Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 3.279

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

3.279.1

मारीचस्त्वथ संभ्रान्तो दृष्ट्वा रावणमागतम् ।
पूजयामास सत्कारैः फलमूलादिभिस्ततः ॥ ३.२७९.१ ॥

จากนั้นมาริจะรู้สึกตกใจเมื่อเห็นราวณะมาถึง จึงต้อนรับด้วยการแสดงความเคารพ และถวายผลไม้ รากไม้ และของอื่นๆ

3.279.2

विश्रान्तं चैनमासीनमन्वासीनः स राक्षसः ।
उवाच प्रश्रितं वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ ३.२७९.२ ॥

ยักษ์ผู้นั้นนั่งลงข้างๆ ขณะที่ราวณะกำลังพักผ่อนอยู่ ผู้รู้ความหมายของถ้อยคำและชำนาญในการพูด จึงกล่าวด้วยถ้อยคำอ่อนน้อม

3.279.3

न ते प्रकृतिमान्वर्णः कच्चित्क्षेमं पुरे तव ।
कच्चित्प्रकृतयः सर्वा भजन्ते त्वां यथा पुरा ॥ ३.२७९.३ ॥

ผิวพรรณของท่านดูไม่แจ่มใส บ้านเมืองของท่านปลอดภัยดีหรือ ประชาราษฎร์ทั้งหมดยังคงรับใช้ท่านเหมือนเช่นก่อนหรือ

3.279.4

किमिहागमने चापि कार्यं ते राक्षसेश्वर ।
कृतमित्येव तद्विद्धि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम् ॥ ३.२७९.४ ॥

ท่านผู้เป็นจอมยักษ์ มาที่นี่เพื่อกิจอะไร จงรู้ไว้ว่ากิจนั้นสำเร็จแล้ว แม้จะยากลำบากยิ่งนักก็ตาม

3.279.5

शशंस रावणस्तस्मै तत्सर्वं रामचेष्टितम् ।
समासेनैव कार्याणि क्रोधामर्षसमन्वितः ॥ ३.२७९.५ ॥

ราวณะเต็มไปด้วยความโกรธและความแค้นใจ จึงเล่าเรื่องการกระทำทั้งหมดของพระรามให้ฟังโดยย่อ

3.279.6

मारीचस्त्वब्रवीच्छ्रत्वा समासेनैव रावणम् ।
अलं ते राममासाद्य वीर्यज्ञो ह्यस्मि तस्य वै ॥ ३.२७९.६ ॥

มาริจะได้ฟังราวณะเล่าโดยย่อแล้วกล่าวว่า "เพียงพอแล้วสำหรับท่านที่จะเข้าใกล้พระราม เพราะข้ารู้ดีถึงพลังของพระองค์"

3.279.7

बाणवेगं हि कस्तस्य शक्तः सोढुं महात्मनः ।
प्रव्रज्यायां हि मे हेतुः स एव पुरुषर्षभः।
विनाशमुखमेतत्ते केनाख्यातं दुरात्मना ॥ ३.२७९.७ ॥

ใครเล่าจะทนรับแรงแห่งลูกศรของผู้ยิ่งใหญ่นั้นได้ ผู้เป็นวีรบุรุษประเสริฐในหมู่มนุษย์นั่นเองคือเหตุที่ข้าต้องถูกเนรเทศ นี่คือประตูแห่งความพินาศของท่าน ผู้ชั่วร้ายคนใดเป็นผู้บอกเรื่องนี้แก่ท่าน

3.279.8

तमुवाचाथ सक्रोधो रावणः परिभर्त्सयन् ।
अकुर्वतोऽस्मद्वचनं स्यान्मृत्युरपि ते ध्रुवम् ॥ ३.२७९.८ ॥

จากนั้นราวณะซึ่งโกรธจัดได้ตวาดและกล่าวแก่มาริจะว่า "หากเจ้าไม่ปฏิบัติตามคำของข้า ความตายแน่นอนจะมาถึงเจ้าเป็นแน่"

3.279.9

मरीचश्चिन्तयामास विशिष्टान्मरणं वरम् ।
अवश्यं मरणे प्राप्ते करिष्याम्यस्य यन्मतम् ॥ ३.२७९.९ ॥

มาริจะคิดว่า "การตายด้วยมือของผู้ประเสริฐนั้นยังดีกว่า ในเมื่อความตายย่อมมาถึงแน่นอน ข้าก็จะทำตามที่เขาประสงค์"

