மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.281
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.281.1
मार्कण्डेय उवाच ।
ततोऽविदूरे नलिनीं रप्रभूतकमलोत्पलाम्।
सीताहरणदुःखार्तः पम्पां रामः समासदत् ॥ ३.२८१.१ ॥
மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: அப்போது சீதையின் கடத்தலால் துயருற்ற ராமன் தாமரையும் நீலோத்பலமும் நிறைந்த நளினியை அடுத்து, சற்று தொலைவில் இருந்த பம்பையை அடைந்தான்.
3.281.2
मारुतेन सुशीतेन सुखेनामृतगन्धिना ।
सेव्यमानो वने तस्मिञ्जगाम मनसा प्रियाम् ॥ ३.२८१.२ ॥
அங்குள்ள காட்டில் மிகக் குளிர்ந்த, இனிய, அமுதம் போன்ற மணமுள்ள காற்றால் வருடப்பட்டவனாய், ராமன் மனதால் தன் அன்பு மனைவியிடம் சென்றான்.
3.281.3
विललाप सराजेन्द्रस्तत्रकान्तानुस्मरन् ।
कामबाणाभिसंतप्तं सौमित्रिस्तमथाब्रवीत् ॥ ३.२८१.३ ॥
அங்கே அரசர்களின் அரசன் ராமன் தன் அன்பு மனைவியை நினைத்துப் புலம்பினான். காமபாணங்களால் வாட்டப்பட்ட அவனிடம் சௌமித்ரி பின்னர் கூறினான்.
3.281.4
न त्वामेवंविधो भावः स्प्रष्टुमर्हति मानद ।
आत्मवन्तमिव व्याधिः पुरुषंवृद्धसेविनम् ॥ ३.२८१.४ ॥
மரியாதை அளிப்பவனே, உன்னைப் போன்றவனை இத்தகைய மனநிலை தீண்டக்கூடாது; பெரியோரை வணங்கித் தன்னடக்கம் உடைய மனிதனை நோய் தீண்டாததுபோல்.
3.281.5
प्रवृत्तिरुपलब्धा ते वैदेह्या रावणस्य च ।
तां त्वं पुरुषकारेण बुद्ध्या चैवोपपादय ॥ ३.२८१.५ ॥
வைதேஹி (சீதை) மற்றும் ராவணனைப் பற்றிய செய்தி உனக்குக் கிடைத்துவிட்டது; அதை மனித முயற்சியாலும் அறிவாலுமே நிறைவேற்று.
3.281.6
अभिगच्छाव सुग्रीवं शैलस्थं हरिपुङ्गवम् ।
मयि शिष्ये च भृत्ये च सहाये च समाश्वस ॥ ३.२८१.६ ॥
மலையில் தங்கியிருக்கும் குரங்குத் தலைவன் சுக்ரீவனிடம் செல்வோம். என்னையும், சீடனையும், பணியாளனையும், துணையையும் நம்பி ஆறுதல் கொள்.
3.281.7
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्लक्ष्मणेन स राघवः ।
उक्तः प्रकृतिमापेदे कार्ये चानन्तरोऽभवत् ॥ ३.२८१.७ ॥
லக்ஷ்மணன் பலவிதமான சொற்களால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அந்த ராகவன் தன் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி, செயலில் ஈடுபட்டான்.
3.281.8
निषेव्य वारि पम्पायास्तर्पयित्वा पितृनपि ।
प्रतस्थतुरभौ वीरौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.२८१.८ ॥
பம்பை ஏரியின் நீரை அருந்தி, முன்னோர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்து, அந்த இரு வீர சகோதரர்களான ராமனும் லக்ஷ்மணனும் புறப்பட்டனர்.
3.281.9
तावृश्यमूकमभ्येत्य बहुमूलफलद्रुमम् ।
गिर्यग्रे वानरान्पञ्वीरौ ददृशतुस्तदा ॥ ३.२८१.९ ॥
அவ்விருவரும் பல வேர்களும் பழங்களும் கொண்ட மரங்கள் நிறைந்த ருஷ்யமூக மலையை அடைந்தனர்; அப்போது அந்த வீரர்கள் மலையுச்சியில் ஐந்து வானரர்களைக் கண்டனர்.
3.281.10
सुग्रीवः प्रेषयामास सचिवं वानरं तयोः ।
बुद्धिमन्तं हनूमन्तं हिमवन्तमिव स्थितम् ॥ ३.२८१.१० ॥
சுக்ரீவன் அவ்விருவரிடமும் ஒரு வானர அமைச்சனை அனுப்பினான்; அவன் அறிவுடைய அனுமான், இமயம் போல உறுதியாக நின்றவன்.
