ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.279.1
मारीचस्त्वथ संभ्रान्तो दृष्ट्वा रावणमागतम् ।
पूजयामास सत्कारैः फलमूलादिभिस्ततः ॥ ३.२७९.१ ॥
ਫਿਰ ਮਾਰੀਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਘਬਰਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਲਾਂ-ਮੂਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
3.279.2
विश्रान्तं चैनमासीनमन्वासीनः स राक्षसः ।
उवाच प्रश्रितं वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यकोविदम् ॥ ३.२७९.२ ॥
ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਬੈਠੇ ਉਸ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਬੋਲ ਦਾ ਮਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ।
3.279.3
न ते प्रकृतिमान्वर्णः कच्चित्क्षेमं पुरे तव ।
कच्चित्प्रकृतयः सर्वा भजन्ते त्वां यथा पुरा ॥ ३.२७९.३ ॥
ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਤੰਦਰੁਸਤ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦਾ; ਤੇਰੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਲ ਤਾਂ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ?
3.279.4
किमिहागमने चापि कार्यं ते राक्षसेश्वर ।
कृतमित्येव तद्विद्धि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम् ॥ ३.२७९.४ ॥
ਹੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਕੀ ਕੰਮ ਹੈ? ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੀ ਸਮਝ।
3.279.5
शशंस रावणस्तस्मै तत्सर्वं रामचेष्टितम् ।
समासेनैव कार्याणि क्रोधामर्षसमन्वितः ॥ ३.२७९.५ ॥
ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੱਸੇ।
3.279.6
मारीचस्त्वब्रवीच्छ्रत्वा समासेनैव रावणम् ।
अलं ते राममासाद्य वीर्यज्ञो ह्यस्मि तस्य वै ॥ ३.२७९.६ ॥
ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਬਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।"
3.279.7
बाणवेगं हि कस्तस्य शक्तः सोढुं महात्मनः ।
प्रव्रज्यायां हि मे हेतुः स एव पुरुषर्षभः।
विनाशमुखमेतत्ते केनाख्यातं दुरात्मना ॥ ३.२७९.७ ॥
ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਬਾਣ-ਵੇਗ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਬਨਵਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਉਹੀ ਪੁਰਸ਼ਰਸ਼ਭ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਦੁਆਰ ਹੈ — ਇਹ ਕਿਸ ਦੁਰਾਤਮਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ?
3.279.8
तमुवाचाथ सक्रोधो रावणः परिभर्त्सयन् ।
अकुर्वतोऽस्मद्वचनं स्यान्मृत्युरपि ते ध्रुवम् ॥ ३.२७९.८ ॥
ਤਦ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਝਿੜਕਦਿਆਂ ਕਿਹਾ — 'ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਬੋਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਵੀ ਪੱਕੀ ਹੈ।'
3.279.9
मरीचश्चिन्तयामास विशिष्टान्मरणं वरम् ।
अवश्यं मरणे प्राप्ते करिष्याम्यस्य यन्मतम् ॥ ३.२७९.९ ॥
ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਸੋਚਿਆ — 'ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੌਤ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।'
3.279.10
ततस्तं प्रत्युवाचाथ मारीचो रक्षसांवरम् ।
किं ते साह्यां मया कार्यं करिष्याम्यवशोपि तत् ॥ ३.२७९.१० ॥
ਤਦ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ ਆਖਿਆ — 'ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।'
3.279.11
तमब्रवीद्दशग्रीवो गच्छ सीतां प्रलोभय ।
रत्नशृङ्गो मृगो भूत्वा रत्नचित्रतनूरुहः ॥ ३.२७९.११ ॥
ਤਦ ਦਸਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ — 'ਜਾ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੁਭਾ। ਰਤਨ-ਸਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨ-ਚਿਤ੍ਰਿਤ ਰੋਮਾਂ ਵਾਲਾ ਮ੍ਰਿਗ ਬਣ ਕੇ।'
