Mahābhārata · Adhyāya 3.281
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.281.1
मार्कण्डेय उवाच ।
ततोऽविदूरे नलिनीं रप्रभूतकमलोत्पलाम्।
सीताहरणदुःखार्तः पम्पां रामः समासदत् ॥ ३.२८१.१ ॥
Mārkaṇḍeya sprach: Da erreichte Rāma, von Schmerz über die Entführung Sītās gequält, nicht weit vom Lotusteich Nalinī entfernt, den Pampā, reich an Lotos und Seerosen.
3.281.2
मारुतेन सुशीतेन सुखेनामृतगन्धिना ।
सेव्यमानो वने तस्मिञ्जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.२८१.२ ॥
In jenem Wald, umweht von einem sehr kühlen, angenehmen, nektarduftenden Wind, ging Rāma in Gedanken zu seiner Geliebten.
3.281.3
विललाप सराजेन्द्रस्तत्रकान्तानुस्मरन् ।
कामबाणाभिसंतप्तं सौमित्रिस्तमथाब्रवीत् ॥ ३.२८१.३ ॥
Dort klagte der Königsfürst Rāma, sich seiner Geliebten erinnernd; von den Pfeilen der Begierde gequält, sprach Saumitri (Lakṣmaṇa) da zu ihm.
3.281.4
न त्वामेवंविधो भावः स्प्रष्टुमर्हति मानद ।
आत्मवन्तमिव व्याधिः पुरुषंवृद्धसेविनम् ॥ ३.२८१.४ ॥
O Ehrenspender, eine solche Gemütsregung dürfte dich nicht berühren, so wenig wie Krankheit den selbstbeherrschten Mann berührt, der den Alten dient.
3.281.5
प्रवृत्तिरुपलब्धा ते वैदेह्या रावणस्य च ।
तां त्वं पुरुषकारेण बुद्ध्या चैवोपपादय ॥ ३.२८१.५ ॥
Du hast Nachricht von Vaidehī (Sītā) und Rāvaṇa erhalten; vollende dies durch mannhafte Anstrengung und durch Verstand.
3.281.6
अभिगच्छाव सुग्रीवं शैलस्थं हरिपुङ्गवम् ।
मयि शिष्ये च भृत्ये च सहाये च समाश्वस ॥ ३.२८१.६ ॥
Lass uns zu Sugrīva gehen, dem besten der Affen, der auf dem Berg wohnt; finde Trost in mir, deinem Schüler, Diener und Verbündeten.
3.281.7
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्लक्ष्मणेन स राघवः ।
उक्तः प्रकृतिमापेदे कार्ये चानन्तरोऽभवत् ॥ ३.२८१.७ ॥
So von Lakṣmaṇa mit vielerlei Worten angesprochen, gewann der Raghu-Nachkomme seine Fassung zurück und wandte sich sogleich der Aufgabe zu.
3.281.8
निषेव्य वारि पम्पायास्तर्पयित्वा पितृनपि ।
प्रतस्थतुरभौ वीरौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.२८१.८ ॥
Nachdem sie vom Wasser des Pampā-Sees getrunken und auch den Ahnen Spenden dargebracht hatten, brachen die beiden heldenhaften Brüder Rāma und Lakṣmaṇa auf.
3.281.9
तावृश्यमूकमभ्येत्य बहुमूलफलद्रुमम् ।
गिर्यग्रे वानरान्पञ्वीरौ ददृशतुस्तदा ॥ ३.२८१.९ ॥
Die beiden erreichten den Berg Ṛśyamūka, reich an Bäumen mit vielen Wurzeln und Früchten, und da erblickten die Helden auf dem Gipfel fünf Affen.
3.281.10
सुग्रीवः प्रेषयामास सचिवं वानरं तयोः ।
बुद्धिमन्तं हनूमन्तं हिमवन्तमिव स्थितम् ॥ ३.२८१.१० ॥
Sugrīva schickte zu den beiden einen Affenminister, den klugen Hanumān, der dastand wie der Himālaya.
3.281.11
तेन संभाष्य पूर्वं तौ सुग्रीवमभिजग्मतुः ।
रसख्यं वानरराजेन चक्रे रामस्तदा नृप ॥ ३.२८१.११ ॥
Nachdem sie zuerst mit ihm gesprochen hatten, gingen die beiden zu Sugrīva; und da, o König, schloss Rāma Freundschaft mit dem Affenkönig.