3.281.11
तेन संभाष्य पूर्वं तौ सुग्रीवमभिजग्मतुः ।
रसख्यं वानरराजेन चक्रे रामस्तदा नृप ॥ ३.२८१.११ ॥
முதலில் அவனுடன் உரையாடிய பின், அவ்விருவரும் சுக்ரீவனிடம் சென்றனர்; அரசே, அப்போது ராமன் வானர அரசனுடன் நட்பு கொண்டான்.
3.281.12
ततः सीतां हृतां श्रुत्वा सुग्रीवो वालिना कृतम् ।
दुःखमाख्यातवान्सर्वं रामायामिततेजसे ॥ ३.२८१.१२ ॥
அப்போது சீதை கவர்ந்து செல்லப்பட்டதையும், வாலியால் செய்யப்பட்ட அநீதியையும் கேட்ட சுக்ரீவன், அளவற்ற ஒளி கொண்ட ராமனிடம் தனக்கு நேர்ந்த துன்பம் அனைத்தையும் சொன்னான்.
3.281.13
तद्वासो दर्शयामास तस् कार्ये निवेदिते ।
वानराणां तु यत्सीता ह्रियमाणा व्यपासृजत् ॥ ३.२८१.१३ ॥
காரியம் அறிவிக்கப்பட்டபோது அவன் அந்த ஆடையைக் காட்டினான்; கவர்ந்து செல்லப்பட்டபோது சீதை வானரர்களிடையே அதை வீசியிருந்தாள்.
3.281.14
तत्प्रत्ययकरं लब्ध्वा सुग्रीवं प्लवगाधिपम् ।
पृथिव्यां वानरैश्वर्ये स्वयंरामोऽभ्यषेचयत् ॥ ३.२८१.१४ ॥
அந்த உறுதியளிக்கும் சான்றைப் பெற்ற பின், ராமனே பூமியில் வானரர்களின் ஆட்சிக்காக வானரத் தலைவன் சுக்ரீவனுக்கு அபிஷேகம் செய்தான்.
3.281.15
प्रतिजज्ञे चकाकुत्स्थः समरे वालिनो वधम् ।
सुग्रीवश्चापि वैदेह्याः पुनरानयनं नृप ॥ ३.२८१.१५ ॥
ககுத்ஸ்தன் ராமன் போரில் வாலியைக் கொல்வதாக உறுதியளித்தான்; ஓ மன்னா, சுக்ரீவனும் வைதேகியை மீண்டும் கொண்டுவருவதாக உறுதியளித்தான்.
3.281.16
इत्येवं समयं कृत्वाविश्वास्य च परस्परम् ।
अभ्येत्य सर्वकिष्किन्धां तस्थुर्युद्धाभिकाङ्क्षिणः ॥ ३.२८१.१६ ॥
இவ்வாறு ஒப்பந்தம் செய்து, ஒருவர் மற்றவர்மீது நம்பிக்கை ஏற்படுத்திக்கொண்டு, அவர்கள் அனைவரும் கிஷ்கிந்தையை அணுகி போரை விரும்பி நின்றனர்.
3.281.17
सुग्रीवः प्राप्यकिष्किन्धां ननादौघनिभस्वनः ।
नसाय् तन्ममृषे वाली तारा तं प्रत्यषेधयत् ॥ ३.२८१.१७ ॥
கிஷ்கிந்தையை அடைந்த சுக்ரீவன் வெள்ளப் பெருக்கின் ஒலியைப் போல முழங்கினான்; வாலி அதைப் பொறுக்கவில்லை; தாரை அவனைத் தடுத்தாள்.
3.281.18
यथानदतिसुग्रीवो बलवानेष वानरः ।
मन्ये चाश्रयवान्प्राप्तो न त्वं निष्क्रान्तुमर्हसि ॥ ३.२८१.१८ ॥
இந்த வானரன் சுக்ரீவன் கர்ஜிப்பது போல, இவன் பலவான்; இவனுக்கு ஒரு ஆதரவு கிடைத்திருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்; நீ வெளியே செல்லக்கூடாது.
