மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.272
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.272.1
संतिष्ठध्वं प्रहरत तूर्णं विपरिधावत ।
इति स्म सैन्धवो राजा चोदयामास तान्नृपन् ॥ ३.२७२.१ ॥
"உறுதியாக நில்லுங்கள், விரைவாகத் தாக்குங்கள், நாலாபுறமும் பாய்ந்து செல்லுங்கள்" — இவ்வாறு சிந்து நாட்டு மன்னன் அந்த அரசர்களை ஊக்குவித்தான்.
3.272.2
ततो घोरतमः शब्दोरणे समभवत्तदा ।
भीमार्जुनयमान्दृष्ट्वा सैन्यानां सयुधिष्ठिरान् ॥ ३.२७२.२ ॥
அப்போது போரில் மிகப் பயங்கரமான ஆரவாரம் எழுந்தது; யுதிஷ்டிரருடன் பீமனையும் அர்ஜுனனையும் யமளரையும் படைகள் கண்டபோது.
3.272.3
शिबिसिंधुत्रिगर्तानां विषादश्चाप्यजायत ।
तान्दृष्ट्वापुरुषव्याघ्रान्व्याघ्रानिव बलोत्कटान् ॥ ३.२७२.३ ॥
சிபிகள், சிந்துக்கள், திரிகர்த்தர்கள் ஆகியோரிடையேயும் வருத்தம் தோன்றியது; பலத்தில் புலிகளைப் போன்ற அந்த நரச்ரேஷ்டர்களைக் கண்டபோது.
3.272.4
हेमबिन्दुं महोत्सेधां सर्वशैक्यायसीं गदाम् ।
प्रगृह्याभ्यद्रवद्भीमः सैन्धवं कालचोदितम् ॥ ३.२७२.४ ॥
பொன் புள்ளிகள் பதித்த, மிக உயரமான, முழுவதும் இரும்பாலான கதையை ஏந்தி, காலத்தால் தூண்டப்பட்ட சிந்து மன்னனை நோக்கி பீமன் பாய்ந்தான்.
3.272.5
तदन्तरमथावृत्य कोटिकाश्योऽभ्यहारयत् ।
महता रथवंशेन परिवार्य वृकोधरम् ॥ ३.२७२.५ ॥
பின்னர் அந்த இடைவெளியைச் சூழ்ந்து, கோடிகாசியன் பெரும் தேர்ப்படையால் வ்ருகோதரனை (பீமனை) சுற்றி வளைத்தான்.
3.272.6
शक्तितोमरनाराचैर्वीरबाहुप्रचोदितैः ।
कीर्यमाणोपि बहुभिर्न स्म भीमोऽभ्यकम्पत ॥ ३.२७२.६ ॥
வீரர்களின் கரங்களால் எறியப்பட்ட சக்தி, தோமரம், நாராசம் ஆகியவற்றால் பலராலும் துளைக்கப்பட்ட போதும் பீமன் நடுங்கவில்லை.
3.272.7
गजं तु सगजारोहं पदातींश्च चतुर्दश ।
जघान गदया भीमः सैन्धवध्वजंनीमुखे ॥ ३.२७२.७ ॥
பீமன் தன் கதையால், சிந்து மன்னனின் கொடியுடைய யானையை அதன் பாகனுடன் சேர்த்தும், பதினான்கு காலாட்படை வீரர்களையும் படையின் முன்னணியில் கொன்றான்.
3.272.8
पार्थः पञ्चशताञ्शूरान्पार्वतीयान्महारथान् ।
परीप्समानः सौवीरं जघान ध्वजिनीमुखे ॥ ३.२७२.८ ॥
பிருதையின் மகன் அர்ஜுனன், சௌவீரர்களைக் காக்க விரும்பி, படையின் முன்னணியில் மலைநாட்டு ஐநூறு வீரமிக்க மகாரதர்களைக் கொன்றான்.
