ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.273
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.273.1
जयद्रथस्तु संप्रेक्ष्यभ्रातरावुद्यतायुधौ ।
प्रादावत्तूर्णमव्यग्रो जीवितेप्सुः सुदुःखितः ॥ ३.२७३.१ ॥
ಆದರೆ ಜಯದ್ರಥನು, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಾಣದ ಆಸೆಯಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಓಡಿದನು.
3.273.2
लताभिः संवृते कक्षे किरीटं रत्नभास्वरम् ।
अपविध्यप्रधावन्तं निलीयन्तं वनान्तरे ॥ ३.२७३.२ ॥
ಲತೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಎಸೆದು ಓಡುತ್ತಾ, ಕಾಡಿನ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡವನು.
3.273.3
भीमसेनस्तु तं कक्षे लीयमानं भयाकुलम् ।
मार्गमाणोऽवतीर्याशु रथाद्रत्नविभूपितात्।
अभिद्रुत्य निजग्राहकेशपक्षे ह्यमर्षणः ॥ ३.२७३.३ ॥
ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದವನನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ಭೀಮಸೇನನು, ರತ್ನಾಲಂಕೃತ ರಥದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇಳಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಅವನ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
3.273.4
समुद्यम्य च तं भीमो निष्पिपेप महीतले ।
गले गृहीत्वाराजानं पातयामास चैव ह ॥ ३.२७३.४ ॥
ಭೀಮನು ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಡಿದನು; ಆ ರಾಜನ ಗಂಟಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
3.273.5
पुनः स जीवमानस्य तस्योत्पतितुमिच्छतः ।
पदा मूर्ध्नि महाबाहुः प्राहरद्विलपिष्यतः ॥ ३.२७३.५ ॥
ಮತ್ತೆ ಅವನು ಬದುಕಿದ್ದು ಎದ್ದೇಳಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಅಳುತ್ತಿದ್ದವನ ತಲೆಗೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದನು.
3.273.6
तस्य जानू ददौ भमो जघ्ने चैनमरत्निना ।
स मोहमगमद्राजा प्रहारवरपीडितः ॥ ३.२७३.६ ॥
ಭೀಮನು ಅವನ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಹೊಡೆದು, ಮೊಳಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಡಿದನು; ಆ ರಾಜನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಹಾರಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದನು.
3.273.7
सरोषं भीमसेनं तु वारयामास फल्गुनः ।
दुःशलायाः कृतेराजा यत्त्वामाहेति कौरव ॥ ३.२७३.७ ॥
ಕೋಪದಿಂದಿದ್ದ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಫಲ್ಗುನನು ತಡೆದನು; "ಕೌರವನೇ, ದುಃಶಲೆಯ ಕಾರಣ ರಾಜನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಡು" ಎಂದನು.
3.273.8
नायं पापसमाचारो मत्तो जीवितुमर्हति ।
कृष्णायास्तदनर्हायाः परिक्लेष्टा नराधमः ॥ ३.२७३.८ ॥
ಪಾಪಾಚಾರಿಯಾದ ಇವನು ನನ್ನಿಂದ ಬದುಕಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಅನರ್ಹಳಾದ ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡಿದ ಈ ನೀಚ ಮನುಷ್ಯ.
3.273.9
किंनु शक्यं मया कर्तुं यद्राजा सततं घृणी ।
त्वं च बालिशया बुद्ध्या सदैवास्मान्प्रबाधसे ॥ ३.२७३.९ ॥
ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ರಾಜನು ಸದಾ ದಯಾಳು; ನೀನಾದರೋ ಬಾಲಿಶ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತೀಯೆ.
3.273.10
एवमुक्त्वा सटास्तस्य पञ्चचक्रे वृकोदरः ।
अर्धचन्द्रेण वाणेन किंचिदब्रुवतस्तदा ॥ ३.२७३.१० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ವೃಕೋದರನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಜಟೆಗಳನ್ನು ಐದು ಬಾರಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅವನು ಆಗ ಏನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
3.273.11
विकल्पयित्वा राजानं ततः प्राह वृकोदरः ।
जीवितुं चेच्छसे मूढ हेतुं मे गदतः शृणु ॥ ३.२७३.११ ॥
ಆಗ ರಾಜನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡು ವೃಕೋದರನು ಹೇಳಿದನು: "ಮೂಢನೇ, ನೀನು ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾನು ಹೇಳುವ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು."
