മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.279.1
मारीचस्त्वथ संभ्रान्तो दृष्ट्वा रावणमागतम् ।
पूजयामास सत्कारैः फलमूलादिभिस्ततः ॥ ३.२७९.१ ॥
രാവണൻ വന്നതു കണ്ട് മാരീചൻ പരിഭ്രമിച്ചു; പിന്നെ പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും മറ്റും നൽകി സത്കാരപൂർവം അവനെ പൂജിച്ചു.
3.279.2
विश्रान्तं चैनमासीनमन्वासीनः स राक्षसः ।
उवाच प्रश्रितं वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ ३.२७९.२ ॥
വിശ്രമിച്ച് ഇരിക്കുന്ന അവനരികിൽ ഇരുന്ന ആ രാക്ഷസൻ, വാക്കിന്റെ പൊരുൾ അറിയുന്നവനും വാക്കുകളിൽ വിദഗ്ധനുമായ അവനോട് വിനയപൂർവം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.279.3
न ते प्रकृतिमान्वर्णः कच्चित्क्षेमं पुरे तव ।
कच्चित्प्रकृतयः सर्वा भजन्ते त्वां यथा पुरा ॥ ३.२७९.३ ॥
നിന്റെ നിറം ആരോഗ്യമുള്ളതല്ല; നിന്റെ നഗരത്തിൽ ക്ഷേമമാണോ? നിന്റെ പ്രജകളെല്ലാം മുൻപെന്നപോലെ നിന്നെ സേവിക്കുന്നുവോ?
3.279.4
किमिहागमने चापि कार्यं ते राक्षसेश्वर ।
कृतमित्येव तद्विद्धि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम् ॥ ३.२७९.४ ॥
രാക്ഷസേശ്വരാ, ഇവിടെ വന്നതിൽ നിനക്ക് എന്ത് കാര്യമാണുള്ളത്? അത് അതിദുഷ്കരമാണെങ്കിലും നിറവേറിയതായി അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക.
3.279.5
शशंस रावणस्तस्मै तत्सर्वं रामचेष्टितम् ।
समासेनैव कार्याणि क्रोधामर्षसमन्वितः ॥ ३.२७९.५ ॥
കോപവും അമർഷവും നിറഞ്ഞ രാവണൻ, രാമന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അവനോട് സംക്ഷേപത്തിൽ പറഞ്ഞു.
3.279.6
मारीचस्त्वब्रवीच्छ्रत्वा समासेनैव रावणम् ।
अलं ते राममासाद्य वीर्यज्ञो ह्यस्मि तस्य वै ॥ ३.२७९.६ ॥
രാവണനിൽനിന്ന് സംക്ഷേപത്തിൽ കേട്ട മാരീചൻ പറഞ്ഞു: "രാമനെ സമീപിക്കുന്നത് നിനക്ക് മതി; അവന്റെ വീര്യം ഞാൻ അറിയുന്നവനാണ്."
3.279.7
बाणवेगं हि कस्तस्य शक्तः सोढुं महात्मनः ।
प्रव्रज्यायां हि मे हेतुः स एव पुरुषर्षभः।
विनाशमुखमेतत्ते केनाख्यातं दुरात्मना ॥ ३.२७९.७ ॥
ആ മഹാത്മാവിന്റെ ബാണവേഗം ആർക്കാണ് സഹിക്കാനാവുക? എന്റെ പ്രവാസത്തിന് കാരണം ആ പുരുഷർഷഭനാണ്. ഇത് നിന്റെ വിനാശത്തിന്റെ വാതിൽ — ഇത് ഏത് ദുരാത്മാവാണ് നിന്നോട് പറഞ്ഞത്?
3.279.8
तमुवाचाथ सक्रोधो रावणः परिभर्त्सयन् ।
अकुर्वतोऽस्मद्वचनं स्यान्मृत्युरपि ते ध्रुवम् ॥ ३.२७९.८ ॥
അപ്പോൾ കോപത്തോടെ രാവണൻ അവനെ ശാസിച്ചു പറഞ്ഞു — 'ഞങ്ങളുടെ വാക്ക് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ നിനക്ക് മരണവും തീർച്ചയാണ്.'