3.272.9
राजा स्वयं सुवीराणां प्रवराणां प्रहारिणाम् ।
निमेषमात्रेण शतं जघान समरे तदा ॥ ३.२७२.९ ॥
அந்த மன்னன் தானே, சௌவீரர்களில் சிறந்த வீரப் போராளிகளில் நூறு பேரை அப்போது போரில் ஒரு கணப்பொழுதில் கொன்றான்.
3.272.10
ददृशे नकुलस्तत्ररथात्प्रस्कन्द्य खङ्गधृत् ।
शिरांसि पादरक्षाणां बीजवत्प्रवपन्मुहुः ॥ ३.२७२.१० ॥
அங்கே நகுலன் தேரிலிருந்து குதித்து வாளை ஏந்தியவனாகக் காணப்பட்டான்; காலாட்காவலர்களின் தலைகளை விதைகளைப் போல மீண்டும் மீண்டும் சிதறடித்தான்.
3.272.11
सहदेवस्तु संयाय रथेन गजयोधिनः ।
पातयामास नाराचैर्द्रुमेभ्य इव बर्हिणः ॥ ३.२७२.११ ॥
சகதேவன் தேரில் விரைந்து சென்று, யானைப் போர்வீரர்களை இரும்பு அம்புகளால் வீழ்த்தினான்; மரங்களிலிருந்து மயில்கள் விழுவது போல.
3.272.12
ततस्त्रिगर्तः सधनुरवतीर्य महारथात् ।
गदया चतुरो वाहान्राज्ञस्तस् तदाऽवधीत् ॥ ३.२७२.१२ ॥
பின்னர் த்ரிகர்த்தன், வில்லுடன் பெரிய தேரிலிருந்து இறங்கி, அப்போது கதையால் அரசனின் நான்கு குதிரைகளைக் கொன்றான்.
3.272.13
तमथाभ्यागतं राजा पदातिं कुन्तिनन्दनः ।
अर्धचन्द्रेण बाणएन विव्याधोरसि धर्मराट् ॥ ३.२७२.१३ ॥
அப்போது நடந்து வந்த அவனை குந்தியின் மகனான அரசன், தர்மராஜன் அர்த்தசந்திர பாணத்தால் மார்பில் துளைத்தான்.
3.272.14
स भिन्नहृदयो वीरो वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
पपाताभिमुखं प्राप्तश्चिन्नमूल इव द्रुमः ॥ ३.२७२.१४ ॥
இதயம் பிளந்த அந்த வீரன் வாயிலிருந்து இரத்தம் கக்கி, வேர் வெட்டுண்ட மரம் போல முன்னோக்கி விழுந்தான்.
3.272.15
इन्द्रसेनद्वितीयस्तु रथात्प्रस्कन्द्य धर्मराट् ।
हताश्वः सहदेवस्य प्रतिपेदे महारथम् ॥ ३.२७२.१५ ॥
இந்திரசேனனுடன் தர்மராஜன் தேரிலிருந்து குதித்து, குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட சகதேவனின் மகாரதனை அடைந்தான்.
3.272.16
नकुलं त्वभिसंवार्य क्षेमंकरमहामुखौ ।
उभावुभतस्तीक्ष्णैः शरवर्षैरवर्षताम् ॥ ३.२७२.१६ ॥
நகுலனைச் சூழ்ந்துகொண்டு, க்ஷேமங்கரனும் மகாமுகனும் இருபுறமும் கூரிய அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர்.
3.272.17
तौ शरैरभिवर्षन्तौ जीमूताविव वार्षिकौ ।
एकैकेन विपाठेन जघ्ने माद्रवतीसुतः ॥ ३.२७२.१७ ॥
மழைக்கால மேகங்கள் போல அம்பு மழை பொழிந்த அவ்விருவரையும், மாத்ரியின் மகன் ஒவ்வொருவராக வெட்டும் அம்பால் வீழ்த்தினான்.
3.272.18
त्रिगर्तराजः सुरथस्तस्याथ गजूर्गतः ।
रथमाक्षेपयामास गजेन गजयानवित् ॥ ३.२७२.१८ ॥
த்ரிகர்த்த அரசன் சுரதன், யானை மேல் ஏறி, யானைப் போரில் வல்லவனாய், அவனுடைய தேரின் மீது யானையால் மோதித் தள்ளினான்.