3.281.19
हेममाली ततो वाली तारां ताराधिपाननाम् ।
प्रोवाच वचनं वाग्मी तां वानरपतिः पतिः ॥ ३.२८१.१९ ॥
பின்னர் தங்கமாலை அணிந்த வாலி, சந்திர முகம் கொண்ட தாரையிடம், பேச்சுவல்ல வானரபதியான அவன் தன் கணவனாக இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.281.20
सर्वभूतरुतज्ञा शृणु सर्वं कपीश्वर ।
केन चाश्रयवान्प्राप्तो ममैप भ्रातृगन्धिकः ॥ ३.२८१.२० ॥
எல்லா உயிரினங்களின் மொழியை அறிந்தவளே, வானரத் தலைவியே, எல்லாவற்றையும் கேள்; யாருடைய ஆதரவுடன் என் இந்த சகோதரன் போல் நடிப்பவன் வந்தான்?
3.281.21
चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु तारा ताराधिपप्रभा ।
पतिमित्यब्रवीत्प्राज्ञा शृणु सर्वं कपीश्वर ॥ ३.२८१.२१ ॥
ஒரு கணம் சிந்தித்த பின், சந்திரனின் ஒளி கொண்ட அறிவுள்ள தாரை தன் கணவனிடம் சொன்னாள்: வானரத் தலைவா, எல்லாவற்றையும் கேள்.
3.281.22
हृतदारो महासत्वोरामो दशरथात्मजः ।
रतुल्यारिमित्रतां प्राप्तः सुग्रीवेण धनुर्धरः ॥ ३.२८१.२२ ॥
மனைவியை இழந்த பெருந்துணிவுள்ள தசரதனின் மகன் ராமன் வில்லேந்தியவன்; சுக்ரீவனுடன் நட்பைப் பெற்றிருக்கிறான்.
3.281.23
भ्राता चास्य महाबाहुः सौमित्रिरपराजितः ।
लक्ष्मणो नाम मेधावी स्थितः कार्यार्थसिद्धये ॥ ३.२८१.२३ ॥
அவனுடைய சகோதரன் பெரும்புயமுடையவன், தோற்கடிக்கப்படாத சௌமித்ரி; லக்ஷ்மணன் என்ற அறிவாளி, காரியம் நிறைவேற்ற நிற்கிறான்.
3.281.24
मैन्दश्च द्विविदश्चापि हनूमांश्चानिलात्मजः ।
जाम्बवानृक्षराजश्च सुग्रीवसचिवाः स्थिताः ॥ ३.२८१.२४ ॥
மைந்தனும் த்விவிதனும், வாயுபுத்திரன் ஹனுமானும், கரடிகளின் அரசன் ஜாம்பவானும் — சுக்ரீவனின் அமைச்சர்கள் அங்கே நிற்கின்றனர்.
3.281.25
सर्व एते महात्मानो बुद्धिमन्तो महाबलाः ।
अलं तव विनाशाय रामवीर्यव्यपाश्रयाः ॥ ३.२८१.२५ ॥
இம்மகாத்மாக்கள் அனைவரும் அறிவுடையவர்கள், மிகுந்த பலமுடையவர்கள்; ராமனின் வீரத்தை ஆதரவாகக் கொண்டவர்கள். அவர்களே உனக்கு அழிவாகப் போதுமானவர்கள்.
3.281.26
तस्यास्तदाक्षिप्य वचो हितमुक्तं कपीश्वरः ।
पर्यशङ्कत तामीर्षुः सुग्रीवगतमानसाम् ॥ ३.२८१.२६ ॥
அப்போது குரங்குகளின் தலைவன் அவளது நன்மை தரும் சொற்களை புறக்கணித்து, பொறாமையால் நிரம்பி, சுக்ரீவனின் மீது மனம் வைத்திருந்த அவளை சந்தேகித்தான்.
3.281.27
तारां परुषमुक्त्वा तु निर्जगाम गुहामुखात् ।
स्थितं माल्यवतोऽभ्याशे सुग्रीवं सोभ्यभाषत ॥ ३.२८१.२७ ॥
தாரையிடம் கடுஞ்சொற்கள் கூறிவிட்டு அவன் குகை வாயிலிலிருந்து வெளியேறினான்; மால்யவானின் அருகில் நின்றிருந்த சுக்ரீவனை நோக்கிப் பேசினான்.
3.281.28
असकृत्त्वं मया क्लीव निर्जितो जीवितप्रियः ।
मुक्तो गच्छसि दुर्बुद्धे कथंकारं रणे पुनः ॥ ३.२८१.२८ ॥
கோழையே! நான் உன்னை பலமுறை தோற்கடித்தேன்; உயிர்மீது ஆசை கொண்ட நீ விடுவிக்கப்பட்டு செல்கிறாய். தீய புத்தியுள்ளவனே, மீண்டும் போரில் எப்படி வருகிறாய்?