3.273.12
दासोस्मीति त्वया वाच्यं संसत्सु च सभासु च ।
एवं चेज्जीवितं दद्यामेष युद्धजितो विधिः ॥ ३.२७३.१२ ॥
"ನೀನು ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಭಾಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ 'ನಾನು ದಾಸ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಜೀವ ನೀಡಿದರೆ, ಇದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವನ ನಿಯಮ."
3.273.13
एवमस्त्विति तं राजा कृच्छ्रमाणो जयद्रथः ।
प्रोवाच पुरुषव्याघ्रं भीममाहवशोभिनम् ॥ ३.२७३.१३ ॥
ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜ ಜಯದ್ರಥನು, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುವ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಭೀಮನಿಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
3.273.14
तत एनं विचेष्टन्तं वद्ध्वा पार्थो वृकोदरः ।
रथमारोपयामास विसंज्ञं पांसुकुण्ठितम् ॥ ३.२७३.१४ ॥
ನಂತರ ಪೃಥೆಯ ಮಗ ವೃಕೋದರನು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದನು.
3.273.15
ततस्तं रथमास्थाय भीमः पार्तानुगस्तदा ।
अग्र्यमाश्रममध्यस्थामभ्यगच्छद्युधिष्ठिरम् ॥ ३.२७३.१५ ॥
ನಂತರ ಭೀಮನು ಆ ರಥವೇರಿ, ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನಾಗಿ, ಆಶ್ರಮದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.
3.273.16
दर्शयामास भीमस्तु तदवस्थं जयद्रथम् ।
तं राजा प्राहसद्दृष्ट्वा मुच्यतामिति चाब्रवीत् ॥ ३.२७३.१६ ॥
ಭೀಮನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕು, 'ಇವನನ್ನು ಬಿಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
3.273.17
राजानं चाब्रवीद्भीमो द्रौपद्यै कथयेति वै ।
दासभावं गतो ह्येष पाण्डूनां पापचेतनः ॥ ३.२७३.१७ ॥
ಭೀಮನು ರಾಜನಿಗೆ, 'ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಹೇಳು' ಎಂದನು. ಪಾಂಡವರ ದಾಸತ್ವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಈ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯವನು ಇವನೇ.
3.273.18
तमुवाच च ततो ज्येष्ठो भ्राता सप्रणयं वचः ।
मुञ्चेममधमाचारं प्रमाणा यदि ते वयम् ॥ ३.२७३.१८ ॥
ಆಗ ಹಿರಿಯ ಸೋದರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾವು ನಿನಗೆ ಮಾನ್ಯರಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಅಧಮ ನಡತೆಯವನನ್ನು ಬಿಡು.'
3.273.19
द्रौपदी चाब्रवीद्भीममभिप्रेक्ष्य युधिष्ठिरम् ।
दासोऽयंमुच्यतां रात्रस्त्वयापञ्चशिखः कृतः ॥ ३.२७३.१९ ॥
ದ್ರೌಪದಿ ಭೀಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದಳು: "ಇವನು ದಾಸ; ಇವನನ್ನು ಬಿಡಿ. ರಾತ್ರಿ ನೀವು ಇವನನ್ನು ಐದು ಶಿಖೆಯವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ."
3.273.20
एवमुक्तः स भीमस्तु भ्रात्रा चैव च कृष्णया ।
मुमोच तं महापापं जयद्रथमचेतनम् ॥ ३.२७३.२० ॥
ಅಣ್ಣ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣೆ (ದ್ರೌಪದಿ) ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಭೀಮನು ಆ ಮಹಾಪಾಪಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
3.273.21
स मुक्तोऽभ्येत्यराजानमभिवाद्य युधिष्ठिरम् ।
ववन्दे विह्वलोराजातांश्च वृद्धान्मुनींस्तदा ॥ ३.२७३.२१ ॥
ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಅವನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಆಗ ಕಳವಳಗೊಂಡ ರಾಜನು ಆ ವೃದ್ಧರಿಗೂ ಮುನಿಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
3.273.22
तमुवाच धृणी राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
तथाजयद्रथं दृष्ट्वा गृहीतं सव्यसाचिना ॥ ३.२७३.२२ ॥
ಆಗ ಕರುಣಾಳುವಾದ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಸವ್ಯಸಾಚಿಯಿಂದ ಜಯದ್ರಥನು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ.