3.272.19
नकुलस्त्वपभीस्तस्माद्रथाच्चर्मासिपाणिमान् ।
उद्धाम्य स्तानमास्थाय तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.२७२.१९ ॥
நகுலன் அச்சமின்றி அந்தத் தேரிலிருந்து கேடயமும் வாளும் கையில் ஏந்தி குதித்து, யானையின் மீது ஏறி மலையைப் போல் அசையாமல் நின்றான்.
3.272.20
सुरथस्तं गजवरं वधाय नकुलस्य तु ।
प्रेषयामास सक्रोधमत्युच्छ्रितकरं ततः ॥ ३.२७२.२० ॥
பின்னர் சுரதன் நகுலனைக் கொல்லும் நோக்கத்தில் கோபத்துடன், துதிக்கையை உயர்த்திய அந்தச் சிறந்த யானையை முன்னே செலுத்தினான்.
3.272.21
नकुलस्तस्य नागस्य समीपपरिवर्तिनः ।
सविषाणं भुजं मूले खङ्गेन निरकृन्तत ॥ ३.२७२.२१ ॥
நகுலன் அருகில் வந்த அந்த யானையின் தந்தத்துடன் கூடிய துதிக்கையை அடியிலிருந்து வாளால் துண்டித்தான்.
3.272.22
स विनद्यमहानादं गजः किङ्किणिभूषणः ।
पतन्नवाक्शिरा भूमौ हस्त्यारोहमपोथयत् ॥ ३.२७२.२२ ॥
அந்த மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட யானை பெரும் முழக்கமிட்டு, தலைகீழாக நிலத்தில் விழுந்து யானைப்பாகனை நசுக்கியது.
3.272.23
स तत्कर्म महत्कृत्वा शूरो माद्रवतीसुतः ।
भीमसेनरथं प्राप्य शर्म लेभे महारथः ॥ ३.२७२.२३ ॥
அந்தப் பெரிய செயலைச் செய்த வீரனான மாத்ரியின் மகன் நகுலன், பீமசேனனின் தேரை அடைந்து அடைக்கலம் பெற்றான்; அவன் மகாரதன்.
3.272.24
भीमस्त्वापततो राज्ञः कोटिकाश्यस् संगरे ।
सूतस्य नुदतो वाहान्क्षुरेणापाहरच्छिरः ॥ ३.२७२.२४ ॥
ஆனால் பீமன் போரில் தாக்கி வந்த கோடிகாஶ்ய அரசனின் தேரோட்டியின் குதிரைகளைச் செலுத்தும்போதே, கூர் அம்பினால் அவனது தலையைத் துண்டித்தான்.
3.272.25
न बुबोध हतं सूतं स राजा बाहुशालिना ।
तस्याश्वा व्यद्रवन्सङ्ख्ये हतमसूतास्ततस्ततः ॥ ३.२७२.२५ ॥
வலிமைமிக்க புஜங்களை உடைய அவனால் கொல்லப்பட்ட சாரதியை அந்த அரசன் அறியவில்லை. போரில் அவனுடைய குதிரைகள் சாரதியின்றி இங்கும் அங்கும் ஓடின.
3.272.26
विरथं हतसूतं तं भीमः प्रहरतांवरः ।
जघान तलयुक्तेन प्रासेनाभ्येत्य पाण्डवः ॥ ३.२७२.२६ ॥
சாரதி கொல்லப்பட்டு தேரற்றவனாகிய அவனை, போர்வீரர்களில் சிறந்த பாண்டவன் பீமன் அருகில் சென்று உள்ளங்கையாலும் ஈட்டியாலும் அடித்து வீழ்த்தினான்.
