ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.279.1
मारीचस्त्वथ संभ्रान्तो दृष्ट्वा रावणमागतम् ।
पूजयामास सत्कारैः फलमूलादिभिस्ततः ॥ ३.२७९.१ ॥
ಆಗ ಮಾರೀಚನು ರಾವಣನು ಬಂದುದನ್ನು ಕಂಡು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಹಣ್ಣು-ಗೆಡ್ಡೆಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಸತ್ಕಾರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
3.279.2
विश्रान्तं चैनमासीनमन्वासीनः स राक्षसः ।
उवाच प्रश्रितं वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ ३.२७९.२ ॥
ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು, ಮಾತಿನ ಮರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅವನಿಗೆ ವಿನಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
3.279.3
न ते प्रकृतिमान्वर्णः कच्चित्क्षेमं पुरे तव ।
कच्चित्प्रकृतयः सर्वा भजन्ते त्वां यथा पुरा ॥ ३.२७९.३ ॥
ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮವೇ? ನಿನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಮೊದಲಿನಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ?
3.279.4
किमिहागमने चापि कार्यं ते राक्षसेश्वर ।
कृतमित्येव तद्विद्धि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम् ॥ ३.२७९.४ ॥
ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನೇ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವೇನು? ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ನೆರವೇರಿದೆಯೆಂದೇ ತಿಳಿ.
3.279.5
शशंस रावणस्तस्मै तत्सर्वं रामचेष्टितम् ।
समासेनैव कार्याणि क्रोधामर्षसमन्वितः ॥ ३.२७९.५ ॥
ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾವಣನು ಅವನಿಗೆ ರಾಮನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
3.279.6
मारीचस्त्वब्रवीच्छ्रत्वा समासेनैव रावणम् ।
अलं ते राममासाद्य वीर्यज्ञो ह्यस्मि तस्य वै ॥ ३.२७९.६ ॥
ರಾವಣನಿಂದ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಮಾರೀಚನು ಹೇಳಿದನು: "ರಾಮನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಸಾಕು; ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ."
3.279.7
बाणवेगं हि कस्तस्य शक्तः सोढुं महात्मनः ।
प्रव्रज्यायां हि मे हेतुः स एव पुरुषर्षभः।
विनाशमुखमेतत्ते केनाख्यातं दुरात्मना ॥ ३.२७९.७ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಬಾಣವೇಗವನ್ನು ಯಾರು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು? ನನ್ನ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಆ ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ. ಇದು ನಿನ್ನ ವಿನಾಶದ ಬಾಗಿಲು — ಈ ಮಾತನ್ನು ಯಾವ ದುರಾತ್ಮನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದನು?
3.279.8
तमुवाचाथ सक्रोधो रावणः परिभर्त्सयन् ।
अकुर्वतोऽस्मद्वचनं स्यान्मृत्युरपि ते ध्रुवम् ॥ ३.२७९.८ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ರಾವಣನು ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು — 'ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಮೃತ್ಯುವೂ ನಿಶ್ಚಿತ.'
3.279.9
मरीचश्चिन्तयामास विशिष्टान्मरणं वरम् ।
अवश्यं मरणे प्राप्ते करिष्याम्यस्य यन्मतम् ॥ ३.२७९.९ ॥
ಮಾರೀಚನು ಯೋಚಿಸಿದನು — 'ವಿಶಿಷ್ಟನಿಂದ ಮರಣವೇ ಉತ್ತಮ. ಮರಣ ಅವಶ್ಯವಾದರೆ, ಅವನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'
3.279.10
ततस्तं प्रत्युवाचाथ मारीचो रक्षसांवरम् ।
किं ते साह्यां मया कार्यं करिष्याम्यवशोपि तत् ॥ ३.२७९.१० ॥
ಆಗ ಮಾರೀಚನು ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು — 'ನನ್ನಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಸಹಾಯ ಬೇಕು? ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಯಾದರೂ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'
3.279.11
तमब्रवीद्दशग्रीवो गच्छ सीतां प्रलोभय ।
रत्नशृङ्गो मृगो भूत्वा रत्नचित्रतनूरुहः ॥ ३.२७९.११ ॥
ಆಗ ದಶಗ್ರೀವನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — 'ಹೋಗು, ಸೀತೆಯನ್ನು ಪ್ರಲೋಭಿಸು. ರತ್ನ ಕೊಂಬುಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಚಿತ್ರಿತ ರೋಮಗಳಿರುವ ಮೃಗವಾಗಿ.'
3.279.12
ध्रुवं सीता समालक्ष्यत्वां रामं चोदयिष्यति ।
अपक्रान्ते च काकुत्स्थे सीता वश्या भविष्यति ॥ ३.२७९.१२ ॥
ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸೀತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಮನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವಳು. ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ದೂರ ಹೋದಾಗ ಸೀತೆ ವಶವಾಗುವಳು.