3.273.23
अदासो गच्छ मुक्तोसि मैवं कार्षीः पुनः क्वचित् ।
स्त्रीकामुक धिगस्तु त्वां क्षुद्रः क्षत्रसहायवान् ॥ ३.२७३.२३ ॥
"ನೀನು ದಾಸನಲ್ಲ, ಹೋಗು, ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಇನ್ನೆಂದೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಡ. ಸ್ತ್ರೀಲೋಲನೇ, ನಿನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಸಹಾಯವಿದ್ದರೂ ನೀನು ಕ್ಷುದ್ರನು."
3.273.24
एवंविधं हि क कुर्यात्त्वदनयः पुरुषाधमः ।
कर्म धर्मविरुद्धं वै लोकदुष्टं च दुर्मते ॥ ३.२७३.२४ ॥
ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನಂತಹ ಅಧಮ ಪುರುಷನ ಹೊರತು ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಓ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ಈ ಕೃತ್ಯ ಧರ್ಮವಿರೋಧಿ ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತ.
3.273.25
गतसत्त्वमिव ज्ञात्वा कर्तारमशुभस्य तम् ।
संप्रेक्ष्यभरतश्रेष्ठः कृपां चक्रे नराधिपः ॥ ३.२७३.२५ ॥
ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾಣರಹಿತನಂತೆ ತಿಳಿದು, ಆ ಅಶುಭ ಕಾರ್ಯದ ಕರ್ತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಕರುಣೆ ತೋರಿದನು.
3.273.26
धर्मे ते वर्धतां वुद्धिर्मा चाधर्मे मनः कृथाः ।
साश्च साथपादातः स्वस्ति गच्छ जयद्रथ ॥ ३.२७३.२६ ॥
ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲಿ; ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇಡಬೇಡ. ಕುದುರೆ, ರಥ, ಕಾಲಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ಹೋಗು, ಜಯದ್ರಥ.
3.273.27
एवमुक्तस्तु सव्रीजं तूष्णीं किंचिदवाङ्युखः ।
जगाम राजा दुःखार्तो गङ्गाद्वाराय भारत ॥ ३.२७३.२७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ, ಮೌನವಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಭರತ, ಆ ರಾಜನು ಗಂಗಾದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.273.28
स देवं शरणं गत्वा विरूपाक्षमुमापतिम् ।
तपश्चचार विपुलं तस्य प्रीतो वृषध्वजः ॥ ३.२७३.२८ ॥
ಅವನು ದೇವನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅವನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತನಾದ ವೃಷಧ್ವಜನು.
3.273.29
बलिं स्वयं प्रत्यगृह्णात्प्रीयमाणस्त्रिलोचनः ।
वरं चास्मै ददौ देवः स जग्राह च तच्छृणु ॥ ३.२७३.२९ ॥
ಬಲಿಯನ್ನು ತ್ರಿನೇತ್ರನು ಪ್ರೀತನಾಗಿ ತಾನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ದೇವನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
3.273.30
समस्तान्सरथान्पञ्चजयेयं युधि पाण्डवान् ।
इति राजाऽब्रवीद्देवं नेति देवस्तमब्रवीत् ॥ ३.२७३.३० ॥
"ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಐವರು ಪಾಂಡವರನ್ನು ನಾನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು" ಎಂದು ರಾಜನು ದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ದೇವನು ಅವನಿಗೆ "ಇಲ್ಲ" ಎಂದನು.
3.273.31
अजय्यांश्चाप्यवध्यांश्च वारयिष्यसि तान्युधि ।
ऋतेऽर्जुनं महाबाहुं नरं नाम सुरेश्वरम् ॥ ३.२७३.३१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದವರನ್ನೂ ನೀನು ತಡೆಯಬಲ್ಲೆ; ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ — ನರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು.
3.273.32
बदर्यां तप्ततपसं नारायणसहायकम् ।
अजितं सर्वलोकानां देवैरपि दुरासदम् ॥ ३.२७३.३२ ॥
ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವನು, ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದವನು.