3.281.29
इत्युक्तः प्राहसुग्रीवो भ्रातरं हेतुमद्वचः ।
प्राप्तकालममित्रघ्नं रामं सम्बोधयन्निव ॥ ३.२८१.२९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், சுக்ரீவன் தன் சகோதரனிடம் காரணமுள்ள சொற்களைக் கூறினான்; பகைவரை அழிக்கும் ராமனை உரிய காலத்தில் எழுப்புவது போல.
3.281.30
हृतराज्यस्य मे राजन्हृतदारस्य च त्वया ।
किं मे जीवितसामर्थ्यमिति विद्धि समागतम् ॥ ३.२८१.३० ॥
அரசே! நீ என் அரசையும் என் மனைவியையும் பறித்துக்கொண்டாய்; இனி என் வாழும் வலிமை என்ன என்பதை அறிந்துகொள்.
3.281.31
एवमुक्त्वाबहुविधं ततस्तौ सन्निपेततुः ।
समरे वालिसुग्रीवौ सालतालशिलायुधौ ॥ ३.२८१.३१ ॥
இவ்வாறு பலவகையாகக் கூறிய பின், அவ்விருவரும் போரில் நேருக்கு நேர் மோதினர்; வாலியும் சுக்ரீவனும், சால மரங்களையும் பனை மரங்களையும் கற்களையும் ஆயுதங்களாகக் கொண்டவர்கள்.
3.281.32
उभौ जघ्नतुरन्योन्यमुभौ भूमौ निपेततुः ।
उभौ ववल्गतुश्चित्रं मुष्टिभिश्च निजघ्नतुः ॥ ३.२८१.३२ ॥
இருவரும் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்; இருவரும் நிலத்தில் விழுந்தனர். இருவரும் அற்புதமாகத் துள்ளி, முஷ்டிகளால் ஒருவரையொருவர் குத்தினர்.
3.281.33
उभौ रुधिरसंसिक्तौ नखदन्तपरिक्षतौ ।
शुशुभाते तदा वीरौ पुष्पिताविव किंशुकौ ॥ ३.२८१.३३ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்தவர்களாய், நகங்களாலும் பற்களாலும் காயப்பட்ட இரு வீரர்களும் அப்போது மலர்ந்த கிம்சுக மரங்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
3.281.34
न विशेषस्तयोर्युद्धे यदा कश्चन दृश्यते ।
सुग्रीवस् तदा मालां हनुमान्कण्ठ आसजत् ॥ ३.२८१.३४ ॥
போரில் இருவருக்குள்ளும் எந்த வேறுபாடும் காணப்படாதபோது, அனுமான் சுக்ரீவனின் கழுத்தில் ஒரு மாலையைச் சூட்டினார்.
3.281.35
स मालया तदा वीरः शुशुभे कण्ठसक्तया ।
श्रीमानिव महाशैलो मलयो मेघमालया ॥ ३.२८१.३५ ॥
கழுத்தில் தொங்கிய அந்த மாலையுடன் அந்த வீரன் அப்போது, மேகக் கூட்டத்தால் சூழப்பட்ட பெருமைமிகு மலய மலையைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
3.281.36
कृतचिह्नं तु सुग्रीवं रामो दृष्ट्वा महाधनुः ।
विचकर्ष धनुःश्रेष्ठं वालिमुद्दिश्य लक्षयन् ॥ ३.२८१.३६ ॥
சுக்ரீவன் அடையாளமிடப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட மகாவில்லாளன் ராமன், வாலியை இலக்காகக் கொண்டு சிறந்த வில்லை இழுத்து, குறிபார்த்தான்.
3.281.37
विष्फारस्तस् धनुषो यन्त्रस्येव तदा बभौ ।
वितत्रास तदा वाली शरेणाभिहतो हृदि ॥ ३.२८१.३७ ॥
அப்போது அந்த வில்லின் நாண்ஒலி ஓர் இயந்திரத்தைப் போல முழங்கியது; அப்போது அம்பால் நெஞ்சில் தாக்கப்பட்ட வாலி நடுங்கினான்।
3.281.38
स भिन्नहृदयो वाली वक्राच्छोणितमुद्वमन् ।
ददर्शावस्थितं रामं ततः सौमित्रिणा सह ॥ ३.२८१.३८ ॥
நெஞ்சு பிளந்த வாலி வாயிலிருந்து இரத்தத்தை உமிழ்ந்தபடி, அப்போது சௌமித்திரியுடன் நின்றிருந்த ராமனைக் கண்டான்.