3.279.9
मरीचश्चिन्तयामास विशिष्टान्मरणं वरम् ।
अवश्यं मरणे प्राप्ते करिष्याम्यस्य यन्मतम् ॥ ३.२७९.९ ॥
മാരീചൻ ചിന്തിച്ചു — 'വിശിഷ്ടന്റെ കയ്യാൽ മരിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. മരണം തീർച്ചയെങ്കിൽ അവന്റെ ഇഷ്ടം ഞാൻ ചെയ്യാം.'
3.279.10
ततस्तं प्रत्युवाचाथ मारीचो रक्षसांवरम् ।
किं ते साह्यां मया कार्यं करिष्याम्यवशोपि तत् ॥ ३.२७९.१० ॥
അപ്പോൾ മാരീചൻ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു — 'എന്നോട് നിനക്ക് എന്ത് സഹായമാണ് വേണ്ടത്? നിർബന്ധിതനായാലും ആ കാര്യം ഞാൻ ചെയ്യാം.'
3.279.11
तमब्रवीद्दशग्रीवो गच्छ सीतां प्रलोभय ।
रत्नशृङ्गो मृगो भूत्वा रत्नचित्रतनूरुहः ॥ ३.२७९.११ ॥
അപ്പോൾ ദശഗ്രീവൻ അവനോട് പറഞ്ഞു — 'പോകൂ, സീതയെ പ്രലോഭിപ്പിക്കൂ. രത്നകൊമ്പുകളും രത്നചിത്രിത രോമവുമുള്ള മാനായി മാറി.'
3.279.12
ध्रुवं सीता समालक्ष्यत्वां रामं चोदयिष्यति ।
अपक्रान्ते च काकुत्स्थे सीता वश्या भविष्यति ॥ ३.२७९.१२ ॥
തീർച്ചയായും സീത നിന്നെ കണ്ട് രാമനെ പ്രേരിപ്പിക്കും. കാകുത്സ്ഥൻ അകന്നുപോകുമ്പോൾ സീത വശത്താകും.
3.279.13
तामादायापनेष्यामि ततः स नभविष्यति ।
भार्यावियोगाद्दुर्बुद्धिरेतत्साह्यं कुरुष्व मे ॥ ३.२७९.१३ ॥
അവളെ കൊണ്ടുപോകും; അപ്പോൾ അവൻ (രാമൻ) ഉണ്ടാകില്ല. ഭാര്യാവിയോഗത്താൽ ദുർബുദ്ധി (രാവണൻ) പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ഈ സഹായം ചെയ്യുക.
3.279.14
इत्येवमुक्तोमारीचः कृत्वोदकमथात्मनः ।
रावणं पुरतो यान्तमन्वगच्छत्सुदुःखितः ॥ ३.२७९.१४ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട മാരീചൻ തനിക്കുവേണ്ടി ജലതർപ്പണം ചെയ്ത്, അതിദുഃഖിതനായി മുന്നിൽ പോകുന്ന രാവണനെ പിന്തുടർന്നു.
3.279.15
ततस्तस्याश्रमं गत्वारामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
चक्रतुस्तद्यथा सर्वमुभौ यत्पूर्वमन्त्रितम् ॥ ३.२७९.१५ ॥
പിന്നെ അവർ ഇരുവരും അക്ലിഷ്ടകർമ്മാവായ രാമന്റെ ആ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്ന്, മുമ്പ് തീരുമാനിച്ചതുപോലെ എല്ലാം ചെയ്തു.
3.279.16
रावणस्तु यतिर्भूत्वा मुण्डः कुण्डीत्रिदण्डधृत् ।
मृगश्चभूत्वामारीचस्तं देशमुपजग्मतुः ॥ ३.२७९.१६ ॥
രാവണൻ മുണ്ഡിതശിരസ്സും കമണ്ഡലുവും ത്രിദണ്ഡവും ധരിച്ച യതിയായി, മാരീചൻ മാനായി, ആ സ്ഥലത്തെത്തി.
3.279.17
दर्शयामास मारीचो वैदेहीं मृगरूपधृत् ।
चोदयामास तस्यार्थे सा रामं विधिचोदिता ॥ ३.२७९.१७ ॥
മാൻരൂപം ധരിച്ച മാരീചൻ വൈദേഹിക്ക് (സീത) തന്നെ കാണിച്ചു; വിധിയാൽ പ്രേരിതയായ അവൾ അതിനുവേണ്ടി രാമനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
3.279.18
रामस्तस्याः प्रियं कुर्वन्धनुरादाय सत्वरः ।
रक्षार्थे लक्ष्मणं न्यस्य प्रययौ मृगलिप्सया ॥ ३.२७९.१८ ॥
രാമൻ അവളുടെ പ്രിയം ചെയ്യാൻ, വില്ലെടുത്ത് വേഗത്തിൽ, സംരക്ഷണത്തിനായി ലക്ഷ്മണനെ നിർത്തി, മാനിനെ പിടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ പോയി.