3.273.33
मया दत्तं पाशुपतं दिव्यमप्रतिमं शरम् ।
अवाप लोकपालेभ्यो वज्रादीन्स महाशरान् ॥ ३.२७३.३३ ॥
ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ದಿವ್ಯವೂ ಅಸಮಾನವೂ ಆದ ಪಾಶುಪತ ಬಾಣ; ಅವನು ಲೋಕಪಾಲಕರಿಂದ ವಜ್ರ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದನು.
3.273.34
देवदेवो ह्यनन्तात्मा विष्णुः सुरगुरुः प्रभुः ।
प्रधानपुरुषोऽव्यक्तोविश्वात्माविश्वमूर्तिमान् ॥ ३.२७३.३४ ॥
ದೇವದೇವನಾದ, ಅನಂತಾತ್ಮನಾದ ವಿಷ್ಣು — ಸುರಗುರು, ಪ್ರಭು, ಪ್ರಧಾನ ಪುರುಷ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮ, ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿ.
3.273.35
युगान्तकाले संप्राप्ते कालाग्निर्दहते जगत् ।
सपर्वतार्णवद्वीपं सशैलवनकाननम्।
निर्दहन्नागलोकांश्चपातालतलचारिणः ॥ ३.२७३.३५ ॥
ಯುಗಾಂತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಕಾಲಾಗ್ನಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ — ಪರ್ವತ, ಸಮುದ್ರ, ದ್ವೀಪ, ಬೆಟ್ಟ, ವನ, ಕಾನನಗಳೊಂದಿಗೆ; ನಾಗಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪಾತಾಳತಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತಾ.
3.273.36
अथान्तरिक्षे सुमहन्नानावर्णाः पयोधराः ।
घोरस्वरा विनदिनस्तटिन्मालावलम्बिनः।
समुत्तिष्ठन्दिशः सर्वाविवर्षन्तः समन्ततः ॥ ३.२७३.३६ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾದ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಮೇಘಗಳು ಏಳುತ್ತವೆ — ಭಯಂಕರ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಘರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ತೂಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಎದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾ.
3.273.37
ततोऽग्नीं शमयामासुः संवर्ताग्निनियामकाः ।
अक्षमात्रैश्च धाराभिस्तिष्ठन्त्यापूर्य सर्वशः ॥ ३.२७३.३७ ॥
ಆಗ ಸಂವರ್ತಾಗ್ನಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವರು ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಚ್ಚಿನ ರಂಧ್ರದಷ್ಟು ದಪ್ಪದ ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತುಂಬುತ್ತಾ ಅವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿಂತರು.
3.273.38
एकार्णवे तदातस्मिन्नुपशान्तचराचरे ।
नष्टचन्द्रार्कपवने ग्रहनक्षत्रवर्जिते।
चतुर्युगसहस्रान्ते सलिलेनाप्लुता मही ॥ ३.२७३.३८ ॥
ಆಗ ಚರಾಚರಗಳೆಲ್ಲ ಶಾಂತಗೊಂಡ ಆ ಏಕಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಗಾಳಿ ನಾಶವಾಗಿ, ಗ್ರಹ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಲ್ಲದೆ, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಾವಿರ ಚಕ್ರಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು.
3.273.39
ततो नारायणाख्यस्तु सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
सहस्रशीर्पा पुरुषः स्वप्नुकामस्त्वतीन्द्रियः ॥ ३.२७३.३९ ॥
ಆಗ ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಆ ಪುರುಷನು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣು, ಸಾವಿರ ಪಾದ, ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳುಳ್ಳವನು, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತನು, ನಿದ್ರಿಸಲು ಬಯಸಿದನು.
3.273.40
फणासहस्रविकटं शेषं पर्यङ्कभोगिनम् ।
सहस्रमिव तिग्मांशुसंघातममितद्युतिम्।
कुन्देन्दुहारगोक्षीरमृणालकुमुदप्रभम् ॥ ३.२७३.४० ॥
ಸಾವಿರ ಹೆಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರನಾದ ಶೇಷನೆಂಬ ನಾಗನು, ಮಂಚವಾಗಿ ಆವರಿಸಿದವನು, ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳ ರಾಶಿಯಂತೆ ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಂದ್ರ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರ, ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ತಾವರೆ ದಂಟು, ಬಿಳಿ ತಾವರೆಯಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು.