3.281.12
ततः सीतां हृतां श्रुत्वा सुग्रीवो वालिना कृतम् ।
दुःखमाख्यातवान्सर्वं रामायामिततेजसे ॥ ३.२८१.१२ ॥
Da erzählte Sugrīva, der vernommen hatte, dass Sītā geraubt worden war und was Vālin getan hatte, dem Rāma von unermesslichem Glanz seinen ganzen Kummer.
3.281.13
तद्वासो दर्शयामास तस् कार्ये निवेदिते ।
वानराणां तु यत्सीता ह्रियमाणा व्यपासृजत् ॥ ३.२८१.१३ ॥
Als die Angelegenheit berichtet wurde, zeigte er das Gewand, das Sītā, während man sie fortschleppte, unter den Vānaras fallen ließ.
3.281.14
तत्प्रत्ययकरं लब्ध्वा सुग्रीवं प्लवगाधिपम् ।
पृथिव्यां वानरैश्वर्ये स्वयंरामोऽभ्यषेचयत् ॥ ३.२८१.१४ ॥
Nachdem er jenen vertrauenstiefenden Beweis erhalten hatte, salbte Rāma selbst Sugrīva, den Herrn der Affen, zur Herrschaft über die Vānaras auf Erden.
3.281.15
प्रतिजज्ञे चकाकुत्स्थः समरे वालिनो वधम् ।
सुग्रीवश्चापि वैदेह्याः पुनरानयनं नृप ॥ ३.२८१.१५ ॥
Rāma, der Kākutstha, gelobte, Vālin im Kampf zu töten; und auch Sugrīva, o König, gelobte, Vaidehī zurückzubringen.
3.281.16
इत्येवं समयं कृत्वाविश्वास्य च परस्परम् ।
अभ्येत्य सर्वकिष्किन्धां तस्थुर्युद्धाभिकाङ्क्षिणः ॥ ३.२८१.१६ ॥
Nachdem sie so die Vereinbarung getroffen und gegenseitiges Vertrauen geschaffen hatten, zogen sie alle nach Kiṣkindhā und standen dort, kampfbegierig.
3.281.17
सुग्रीवः प्राप्यकिष्किन्धां ननादौघनिभस्वनः ।
नसाय् तन्ममृषे वाली तारा तं प्रत्यषेधयत् ॥ ३.२८१.१७ ॥
Sugrīva erreichte Kiṣkindhā und brüllte mit einem Laut wie eine Flut. Vālin ertrug es nicht, und Tārā hielt ihn zurück.
3.281.18
यथानदतिसुग्रीवो बलवानेष वानरः ।
मन्ये चाश्रयवान्प्राप्तो न त्वं निष्क्रान्तुमर्हसि ॥ ३.२८१.१८ ॥
Wie dieser Affe Sugrīva brüllt, ist er stark; ich glaube, er hat einen Beschützer gefunden. Du solltest nicht hinausgehen.
3.281.19
हेममाली ततो वाली तारां ताराधिपाननाम् ।
प्रोवाच वचनं वाग्मी तां वानरपतिः पतिः ॥ ३.२८१.१९ ॥
Da sprach Vālin, mit goldener Girlande, beredter Herr der Affen und ihr Gemahl, diese Worte zu Tārā, deren Antlitz dem des Herrn der Sterne glich.
3.281.20
सर्वभूतरुतज्ञा शृणु सर्वं कपीश्वर ।
केन चाश्रयवान्प्राप्तो ममैप भ्रातृगन्धिकः ॥ ३.२८१.२० ॥
Kennerin der Sprache aller Wesen, Herrin der Affen, höre alles: Durch wessen Schutz ist dieser, der nach meinem Bruder riecht, zu mir gekommen?
3.281.21
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु तारा ताराधिपप्रभा ।
पतिमित्यब्रवीत्प्राज्ञा शृणु सर्वं कपीश्वर ॥ ३.२८१.२१ ॥
Nach einem Augenblick des Nachdenkens sprach Tārā, weise und strahlend wie der Mond, zu ihrem Gemahl: Höre alles, Herr der Affen.