3.272.27
द्वादशानां तु सर्वेषां सौवीराणां धनंजयः ।
चकर्त निशितैर्भल्लैर्धनूंषि च शिरांसि च ॥ ३.२७२.२७ ॥
தனஞ்சயன் சௌவீரர்கள் பன்னிருவரின் வில்களையும் தலைகளையும் கூர்மையான பல்லங்களால் வெட்டித் தள்ளினான்.
3.272.28
शिबीनिक्ष्वाकुमुख्यांश्च त्रिगर्तान्सैन्धवानपि ।
जघानातिरथः सङ्ख्ये बाणगोचरमागतान् ॥ ३.२७२.२८ ॥
அதிரதனாகிய அர்ஜுனன், போரில் அம்பின் எல்லைக்குள் வந்த சிபியர்களையும் இக்ஷ்வாகு குலத்தின் முதன்மையானவர்களையும், த்ரிகர்தரையும் சைந்தவரையும் கொன்றான்.
3.272.29
सूदिताः प्रत्यदृश्यन्त बहवः सव्यसाचिना ।
सपताकाश्च मातङ्गाः सध्वजाश्च महारथाः ॥ ३.२७२.२९ ॥
சவ்யசாசியால் கொல்லப்பட்ட பலர் காணப்பட்டனர்; கொடிகளுடன் கூடிய யானைகளும், துவஜங்களுடன் கூடிய மகாரதர்களும் காணப்பட்டனர்.
3.272.30
प्रच्छाद्य पृथिवीं तस्थुः सर्वमायोधनं प्रति ।
शरीराण्यशिरस्कानि विदेहानि शिरांसि च ॥ ३.२७२.३० ॥
போர்க்களம் முழுவதும் பூமியை மூடிக்கொண்டு கிடந்தன — தலையற்ற உடல்களும், உடலற்ற தலைகளும்.
3.272.31
श्वगृध्रकङ्ककाकोलभासगोमायुवायसाः ।
अतृप्यंस्तत्रवीराणां हतानां मासशोणितैः ॥ ३.२७२.३१ ॥
நாய்களும், கழுகுகளும், கங்கங்களும், காகோலங்களும், பாசங்களும், நரிகளும், காக்கைகளும் அங்கே கொல்லப்பட்ட வீரர்களின் சதையாலும் இரத்தத்தாலும் திருப்தியடைந்தன.
3.272.32
एवं तीक्ष्णशरज्वालैर्गाण्डीवानिलचोदितैः ।
सेनेन्धनं ददाहाशु सरोषः पार्थपावकः ॥ ३.२७२.३२ ॥
இவ்வாறு கூரிய அம்புச் சுடர்களால், காண்டீவ வில்லின் காற்றால் தூண்டப்பட்ட பார்த்த நெருப்பு, சேனையாகிய விறகை விரைவில் எரித்தது.
3.272.33
चक्राणां पतितानां च युगानां च महीपते ।
तूणीराणआं पताकानां ध्वजानां च रथैः सह ॥ ३.२७२.३३ ॥
ஓ மன்னா, விழுந்த சக்கரங்கள், நுகத்தடிகள், அம்பறாத்தூணிகள், கொடிகள், துவஜங்களின் குவியல்கள் தேர்களுடன்.
3.272.34
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां तथैव च ।
अक्षाणामथ योक्राणां प्रतोदानां च राशयः ॥ ३.२७२.३४ ॥
நுகத்தண்டுகள், இழுவைக் கயிறுகள், மூன்று மூங்கில் கம்பங்கள், அச்சுகள், கடிவாளக் கயிறுகள், சாட்டைகளின் குவியல்களும்.
3.272.35
शिरसां पतितानां च कुण्डलोष्णीषधारिणाम् ।
भुजानां मकुटानां च हाराणामङ्गदैः सह ॥ ३.२७२.३५ ॥
குண்டலங்களும் தலைப்பாகைகளும் அணிந்தவர்களின் விழுந்த தலைகளும், கைகளும், கிரீடங்களும், மாலைகளும், தோள்வளைகளுடன்.