3.279.12
ध्रुवं सीता समालक्ष्यत्वां रामं चोदयिष्यति ।
अपक्रान्ते च काकुत्स्थे सीता वश्या भविष्यति ॥ ३.२७९.१२ ॥
ਜ਼ਰੂਰ ਸੀਤਾ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰੇਗੀ। ਅਤੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
3.279.13
तामादायापनेष्यामि ततः स नभविष्यति ।
भार्यावियोगाद्दुर्बुद्धिरेतत्साह्यं कुरुष्व मे ॥ ३.२७९.१३ ॥
ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤਦ ਉਹ (ਰਾਮ) ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿਯੋਗ ਕਾਰਨ ਦੁਰਬੁੱਧੀ (ਰਾਵਣ) ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ।
3.279.14
इत्येवमुक्तोमारीचः कृत्वोदकमथात्मनः ।
रावणं पुरतो यान्तमन्वगच्छत्सुदुःखितः ॥ ३.२७९.१४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਲ-ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
3.279.15
ततस्तस्याश्रमं गत्वारामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
चक्रतुस्तद्यथा सर्वमुभौ यत्पूर्वमन्त्रितम् ॥ ३.२७९.१५ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਕਲਿਸ਼ਟਕਰਮਾ ਰਾਮ ਦੇ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਅ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ।
3.279.16
रावणस्तु यतिर्भूत्वा मुण्डः कुण्डीत्रिदण्डधृत् ।
मृगश्चभूत्वामारीचस्तं देशमुपजग्मतुः ॥ ३.२७९.१६ ॥
ਰਾਵਣ ਮੁੰਡਿਤ ਸਿਰ, ਕਮੰਡਲ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਦੰਡ ਧਾਰੀ ਯਤੀ ਬਣ ਕੇ, ਅਤੇ ਮਾਰੀਚ ਹਿਰਨ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ।
3.279.17
दर्शयामास मारीचो वैदेहीं मृगरूपधृत् ।
चोदयामास तस्यार्थे सा रामं विधिचोदिता ॥ ३.२७९.१७ ॥
ਹਿਰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰੀ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ; ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੇ ਉਸ ਲਈ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।
3.279.18
रामस्तस्याः प्रियं कुर्वन्धनुरादाय सत्वरः ।
रक्षार्थे लक्ष्मणं न्यस्य प्रययौ मृगलिप्सया ॥ ३.२७९.१८ ॥
ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾ ਕੇ, ਹਿਰਨ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
3.279.19
स धन्वी बद्धतूणीरः खङ्गगोधाङ्गुलित्रवान् ।
अन्वधावन्मृगं रामो रुद्रस्तारामृगं यथा ॥ ३.२७९.१९ ॥
ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤਰਕਸ਼ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ, ਗੋਧਾ-ਚਮੜਾ ਅਤੇ ਉਂਗਲੀ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਪਹਿਨ ਕੇ ਰਾਮ ਉਸ ਹਿਰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦਰ ਤਾਰਾਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜੇ ਸਨ।
3.279.20
सोऽन्तर्हितः पुनस्तस्य दर्शनं राक्षसो व्रजन् ।
चकर्ष महदध्वानं रामस्तं वुबुधे ततः ॥ ३.२७९.२० ॥
ਉਹ ਰਾਖਸ਼ ਫਿਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਖਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਤਦ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
3.279.21
निशाचरं विदित्वा तं राघवः प्रतिभानवान् ।
अमोघं शरमादाय जघान मृगरूपिणम् ॥ ३.२७९.२१ ॥
ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਨ ਰਾਘਵ ਨੇ ਇੱਕ ਅਮੋਘ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਰੂਪ ਧਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
3.279.22
स रामवाणाभिहतः कृत्वा रामस्वरं तदा ।
हा सीते लक्ष्मणेत्येवं चुक्रोशार्तस्वरेण ह ॥ ३.२७९.२२ ॥
ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਇਆ ਉਹ ਉਦੋਂ ਰਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾ ਕੇ "ਹਾ ਸੀਤਾ! ਹਾ ਲਕਸ਼ਮਣ!" ਕਹਿ ਕੇ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕਿਆ।