3.279.13
तामादायापनेष्यामि ततः स नभविष्यति ।
भार्यावियोगाद्दुर्बुद्धिरेतत्साह्यं कुरुष्व मे ॥ ३.२७९.१३ ॥
ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಅವನು (ರಾಮ) ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪತ್ನಿಯ ವಿಯೋಗದಿಂದ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯು (ರಾವಣ) ಹೇಳಿದನು: ನನಗೆ ಈ ಸಹಾಯ ಮಾಡು.
3.279.14
इत्येवमुक्तोमारीचः कृत्वोदकमथात्मनः ।
रावणं पुरतो यान्तमन्वगच्छत्सुदुःखितः ॥ ३.२७९.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾರೀಚನು ತನಗಾಗಿ ನೀರರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ರಾವಣನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
3.279.15
ततस्तस्याश्रमं गत्वारामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
चक्रतुस्तद्यथा सर्वमुभौ यत्पूर्वमन्त्रितम् ॥ ३.२७९.१५ ॥
ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮನಾದ ರಾಮನ ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮೊದಲೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು.
3.279.16
रावणस्तु यतिर्भूत्वा मुण्डः कुण्डीत्रिदण्डधृत् ।
मृगश्चभूत्वामारीचस्तं देशमुपजग्मतुः ॥ ३.२७९.१६ ॥
ರಾವಣನು ಬೋಳುತಲೆಯ, ಕಮಂಡಲು ಮತ್ತು ತ್ರಿದಂಡ ಹಿಡಿದ ಯತಿಯಾಗಿ, ಮಾರೀಚನು ಜಿಂಕೆಯಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
3.279.17
दर्शयामास मारीचो वैदेहीं मृगरूपधृत् ।
चोदयामास तस्यार्थे सा रामं विधिचोदिता ॥ ३.२७९.१७ ॥
ಜಿಂಕೆಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಮಾರೀಚನು ವೈದೇಹಿ (ಸೀತೆ)ಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು; ವಿಧಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾದ ಅವಳು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸಿದಳು.
3.279.18
रामस्तस्याः प्रियं कुर्वन्धनुरादाय सत्वरः ।
रक्षार्थे लक्ष्मणं न्यस्य प्रययौ मृगलिप्सया ॥ ३.२७९.१८ ॥
ರಾಮನು ಅವಳ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಲು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ತ್ವರೆಯಿಂದ, ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು.
3.279.19
स धन्वी बद्धतूणीरः खङ्गगोधाङ्गुलित्रवान् ।
अन्वधावन्मृगं रामो रुद्रस्तारामृगं यथा ॥ ३.२७९.१९ ॥
ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಬತ್ತಳಿಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ಖಡ್ಗ, ಗೋಧಾ-ಚರ್ಮ, ಬೆರಳ-ರಕ್ಷೆ ಧರಿಸಿದ ರಾಮನು ಆ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ರುದ್ರನು ತಾರಾಮೃಗವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಂತೆ.
3.279.20
सोऽन्तर्हितः पुनस्तस्य दर्शनं राक्षसो व्रजन् ।
चकर्ष महदध्वानं रामस्तं वुबुधे ततः ॥ ३.२७९.२० ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಮರೆಯಾದನು; ಮತ್ತೆ ರಾಮನಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಬಹುದೂರ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಆಗ ರಾಮನು ಅವನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
3.279.21
निशाचरं विदित्वा तं राघवः प्रतिभानवान् ।
अमोघं शरमादाय जघान मृगरूपिणम् ॥ ३.२७९.२१ ॥
ಆ ರಾತ್ರಿಚರನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಘವನು, ತಪ್ಪದ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದು ಜಿಂಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದನು.
3.279.22
स रामवाणाभिहतः कृत्वा रामस्वरं तदा ।
हा सीते लक्ष्मणेत्येवं चुक्रोशार्तस्वरेण ह ॥ ३.२७९.२२ ॥
ರಾಮನ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಆಗ ರಾಮನ ಸ್ವರವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, "ಹಾ ಸೀತೆ! ಹಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣ!" ಎಂದು ಆರ್ತಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದನು.