3.273.41
तत्रासौ भगवान्देवः स्वपञ्जलनिधौ तदा ।
नैशेन तमसा व्याप्तां स्वां रात्रिंकुरुते विभुः ॥ ३.२७३.४१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಭಗವಾನ್ ದೇವನು, ತನ್ನ ನಿವಾಸವಾದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ, ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತನ್ನದೇ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಆಗ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು.
3.273.42
सत्वोद्रेकात्प्रबुद्धस्तु शून्यं लोकमपश्यत ।
इमं चोदाहरन्त्यत्रश्लोकं नारायणं प्रति ॥ ३.२७३.४२ ॥
ಸತ್ತ್ವದ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಅವನು ಶೂನ್ಯ ಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡನು. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಕುರಿತು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
3.273.43
आपो नारास्तत्तनव इत्यपां नाम शुश्रुमः ।
अयनं तेन चैवास्ते तेन नारायणः स्मृतः ॥ ३.२७३.४३ ॥
ನೀರು 'ನಾರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅವು ಅವನ ದೇಹಗಳು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು 'ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
3.273.44
प्रध्यानसमकालं तुप्रजाहेतोः सनातनः ।
ध्यातमात्रे तु भगवन्नाभ्यां पद्मः समुत्थितः ॥ ३.२७३.४४ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಸನಾತನನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಕಮಲ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.
3.273.45
ततश्चतुर्मुखो ब्रह्मा नाभिपद्माद्विनिःसृतः ।
तत्रोपविष्टः सहसा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ ३.२७३.४५ ॥
ನಂತರ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಕುಳಿತನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹ.
3.273.46
शून्यं दृष्ट्वा जगत्कृत्स्नं मानसानात्मनः समान् ।
ततो मरीचिप्रमुखान्महर्षीनसृजन्नव ॥ ३.२७३.४६ ॥
ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಶೂನ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ತನಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮರೀಚಿ ಮುಂತಾದ ಒಂಬತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
3.273.47
तेऽसृजन्सर्वभूतानि त्रसानि स्थावराणि च ।
यक्षराक्षसभूतानि पिशाचोरगमानुषान् ॥ ३.२७३.४७ ॥
ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು—ಚರ ಮತ್ತು ಅಚರ, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೂತಗಳು, ಪಿಶಾಚರು, ಸರ್ಪಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು.
3.273.48
सृजते ब्रह्ममूर्तिस्तु रक्षते पौरुषी तनुः ।
रौद्री भावेन शमयेत्तिस्रोऽवस्थाः प्रजापतेः ॥ ३.२७३.४८ ॥
ಬ್ರಹ್ಮರೂಪವು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಪೌರುಷ ತನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ; ರೌದ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಮೂರು ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.273.49
न श्रुतं ते सिन्धुपते विष्णोरद्भुतकर्मणः ।
कथ्यमानानि मुनिभिर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ॥ ३.२७३.४९ ॥
ಓ ಸಿಂಧುಪತಿಯೇ, ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳುವ ಅದ್ಭುತಕರ್ಮಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕುರಿತು ನೀನು ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ?
3.273.50
जलेन समनुप्राप्ते सर्वतः पृथिवीतले ।
तदा चैकार्णवे तस्मिननेकाकाशे प्रभुश्चरन् ॥ ३.२७३.५० ॥
ಭೂತಲದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ನೀರು ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಏಕಾರ್ಣವದಲ್ಲಿ, ಆ ಅನಂತ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
3.273.51
निशायामिव खद्योतः प्रावृट्काले समन्ततः ।
प्रतिष्ठानाय पृथिवीं मार्गमाणस्तदाऽभवत् ॥ ३.२७३.५१ ॥
ಮಳೆಗಾಲದ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುಹುಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಾಡುವಂತೆ, ಆಗ ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಆಧಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ.
3.273.52
जले निमग्नां गां दृष्ट्वाचोद्धर्तुं मनसेच्छति ।
किंनु रूपमहं कृत्वासलिलादुद्धरे महीम् ॥ ३.२७३.५२ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಅದನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿ ನೀರಿನಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಲಿ?"
3.273.53
एवं संचिन्त्य मनसा दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ।
जलक्रीडाभिरुचितं वाराहं रूपमस्मरत् ॥ ३.२७३.५३ ॥
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿ, ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ಸ್ಮರಿಸಿದ.