3.272.36
छत्राणां व्यजनानां च चर्मणआं वर्मणां तथा ।
छिन्नानां कार्मुकाणां च पट्टसानां तथैव च ॥ ३.२७२.३६ ॥
குடைகள், விசிறிகள், கேடயங்கள், கவசங்கள், வெட்டப்பட்ட வில்கள், வாட்கள் ஆகியவற்றின் குவியல்களும்.
3.272.37
शक्तीनामथ खङ्गानां दण्डानां सह तेमरैः ।
राशयश्चात्रदृश्यन्ते तत्रतत्र विशांपते ॥ ३.२७२.३७ ॥
ஈட்டிகள், வாள்கள், தண்டங்கள், தோமரங்கள் ஆகியவற்றின் குவியல்கள் இங்கும் அங்கும் காணப்பட்டன, ஓ மக்களின் தலைவனே.
3.272.38
पतितैश्चैव मातङ्गैः सयोधैः पर्वतोपमैः ।
हयैर्द्विधाकृतैः सार्धं सादिभिः सायुधैस्तथा ॥ ३.२७२.३८ ॥
விழுந்த யானைகள், போராளிகளுடன் மலைகள் போன்றவை, இரண்டாக வெட்டப்பட்ட குதிரைகள், சவாரிகள் மற்றும் ஆயுதங்களுடன் இவையும் காணப்பட்டன.
3.272.39
विप्रविद्धै रथैश्चैव निहतैश्चपदातिभिः ।
अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा ॥ ३.२७२.३९ ॥
சிதறிய தேர்களும் கொல்லப்பட்ட காலாட்படையினரும் கிடந்தன; சதையும் இரத்தமும் கலந்த சேற்றால் பூமி கடக்க முடியாததாயிற்று.
3.272.40
हतेषु तेषु वीरेषु सिन्धुराजो जयद्रथः ।
विमुच्य कृष्णां संत्रस्तः पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.४० ॥
அந்த வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதும், சிந்துவின் அரசன் ஜயத்ரதன் கிருஷ்ணையை விடுவித்து, அச்சத்துடன் ஓடத் தயாரானான்.
3.272.41
स तस्मिन्संकुले सैन्ये द्रौपदीमवतार्य ताम् ।
प्राणप्रेप्सुरुपाधावद्वनं तत्र नराधमः ॥ ३.२७२.४१ ॥
அந்தக் கலங்கிய படையில், அந்தக் கீழ்மகன் திரௌபதியை இறக்கிவிட்டு, உயிர் காக்க விரும்பி அங்கே காட்டை நோக்கி ஓடினான்.
3.272.42
द्रौपदीं धर्मराजस्तु दृष्ट्वा धौम्यपुरस्कृताम् ।
माद्रीपुत्रेण वीरेण रथमारोपयत्तदा ॥ ३.२७२.४२ ॥
தர்மராஜன் திரௌபதியை தௌம்யரைத் தலைமையில் கொண்டு வருவதைக் கண்டு, அப்போது வீர மாத்ரி-மகனால் அவளைத் தேரில் ஏற்றச் செய்தான்.
3.272.43
ततस्तद्विद्रुतं सैन्यमपयाते जयद्रथे ।
आदिश्यादिश्य नाराचैराजघान वृकोदरः ॥ ३.२७२.४३ ॥
அப்போது ஜயத்ரதன் ஓடிவிட, அந்தப் படை சிதறி ஓடியது. அப்போது வ்ருகோதரன் பீமன் குறிபார்த்துப் பார்த்து நாராசங்களால் அடித்தான்.
3.272.44
सव्यसाची तु तं दृष्ट्वा पलायन्तं जयद्रथम् ।
वारयामास निघ्नन्तं भीमं सैन्धवसैनिकान् ॥ ३.२७२.४४ ॥
ஆனால் சவ்யசாசி அர்ஜுனன் ஓடுகின்ற ஜயத்ரதனைக் கண்டு, சைந்தவ வீரர்களைக் கொன்றுகொண்டிருந்த பீமனைத் தடுத்தான்.