3.279.10

ततस्तं प्रत्युवाचाथ मारीचो रक्षसांवरम् ।
किं ते साह्यां मया कार्यं करिष्याम्यवशोपि तत् ॥ ३.२७९.१० ॥

จากนั้นมาริจะจึงกล่าวแก่ยักษ์ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่รากษสว่า "ท่านต้องการความช่วยเหลือจากข้าอย่างไร แม้ข้าจะไม่เต็มใจ ข้าก็จะทำการนั้น"

3.279.11

तमब्रवीद्दशग्रीवो गच्छ सीतां प्रलोभय ।
रत्नशृङ्गो मृगो भूत्वा रत्नचित्रतनूरुहः ॥ ३.२७९.११ ॥

ท้าวทศกัณฐ์จึงตรัสแก่มาริจะว่า "จงไปล่อลวงสีดา แปลงกายเป็นกวางที่มีเขาเป็นอัญมณี และมีขนประดับลวดลายด้วยอัญมณี"

3.279.12

ध्रुवं सीता समालक्ष्यत्वां रामं चोदयिष्यति ।
अपक्रान्ते च काकुत्स्थे सीता वश्या भविष्यति ॥ ३.२७९.१२ ॥

สีดาเมื่อเห็นเจ้าแน่นอนจะกระตุ้นพระรามให้ออกไป และเมื่อพระกากุตสถ์ไปไกลแล้ว สีดาจะตกอยู่ในอำนาจของเรา

3.279.13

तामादायापनेष्यामि ततः स नभविष्यति ।
भार्यावियोगाद्दुर्बुद्धिरेतत्साह्यं कुरुष्व मे ॥ ३.२७९.१३ ॥

เราจะพาตัวนางไป แล้วพระรามก็จะไม่มีอีกต่อไป ผู้มีปัญญาทรามกล่าวว่า เพราะการพลัดพรากจากภรรยา ขอให้เจ้าช่วยเรากระทำการนี้เถิด

3.279.14

इत्येवमुक्तोमारीचः कृत्वोदकमथात्मनः ।
रावणं पुरतो यान्तमन्वगच्छत्सुदुःखितः ॥ ३.२७९.१४ ॥

เมื่อได้รับคำสั่งดังนี้ มาริจะจึงทำพิธีถวายน้ำแก่ตนเอง และด้วยความทุกข์ใจยิ่ง ก็ติดตามราวณะที่กำลังเดินนำหน้าไป

3.279.15

ततस्तस्याश्रमं गत्वारामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
चक्रतुस्तद्यथा सर्वमुभौ यत्पूर्वमन्त्रितम् ॥ ३.२७९.१५ ॥

จากนั้นทั้งสองก็ไปยังอาศรมของพระรามผู้กระทำการโดยไม่ยากลำบาก แล้วทั้งสองก็ทำทุกสิ่งตามที่ได้ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้

3.279.16

रावणस्तु यतिर्भूत्वा मुण्डः कुण्डीत्रिदण्डधृत् ।
मृगश्चभूत्वामारीचस्तं देशमुपजग्मतुः ॥ ३.२७९.१६ ॥

ราวณะแปลงกายเป็นนักบวชโกนศีรษะ ถือหม้อน้ำและไม้เท้าสามท่อน ส่วนมาริจะแปลงกายเป็นกวาง ทั้งสองจึงมาถึงสถานที่นั้น

3.279.17

दर्शयामास मारीचो वैदेहीं मृगरूपधृत् ।
चोदयामास तस्यार्थे सा रामं विधिचोदिता ॥ ३.२७९.१७ ॥

มาริจะซึ่งแปลงกายเป็นกวางได้ปรากฏตัวให้วไทเทหี (สีดา) เห็น เพราะถูกชะตากำหนด นางจึงกระตุ้นพระรามให้ออกไปตามกวางนั้นเพื่อประโยชน์ของมาริจะ

3.279.18

रामस्तस्याः प्रियं कुर्वन्धनुरादाय सत्वरः ।
रक्षार्थे लक्ष्मणं न्यस्य प्रययौ मृगलिप्सया ॥ ३.२७९.१८ ॥

พระรามเพื่อทำให้สีดาพอพระทัย จึงรีบหยิบคันธนูขึ้นมา มอบหมายให้พระลักษมณ์เฝ้าระวัง แล้วออกไปด้วยความปรารถนาที่จะจับกวางนั้น