3.273.54
कृत्वा वराहवपुपं वाङ्मयं वेदसंमितम् ।
दशयोजनविस्तीर्णमायतं शतयोजनम् ॥ ३.२७३.५४ ॥
ವೇದಮಯವೂ ವೇದಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ವರಾಹ ದೇಹವನ್ನು ತಾಳಿ, ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಅಗಲ ಮತ್ತು ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದವಾಗಿ.
3.273.55
महापर्वतवर्ष्माभं तीक्ष्णदंष्ट्रंप्रदीप्तिमत् ।
महामेघौघनिर्घोपं नीलजीमूतसन्निभम् ॥ ३.२७३.५५ ॥
ಅವನು ಮಹಾ ಪರ್ವತದಂತೆ ವಿಶಾಲ ದೇಹದವನು, ಹರಿತ ದಾಡೆಗಳುಳ್ಳವನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು, ಮಹಾಮೇಘ ಸಮೂಹದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ, ನೀಲ ಮೇಘದಂತೆ ಇದ್ದನು.
3.273.56
भूत्वा यज्ञवराहो वै अपः संप्राविशत्प्रभुः ।
दंष्ट्रेणैकेन चोद्धृत्यस्वे स्थाने न्यविशन्महीम् ॥ ३.२७३.५६ ॥
ಯಜ್ಞವರಾಹನಾಗಿ ಪ್ರಭು ಜಲಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಒಂದೇ ದಾಡೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು.
3.273.57
पुनरेव महाबाहुरपूर्वां तनुमाश्रितः ।
नरस्य कृत्वाऽर्धतनुं सिंहस्यार्धतनुं प्रभुः ॥ ३.२७३.५७ ॥
ಮತ್ತೆ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಪ್ರಭು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಲ್ಲದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು—ಅರ್ಧ ದೇಹ ಮನುಷ್ಯನದು, ಅರ್ಧ ದೇಹ ಸಿಂಹದದು ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
3.273.58
दैत्येन्द्रस्य सभां गत्वापाणिं संस्पृश्यपाणिना ।
दैत्यानामादिपुरुषः सुरारिर्दितिनन्दनः ॥ ३.२७३.५८ ॥
ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನ ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಕೈಯಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ದೈತ್ಯರ ಆದಿಪುರುಷನಾದ, ದೇವಶತ್ರುವಾದ, ದಿತಿಯ ಮಗನು—
3.273.59
दृष्ट्वा चापूर्ववपुषं क्रोधात्संरक्तलोचनः ।
शूलोद्यतकरः स्रग्वी हिरण्यकशिपुस्तदा ॥ ३.२७३.५९ ॥
ಅಪೂರ್ವ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶೂಲವನ್ನೆತ್ತಿ, ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಆಗ—
3.273.60
मेघस्तनितनिर्घोषो नीलाभ्रचयसन्निभः ।
देवारिर्दितिजो वीरो नृसिंहं समुपाद्रवत् ॥ ३.२७३.६० ॥
ಮೇಘ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ನೀಲ ಮೇಘರಾಶಿಯಂತೆ, ದೇವಶತ್ರುವಾದ, ದಿತಿಯ ಸಂತಾನದ ವೀರನು ನೃಸಿಂಹನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
3.273.61
समुत्पत्य ततस्तीक्ष्णैर्मृगेन्द्रेण बलीयसा ।
नारसिंहेन वपुषादारितः करजैर्भृशम् ॥ ३.२७३.६१ ॥
ಆಗ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಗರಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಉಗುರುಗಳ ಬಲಿಷ್ಠ ಮೃಗೇಂದ್ರನಾದ ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಉಗುರುಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹರಿದನು.