3.281.22
हृतदारो महासत्वोरामो दशरथात्मजः ।
रतुल्यारिमित्रतां प्राप्तः सुग्रीवेण धनुर्धरः ॥ ३.२८१.२२ ॥
Rāma, Sohn des Daśaratha, von großer Kraft, Bogenschütze, dessen Gattin geraubt wurde, hat Sugrīvas Freundschaft gewonnen.
3.281.23
भ्राता चास्य महाबाहुः सौमित्रिरपराजितः ।
लक्ष्मणो नाम मेधावी स्थितः कार्यार्थसिद्धये ॥ ३.२८१.२३ ॥
Sein Bruder, der mächtigarmige, unbesiegte Saumitri namens Lakṣmaṇa, der Kluge, steht bereit, die Aufgabe zu vollenden.
3.281.24
मैन्दश्च द्विविदश्चापि हनूमांश्चानिलात्मजः ।
जाम्बवानृक्षराजश्च सुग्रीवसचिवाः स्थिताः ॥ ३.२८१.२४ ॥
Maindа und Dvivida, Hanumān, der Sohn des Windes, und Jāmbavān, König der Bären: Sugrīvas Ratgeber stehen dort.
3.281.25
सर्व एते महात्मानो बुद्धिमन्तो महाबलाः ।
अलं तव विनाशाय रामवीर्यव्यपाश्रयाः ॥ ३.२८१.२५ ॥
Alle diese großherzigen, weisen und mächtigen Wesen, die sich auf Rāmas Tapferkeit stützen, genügen für deinen Untergang.
3.281.26
तस्यास्तदाक्षिप्य वचो हितमुक्तं कपीश्वरः ।
पर्यशङ्कत तामीर्षुः सुग्रीवगतमानसाम् ॥ ३.२८१.२६ ॥
Da verwarf der Herr der Affen ihre heilsamen Worte, erfüllt von Eifersucht, und verdächtigte sie, deren Sinn auf Sugrīva gerichtet war.
3.281.27
तारां परुषमुक्त्वा तु निर्जगाम गुहामुखात् ।
स्थितं माल्यवतोऽभ्याशे सुग्रीवं सोभ्यभाषत ॥ ३.२८१.२७ ॥
Nachdem er Tārā hart angeredet hatte, trat er aus dem Höhleneingang und sprach zu Sugrīva, der nahe dem Mālyavat stand.
3.281.28
असकृत्त्वं मया क्लीव निर्जितो जीवितप्रियः ।
मुक्तो गच्छसि दुर्बुद्धे कथंकारं रणे पुनः ॥ ३.२८१.२८ ॥
Feigling! Ich habe dich immer wieder besiegt, und du, am Leben hängend, ziehst frei davon. O Übelgesinnter, wie kommst du wieder zum Kampf?
3.281.29
इत्युक्तः प्राहसुग्रीवो भ्रातरं हेतुमद्वचः ।
प्राप्तकालममित्रघ्नं रामं सम्बोधयन्निव ॥ ३.२८१.२९ ॥
So angesprochen, sprach Sugrīva vernünftige Worte zu seinem Bruder, gleichsam als weckte er Rāma, den Vernichter der Feinde, zur rechten Zeit.
3.281.30
हृतराज्यस्य मे राजन्हृतदारस्य च त्वया ।
किं मे जीवितसामर्थ्यमिति विद्धि समागतम् ॥ ३.२८१.३० ॥
O König! Du hast mir Reich und Gattin geraubt; wisse also, welche Kraft zum Leben mir noch bleibt.
3.281.31
एवमुक्त्वाबहुविधं ततस्तौ सन्निपेततुः ।
समरे वालिसुग्रीवौ सालतालशिलायुधौ ॥ ३.२८१.३१ ॥
Nachdem sie so auf vielerlei Weise gesprochen hatten, traten die beiden im Kampf gegeneinander an: Vālin und Sugrīva, deren Waffen Sāla- und Tāla-Bäume und Felsen waren.
3.281.32
उभौ जघ्नतुरन्योन्यमुभौ भूमौ निपेततुः ।
उभौ ववल्गतुश्चित्रं मुष्टिभिश्च निजघ्नतुः ॥ ३.२८१.३२ ॥
Jeder schlug den anderen; beide fielen zu Boden. Beide sprangen wunderbar empor und schlugen einander mit den Fäusten.