3.279.19
स धन्वी बद्धतूणीरः खङ्गगोधाङ्गुलित्रवान् ।
अन्वधावन्मृगं रामो रुद्रस्तारामृगं यथा ॥ ३.२७९.१९ ॥
വില്ലേന്തി, ആവനാഴി കെട്ടി, വാൾ, ഗോധാ-തോൽ, വിരൽ-കവചം ധരിച്ച രാമൻ ആ മാനിനെ പിന്തുടർന്നു; രുദ്രൻ താരാമൃഗത്തെ പിന്തുടർന്നതുപോലെ.
3.279.20
सोऽन्तर्हितः पुनस्तस्य दर्शनं राक्षसो व्रजन् ।
चकर्ष महदध्वानं रामस्तं वुबुधे ततः ॥ ३.२७९.२० ॥
ആ രാക്ഷസൻ വീണ്ടും മറഞ്ഞു; പിന്നെ രാമന് കാണാവുന്നവിധം പോയി അവനെ ഏറെ ദൂരേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി; അപ്പോൾ രാമൻ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
3.279.21
निशाचरं विदित्वा तं राघवः प्रतिभानवान् ।
अमोघं शरमादाय जघान मृगरूपिणम् ॥ ३.२७९.२१ ॥
ആ രാത്രിസഞ്ചാരിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ മിടുക്കനായ രാഘവൻ, ഉന്നം പിഴക്കാത്ത ഒരമ്പെടുത്ത് മാൻരൂപത്തിലുള്ള അവനെ വീഴ്ത്തി.
3.279.22
स रामवाणाभिहतः कृत्वा रामस्वरं तदा ।
हा सीते लक्ष्मणेत्येवं चुक्रोशार्तस्वरेण ह ॥ ३.२७९.२२ ॥
രാമബാണമേറ്റ അവൻ അപ്പോൾ രാമന്റെ സ്വരം അനുകരിച്ച്, "ഹാ സീതേ! ഹാ ലക്ഷ്മണാ!" എന്ന് ആർത്തസ്വരത്തിൽ നിലവിളിച്ചു.
3.279.23
शुश्राव तस्य वैदेही ततस्तां करुणां गिरम् ।
साप्रापतत्ततः सीता तामुवाचाथ लक्ष्मणः ॥ ३.२७९.२३ ॥
വൈദേഹി ആ കരുണാർദ്ര സ്വരം കേട്ടു; അപ്പോൾ സീത ഓടിയെത്തി; അപ്പോൾ ലക്ഷ്മണൻ അവളോട് സംസാരിച്ചു.
3.279.24
अलं ते शङ्कया भीरु को रामं प्रहरिष्यति ।
मुहूर्ताद्द्रक्ष्यसे रामं भर्तारं त्वं शुचिस्मितम् ॥ ३.२७९.२४ ॥
"ഭീരുവേ! നിനക്ക് സംശയം വേണ്ട. രാമനെ ആര് പ്രഹരിക്കാൻ? ഒരു നിമിഷത്തിനകം നിന്റെ ഭർത്താവ് രാമനെ, ശുദ്ധമന്ദഹാസമുള്ളവനെ, നീ കാണും."
3.279.25
इत्युक्ता सा प्ररुदती पर्यशङ्कत लक्ष्मणम् ।
हता वै स्त्रीस्वभावेन शुद्धचारित्रभूषणा ॥ ३.२७९.२५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ലക്ഷ്മണനെ സംശയിച്ചു. സ്ത്രീസ്വഭാവത്താൽ അവൾ നശിച്ചുപോയി; ശുദ്ധമായ നടത്തയാണ് അവളുടെ ആഭരണം.
3.279.26
सा तं परुषमारब्धा वक्तुं साध्वी पतिव्रता ।
नैष कामो भवेन्मूढ यं त्वं प्रार्थयसे हृदा ॥ ३.२७९.२६ ॥
ആ പതിവ്രതയായ സാധ്വി അവനോട് കഠിനമായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി: 'മൂഢാ, നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ കാമം ഒരിക്കലും സഫലമാകില്ല.'