3.273.62
एवं निहत्य भगवान्दैत्येनद्रं रिपुघातिनम् ।
भूयोऽन्यः पुण्डरीकाक्षः प्रभुर्लोकहिताय च।
कश्यपस्यात्मजः श्रीमानदित्या गर्भधारितः ॥ ३.२७३.६२ ॥
ಹೀಗೆ ಶತ್ರುಘಾತಕ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಅದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
3.273.63
पूर्णे वर्षसहस्रे तु प्रसूत भर्गमुत्तमम् ॥ ३.२७३.६३ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ಅವಳು ಉತ್ತಮ ತೇಜಸ್ವಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
3.273.64
दुर्दिनाम्भोदसदृशो दीप्ताक्षो वामनाकृतिः ।
दण्डी कमण्डलुधरः श्रीवत्सोरसि भूषितः।
जटी यज्ञोपवीती च भगवान्बालरूपधृक् ॥ ३.२७३.६४ ॥
ಕಾರ್ಮೋಡದಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳ, ವಾಮನ ಆಕೃತಿಯ, ದಂಡ ಕಮಂಡಲು ಧರಿಸಿದ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಎದೆಯ, ಜಟಾಧಾರಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತಧಾರಿ, ಬಾಲರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಭಗವಂತ.
3.273.65
यज्ञवाटं गतः श्रीमान्दानवेन्द्रस्य वै तदा ।
बृहस्पतिसहायोऽसौ प्रविष्टो बलिनो मखे ॥ ३.२७३.६५ ॥
ಆಗ ಆ ಶ್ರೀಮಂತನು ದಾನವೇಂದ್ರ ಬಲಿಯ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹೋದನು; ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹೊಂದಿ ಬಲಿಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.273.66
तं दृष्ट्वावामनतनुं प्रहृष्टो बलिरब्रवीत् ।
प्रीतोस्मि दर्शने विप्र ब्रूहि त्वं किं ददानिते ॥ ३.२७३.६६ ॥
ಆ ವಾಮನ ದೇಹಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬಲಿ ಹೇಳಿದನು: "ವಿಪ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಹೇಳು, ನಿನಗೆ ಏನು ಕೊಡಲಿ?"
3.273.67
एवमुक्तस्तु बलिना वामनः प्रत्युवाच ह ॥ ३.२७३.६७ ॥
ಬಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ವಾಮನನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
3.273.68
स्वस्तीत्युक्त्वा बलिं देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ।
मेदिनीं दानवपते देहि मे विक्रमत्रयम् ॥ ३.२७३.६८ ॥
"ಸ್ವಸ್ತಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಗುತ್ತಾ ದೇವನು ಬಲಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ದಾನವಪತಿಯೇ, ನನಗೆ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡು."
3.273.69
बलिर्ददौ प्रसन्नात्मा विप्रायामिततेजसे ।
ततो दिव्याद्भुततमं रूपं विक्रमतोहरेः ॥ ३.२७३.६९ ॥
ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕನಾದ ಬಲಿಯು ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆಗ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಯ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯದ್ಭುತ ರೂಪವು ಕಾಣಿಸಿತು.
3.273.70
विक्रमैस्त्रिभिरक्षोभ्यो जहाराशु स मेदिनीम् ।
ददौ शक्राय च महीं विष्णुर्देवः सनातनः ॥ ३.२७३.७० ॥
ಅಕ್ಷೋಭ್ಯನಾದ ಅವನು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಸನಾತನ ದೇವನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶಕ್ರನಿಗೆ (ಇಂದ್ರನಿಗೆ) ನೀಡಿದನು.
3.273.71
एष ते वामनो नाम प्रादुर्भावः प्रकीर्तितः ।
तेन देवाः प्रादुरासन्वैष्णवं चोच्यते जगत् ॥ ३.२७३.७१ ॥
ಇದು ನಿನಗೆ ವಾಮನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅವತಾರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಕಟರಾದರು; ಈ ಜಗತ್ತು ವೈಷ್ಣವವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
3.273.72
असतां निग्रहार्थाय धर्मसंरक्षणाय च ।
अवतीर्णो मनुष्याणामजायत यदुक्षये।
यं देवंविदुषोगान्ति तस्य कर्माणि सैन्दव ॥ ३.२७३.७२ ॥
ದುಷ್ಟರನ್ನು ದಮನಿಸಲು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅವತರಿಸಿದವನು, ಯಾದವ ಕುಲದ ನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಜನಿಸಿದನು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾವ ದೇವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ, ಓ ಸೈಂಧವ, ಅವನ ಕರ್ಮಗಳು ಇವು.
3.273.73
अनाद्यन्तमजं देवं प्रभुंलोकनमस्कृतम् ।
यं देवं विदुषोगान्तितस् कर्माणि सैन्धव ॥ ३.२७३.७३ ॥
ಆದಿ-ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಅಜನಾದ, ಲೋಕನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವನನ್ನು — ಯಾವ ದೇವನನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಸೇರುತ್ತಾರೋ — ಓ ಸೈಂಧವ, ಅವನ ಕರ್ಮಗಳು (ಇವು).