3.272.45
यस्यापचारात्प्राप्तोऽयमस्मान्क्लेशो दुरासदः ।
तमस्मिन्समरोद्देशे न पश्यामि जयद्रथम् ॥ ३.२७२.४५ ॥
எவனுடைய குற்றத்தால் நமக்கு இந்தத் தாங்கமுடியாத துன்பம் வந்ததோ, அந்த ஜயத்ரதனை இந்தப் போர்க்களத்தில் நான் காணவில்லை.
3.272.46
मूढं नैकृतिकं दुष्टं द्रौपद्याः क्लेशकारिणम् ।
तमेवान्विष भद्रं ते किं ते योधैर्निपातितैः।
अनामिषमिदं कर्म कथं वा मन्यते भवान् ॥ ३.२७२.४६ ॥
முட்டாளும், வஞ்சகனும், தீயவனுமான, திரௌபதிக்குத் துன்பம் செய்தவனையே தேடு; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். வீழ்ந்த வீரர்களால் உனக்கு என்ன பயன்? இது சாதாரண செயல் அல்ல — நீ இதை எப்படி நினைக்கிறாய்?
3.272.47
इत्युक्तो भीमसेनस्तु गुडाकेशेन धीमता ।
युधिष्ठिरमभिप्रेत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ ३.२७२.४७ ॥
அறிவுள்ள குடாகேசன் அர்ஜுனன் இவ்வாறு சொல்ல, பேச்சுவல்ல பீமசேனன் யுதிஷ்டிரனை நோக்கி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.272.48
हतप्रवीरा रिपवो भूयिष्ठं विद्रुता दिशः ।
गृहीत्वा द्रौपदीं राजन्निवर्ततु भवानितः ॥ ३.२७२.४८ ॥
எதிரிகளின் முதன்மை வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; அவர்கள் பெரும்பாலும் திசைகளில் ஓடிவிட்டனர். அரசே, திரௌபதியை அழைத்துக்கொண்டு நீங்கள் இங்கிருந்து திரும்புங்கள்.
3.272.49
यमाभ्यां सह राजेन्द्र धौम्येन च महात्मना ।
प्राप्याश्रमपदं राजन्द्रौपदीं परिसान्त्वय ॥ ३.२७२.४९ ॥
ராஜேந்திரா, இரட்டையர்களுடனும் மகாத்மா தௌம்யருடனும் ஆசிரம இடத்தை அடைந்ததும், அரசே, திரௌபதியை நன்றாகத் தேற்று.
3.272.50
न हि मे मोक्ष्यतेजीवन्मूढः सैन्धवको नृपः ।
पातालतलसंस्थोपि यदि शक्रोस्य सारथिः ॥ ३.२७२.५० ॥
அவன் பாதாளத்தின் அடியில் இருந்தாலும், இந்திரனின் தேரோட்டியாக இருந்தாலும், அந்த மூடனான சிந்துவேந்தன் என் கையிலிருந்து உயிரோடு தப்ப மாட்டான்.
3.272.51
न हन्तव्यो महाबाहो दुरात्माऽपिस सैन्धवः ।
दुःशलामभिसंस्मृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ॥ ३.२७२.५१ ॥
மகாபாகு, அந்தத் தீயவனான சிந்துவேந்தனும் கொல்லப்படக் கூடாது; துச்சலையையும் புகழ்மிக்க காந்தாரியையும் நினைத்து.
3.272.52
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी भीममुवाच व्याकुलेन्द्रिया ।
कुपिता ह्रीमती प्राज्ञा पती भीमार्जुनावुभौ ॥ ३.२७२.५२ ॥
அதைக் கேட்ட திரௌபதி, கலங்கிய உணர்வுடன், கோபமும் நாணமும் அறிவும் கொண்டவளாக, பீமனிடமும் அர்ஜுனனிடமும்—தன் இரு கணவர்களிடமும்—பேசினாள்.