3.279.27
अप्यहंशस्त्रमादाय हन्यामात्मानमात्मना ।
पतेयं गिरिशृङ्गाद्वा विशेयं वा हुताशनम् ॥ ३.२७९.२७ ॥
ഞാൻ തന്നെ ആയുധമെടുത്ത് എന്നെ സ്വയം കൊല്ലാം; അല്ലെങ്കിൽ മലമുകളിൽ നിന്ന് വീഴാം; അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിക്കാം.
3.279.28
रामं भर्तारमुत्सुज्यन त्वहं त्वां कथञ्चन ।
निहीनमुपतिष्ठेयं शार्दूली क्रोष्टुकं यथा ॥ ३.२७९.२८ ॥
ഭർത്താവായ രാമനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഞാൻ ഒരു വിധത്തിലും നിന്നെപ്പോലെ അധമനെ സേവിക്കില്ല; പെൺപുലി കുറുനരിയെ സമീപിക്കാത്തതുപോലെ.
3.279.29
एतादृशं वचः श्रुत्वा लक्ष्मणः प्रियराघ्नव ।
पिधायकर्णौ सद्वृत्तः प्रस्थितो येन राघवः ॥ ३.२७९.२९ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ട് രാഘവന് പ്രിയനും സദാചാരിയുമായ ലക്ഷ്മണൻ ഇരു ചെവികളും പൊത്തി രാഘവൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
3.279.30
स रामस्य पदंगृह्य प्रससार धनुर्धरः ।
अवीक्षमाणो विम्बोष्ठीं प्रययौ लक्ष्मणस्तदा ॥ ३.२७९.३० ॥
ആ ധനുർധരനായ ലക്ഷ്മണൻ രാമന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ പിന്തുടർന്ന് മുന്നോട്ടു പോയി; കൊവ്വപ്പഴം പോലെ അധരമുള്ളവളെ നോക്കാതെ, അപ്പോൾ ലക്ഷ്മണൻ അവിടെനിന്ന് പോയി.
3.279.31
एतस्मिन्नन्तरे रक्षो रावणः प्रत्यदृश्यत ।
अभव्यो भव्यरूपेण भस्मच्छन्न इवानलः ॥ ३.२७९.३१ ॥
അതിനിടയിൽ രാക്ഷസനായ രാവണൻ പ്രത്യക്ഷനായി. അശുഭനായിരുന്നിട്ടും ശുഭരൂപത്തിലായിരുന്നു, ചാരം മൂടിയ തീ പോലെ.
3.279.32
यतिवेपप्रतिच्छन्नो जिहीर्षुस्तामनिन्दिताम् ।
उपागच्छत्स वैदेहीं रावणः पापनिश्चयः ॥ ३.२७९.३२ ॥
സന്യാസി വേഷത്തിൽ മറഞ്ഞ്, ആ കുറ്റമറ്റവളെ അപഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, പാപബുദ്ധിയായ രാവണൻ വൈദേഹിയുടെ അടുത്തെത്തി.
3.279.33
सा तमालक्ष्यसंप्राप्तं धर्मज्ञा जनकात्मजा ।
निमन्त्रयामास तदा फलमूलाशनादिभिः ॥ ३.२७९.३३ ॥
അവൻ വന്നതു കണ്ട്, ധർമ്മമറിയുന്ന ജനകപുത്രി അപ്പോൾ പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും മറ്റ് ആഹാരവും നൽകി അവനെ സ്വീകരിച്ചു.
3.279.34
अवमत्यततः सर्वं स्वं रूपं प्रत्यपद्यत ।
सान्त्वयामास वैदेहीं कामी राक्षसपुङ्गवः ॥ ३.२७९.३४ ॥
പിന്നെ വേഷമെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം രൂപം സ്വീകരിച്ചു. കാമാതുരനായ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ വൈദേഹിയെ വാക്കുകളാൽ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
3.279.35
सीते राक्षसराजोऽहंरावणो नाम विश्रुतः ।
मम लङ्कापुरी नाम्ना रम्या पारे महोदधेः ॥ ३.२७९.३५ ॥
സീതേ, ഞാൻ രാക്ഷസരാജാവായ രാവണൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനാണ്. മഹാസമുദ്രത്തിനപ്പുറം എന്റെ മനോഹരമായ ലങ്കാപുരി ഉണ്ട്.