3.281.39
गर्हयित्वास काकुत्स्थं पपात भुवि मूर्च्छितः ।
तारा ददर्श तं भूमौ तारापतिमिव च्युतम् ॥ ३.२८१.३९ ॥
காகுத்ஸ்தனான ராமனை நிந்தித்துவிட்டு அவன் மயங்கி நிலத்தில் விழுந்தான்; தாரை அவனை, விழுந்த சந்திரனைப் போல நிலத்தில் கண்டாள்.
3.281.40
हते वालिनि सुग्रीवः किष्किन्धां प्रत्यपद्यत ।
तां तारापतिमुखीं तारां निपतितेश्वराम् ॥ ३.२८१.४० ॥
வாலி கொல்லப்பட்ட பின் சுக்ரீவன் கிஷ்கிந்தைக்குத் திரும்பினான்; சந்திர முகம் கொண்ட தாரை, தலைவன் வீழ்ந்த அவளை (ஏற்றுக்கொண்டான்).
3.281.41
रामस्तु चतुरो मासान्पृष्ठे माल्यवतः शुभे ।
निवासमकरोद्धीमान्सुग्रीवेणाभ्युपस्थितः ॥ ३.२८१.४१ ॥
ஆனால் அறிவுள்ள ராமன், சுக்ரீவனால் பணிவிடை செய்யப்பட்டவனாக, மால்யவத மலையின் மங்கல முதுகில் நான்கு மாதங்கள் வாசம் செய்தான்।
3.281.42
रावणोऽपिपुरीं गत्वालङ्कां कामबलात्कृतः ।
सीतां निवेशयामास भवने नन्दनोपमे ॥ ३.२८१.४२ ॥
ராவணனும் நகரமான லங்கைக்குச் சென்று, காமத்தின் வலிமையால் உந்தப்பட்டு, நந்தன வனத்தைப் போன்ற மாளிகையில் சீதையைத் தங்கவைத்தான்।
3.281.43
अशोकवनिकाभ्यासे तापसास्रमसन्निभे ।
भर्तृस्मरणतन्वङ्गी तापसीवेषधारिणी ॥ ३.२८१.४३ ॥
அசோகவனத்தின் அருகே, துறவிகளின் ஆசிரமத்தை ஒத்த இடத்தில், கணவரை நினைத்தபடி மெல்லிய உடலுடைய சீதை துறவிப் பெண்ணின் வேடம் தரித்திருந்தாள்.
3.281.44
उपवासतपःशीला ततः सा पृथुलेक्षणा ।
उवास दुःखवसतिं फलमूलकृताशना ॥ ३.२८१.४४ ॥
நோன்பும் தவமும் கொண்ட அகன்ற விழியுடைய அவள், பழங்களையும் கிழங்குகளையும் உண்டு துயரத்தின் உறைவிடத்தில் வாழ்ந்தாள்.
3.281.45
दिदेश राक्षसीस्तत्ररक्षणे राक्षसाधिपः ।
प्रासासिशूलपरशुमुद्गरालातधारिणीः ॥ ३.२८१.४५ ॥
அரக்கர்களின் அரசன் அங்கே காவலுக்காக ஈட்டி, வாள், சூலம், கோடரி, கதை, எரியும் தீக்கொள்ளி ஏந்திய அரக்கிகளை நியமித்தான்.
3.281.46
द्व्यक्षीं त्र्यक्षीं ललाटक्षीं दीर्घजिह्वामजिह्विकाम् ।
त्रिस्तनीमेकपादां च त्रिजटामेकलोचनाम् ॥ ३.२८१.४६ ॥
இரு கண்ணி, முக்கண்ணி, நெற்றிக் கண்ணி, நீண்ட நாக்குடையவள், நாக்கற்றவள், மூன்று முலையுடையவள், ஒற்றைக் காலுடையவள், மூன்று சடையுடையவள், ஒற்றைக் கண்ணுடையவள்.
3.281.47
एताश्चान्याश्च दीप्ताक्ष्यः करभोत्कटमूर्धजाः ।
परिवार्यासते सीतां दिवारात्रमतन्द्रिताः ॥ ३.२८१.४७ ॥
இவளும் வேறு சிலரும், கொழுந்துவிட்டெரியும் கண்களும் ஒட்டகத்தின் திமிலைப் போன்ற உயர்ந்த தலைமுடியும் கொண்டவர்களாய், பகலும் இரவும் சோர்வின்றி சீதையைச் சூழ்ந்து அமர்ந்திருந்தனர்.