3.272.53
कर्तव्यं चेत्प्रियं मह्यं वध्यः स पुरुषाधमः ।
सैन्धवापशदः पापो दुर्मतिः कुलपांसनः ॥ ३.२७२.५३ ॥
எனக்கு உகந்ததைச் செய்ய வேண்டுமானால், அந்த அதமனான சிந்து இழிந்தவன், பாவி, துர்புத்தி, குலத்தை இழிவுபடுத்துபவன், கொல்லப்படத்தக்கவன்.
3.272.54
भार्याभिहर्ता वैरी यो यश्च राज्यहरो रिपुः ।
याचमानोऽपिसंग्रामे न मोक्तव्यः कथंचन ॥ ३.२७२.५४ ॥
மனைவியைக் கவர்ந்த பகைவனும், அரசைக் கவர்ந்த பகைவனும், போரில் கெஞ்சினாலும், எவ்வகையிலும் விடுவிக்கப்படக் கூடாது.
3.272.55
इत्युक्तौ तौ नरव्याघ्रौ ययतुर्यत्र सैन्धवः ।
राजा निववृतेकृष्णामादाय सपुरोहितः ॥ ३.२७२.५५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அந்த இரு நரவியாக்ரர்களும் சிந்துவின் அரசன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர். அரசன் புரோகிதருடன் கிருஷ்ணையை அழைத்துக்கொண்டு திரும்பினான்।
3.272.56
स प्रविश्याश्रमपदमपविद्धवृसीकटम् ।
मार्कण्डेयादिभिर्विप्रैरनुकीर्णं ददर्श ह ॥ ३.२७२.५६ ॥
அவன் ஆசிரம எல்லைக்குள் நுழைந்து, எறியப்பட்ட ஆசனங்களும் குழிகளும் சிதறிக் கிடந்ததையும், மார்கண்டேயர் முதலிய அந்தணர்கள் நிறைந்திருந்ததையும் கண்டான்।
3.272.57
द्रौपदीमनुशोचद्भिर्ब्राह्मणैस्तैः समाहितैः ।
समेयाय महाप्राज्ञः सभार्य भ्रातृमध्यगः ॥ ३.२७२.५७ ॥
திரௌபதிக்காக வருந்திக்கொண்டிருந்த அமைதியான அந்தணர்களிடம் மிகுந்த ஞானமுடைய அவன், தன் மனைவியுடனும் சகோதரர்களின் நடுவிலும் நின்றபடி வந்து சேர்ந்தான்।
3.272.58
ते स्म तं मुदिता दृष्ट्वा पुनरप्यागतं नृपम् ।
जित्वा तान्सिनधुसौवीरान्द्रौपदीं चाहृतां पुनः ॥ ३.२७२.५८ ॥
மீண்டும் வந்த அந்த அரசனைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ந்தனர்; சிந்து, சௌவீரர்களை வென்று மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்ட திரௌபதியையும் கண்டனர்।
3.272.59
स तैः परिवृतो राजातत्रैवोपविवेश ह ।
प्रविवेशाश्रमं कृष्णा यमाभ्यां सह भामिनी ॥ ३.२७२.५९ ॥
அரசன் அவர்களால் சூழப்பட்டு அங்கேயே அமர்ந்தான். ஒளிமிக்க கிருஷ்ணை இரட்டையர்களுடன் ஆசிரமத்தில் நுழைந்தாள்।
3.272.60
भीमसेनार्जुनौ चापि श्रुत्वा क्रोशगतं रिपुम् ।
स्वयमश्वांस्तुदन्तौ तौ जवेनैवाभ्यधावताम् ॥ ३.२७२.६० ॥
பீமசேனனும் அர்ஜுனனும், எதிரி ஒரு குரோசம் தூரம் சென்றுவிட்டதைக் கேட்டு, தாங்களே குதிரைகளைத் தூண்டி வேகமாக அவனை நோக்கி விரைந்தனர்।
3.272.61
इदमत्यद्भुतं चात्र चकारातिरथोऽर्जुनः ।
क्रोशमात्रगतानश्वान्सैन्धवस्य जघान यत् ॥ ३.२७२.६१ ॥
அங்கு அதிரதனான அர்ஜுனன் மிக அற்புதமான ஒரு செயலைச் செய்தான்: ஒரு குரோசம் தொலைவு சென்றிருந்த சைந்தவனின் குதிரைகளை அவன் கொன்றான்.