3.279.19

स धन्वी बद्धतूणीरः खङ्गगोधाङ्गुलित्रवान् ।
अन्वधावन्मृगं रामो रुद्रस्तारामृगं यथा ॥ ३.२७९.१९ ॥

พระรามผู้ถือธนู ติดแน่นซึ่งแล่งลูกศร สวมดาบ เกราะแขนหนัง และเครื่องป้องกันนิ้ว วิ่งไล่ตามกวางนั้น ดุจพระรุทรวิ่งไล่ตามกวางดาวฤกษ์

3.279.20

सोऽन्तर्हितः पुनस्तस्य दर्शनं राक्षसो व्रजन् ।
चकर्ष महदध्वानं रामस्तं वुबुधे ततः ॥ ३.२७९.२० ॥

ยักษ์นั้นหายตัวไปอีกครั้ง แล้วก็ปรากฏให้พระรามเห็นขณะที่มันเดินไป และนำพระรามให้ไปไกลมาก จากนั้นพระรามจึงรู้ตัว

3.279.21

निशाचरं विदित्वा तं राघवः प्रतिभानवान् ।
अमोघं शरमादाय जघान मृगरूपिणम् ॥ ३.२७९.२१ ॥

ราฆวะผู้มีปัญญาไหวพริบ รู้ว่านั่นคือผู้เที่ยวไปในราตรี จึงหยิบศรที่ไม่เคยพลาดเป้าขึ้นมา แล้วสังหารผู้ที่แปลงเป็นรูปกวาง

3.279.22

स रामवाणाभिहतः कृत्वा रामस्वरं तदा ।
हा सीते लक्ष्मणेत्येवं चुक्रोशार्तस्वरेण ह ॥ ३.२७९.२२ ॥

ถูกศรของพระราม สัตว์ตนนั้นจึงเปล่งเสียงเลียนเสียงพระราม แล้วร้องออกมาด้วยความทุกข์ทรมานว่า "อ้า สีดาเอ๋ย อ้า พระลักษมณ์เอ๋ย"

3.279.23

शुश्राव तस्य वैदेही ततस्तां करुणां गिरम् ।
साप्रापतत्ततः सीता तामुवाचाथ लक्ष्मणः ॥ ३.२७९.२३ ॥

เวเทหีได้ยินเสียงร้องอันน่าสงสารนั้น สีดาจึงรีบวิ่งไปข้างหน้า และพระลักษมณ์ก็กล่าวกับนาง

3.279.24

अलं ते शङ्कया भीरु को रामं प्रहरिष्यति ।
मुहूर्ताद्द्रक्ष्यसे रामं भर्तारं त्वं शुचिस्मितम् ॥ ३.२७९.२४ ॥

"น้องหญิงผู้ขี้กลัวเอ๋ย อย่าได้หวาดระแวงเลย ใครเล่าจะกล้าทำร้ายพระราม อีกไม่นานเจ้าจะได้เห็นพระรามสามีของเจ้า ผู้มีรอยยิ้มบริสุทธิ์"

3.279.25

इत्युक्ता सा प्ररुदती पर्यशङ्कत लक्ष्मणम् ।
हता वै स्त्रीस्वभावेन शुद्धचारित्रभूषणा ॥ ३.२७९.२५ ॥

เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น นางก็ร่ำไห้และเริ่มสงสัยพระลักษมณ์ ด้วยธรรมชาติของสตรี นางผู้มีความประพฤติบริสุทธิ์เป็นเครื่องประดับก็ถูกความสงสัยครอบงำ

3.279.26

सा तं परुषमारब्धा वक्तुं साध्वी पतिव्रता ।
नैष कामो भवेन्मूढ यं त्वं प्रार्थयसे हृदा ॥ ३.२७९.२६ ॥

นางสตรีผู้ซื่อสัตย์ต่อสามีและประพฤติดีงามนั้น จึงเริ่มกล่าวด้วยถ้อยคำรุนแรงแก่เขาว่า "คนโง่เอ๋ย ความปรารถนาที่เจ้าซ่อนไว้ในใจนั้น จะไม่มีวันสมหวังเลย"

3.279.27

अप्यहंशस्त्रमादाय हन्यामात्मानमात्मना ।
पतेयं गिरिशृङ्गाद्वा विशेयं वा हुताशनम् ॥ ३.२७९.२७ ॥