3.279.23
शुश्राव तस्य वैदेही ततस्तां करुणां गिरम् ।
साप्रापतत्ततः सीता तामुवाचाथ लक्ष्मणः ॥ ३.२७९.२३ ॥
ਵੈਦੇਹੀ ਨੇ ਉਸ ਕਰੁਣਾਮਈ ਅਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ; ਤਦ ਸੀਤਾ ਦੌੜ ਪਈ; ਤਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
3.279.24
अलं ते शङ्कया भीरु को रामं प्रहरिष्यति ।
मुहूर्ताद्द्रक्ष्यसे रामं भर्तारं त्वं शुचिस्मितम् ॥ ३.२७९.२४ ॥
"ਹੇ ਭੀਰੂ! ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ? ਪਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵੇਖੇਂਗੀ।"
3.279.25
इत्युक्ता सा प्ररुदती पर्यशङ्कत लक्ष्मणम् ।
हता वै स्त्रीस्वभावेन शुद्धचारित्रभूषणा ॥ ३.२७९.२५ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੀ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਇਸਤਰੀ ਸੁਭਾਅ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ; ਸ਼ੁੱਧ ਆਚਰਣ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਸੀ।
3.279.26
सा तं परुषमारब्धा वक्तुं साध्वी पतिव्रता ।
नैष कामो भवेन्मूढ यं त्वं प्रार्थयसे हृदा ॥ ३.२७९.२६ ॥
ਉਹ ਪਤੀਵਰਤਾ ਸਾਧਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਲੱਗੀ: 'ਹੇ ਮੂਰਖ, ਜਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਦਿਲੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।'
3.279.27
अप्यहंशस्त्रमादाय हन्यामात्मानमात्मना ।
पतेयं गिरिशृङ्गाद्वा विशेयं वा हुताशनम् ॥ ३.२७९.२७ ॥
ਮੈਂ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰ ਲਵਾਂ, ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਵਾਂ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਵਾਂ।
3.279.28
रामं भर्तारमुत्सुज्यन त्वहं त्वां कथञ्चन ।
निहीनमुपतिष्ठेयं शार्दूली क्रोष्टुकं यथा ॥ ३.२७९.२८ ॥
ਪਤੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨੀਚ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰਨੀ ਗਿੱਦੜ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
3.279.29
एतादृशं वचः श्रुत्वा लक्ष्मणः प्रियराघ्नव ।
पिधायकर्णौ सद्वृत्तः प्रस्थितो येन राघवः ॥ ३.२७९.२९ ॥
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਘਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸਦਾਚਾਰੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੋਹਾਂ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਜਿੱਧਰ ਰਾਘਵ ਸਨ ਉੱਧਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
3.279.30
स रामस्य पदंगृह्य प्रससार धनुर्धरः ।
अवीक्षमाणो विम्बोष्ठीं प्रययौ लक्ष्मणस्तदा ॥ ३.२७९.३० ॥
ਉਹ ਧਨੁੱਖਧਾਰੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਗਿਆ; ਬਿੰਬਫਲ ਵਰਗੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਵੱਲ ਨਾ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
3.279.31
एतस्मिन्नन्तरे रक्षो रावणः प्रत्यदृश्यत ।
अभव्यो भव्यरूपेण भस्मच्छन्न इवानलः ॥ ३.२७९.३१ ॥
ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਵਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਸੀ ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ।
3.279.32
यतिवेपप्रतिच्छन्नो जिहीर्षुस्तामनिन्दिताम् ।
उपागच्छत्स वैदेहीं रावणः पापनिश्चयः ॥ ३.२७९.३२ ॥
ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਹਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਵੈਦੇਹੀ ਕੋਲ ਆਇਆ।
3.279.33
सा तमालक्ष्यसंप्राप्तं धर्मज्ञा जनकात्मजा ।
निमन्त्रयामास तदा फलमूलाशनादिभिः ॥ ३.२७९.३३ ॥
ਉਸਨੂੰ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਉਦੋਂ ਫਲਾਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