3.272.62
स हि दिव्यास्त्रसंपन्नः कृच्छ्रकालेऽप्यसंभ्रमः ।
अकरोद्दुष्करं कर्म शरैरस्त्रानुमन्त्रितैः ॥ ३.२७२.६२ ॥
அவன் திவ்யாஸ்திரங்களில் நிறைந்தவன்; இக்கட்டான காலத்திலும் கலங்காதவன். அஸ்திர மந்திரங்களால் அபிமந்திரித்த அம்புகளால் அவன் கடினமான செயலைச் செய்தான்.
3.272.63
ततोऽभ्यधावतां वीरावुभौ भीमधनंजयौ ।
हताश्वं सैन्धवं भीतमेकं व्याकुलचेतसम् ॥ ३.२७२.६३ ॥
பின்னர் இரண்டு வீரர்களான பீமனும் தனஞ்சயனும் முன்னேறி ஓடினர்—குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட, தனியனான, பயந்த, கலங்கிய மனமுடைய சைந்தவனை நோக்கி.
3.272.64
सैन्धवस्तु हतान्दृष्ट्वा तथाऽश्वान्स्वान्सुदुःखितः ।
रथात्प्रस्कन्द्य पद्भ्यां वै पलायनपरोऽभवत् ॥ ३.२७२.६४ ॥
ஆனால் சைந்தவன் தன் குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு மிகவும் துயருற்றான்; தேரிலிருந்து குதித்து, கால்நடையாக ஓடுவதில் ஈடுபட்டான்.
3.272.65
दृष्ट्वा रविक्रमकर्माणि कुर्वाणं च धनंजयम् ।
पलायनकृतोत्साहः प्राद्रवद्येन वै वनम् ॥ ३.२७२.६५ ॥
சூரியனைப் போன்ற பராக்கிரமச் செயல்களைச் செய்யும் தனஞ்சயனைக் கண்டு, ஓடுவதற்கு ஊக்கம் கொண்டு அவன் காட்டை நோக்கி ஓடினான்.
3.272.66
सैन्धवं त्वमिसंप्रेक्ष्यपराक्रान्तं पलायने ।
अनुयाय महाबाहुः फल्गुनो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.२७२.६६ ॥
சைந்தவன் ஓடுவதில் முழு முயற்சி செய்வதைக் கண்டு, மஹாபாஹுவான ஃபல்குனன் (அர்ஜுனன்) அவனைப் பின்தொடர்ந்து இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்.
3.272.67
अनन वीर्येण कथं स्त्रियं प्रार्थयसे बलात् ।
राजपुत्र निवर्तस्व न ते युक्तं पलायनम् ॥ ३.२७२.६७ ॥
இவ்வீரத்தால் ஒரு பெண்ணை வலுக்கட்டாயமாக ஏன் விரும்புகிறாய்? அரச குமாரனே, திரும்பு; ஓடுவது உனக்குத் தகாது.
3.272.68
कथं ह्यनुचरान्हित्वा शत्रुमध्ये पलायसे ।
इत्युच्यमानः पार्थेन सैन्धवो न न्यवर्तत ॥ ३.२७२.६८ ॥
உன் பரிவாரங்களை விட்டுவிட்டு எதிரிகளின் நடுவில் ஏன் ஓடுகிறாய்? என்று பார்த்தனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டும் சைந்தவன் திரும்பவில்லை.
3.272.69
तिष्ठतिष्ठेति तं भीमः सहसाऽभ्यद्रवद्बली ।
मा वधीरिति पार्थस्तं दयावान्प्रत्यभाषत ॥ ३.२७२.६९ ॥
"நில், நில்!" என்று வலிமையான பீமன் திடீரென்று அவனை நோக்கி ஓடினான். "கொல்லாதே" என்று கருணையுள்ள பார்த்தன் அவனுக்குப் பதில் சொன்னான்.