3.281.33
उभौ रुधिरसंसिक्तौ नखदन्तपरिक्षतौ ।
शुशुभाते तदा वीरौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ३.२८१.३३ ॥
Blutüberströmt, von Nägeln und Zähnen verwundet, leuchteten die beiden Helden damals wie zwei blühende Kiṃśuka-Bäume.
3.281.34
न विशेषस्तयोर्युद्धे यदा कश्चन दृश्यते ।
सुग्रीवस् तदा मालां हनुमान्कण्ठ आसजत् ॥ ३.२८१.३४ ॥
Als im Kampf kein Unterschied zwischen beiden zu erkennen war, legte Hanumān Sugrīva einen Kranz um den Hals.
3.281.35
स मालया तदा वीरः शुशुभे कण्ठसक्तया ।
श्रीमानिव महाशैलो मलयो मेघमालया ॥ ३.२८१.३५ ॥
Mit der Girlande um den Hals strahlte der Held da wie der prächtige große Berg Malaya, umkränzt von einer Wolkenkette.
3.281.36
कृतचिह्नं तु सुग्रीवं रामो दृष्ट्वा महाधनुः ।
विचकर्ष धनुःश्रेष्ठं वालिमुद्दिश्य लक्षयन् ॥ ३.२८१.३६ ॥
Als er Sugrīva gekennzeichnet sah, spannte Rāma, der große Bogenschütze, den besten Bogen, zielte auf Vālin und nahm Anschlag.
3.281.37
विष्फारस्तस् धनुषो यन्त्रस्येव तदा बभौ ।
वितत्रास तदा वाली शरेणाभिहतो हृदि ॥ ३.२८१.३७ ॥
Das Schnellen jenes Bogens erklang da wie eine Maschine; und Vālin, von dem Pfeil ins Herz getroffen, geriet in Schrecken.
3.281.38
स भिन्नहृदयो वाली वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
ददर्शावस्थितं रामं ततः सौमित्रिणा सह ॥ ३.२८१.३८ ॥
Vālin, das Herz durchbohrt, Blut aus dem Mund speiend, sah da Rāma dastehen zusammen mit Saumitri.
3.281.39
गर्हयित्वास काकुत्स्थं पपात भुवि मूर्च्छितः ।
तारा ददर्श तं भूमौ तारापतिमिव च्युतम् ॥ ३.२८१.३९ ॥
Nachdem er Rāma, den Nachkommen des Kakutstha, getadelt hatte, fiel er ohnmächtig zu Boden; Tārā sah ihn auf der Erde liegen wie den gefallenen Mond.
3.281.40
हते वालिनि सुग्रीवः किष्किन्धां प्रत्यपद्यत ।
तां तारापतिमुखीं तारां निपतितेश्वराम् ॥ ३.२८१.४० ॥
Als Vālin erschlagen war, kehrte Sugrīva nach Kiṣkindhā zurück; er nahm Tārā mit dem mondgleichen Antlitz, deren Herr gefallen war.
3.281.41
रामस्तु चतुरो मासान्पृष्ठे माल्यवतः शुभे ।
निवासमकरोद्धीमान्सुग्रीवेणाभ्युपस्थितः ॥ ३.२८१.४१ ॥
Der weise Rāma aber, von Sugrīva aufgewartet, nahm vier Monate lang Wohnung am glückverheißenden Hang des Berges Mālyavat.
3.281.42
रावणोऽपिपुरीं गत्वालङ्कां कामबलात्कृतः ।
सीतां निवेशयामास भवने नन्दनोपमे ॥ ३.२८१.४२ ॥
Auch Rāvaṇa ging in die Stadt Laṅkā und, vom Verlangen getrieben, ließ Sītā in einem Haus wie dem Nandana-Garten wohnen.
3.281.43
अशोकवनिकाभ्यासे तापसास्रमसन्निभे ।
भर्तृस्मरणतन्वङ्गी तापसीवेषधारिणी ॥ ३.२८१.४३ ॥
In der Nähe des Aśoka-Haines, an einem Ort wie eine Einsiedelei der Asketen, trug Sītā, zartgliedrig und ihres Gatten gedenkend, das Gewand einer Asketin.