3.279.36
तत्र त्वं नरनारीषु शोभिष्यसि मया सह ।
भार्या मे भव सुश्रोणि तापसं त्यज राघवम् ॥ ३.२७९.३६ ॥
അവിടെ നീ എന്നോടൊപ്പം സ്ത്രീപുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ ശോഭിക്കും. സുന്ദരകടിയുള്ളവളേ, എന്റെ ഭാര്യയാകൂ; ആ തപസ്വിയായ രാഘവനെ ഉപേക്ഷിക്കൂ.
3.279.37
एवमादीनि वाक्यानि श्रुत्वा तस्याथ जानकी ।
पिधाय कर्णौ सुश्रोणी मैवमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.२७९.३७ ॥
അവന്റെ ഇത്തരം വാക്കുകൾ കേട്ട ജാനകി, സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവൾ, തന്റെ ഇരു ചെവികളും പൊത്തി, "അങ്ങനെ പറയരുത്" എന്നു പറഞ്ഞു.
3.279.38
प्रपतेद्द्यौः सनक्षत्रा पृथिवी शकलीभवेत् ।
शुष्येत्तोयनिधौ तोयं चन्द्रः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२७९.३८ ॥
നക്ഷത്രങ്ങളോടൊപ്പം ആകാശം വീണാലും, ഭൂമി തകർന്നുപോയാലും, സമുദ്രജലം വറ്റിയാലും, ചന്ദ്രൻ തന്റെ തണുത്ത കിരണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാലും—
3.279.39
उष्णांशुत्वमथो जह्यादादित्यो वह्निरुष्णताम् ।
त्यक्त्वाशैत्यं भजेन्नाहं त्यजेयंरघुनन्दनम् ॥ ३.२७९.३९ ॥
സൂര്യൻ തന്റെ ചൂട് ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ, അഗ്നി തന്റെ ഉഷ്ണം വിട്ട് തണുപ്പ് സ്വീകരിക്കട്ടെ—എങ്കിലും ഞാൻ രഘുനന്ദനനെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല.
3.279.40
कथं हि भिन्नकरटं पद्मिनं वनगोचरम् ।
उपस्थाय महानागं करेणुः सूकरं स्पृशेत् ॥ ३.२७९.४० ॥
മദജലമൊഴുക്കുന്ന, കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മഹാഗജത്തെ സമീപിച്ച പിടിയാന എങ്ങനെ പന്നിയെ തൊടും?
3.279.41
कथं हि पीत्वा माध्वीकं पीत्वा च मधुमाधवीम् ।
लोभं सौवीरके कुर्यान्नारी काचिदिति स्मरेः ॥ ३.२७९.४१ ॥
മാധ്വീകം കുടിച്ചും മധുമാധവി കുടിച്ചും ഏതു സ്ത്രീയാണ് സൗവീരകത്തിൽ മോഹം വയ്ക്കുക? ഇത് ഓർക്കുക.
3.279.42
इति सा तं समाभाष्य प्रविवेशाश्रमं ततः ।
क्रोधात्प्रस्फुरमाणौष्ठी विधुन्वाना करौ मुहुः ॥ ३.२७९.४२ ॥
ഇങ്ങനെ അവനോടു പറഞ്ഞശേഷം അവൾ ആശ്രമത്തിലേക്കു കടന്നു; കോപത്താൽ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചും കൈകൾ പലവട്ടം കുടഞ്ഞും.
3.279.43
तामधिद्रुत्य सुश्रोणीं रावणः प्रत्यषेधयत् ॥ ३.२७९.४३ ॥
ആ സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളുടെ മേൽ രാവണൻ ചാടിവീണ് അവളെ തടഞ്ഞു.
3.279.44
भर्त्सयित्वातु रूक्षेण स्वरेण गतचेतनाम् ।
मूर्धजेषु निजग्राह ऊर्ध्वमाचक्रमे ततः ॥ ३.२७९.४४ ॥
കഠിനമായ സ്വരത്തിൽ ശാസിച്ച്, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട അവളുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് അവളെ ഉയർത്തി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയി.
3.279.45
तां ददर्श ततो गृध्रो जटायुर्गिरिगोचरः ।
रुदतीं रामरामेति हियमाणां तपस्विनीम् ॥ ३.२७९.४५ ॥
അപ്പോൾ മലമുകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന കഴുകൻ ജടായു, 'രാമാ, രാമാ' എന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന ആ തപസ്വിനിയെ കണ്ടു.