แม้ข้าพเจ้าจะหยิบอาวุธขึ้นมาและทำร้ายตนเองด้วยมือของตนเอง หรือจะกระโดดลงจากยอดเขา หรือเข้าสู่กองไฟ ข้าพเจ้าก็ยอม

3.279.28

रामं भर्तारमुत्सुज्यन त्वहं त्वां कथञ्चन ।
निहीनमुपतिष्ठेयं शार्दूली क्रोष्टुकं यथा ॥ ३.२७९.२८ ॥

ข้าพเจ้าจะไม่ละทิ้งพระราม สามีของข้าพเจ้า แล้วไปรับใช้คนต่ำช้าอย่างเจ้าเด็ดขาด เหมือนเสือโคร่งตัวเมียที่ไม่ไปหาหมาใน

3.279.29

एतादृशं वचः श्रुत्वा लक्ष्मणः प्रियराघ्नव ।
पिधायकर्णौ सद्वृत्तः प्रस्थितो येन राघवः ॥ ३.२७९.२९ ॥

พระลักษมณ์ผู้เป็นที่รักของราฆวะ และมีความประพฤติดีงาม เมื่อได้ยินถ้อยคำเช่นนั้น ก็ปิดหูทั้งสองข้าง แล้วออกเดินไปยังที่ที่ราฆวะอยู่

3.279.30

स रामस्य पदंगृह्य प्रससार धनुर्धरः ।
अवीक्षमाणो विम्बोष्ठीं प्रययौ लक्ष्मणस्तदा ॥ ३.२७९.३० ॥

พระลักษมณ์ผู้ถือธนูนั้น เดินตามรอยเท้าของพระรามไป โดยไม่หันมองนางผู้มีริมฝีปากสีผลบิมบะ แล้วพระลักษมณ์ก็จากที่นั้นไป

3.279.31

एतस्मिन्नन्तरे रक्षो रावणः प्रत्यदृश्यत ।
अभव्यो भव्यरूपेण भस्मच्छन्न इवानलः ॥ ३.२७९.३१ ॥

ในขณะนั้นเอง ยักษ์รากษสทศกัณฐ์ก็ปรากฏตัวขึ้น แม้จะเป็นผู้ไม่เป็นมงคล แต่ก็แสดงตนในรูปลักษณ์อันเป็นมงคล เหมือนไฟที่ซ่อนอยู่ใต้เถ้า

3.279.32

यतिवेपप्रतिच्छन्नो जिहीर्षुस्तामनिन्दिताम् ।
उपागच्छत्स वैदेहीं रावणः पापनिश्चयः ॥ ३.२७९.३२ ॥

ทศกัณฐ์ผู้มีความคิดชั่วร้าย แปลงกายเป็นนักบวชฤๅษี ด้วยความปรารถนาจะฉุดนางผู้ไร้ตำหนินั้นไป จึงเข้าไปใกล้เวเทหี

3.279.33

सा तमालक्ष्यसंप्राप्तं धर्मज्ञा जनकात्मजा ।
निमन्त्रयामास तदा फलमूलाशनादिभिः ॥ ३.२७९.३३ ॥

ธิดาของพระชนก ผู้รู้ธรรม เมื่อเห็นว่าเขามาถึงแล้ว จึงเชิญให้เขาฉันผลไม้ รากไม้ และอาหารอื่น ๆ

3.279.34

अवमत्यततः सर्वं स्वं रूपं प्रत्यपद्यत ।
सान्त्वयामास वैदेहीं कामी राक्षसपुङ्गवः ॥ ३.२७९.३४ ॥

จากนั้น เขาก็ละทิ้งการแปลงกายทั้งหมด แล้วกลับคืนสู่รูปของตนเอง ยักษ์รากษสผู้เป็นหัวหน้าด้วยความใคร่นั้น พยายามปลอบโยนเวเทหีด้วยถ้อยคำ

3.279.35

सीते राक्षसराजोऽहंरावणो नाम विश्रुतः ।
मम लङ्कापुरी नाम्ना रम्या पारे महोदधेः ॥ ३.२७९.३५ ॥

"สีดาเอ๋ย ข้าคือท้าวรากษส มีนามว่าทศกัณฐ์ ที่เลื่องลือกันทั่วไป เมืองลงกาอันงดงามของข้า อยู่ฝั่งโน้นของมหาสมุทร"

3.279.36

तत्र त्वं नरनारीषु शोभिष्यसि मया सह ।
भार्या मे भव सुश्रोणि तापसं त्यज राघवम् ॥ ३.२७९.३६ ॥