3.281.44
उपवासतपःशीला ततः सा पृथुलेक्षणा ।
उवास दुःखवसतिं फलमूलकृताशना ॥ ३.२८१.४४ ॥
Dem Fasten und der Askese ergeben, wohnte die breitäugige Sītā damals in einer Stätte des Leids und ernährte sich von Früchten und Wurzeln.
3.281.45
दिदेश राक्षसीस्तत्ररक्षणे राक्षसाधिपः ।
प्रासासिशूलपरशुमुद्गरालातधारिणीः ॥ ३.२८१.४५ ॥
Dort befahl der Herr der Rākṣasa den Rākṣasī, sie zu bewachen, mit Speeren, Schwertern, Dreizacken, Äxten, Keulen und lodernden Fackeln bewaffnet.
3.281.46
द्व्यक्षीं त्र्यक्षीं ललाटक्षीं दीर्घजिह्वामजिह्विकाम् ।
त्रिस्तनीमेकपादां च त्रिजटामेकलोचनाम् ॥ ३.२८१.४६ ॥
Zweiäugige, dreiäugige, eine mit einem Auge auf der Stirn, langzüngige, zungenlose, dreibrüstige, einfüßige, dreizöpfige und einäugige.
3.281.47
एताश्चान्याश्च दीप्ताक्ष्यः करभोत्कटमूर्धजाः ।
परिवार्यासते सीतां दिवारात्रमतन्द्रिताः ॥ ३.२८१.४७ ॥
Diese und andere, mit glühenden Augen und hoch aufragendem Haar wie der Höcker eines Kamels, saßen Tag und Nacht unermüdet um Sītā herum.
3.281.48
तास्तु तामायतापाङ्गीं पिशाच्यो दारुणस्वराः ।
तर्जयन्ति सदा रौद्राः परुषव्यञ्जनस्वराः ॥ ३.२८१.४८ ॥
Diese furchtbaren Piśācī mit schrecklicher Stimme bedrohten die langäugige Sītā stets, mit harten, rauen Worten.
3.281.49
खादाम पाटयामैनां तिलशः प्रविभज्यताम् ।
येयं भर्तारमस्माकमवमत्येह जीवति ॥ ३.२८१.४९ ॥
Lasst uns sie essen, zerreißen und in sesamkorngroße Stücke aufteilen – sie, die hier lebt, nachdem sie unseren Herrn verachtet hat.
3.281.50
इत्येवं परिभर्त्सन्तीस्त्रासयानाः पुनः पुनः ।
भर्तृशोकसमाविष्टा निःश्वस्येदमुवाच ताः ॥ ३.२८१.५० ॥
Während sie sie immer wieder bedrohten und erschreckten, seufzte sie, von Trauer um ihren Gemahl überwältigt, tief auf und sprach zu ihnen diese Worte.
3.281.51
आर्याः खादत मां शीघ्रं न मे लोभोस्ति जीविते ।
विना तं पुण्डरीकाक्षं नीलकुञ्चितमूर्धजम् ॥ ३.२८१.५१ ॥
Edle Damen, esst mich schnell; ich habe keine Lust zu leben ohne ihn, den Lotusäugigen mit dunklen, gelockten Haaren.
3.281.52
अद्यैवाहं निराहारा जीवितप्रियवर्जिता ।
शोषयिष्यामि गात्राणि बल्ली तलगता यथा ॥ ३.२८१.५२ ॥
Noch heute werde ich, fastend und dessen beraubt, was mir im Leben lieb ist, meine Glieder austrocknen lassen wie eine am Boden liegende Ranke.
3.281.53
न त्वन्यमभिगच्छेयं पुमांसं राघवादृते ।
इति जानीत सत्यं मेक्रियतां यदनन्तरम् ॥ ३.२८१.५३ ॥
Ich werde keinem anderen Mann nahen als Rāghava. Wisset, dies ist meine Wahrheit; nun tut, was danach zu tun ist.
3.281.54
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा राक्षस्यस्ताः खरस्वनाः ।
आख्यातुं राक्षसेन्द्राय जन्मुस्तत्सर्वमादितः ॥ ३.२८१.५४ ॥
Als jene rakshasīs mit den rauen Stimmen ihre Worte gehört hatten, gingen sie hin, um dem Herrn der Rakshasas alles von Anfang an zu berichten.