3.279.23
शुश्राव तस्य वैदेही ततस्तां करुणां गिरम् ।
साप्रापतत्ततः सीता तामुवाचाथ लक्ष्मणः ॥ ३.२७९.२३ ॥
ವೈದೇಹಿ ಆ ಕರುಣಾಜನಕ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು; ಆಗ ಸೀತೆ ಧಾವಿಸಿದಳು; ಆಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಅವಳೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.279.24
अलं ते शङ्कया भीरु को रामं प्रहरिष्यति ।
मुहूर्ताद्द्रक्ष्यसे रामं भर्तारं त्वं शुचिस्मितम् ॥ ३.२७९.२४ ॥
"ಎಲೈ ಭೀರು! ನಿನಗೆ ಶಂಕೆ ಬೇಡ. ರಾಮನನ್ನು ಯಾರು ಹೊಡೆಯಬಲ್ಲರು? ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪತಿ ರಾಮನನ್ನು, ಶುದ್ಧ ನಗೆಯವನನ್ನು ನೀನು ಕಾಣುವೆ."
3.279.25
इत्युक्ता सा प्ररुदती पर्यशङ्कत लक्ष्मणम् ।
हता वै स्त्रीस्वभावेन शुद्धचारित्रभूषणा ॥ ३.२७९.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳು ಅಳುತ್ತಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಮೇಲೆ ಸಂದೇಹಪಟ್ಟಳು. ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಅವಳು ಕೆಡಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಶುದ್ಧ ನಡತೆಯೇ ಅವಳ ಆಭರಣ.
3.279.26
सा तं परुषमारब्धा वक्तुं साध्वी पतिव्रता ।
नैष कामो भवेन्मूढ यं त्वं प्रार्थयसे हृदा ॥ ३.२७९.२६ ॥
ಆ ಪತಿವ್ರತೆ, ಸಾಧ್ವಿ, ಅವನೊಡನೆ ಕಠೋರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದಳು: 'ಮೂಢನೇ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಯಸುವ ಈ ಆಸೆ ಎಂದಿಗೂ ಈಡೇರದು.'
3.279.27
अप्यहंशस्त्रमादाय हन्यामात्मानमात्मना ।
पतेयं गिरिशृङ्गाद्वा विशेयं वा हुताशनम् ॥ ३.२७९.२७ ॥
ನಾನೂ ಆಯುಧವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಕೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ಅಥವಾ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ; ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.279.28
रामं भर्तारमुत्सुज्यन त्वहं त्वां कथञ्चन ।
निहीनमुपतिष्ठेयं शार्दूली क्रोष्टुकं यथा ॥ ३.२७९.२८ ॥
ಪತಿ ರಾಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಂತಹ ನೀಚನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲಾರೆ; ಹೆಣ್ಣುಹುಲಿ ನರಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗದಂತೆ.
3.279.29
एतादृशं वचः श्रुत्वा लक्ष्मणः प्रियराघ्नव ।
पिधायकर्णौ सद्वृत्तः प्रस्थितो येन राघवः ॥ ३.२७९.२९ ॥
ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಘವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಸದಾಚಾರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ತನ್ನ ಎರಡು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ರಾಘವನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
3.279.30
स रामस्य पदंगृह्य प्रससार धनुर्धरः ।
अवीक्षमाणो विम्बोष्ठीं प्रययौ लक्ष्मणस्तदा ॥ ३.२७९.३० ॥
ಆ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ರಾಮನ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಡೆದನು; ಕೆಂಪು ಬಿಂಬದ ತುಟಿಯುಳ್ಳ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡದೆ, ಆಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು.
3.279.31
एतस्मिन्नन्तरे रक्षो रावणः प्रत्यदृश्यत ।
अभव्यो भव्यरूपेण भस्मच्छन्न इवानलः ॥ ३.२७९.३१ ॥
ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅಶುಭನಾಗಿದ್ದರೂ ಶುಭ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದನು, ಬೂದಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ.
3.279.32
यतिवेपप्रतिच्छन्नो जिहीर्षुस्तामनिन्दिताम् ।
उपागच्छत्स वैदेहीं रावणः पापनिश्चयः ॥ ३.२७९.३२ ॥
ಯತಿ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ, ಆ ನಿರ್ದೋಷಿಣಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಪಾಪ ಸಂಕಲ್ಪದ ರಾವಣನು ವೈದೇಹಿಯ ಬಳಿ ಬಂದನು.
3.279.33
सा तमालक्ष्यसंप्राप्तं धर्मज्ञा जनकात्मजा ।
निमन्त्रयामास तदा फलमूलाशनादिभिः ॥ ३.२७९.३३ ॥
ಅವನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಧರ್ಮಜ್ಞೆಯಾದ ಜನಕನ ಮಗಳು ಆಗ ಹಣ್ಣು, ಗೆಡ್ಡೆ ಮೊದಲಾದ ಆಹಾರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಉಪಚರಿಸಿದಳು.
3.279.34
अवमत्यततः सर्वं स्वं रूपं प्रत्यपद्यत ।
सान्त्वयामास वैदेहीं कामी राक्षसपुङ्गवः ॥ ३.२७९.३४ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ವೇಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತನ್ನ ನಿಜ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಕಾಮಾಸಕ್ತ ರಾಕ್ಷಸಶ್ರೇಷ್ಠನು ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಸಾಂತ್ವನಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.
3.279.35
सीते राक्षसराजोऽहंरावणो नाम विश्रुतः ।
मम लङ्कापुरी नाम्ना रम्या पारे महोदधेः ॥ ३.२७९.३५ ॥
ಸೀತೆ, ನಾನು ರಾಕ್ಷಸರಾಜ ರಾವಣನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಮಹಾಸಾಗರದ ಆಚೆಗೆ ನನ್ನ ರಮಣೀಯ ಲಂಕಾ ನಗರವಿದೆ.
3.279.36
तत्र त्वं नरनारीषु शोभिष्यसि मया सह ।
भार्या मे भव सुश्रोणि तापसं त्यज राघवम् ॥ ३.२७९.३६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಗಂಡಸರು ಹೆಂಗಸರ ನಡುವೆ ಶೋಭಿಸುವೆ. ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನನ್ನ ಭಾರ್ಯೆಯಾಗು; ಆ ತಪಸ್ವಿ ರಾಘವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
3.279.37
एवमादीनि वाक्यानि श्रुत्वा तस्याथ जानकी ।
पिधाय कर्णौ सुश्रोणी मैवमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.२७९.३७ ॥
ಅವನ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಜಾನಕಿ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳು, ತನ್ನ ಎರಡೂ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, "ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡ" ಎಂದಳು.
3.279.38
प्रपतेद्द्यौः सनक्षत्रा पृथिवी शकलीभवेत् ।
शुष्येत्तोयनिधौ तोयं चन्द्रः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२७९.३८ ॥
ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಡನೆ ಆಕಾಶ ಬಿದ್ದರೂ, ಭೂಮಿ ತುಂಡುತುಂಡಾದರೂ, ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಒಣಗಿದರೂ, ಚಂದ್ರ ತನ್ನ ತಂಪಿನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ—
3.279.39
उष्णांशुत्वमथो जह्यादादित्यो वह्निरुष्णताम् ।
त्यक्त्वाशैत्यं भजेन्नाहं त्यजेयंरघुनन्दनम् ॥ ३.२७९.३९ ॥
ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ, ಬೆಂಕಿ ತನ್ನ ಬಿಸಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತಂಪನ್ನು ಹೊಂದಲಿ—ನಾನು ರಘುನಂದನನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.279.40
कथं हि भिन्नकरटं पद्मिनं वनगोचरम् ।
उपस्थाय महानागं करेणुः सूकरं स्पृशेत् ॥ ३.२७९.४० ॥
ಮದ ಸುರಿಸುವ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಮಹಾ ಆನೆಯ ಬಳಿ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣಾನೆ, ಹಂದಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಟ್ಟೀತು?
3.279.41
कथं हि पीत्वा माध्वीकं पीत्वा च मधुमाधवीम् ।
लोभं सौवीरके कुर्यान्नारी काचिदिति स्मरेः ॥ ३.२७९.४१ ॥
ಮಾಧ್ವೀಕವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಮಧು-ಮಾಧವಿಯನ್ನು ಕುಡಿದ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣು ಸೌವೀರಕದ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಪಡುವಳು? ಇದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.
3.279.42
इति सा तं समाभाष्य प्रविवेशाश्रमं ततः ।
क्रोधात्प्रस्फुरमाणौष्ठी विधुन्वाना करौ मुहुः ॥ ३.२७९.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಅವಳು ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಕೋಪದಿಂದ ತುಟಿಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಕೈಗಳನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಆಡಿಸುತ್ತಾ.
3.279.43
तामधिद्रुत्य सुश्रोणीं रावणः प्रत्यषेधयत् ॥ ३.२७९.४३ ॥
ರಾವಣನು ಆ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿ ಅವಳನ್ನು ತಡೆದನು.
3.279.44
भर्त्सयित्वातु रूक्षेण स्वरेण गतचेतनाम् ।
मूर्धजेषु निजग्राह ऊर्ध्वमाचक्रमे ततः ॥ ३.२७९.४४ ॥
ಕಠಿಣ ಸ್ವರದಿಂದ ಗದರಿಸಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ ಅವಳ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
3.279.45
तां ददर्श ततो गृध्रो जटायुर्गिरिगोचरः ।
रुदतीं रामरामेति हियमाणां तपस्विनीम् ॥ ३.२७९.४५ ॥
ಆಗ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಗೃಧ್ರ ಜಟಾಯು, 'ರಾಮ, ರಾಮ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.