ที่นั่นเจ้าจะรุ่งเรืองท่ามกลางบรรดาชายหญิงร่วมกับข้า ผู้มีสะโพกงามเอ๋ย จงเป็นภรรยาของข้าเถิด และละทิ้งราฆวะผู้เป็นนักพรตนั้นเสีย"

3.279.37

एवमादीनि वाक्यानि श्रुत्वा तस्याथ जानकी ।
पिधाय कर्णौ सुश्रोणी मैवमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.२७९.३७ ॥

เมื่อได้ยินถ้อยคำเช่นนั้นจากเขา ชานกีผู้มีสะโพกงามจึงปิดหูทั้งสองข้าง แล้วกล่าวว่า "ไม่เป็นเช่นนั้นเด็ดขาด"

3.279.38

प्रपतेद्द्यौः सनक्षत्रा पृथिवी शकलीभवेत् ।
शुष्येत्तोयनिधौ तोयं चन्द्रः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२७९.३८ ॥

แม้ท้องฟ้าพร้อมดวงดาวจะถล่มลงมา แผ่นดินจะแตกเป็นเสี่ยง น้ำในมหาสมุทรจะเหือดแห้ง และพระจันทร์จะสละแสงเย็นของตน

3.279.39

उष्णांशुत्वमथो जह्यादादित्यो वह्निरुष्णताम् ।
त्यक्त्वाशैत्यं भजेन्नाहं त्यजेयंरघुनन्दनम् ॥ ३.२७९.३९ ॥

ดวงอาทิตย์จะสละความร้อนของตน และไฟจะกลับเย็นแทนความร้อน แต่ข้าพเจ้าจะไม่ละทิ้งผู้ทำให้วงศ์ราฆวะชื่นชม

3.279.40

कथं हि भिन्नकरटं पद्मिनं वनगोचरम् ।
उपस्थाय महानागं करेणुः सूकरं स्पृशेत् ॥ ३.२७९.४० ॥

ช้างตัวเมียจะเข้าไปหาช้างตัวผู้ใหญ่ที่หน้าผากขาดวิ่นและเที่ยวอยู่ในป่า แล้วจะไปแตะต้องหมูป่าได้อย่างไรกัน

3.279.41

कथं हि पीत्वा माध्वीकं पीत्वा च मधुमाधवीम् ।
लोभं सौवीरके कुर्यान्नारी काचिदिति स्मरेः ॥ ३.२७९.४१ ॥

เจ้าดื่มสุราหวานแล้ว ดื่มน้ำผึ้งมาธวีแล้วด้วย หญิงใดเล่าจะเกิดความอยากในสุราเซารีกะได้ จงจำไว้

3.279.42

इति सा तं समाभाष्य प्रविवेशाश्रमं ततः ।
क्रोधात्प्रस्फुरमाणौष्ठी विधुन्वाना करौ मुहुः ॥ ३.२७९.४२ ॥

นางกล่าวกับเขาดังนี้แล้วก็เข้าไปในอาศรม ริมฝีปากสั่นด้วยความโกรธ ทั้งยกมือสั่นไปมาซ้ำแล้วซ้ำอีก

3.279.43

तामधिद्रुत्य सुश्रोणीं रावणः प्रत्यषेधयत् ॥ ३.२७९.४३ ॥

ทศกัณฐ์รีบเข้าไปหาหญิงที่มีสะโพกงดงามนั้น แล้วฉุดนางไว้

3.279.44

भर्त्सयित्वातु रूक्षेण स्वरेण गतचेतनाम् ।
मूर्धजेषु निजग्राह ऊर्ध्वमाचक्रमे ततः ॥ ३.२७९.४४ ॥

เขาตวาดนางด้วยเสียงกระด้าง และคว้าผมนางซึ่งหมดสติไป แล้วยกนางขึ้นแล้วเดินทางต่อไป

3.279.45

तां ददर्श ततो गृध्रो जटायुर्गिरिगोचरः ।
रुदतीं रामरामेति हियमाणां तपस्विनीम् ॥ ३.२७९.४५ ॥

ครั้งนั้น นกแร้งชื่อชฏายุซึ่งท่องไปตามภูเขาได้เห็นนาง คือหญิงผู้บำเพ็ญตบะ กำลังร้องไห้และร้องเรียกว่า พระราม พระราม ขณะที่ถูกฉุดพาไป