3.281.48
तास्तु तामायतापाङ्गीं पिशाच्यो दारुणस्वराः ।
तर्जयन्ति सदा रौद्राः परुषव्यञ्जनस्वराः ॥ ३.२८१.४८ ॥
அந்தக் கொடிய குரலுடைய பிசாசிகள், நீண்ட கண்களுடைய அவளை எப்போதும் அச்சுறுத்திக் கடுஞ்சொற்களால் மிரட்டினர்.
3.281.49
खादाम पाटयामैनां तिलशः प्रविभज्यताम् ।
येयं भर्तारमस्माकमवमत्येह जीवति ॥ ३.२८१.४९ ॥
இவளை உண்போம், கிழிப்போம், எள்ளளவாகப் பங்கிடுவோம். நம் தலைவனை அவமதித்து இங்கே உயிருடன் இருக்கிறாள் இவள்.
3.281.50
इत्येवं परिभर्त्सन्तीस्त्रासयानाः पुनः पुनः ।
भर्तृशोकसमाविष्टा निःश्वस्येदमुवाच ताः ॥ ३.२८१.५० ॥
இவ்வாறு அவர்கள் திரும்பத் திரும்ப அச்சுறுத்தி மிரட்ட, கணவனுக்கான துயரில் மூழ்கியவள் பெருமூச்சு விட்டு அவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
3.281.51
आर्याः खादत मां शीघ्रं न मे लोभोस्ति जीविते ।
विना तं पुण्डरीकाक्षं नीलकुञ्चितमूर्धजम् ॥ ३.२८१.५१ ॥
ஆர்யைகளே, விரைவில் என்னை உண்ணுங்கள். தாமரைக் கண்ணனும் கருமையான சுருள் கேசமுடையவனுமான அவனின்றி வாழ எனக்கு ஆசை இல்லை.
3.281.52
अद्यैवाहं निराहारा जीवितप्रियवर्जिता ।
शोषयिष्यामि गात्राणि बल्ली तलगता यथा ॥ ३.२८१.५२ ॥
இன்றே நான் உணவின்றி, உயிருக்கு இனியவனை இழந்து, தரையில் கிடக்கும் கொடியைப் போல என் உடலை உலர வைப்பேன்.
3.281.53
न त्वन्यमभिगच्छेयं पुमांसं राघवादृते ।
इति जानीत सत्यं मेक्रियतां यदनन्तरम् ॥ ३.२८१.५३ ॥
ராகவனைத் தவிர வேறு எந்த ஆடவனையும் நான் அடையமாட்டேன். இதுவே என் உண்மை என்று அறியுங்கள்; இதன் பின் எது செய்யவேண்டுமோ அதைச் செய்யுங்கள்.
3.281.54
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा राक्षस्यस्ताः खरस्वनाः ।
आख्यातुं राक्षसेन्द्राय जन्मुस्तत्सर्वमादितः ॥ ३.२८१.५४ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, கடுங்குரல் கொண்ட அந்த அரக்கியர் முதல் முதல் அனைத்தையும் அரக்கர் தலைவனிடம் சொல்லச் சென்றனர்.
3.281.55
गतासु तासु सर्वासु त्रिजटा नाम राक्षसी ।
सान्त्वयामास वैदेहीं धर्मज्ञा प्रियवादिनी ॥ ३.२८१.५५ ॥
அவர்கள் அனைவரும் சென்ற பின், தர்மத்தை அறிந்த, இனிய சொற்களைப் பேசும் த்ரிஜடா என்ற ராட்சசி வைதேஹியை ஆறுதல்படுத்தினாள்.
3.281.56
सीते वक्ष्यामि ते किंचिद्विश्वासं करु मे सखि ।
भयं त्वं त्यज वामोरु शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.२८१.५६ ॥
சீதையே, நான் உன்னிடம் சில சொல்வேன்; தோழியே, என்னை நம்பு. அழகிய தொடைகளை உடையவளே, அச்சத்தை விடு; என் இந்த வார்த்தையைக் கேள்.
3.281.57
अविन्ध्यो नाम मेधावी वृद्धो राक्षसपुङ्गवः ।
स रामस्य हितान्वेषी त्वदर्थे मामचूचुदत् ॥ ३.२८१.५७ ॥
அவிந்த்யன் என்ற அறிவுள்ள, முதிய சிறந்த ராட்சசன், ராமனின் நலனை நாடுபவன், உன்னை முன்னிட்டு என்னைத் தூண்டினான்.