3.281.55
गतासु तासु सर्वासु त्रिजटा नाम राक्षसी ।
सान्त्वयामास वैदेहीं धर्मज्ञा प्रियवादिनी ॥ ३.२८१.५५ ॥
Als sie alle fortgegangen waren, tröstete die Rākṣasī namens Trijaṭā, die das Dharma kannte und liebliche Worte sprach, Vaidehī.
3.281.56
सीते वक्ष्यामि ते किंचिद्विश्वासं करु मे सखि ।
भयं त्वं त्यज वामोरु शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.२८१.५६ ॥
Sītā, ich werde dir etwas sagen; Freundin, vertraue mir. Du Schönschenklige, lege die Furcht ab und höre diese meine Worte.
3.281.57
अविन्ध्यो नाम मेधावी वृद्धो राक्षसपुङ्गवः ।
स रामस्य हितान्वेषी त्वदर्थे मामचूचुदत् ॥ ३.२८१.५७ ॥
Der weise, alte beste der Rākṣasas namens Avindhya, der Rāmas Wohl sucht, hat mich um deinetwillen angetrieben.
3.281.58
सीता मद्वचनाद्वाच्या समाश्वास्य प्रसाद्य च ।
भर्ता तेकुशली रामोलक्ष्मणानुगतो बली ॥ ३.२८१.५८ ॥
Es soll Sītā auf meine Worte gesagt werden, getröstet und besänftigt: Dein Gemahl, der mächtige Rāma, begleitet von Lakṣmaṇa, ist wohlauf.
3.281.59
सख्यं वानरराजेन शक्रप्रतिमतेजसा ।
कृतवान्राघवः श्रीमांस्त्वदर्थे च समुद्यतः ॥ ३.२८१.५९ ॥
Der glorreiche Rāghava schloss Freundschaft mit dem Affenkönig, dessen Glanz dem Indras gleicht, und er hat sich um deinetwillen entschlossen.
3.281.60
मा च ते भूद्भयं भीरु रावणाल्लोकगर्हितात् ।
नलकूबरशापेन रक्षिता ह्यसि नन्दिनि ॥ ३.२८१.६० ॥
Möge dir keine Furcht vor Rāvaṇa sein, der von der Welt verachtet wird, Furchtsame; o Tochter, du bist durch den Fluch Nalakūbaras beschützt.
3.281.61
शप्तो ह्येष पुरा पापो वधूं रम्भां परामृशन् ।
न शक्रोत्यवशां नारीमुपैतुमजितेन्द्रियः ॥ ३.२८१.६१ ॥
Dieser Sünder wurde einst verflucht, als er versuchte, die Schwiegertochter Rambhā zu ergreifen. Da er seine Sinne nicht beherrscht, vermag er sich einer unwilligen Frau nicht zu nähern.
3.281.62
क्षिप्रमेष्यति ते भर्ता सुग्रीवेणाभिरक्षितः ।
सौमित्रिसहितो धीमांस्त्वां चेतो मोक्षयिष्यति ॥ ३.२८१.६२ ॥
Dein Gemahl, von Sugrīva beschützt, wird bald kommen und zusammen mit dem weisen Saumitri (Lakṣmaṇa) dein Herz befreien.
3.281.63
स्वप्ना हि सुमहाघोरा दृष्टा मेऽनिष्टदर्शनाः ।
विनाशायास्य दुर्बुद्धेः पौलस्त्यस्य कुलस्य च ॥ ३.२८१.६३ ॥
Ich habe sehr schreckliche Träume gesehen, die Unheil verkünden, als Vorzeichen für den Untergang dieses bösen Paulastya (Rāvaṇa) und seines Geschlechts.
3.281.64
दारुणो ह्येष दुष्टात्मा क्षुद्रकर्मा निशाचरः ।
स्वभावाच्छीलदोषेण सर्वेषां भयवर्धनः ॥ ३.२८१.६४ ॥
Dieser Nachtwandler ist grausam, böse im Herzen und niedrig in seinen Taten. Von Natur und durch seine Verfehlung im Wandel vermehrt er die Furcht aller.
3.281.65
स्पर्धते सर्वदेवैर्यः कालोपहतचेतनः ।
मया विनासलिङ्गानि स्वप्ने दृष्टानि तस्य वै ॥ ३.२८१.६५ ॥
Er, der mit allen Göttern wetteifert, dessen Geist von der Zeit geschlagen ist: Im Traum habe ich die Zeichen seines Untergangs gesehen.