3.279.34
अवमत्यततः सर्वं स्वं रूपं प्रत्यपद्यत ।
सान्त्वयामास वैदेहीं कामी राक्षसपुङ्गवः ॥ ३.२७९.३४ ॥
ਫਿਰ ਸਾਰਾ ਭੇਸ ਤਿਆਗ ਕੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਕਾਮੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
3.279.35
सीते राक्षसराजोऽहंरावणो नाम विश्रुतः ।
मम लङ्कापुरी नाम्ना रम्या पारे महोदधेः ॥ ३.२७९.३५ ॥
ਹੇ ਸੀਤਾ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ। ਮਹਾਸਾਗਰ ਦੇ ਪਾਰ ਮੇਰੀ ਲੰਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਰਮਣੀਕ ਨਗਰੀ ਹੈ।
3.279.36
तत्र त्वं नरनारीषु शोभिष्यसि मया सह ।
भार्या मे भव सुश्रोणि तापसं त्यज राघवम् ॥ ३.२७९.३६ ॥
ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਰ-ਨਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਭੇਂਗੀ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ; ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
3.279.37
एवमादीनि वाक्यानि श्रुत्वा तस्याथ जानकी ।
पिधाय कर्णौ सुश्रोणी मैवमित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.२७९.३७ ॥
ਉਸ ਦੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਨਕੀ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਢਕ ਕੇ ਬੋਲੀ, "ਐਸਾ ਨਾ ਕਹੋ।"
3.279.38
प्रपतेद्द्यौः सनक्षत्रा पृथिवी शकलीभवेत् ।
शुष्येत्तोयनिधौ तोयं चन्द्रः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२७९.३८ ॥
ਤਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਅਸਮਾਨ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਧਰਤੀ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਆਪਣੀ ਠੰਢਕ ਛੱਡ ਦੇਵੇ—
3.279.39
उष्णांशुत्वमथो जह्यादादित्यो वह्निरुष्णताम् ।
त्यक्त्वाशैत्यं भजेन्नाहं त्यजेयंरघुनन्दनम् ॥ ३.२७९.३९ ॥
ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਗਰਮੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਤਪਸ਼ ਤਿਆਗ ਕੇ ਠੰਢਕ ਅਪਣਾ ਲਵੇ—ਪਰ ਮੈਂ ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਾਂਗੀ।
3.279.40
कथं हि भिन्नकरटं पद्मिनं वनगोचरम् ।
उपस्थाय महानागं करेणुः सूकरं स्पृशेत् ॥ ३.२७९.४० ॥
ਮਦ ਚੋਂਦੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਮਹਾਗਜ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹਥਣੀ ਸੂਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹੇਗੀ?
3.279.41
कथं हि पीत्वा माध्वीकं पीत्वा च मधुमाधवीम् ।
लोभं सौवीरके कुर्यान्नारी काचिदिति स्मरेः ॥ ३.२७९.४१ ॥
ਮਾਧਵੀਕ ਪੀ ਕੇ ਅਤੇ ਮਧੁ-ਮਾਧਵੀ ਪੀ ਕੇ ਕਿਹੜੀ ਇਸਤਰੀ ਸੌਵੀਰਕ ਲਈ ਲਾਲਚ ਕਰੇਗੀ? ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖ।
3.279.42
इति सा तं समाभाष्य प्रविवेशाश्रमं ततः ।
क्रोधात्प्रस्फुरमाणौष्ठी विधुन्वाना करौ मुहुः ॥ ३.२७९.४२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ; ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਸੀ।
3.279.43
तामधिद्रुत्य सुश्रोणीं रावणः प्रत्यषेधयत् ॥ ३.२७९.४३ ॥
ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਉੱਤੇ ਝਪਟ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
3.279.44
भर्त्सयित्वातु रूक्षेण स्वरेण गतचेतनाम् ।
मूर्धजेषु निजग्राह ऊर्ध्वमाचक्रमे ततः ॥ ३.२७९.४४ ॥
ਕਠੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਝਿੜਕ ਕੇ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਈ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ।
3.279.45
तां ददर्श ततो गृध्रो जटायुर्गिरिगोचरः ।
रुदतीं रामरामेति हियमाणां तपस्विनीम् ॥ ३.२७९.४५ ॥
ਤਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੇ ਗਿੱਧ ਜਟਾਯੂ ਨੇ 'ਰਾਮ, ਰਾਮ' ਕਹਿੰਦੀ ਰੋਂਦੀ, ਹਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।