Wenn das getan werden soll, was mir lieb ist, dann verdient jener niederträchtige Mensch den Tod—jener Sindhu-Schurke, sündig, böswillig, ein Schandfleck seiner Familie.
3.272.54
भार्याभिहर्ता वैरी यो यश्च राज्यहरो रिपुः ।
याचमानोऽपिसंग्रामे न मोक्तव्यः कथंचन ॥ ३.२७२.५४ ॥
Der Feind, der eine Gattin entführt, und der Gegner, der ein Königreich raubt, darf auch dann, wenn er im Kampf bittet, auf keine Weise freigelassen werden.
3.272.55
इत्युक्तौ तौ नरव्याघ्रौ ययतुर्यत्र सैन्धवः ।
राजा निववृतेकृष्णामादाय सपुरोहितः ॥ ३.२७२.५५ ॥
So angesprochen gingen die beiden Tiger unter den Menschen dorthin, wo der König von Sindhu war. Der König kehrte zurück und nahm Kṛṣṇā mit sich, zusammen mit seinem Priester.
3.272.56
स प्रविश्याश्रमपदमपविद्धवृसीकटम् ।
मार्कण्डेयादिभिर्विप्रैरनुकीर्णं ददर्श ह ॥ ३.२७२.५६ ॥
Er betrat den Bezirk der Einsiedelei, übersät mit weggeworfenen Sitzen und Gruben und voll von Brahmanen, darunter Mārkaṇḍeya, und sah sie.
3.272.57
द्रौपदीमनुशोचद्भिर्ब्राह्मणैस्तैः समाहितैः ।
समेयाय महाप्राज्ञः सभार्य भ्रातृमध्यगः ॥ ३.२७२.५७ ॥
Zu jenen gesammelten Brahmanen, die um Draupadī trauerten, kam der überaus weise Mann mit seiner Gattin, inmitten seiner Brüder stehend.
3.272.58
ते स्म तं मुदिता दृष्ट्वा पुनरप्यागतं नृपम् ।
जित्वा तान्सिनधुसौवीरान्द्रौपदीं चाहृतां पुनः ॥ ३.२७२.५८ ॥
Als sie den König wieder zurückkehren sahen, freuten sie sich; und Draupadī, die nach dem Sieg über die Sindhu und Sauvīra erneut mitgeführt wurde, sahen sie ebenfalls.
3.272.59
स तैः परिवृतो राजातत्रैवोपविवेश ह ।
प्रविवेशाश्रमं कृष्णा यमाभ्यां सह भामिनी ॥ ३.२७२.५९ ॥
Von ihnen umgeben, setzte sich der König genau dort nieder. Die strahlende Kṛṣṇā betrat die Einsiedelei zusammen mit den Zwillingen.
3.272.60
भीमसेनार्जुनौ चापि श्रुत्वा क्रोशगतं रिपुम् ।
स्वयमश्वांस्तुदन्तौ तौ जवेनैवाभ्यधावताम् ॥ ३.२७२.६० ॥
Auch Bhīmasena und Arjuna, als sie hörten, der Feind sei eine krośa weit fortgegangen, trieben selbst die Pferde an und stürmten schnell hinterher.
3.272.61
इदमत्यद्भुतं चात्र चकारातिरथोऽर्जुनः ।
क्रोशमात्रगतानश्वान्सैन्धवस्य जघान यत् ॥ ३.२७२.६१ ॥
Hier vollbrachte der große Wagenkämpfer Arjuna eine höchst wundersame Tat: Er erschlug die Pferde des Sindhu-Königs, die eine Krośa weit gelaufen waren.
3.272.62
स हि दिव्यास्त्रसंपन्नः कृच्छ्रकालेऽप्यसंभ्रमः ।
अकरोद्दुष्करं कर्म शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ॥ ३.२७२.६२ ॥
Mit göttlichen Waffen ausgerüstet, verlor er auch in der Zeit der Not nicht die Fassung; mit Pfeilen, die durch Waffenmantras geweiht waren, vollbrachte er eine schwere Tat.
3.272.63
ततोऽभ्यधावतां वीरावुभौ भीमधनंजयौ ।
हताश्वं सैन्धवं भीतमेकं व्याकुलचेतसम् ॥ ३.२७२.६३ ॥
Da stürmten die beiden Helden, Bhīma und Dhanaṃjaya, vorwärts auf den Sindhu-König zu, dessen Pferde erschlagen waren, der allein, verängstigt und verwirrten Geistes war.
3.272.64
सैन्धवस्तु हतान्दृष्ट्वा तथाऽश्वान्स्वान्सुदुःखितः ।
रथात्प्रस्कन्द्य पद्भ्यां वै पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.६४ ॥
Der Sindhu-König aber war, als er seine eigenen Pferde erschlagen sah, tief betrübt; er sprang vom Wagen und wandte sich zur Flucht zu Fuß.
3.272.65
दृष्ट्वा रविक्रमकर्माणि कुर्वाणं च धनंजयम् ।
पलायनकृतोत्साहः प्राद्रवद्येन वै वनम् ॥ ३.२७२.६५ ॥
Als er Dhanaṃjaya Taten von sonnengleicher Kraft vollbringen sah, entschloss er sich zur Flucht und rannte in den Wald.
3.272.66
सैन्धवं त्वमिसंप्रेक्ष्यपराक्रान्तं पलायने ।
अनुयाय महाबाहुः फल्गुनो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७२.६६ ॥
Als er aber den Sindhu-König sich mit aller Kraft zur Flucht anstrengen sah, sprach der starkarmige Phalguna (Arjuna), ihn verfolgend, diese Worte.
3.272.67
अनन वीर्येण कथं स्त्रियं प्रार्थयसे बलात् ।
राजपुत्र निवर्तस्व न ते युक्तं पलायनम् ॥ ३.२७२.६७ ॥
Mit solcher Tapferkeit, warum begehrst du eine Frau mit Gewalt? Prinz, kehre um; die Flucht ziemt dir nicht.
3.272.68
कथं ह्यनुचरान्हित्वा शत्रुमध्ये पलायसे ।
इत्युच्यमानः पार्थेन सैन्धवो न न्यवर्तत ॥ ३.२७२.६८ ॥
Warum fliehst du inmitten deiner Feinde und verlässt deine Gefolgsleute? So angesprochen von Pārtha, kehrte der Sindhu-Herrscher nicht um.
3.272.69
तिष्ठतिष्ठेति तं भीमः सहसाऽभ्यद्रवद्बली ।
मा वधीरिति पार्थस्तं दयावान्प्रत्यभाषत ॥ ३.२७२.६९ ॥
»Halt, halt!« Mit diesen Worten stürzte der mächtige Bhīma plötzlich auf ihn los. »Töte ihn nicht«, antwortete der mitfühlende Pārtha.