Mahābhārata · Adhyāya 3.282
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.282.1
ततस्तां भर्तृशोकार्तां दीनां मलिनवाससम् ।
मणिशेषाभ्यलंकारां रुदतीं च पतिव्रताम् ॥ ३.२८२.१ ॥
Entonces la vio, afligida por el dolor de su esposo, desdichada, con vestiduras manchadas, adornada solo con unas pocas joyas, llorando, la esposa fiel.
3.282.2
राक्षसीभिरुपास्यन्तीं समासीनां शिलातले ।
रावणःकामबाणार्तो ददर्शोपससर्प च ॥ ३.२८२.२ ॥
Sentada sobre una losa de piedra, atendida por las mujeres rākṣasī, la vio Rāvaṇa, atormentado por las flechas del deseo, y se acercó a ella.
3.282.3
देवदानवगन्धर्वयक्षकिंपुरुषैर्युधि ।
अजितोशोकवनिकां ययौ कन्दर्पपीडितः ॥ ३.२८२.३ ॥
Invencible en batalla frente a dioses, dānavas, gandharvas, yakṣas y kiṃpuruṣas, atormentado por Kandarpa, fue al bosque de Aśoka.
3.282.4
दिव्याम्बरधरः श्रीमन्सुमृष्टमणिकुण्डलः ।
विचित्रमाल्यमुकुटो वसन्त इव मूर्तिमान् ॥ ३.२८२.४ ॥
Vestido con ropas divinas, resplandeciente, con pendientes de joya bien pulidos y una corona de guirnaldas variadas, era como la primavera hecha forma.
3.282.5
न कल्पवृक्षसदृशोयत्नादपि विभूषितः ।
श्मशानचैत्यद्रुमवद्भूषितोऽपि भयंकरः ॥ ३.२८२.५ ॥
Aunque adornado con esmero, no era como el árbol de los deseos; aunque adornado como un árbol de santuario de cremación, era aterrador.
3.282.6
स तस्यास्तनुमध्यायाः समीपे रजनीचरः ।
ददृशे रोहिणीमेत्य शनैश्चर इव ग्रैहः ॥ ३.२८२.६ ॥
Aquel errante de la noche apareció junto a aquella mujer de cintura delgada, como el planeta Śanaiścara acercándose a Rohiṇī.
3.282.7
स तामामन्त्र्य सुश्रोणीं पुष्पकेतुशराहतः ।
इदमित्यब्रवीद्वाक्यं त्रस्तां रौहीमिवाबलाम् ॥ ३.२८२.७ ॥
Dirigiéndose a ella, la de hermosas caderas, herido por las flechas de Puṣpaketu, le habló estas palabras a la mujer asustada y frágil, como a una cierva.
3.282.8
सीते पर्याप्तमेतावत्कृतोभर्तुरनुग्रहः ।
प्रसादं कुरु तन्वङ्गि क्रियतां परिकर्म ते ॥ ३.२८२.८ ॥
Sītā, basta ya de este favor hacia tu esposo. Oh, de miembros esbeltos, muestra gracia; que se haga tu adorno.
3.282.9
भजस्वमां वरारोहे महार्हाभरणाम्बरा ।
भवमे सर्वनारीणामुत्तमा वरवर्णिनी ॥ ३.२८२.९ ॥
Acéptame, oh de hermosas caderas, adornada con ornamentos y vestidos costosos. Sé la mejor de todas las mujeres, oh de hermoso color, y sé mía.
3.282.10
सन्ति मे देवक्न्याश्च गन्धर्वाणआं च योषितः ।
सन्ति दानवन्याश् दैत्यानां चापि योषितः।
तासामद्यविशालाक्षि सर्वासां मे भवोत्तमा ॥ ३.२८२.१० ॥
Tengo hijas de los dioses y mujeres de los gandharvas; hay también hijas de los dānavas y mujeres de los daityas. Oh de ojos grandes, entre todas ellas, sé hoy la mejor para mí.
3.282.11
चतुर्दश पिशाचीनां कोट्यो मे वचने स्थिताः ।
द्विस्तावत्पुरुषादानां रक्षसां भीमकर्मणाम् ॥ ३.२८२.११ ॥
Catorce crores de pisācas están a mi mando, y el doble de rākṣasas devoradoras de hombres de terribles hazañas.
3.282.12
ततो मे त्रिगुणा यक्षा ये मद्वचनकारिणः ।
केचिदेव धनाध्यक्षं भ्रातरं मे समाश्रिताः ॥ ३.२८२.१२ ॥
Luego hay el triple de yakṣas que obedecen mis órdenes, algunos de los cuales se han acogido a mi hermano, el señor de la riqueza.