3.273.74
यमाहुरजितंकृष्णं शङ्खचक्रगदाधरम् ।
श्रीवत्सधारिणं देवं पीतकौशेयवाससम् ॥ ३.२७३.७४ ॥
ಯಾರನ್ನು ಅಜಿತ ಕೃಷ್ಣ ಎನ್ನುತ್ತಾರೋ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದೆ ಧರಿಸಿದ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ ಹೊಂದಿದ, ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರ ಉಟ್ಟ ದೇವನನ್ನು.
3.273.75
प्रधानं सोऽस्त्रविदुषां तेन कृष्णन रक्ष्यते ॥ ३.२७३.७५ ॥
ಅವನು ಅಸ್ತ್ರವಿದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನನು; ಆ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಅವನು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
3.273.76
सहायः पुण्डरीकाक्षः श्रीमानतुलविक्रमः ।
समानस्यन्दने पार्थमास्थाय परवीरहा ॥ ३.२७३.७६ ॥
ಸಹಾಯಕ, ಕಮಲನಯನ, ಶ್ರೀಮಂತ, ಅತುಲ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಸಮಾನ ರಥದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಏರಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.
3.273.77
न शक्यते तेन जेतुं त्रिदशैरपि दुःसहः ।
कः पुनर्मानुषो भावो रणे पार्थं विजेष्यति ॥ ३.२७३.७७ ॥
ಅವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವನು ದುಸ್ಸಹನು; ಹಾಗಾದರೆ ಮಾನುಷ ಸ್ವಭಾವದ ಯಾರು ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವನು?
3.273.78
तमेकं वर्जयित्वातु सर्वंयौधिष्ठिरं बलम् ।
चतुरः पाण्डवात्राजन्दिनैकं जेप्यसे रिपून् ॥ ३.२७३.७८ ॥
ಅವನೊಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ — ಓ ಪಾಂಡವ ರಾಜನೇ, ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆ.
3.273.79
तस्मात्त्वंपार्थरहितान्पाण्डवान्वारयिष्यसि ।
एतद्धि पुरुषव्याघ्र मया दत्तो वरस्तव ॥ ३.२७३.७९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾರ್ಥನಿಲ್ಲದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೀನು ತಡೆಯುವೆ. ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಈ ವರವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
3.273.80
इत्येवमुक्त्वा नृपतिं सर्वपापहरो हरः ।
उमापतिः पशुपतिर्यज्ञहा त्रिपुरार्दनः ॥ ३.२७३.८० ॥
ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸರ್ವಪಾಪಹರನಾದ ಹರ, ಉಮಾಪತಿ, ಪಶುಪತಿ, ಯಜ್ಞನಾಶಕ, ತ್ರಿಪುರಾಸುರ ಸಂಹಾರಕ (ಶಿವ).
3.273.81
वामनैर्विकटैः कुब्जैरुग्रश्रवणदर्शनैः ।
वृतः पारिषदैर्घोरैर्नानाप्रहरणोद्यतैः ॥ ३.२७३.८१ ॥
ಕುಳ್ಳರು, ವಿಕೃತರು, ಕುಬ್ಜರು, ಕೇಳಲು ನೋಡಲು ಭಯಂಕರರಾದ, ನಾನಾ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದ ಘೋರ ಪಾರಿಷದರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನು.
3.273.82
त्र्यम्बको राजशार्दूल भगनेत्रनिपातनः ।
उमासहायो भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.२७३.८२ ॥
ಓ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ, ತ್ರ್ಯಂಬಕ, ಭಗನ ನೇತ್ರ ಕೀಳಿದವನು, ಉಮೆಯೊಡನಿದ್ದ ಭಗವಂತ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದ.
3.273.83
एवमुक्तस्तु नृपतिः स्वमेव भवनं ययौ ।
पाण्डवाश्च वने तस्मिन्न्यवसन्काम्यके तथा ॥ ३.२७३.८३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ ತನ್ನ ಭವನಕ್ಕೇ ಹೋದ; ಪಾಂಡವರೂ ಆ ಕಾಮ್ಯಕ ವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.