3.281.58
सीता मद्वचनाद्वाच्या समाश्वास्य प्रसाद्य च ।
भर्ता तेकुशली रामोलक्ष्मणानुगतो बली ॥ ३.२८१.५८ ॥
என் சொல்லின்படி சீதையிடம் சொல்லப்பட வேண்டும், ஆறுதல் கூறி சமாதானப்படுத்தி: உன் கணவன் பலசாலி ராமன், லக்ஷ்மணனுடன் நலமாக இருக்கிறான்.
3.281.59
सख्यं वानरराजेन शक्रप्रतिमतेजसा ।
कृतवान्राघवः श्रीमांस्त्वदर्थे च समुद्यतः ॥ ३.२८१.५९ ॥
இந்திரனுக்கு ஒப்பான தேஜஸ் கொண்ட வானர அரசனுடன் ஸ்ரீமான் ராகவன் நட்பு கொண்டான்; உனக்காக அவன் முயற்சி செய்கிறான்.
3.281.60
मा च ते भूद्भयं भीरु रावणाल्लोकगर्हितात् ।
नलकूबरशापेन रक्षिता ह्यसि नन्दिनि ॥ ३.२८१.६० ॥
பயந்தவளே, உலகம் இகழும் ராவணனால் உனக்கு அச்சம் வேண்டாம்; மகளே, நளகூபரனின் சாபத்தால் நீ காக்கப்பட்டிருக்கிறாய்.
3.281.61
शप्तो ह्येष पुरा पापो वधूं रम्भां परामृशन् ।
न शक्रोत्यवशां नारीमुपैतुमजितेन्द्रियः ॥ ३.२८१.६१ ॥
முன்பு ரம்பை என்ற மருமகளைத் தொட முயன்றபோது இந்தப் பாவி சபிக்கப்பட்டான். புலன்களை அடக்க முடியாதவன் என்பதால், விருப்பமில்லாத பெண்ணை அணுக அவனால் இயலாது.
3.281.62
क्षिप्रमेष्यति ते भर्ता सुग्रीवेणाभिरक्षितः ।
सौमित्रिसहितो धीमांस्त्वां चेतो मोक्षयिष्यति ॥ ३.२८१.६२ ॥
சுக்ரீவனால் பாதுகாக்கப்பட்ட உன் கணவன் விரைவில் வருவான். ஞானியான சௌமித்ரியுடன் வந்து உன் மனதை விடுவிப்பான்.
3.281.63
स्वप्ना हि सुमहाघोरा दृष्टा मेऽनिष्टदर्शनाः ।
विनाशायास्य दुर्बुद्धेः पौलस्त्यस्य कुलस्य च ॥ ३.२८१.६३ ॥
மிகக் கொடிய கனவுகளைக் கண்டேன்; அவை தீய சகுனங்கள். இந்தத் தீய புத்தி கொண்ட பௌலஸ்த்யனுக்கும் அவனுடைய குலத்துக்கும் அழிவைக் குறிக்கின்றன.
3.281.64
दारुणो ह्येष दुष्टात्मा क्षुद्रकर्मा निशाचरः ।
स्वभावाच्छीलदोषेण सर्वेषां भयवर्धनः ॥ ३.२८१.६४ ॥
இந்த இரவுஞ்சரன் கொடியவன், தீய உள்ளம் கொண்டவன், கீழ்மையான செயல்களைச் செய்பவன். தன் இயல்பாலும் நடத்தைக் குறையாலும் அனைவருக்கும் அச்சத்தைப் பெருக்குகிறான்.
3.281.65
स्पर्धते सर्वदेवैर्यः कालोपहतचेतनः ।
मया विनासलिङ्गानि स्वप्ने दृष्टानि तस्य वै ॥ ३.२८१.६५ ॥
எல்லாத் தேவர்களோடும் போட்டியிடுபவனும், காலத்தால் அறிவு சிதைந்தவனுமான அவனுடைய அழிவின் அடையாளங்களை நான் கனவில் கண்டேன்.
3.281.66
तैलाभिषिक्तो विकचो मज्जनप्के दशाननः ।
असकृत्स्वरयुक्ते तु रथे नृत्यन्निव स्थितः ॥ ३.२८१.६६ ॥
எண்ணெய் பூசப்பட்டு, கலைந்த தலைமுடியுடன் தசமுகன் குளியலிடத்தில் இருக்கிறான். கழுதைகள் பூட்டிய தேரில் பலமுறை ஆடுவதுபோல் நிற்கிறான்.