3.281.66
तैलाभिषिक्तो विकचो मज्जनप्के दशाननः ।
असकृत्स्वरयुक्ते तु रथे नृत्यन्निव स्थितः ॥ ३.२८१.६६ ॥
Mit Öl gesalbt, das Haar zerzaust, steht der Zehngesichtige am Badeplatz; immer wieder, auf einem mit Eseln bespannten Wagen, steht er da, als tanzte er.
3.281.67
कुम्भकर्णादयश्चेमे नग्नाः पतितमूर्धजाः ।
गच्छन्ति दक्षिणामाशां रक्तमाल्यानुलेपनाः ॥ ३.२८१.६७ ॥
Kumbhakarṇa und die anderen, alle nackt, mit losem Haar, in roten Girlanden und roten Salben, ziehen nach Süden.
3.281.68
श्वेतातपत्रः सोष्णीषः शुक्लमाल्यानुलेपनः ।
श्वेतपर्वतमारूढ एक एव विभीषणः ॥ ३.२८१.६८ ॥
Vibhīṣaṇa, mit weißem Sonnenschirm und Turban, in weißen Girlanden und weißen Salben, steht allein auf dem weißen Berg.
3.281.69
सचिवाश्चास्य चत्वारः शुक्लमाल्यानुलेपनाः ।
श्वेतपर्वतमारूढा मोक्ष्यन्तेऽस्मान्महाभयात् ॥ ३.२८१.६९ ॥
Auch seine vier Minister, in weißen Girlanden und weißen Salben, haben den weißen Berg bestiegen; sie werden von dieser großen Gefahr befreit werden.
3.281.70
रामस्यास्त्रेण पृथिवी परिक्षिप्ता ससागरा ।
यशसा पृथिवीं कृत्स्नां पूरयिष्यति ते पतिः ॥ ३.२८१.७० ॥
Durch Rāmas Waffe ist die Erde mit ihren Meeren umschlossen; dein Gemahl wird die ganze Erde mit seinem Ruhm erfüllen.
3.281.71
हस्तिसक्थिसमारूढो भुञ्जानो मधुपायसम् ।
लक्ष्मणश्च मया दृष्टो दिधक्षुः सर्वतो दिशम् ॥ ३.२८१.७१ ॥
Auch Lakṣmaṇa habe ich gesehen, auf einem Elefanten reitend, Honig und Milchreis essend, begierig, alle Himmelsrichtungen zu verbrennen.
3.281.72
रुदती रुधिरार्द्राङ्गी व्याघ्रेण परिरक्षिता ।
असकृत्त्वं मया दृष्टा गच्छन्ती दिशमुत्तराम् ॥ ३.२८१.७२ ॥
Weinend, den Körper blutdurchtränkt, von einem Tiger beschützt, habe ich dich immer wieder nach Norden gehen sehen.
3.281.73
हर्षमेष्यसि वैदेहि क्षिप्रं भर्त्रा समन्विता ।
राघवेण सहभ्रात्रा सीते त्वमचिरादिव ॥ ३.२८१.७३ ॥
O Vaidehī, bald wirst du Freude erlangen, vereint mit deinem Gemahl. O Sītā, bald wirst du mit Rāghava und seinem Bruder wieder vereint sein, als wäre es schon jetzt.
3.281.74
इत्येतन्मृगशावाक्षी तच्छ्रुत्वा त्रिजटावचः ।
बभूवाशावती बाला पुनर्भर्तृसमागमे ॥ ३.२८१.७४ ॥
Als die junge Frau mit den Augen eines Rehkitzes diese Worte Trijaṭās hörte, wurde sie voller Hoffnung auf ein erneutes Wiedersehen mit ihrem Gemahl.
3.281.75
तावदभ्यागता रौद्र्यः पिशाच्यस्ताःसुदारुणाः ।
ददृशुस्तां त्रिजटया सहासीनां यथापुरम् ॥ ३.२८१.७५ ॥
Da sahen die wilden, sehr schrecklichen Dämoninnen, die herangekommen waren, sie mit Trijaṭā zusammensitzen, wie zuvor.