3.281.67
कुम्भकर्णादयश्चेमे नग्नाः पतितमूर्धजाः ।
गच्छन्ति दक्षिणामाशां रक्तमाल्यानुलेपनाः ॥ ३.२८१.६७ ॥
கும்பகர்ணன் முதலானோர் இவர்கள் அனைவரும் நிர்வாணமாகவும், தலைமுடி அவிழ்ந்தவர்களாகவும், சிவப்பு மாலைகளும் சிவப்பு வாசனைக் குழம்பும் அணிந்தவர்களாகவும் தெற்குத் திசை நோக்கிச் செல்கின்றனர்.
3.281.68
श्वेतातपत्रः सोष्णीषः शुक्लमाल्यानुलेपनः ।
श्वेतपर्वतमारूढ एक एव विभीषणः ॥ ३.२८१.६८ ॥
வெண்குடையும் தலைப்பாகையும் கொண்ட, வெள்ளை மாலைகளும் வெள்ளை வாசனைக் குழம்பும் அணிந்த விபீஷணன் ஒருவனே வெள்ளை மலையின் மீது ஏறியிருக்கிறான்.
3.281.69
सचिवाश्चास्य चत्वारः शुक्लमाल्यानुलेपनाः ।
श्वेतपर्वतमारूढा मोक्ष्यन्तेऽस्मान्महाभयात् ॥ ३.२८१.६९ ॥
அவனுடைய நான்கு அமைச்சர்களும் வெள்ளை மாலைகளும் வெள்ளை வாசனைக் குழம்பும் அணிந்து வெள்ளை மலையின் மீது ஏறியுள்ளனர்; அவர்கள் இந்தப் பெரும் பயத்திலிருந்து விடுபடுவார்கள்.
3.281.70
रामस्यास्त्रेण पृथिवी परिक्षिप्ता ससागरा ।
यशसा पृथिवीं कृत्स्नां पूरयिष्यति ते पतिः ॥ ३.२८१.७० ॥
ராமனின் அஸ்திரத்தால் கடல்களுடன் கூடிய பூமி சூழப்பட்டது; உங்கள் கணவன் தனது புகழால் முழு பூமியையும் நிரப்புவான்.
3.281.71
हस्तिसक्थिसमारूढो भुञ्जानो मधुपायसम् ।
लक्ष्मणश्च मया दृष्टो दिधक्षुः सर्वतो दिशम् ॥ ३.२८१.७१ ॥
யானையின் முதுகில் ஏறியவனாய், தேனும் பாயசமும் உண்டவனாய், எல்லாத் திசைகளையும் எரிக்க விரும்பும் லக்ஷ்மணனையும் நான் கண்டேன்.
3.281.72
रुदती रुधिरार्द्राङ्गी व्याघ्रेण परिरक्षिता ।
असकृत्त्वं मया दृष्टा गच्छन्ती दिशमुत्तराम् ॥ ३.२८१.७२ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்த உடலுடன், அழுதுகொண்டு, ஒரு புலியால் காக்கப்பட்ட நிலையில், வடதிசை நோக்கிச் செல்லும் உன்னை நான் பலமுறை கண்டேன்.
3.281.73
हर्षमेष्यसि वैदेहि क्षिप्रं भर्त्रा समन्विता ।
राघवेण सहभ्रात्रा सीते त्वमचिरादिव ॥ ३.२८१.७३ ॥
வைதேஹியே, விரைவில் உன் கணவருடன் இணைந்து நீ மகிழ்ச்சியை அடைவாய். சீதையே, ராகவனும் அவரது சகோதரனும் உடன் இருக்க, நீ விரைவில், இப்போதே போலவே, அவர்களுடன் இணைவாய்.
3.281.74
इत्येतन्मृगशावाक्षी तच्छ्रुत्वा त्रिजटावचः ।
बभूवाशावती बाला पुनर्भर्तृसमागमे ॥ ३.२८१.७४ ॥
மான்குட்டியின் கண்களைப் போன்ற அந்த இளம்பெண், திரிஜடையின் இந்த சொற்களைக் கேட்டு, கணவருடன் மீண்டும் சேர்வதற்கான நம்பிக்கையால் நிறைந்தாள்.
3.281.75
तावदभ्यागता रौद्र्यः पिशाच्यस्ताःसुदारुणाः ।
ददृशुस्तां त्रिजटया सहासीनां यथापुरम् ॥ ३.२८१.७५ ॥
அப்போது வந்த கொடிய, மிகவும் பயங்கரமான பிசாசிகள் அவளை முன்புபோல் திரிஜடையுடன் அமர்ந்திருக்கக் கண்டனர்.