3.282.13
गन्दर्वाप्सरसो भद्रे मामापानगतं सदा ।
उपतिष्ठन्ति वामोरु यथैव भ्रातरं मम ॥ ३.२८२.१३ ॥
Oh, amable, los gandharvas y las apsarases siempre me sirven cuando estoy reclinado en el lugar de bebida, así como sirven a mi hermano, oh dama de bellos muslos.
3.282.14
पुत्रोऽहमपि विप्रर्षेः साक्षाद्विश्रवसो मुनेः ।
पञ्चमो लोकपालानामिति मे प्रथितं यशः ॥ ३.२८२.१४ ॥
Yo también soy el hijo directo del sabio brahmán, el muni Viśravas, y mi fama es renombrada como el quinto de los guardianes de los mundos.
3.282.15
दिव्यानि भक्ष्यभोज्यानि पानानि विविधानि च ।
यथैव त्रिदशेशस्यतथैव मम भामिनि ॥ ३.२८२.१५ ॥
Así como los tiene el señor de los treinta dioses, también yo, oh radiante mujer, tengo manjares divinos para comer y masticar, y diversas bebidas.
3.282.16
क्षीयतां दुष्कृतं कर्म वनवासकृतं तव ।
भार्या मे भवसुश्रोणि यथा मण्डोदरीतथा ॥ ३.२८२.१६ ॥
Que el mal acto cometido por ti al vivir en el bosque sea destruido. Oh dama de hermosas caderas, hazte mi esposa, como Maṇḍodarī.
3.282.17
इत्युक्ता तेन वैदेही परिवृत्य सुभानना ।
तृणमनतरतः कृत्वातमुवाच निशाचरम् ॥ ३.२८२.१७ ॥
Así interpelada por él, la de hermoso rostro, la Vaidehī, se volvió, puso una brizna de hierba entre ella y él, y habló a aquel nocturno.
3.282.18
अशिवेनातिवामोरूरजस्रं नेत्रवारिणा ।
स्तनावपतितौ बाला संहतावभिवर्षती ॥ ३.२८२.१८ ॥
Oh dama de muy hermosos muslos, la joven, con el ánimo funesto, empapaba sin cesar sus pechos caídos y juntos con el agua de sus ojos.
3.282.19
व्यवस्थाप्यकथंचित्सा विषादादतिमोहिता ।
उवाच वाक्यं तं क्षुद्रं वैदेही पतिदेवता ॥ ३.२८२.१९ ॥
Habiéndose recompuesto como pudo, muy aturdida por la angustia, Vaidehī, que tiene a su esposo por deidad, le dijo estas palabras a aquel vil.
3.282.20
असकृद्वदतो वाक्यमीदृशं राक्षसेश्वर ।
विषादयुक्तमेतत्ते मया श्रुतमभाग्यया।
तद्भद्रमुख भद्रं ते मानसं विनिवर्त्यताम् ॥ ३.२८२.२० ॥
Señor de los rākṣasas, has pronunciado tales palabras una y otra vez, llenas de abatimiento; y por mi desdicha he tenido que oírlas. Por ello, oh tú de rostro bello, que te vaya bien; aparta tu mente de ello.
3.282.21
परदाराऽस्म्यलभ्या च सततं च पतिव्रता ।
न चैवौपयिकी भार्य मानुषी तव राक्षस ॥ ३.२८२.२१ ॥
Soy la mujer de otro y, siempre devota a mi esposo, no soy alcanzable. Oh rākṣasa, una mujer humana ni siquiera es adecuada para ser tu esposa.
3.282.22
विवशां धर्षयित्वच कां त्वं प्रीतिमवाप्स्यसि ।
न च पालयसे धर्मं लोकपालसमः कथम् ॥ ३.२८२.२२ ॥
Tras ultrajar a una mujer indefensa, ¿qué alegría obtendrás? Siendo igual a los guardianes de los mundos, ¿cómo es que no proteges el dharma?
3.282.23
भ्रातरं राजराजं तं महेश्वरसस्वं प्रभुम् ।
धनेश्वरं व्यपदिशन्कथं त्विह न लज्जसे ॥ ३.२८२.२३ ॥
Presentando como tu hermano al rey de reyes, al señor de la riqueza Dhaneśvara (Kubera), poseedor de las riquezas de Maheśvara, ¿cómo no te avergüenzas aquí?
3.282.24
इत्युक्त्वा प्रारुदत्सीता कम्पयन्ती पयोधरौ ।
शिरोधरां च तन्वङ्गी मुस्वं प्रच्छाद्यवाससा ॥ ३.२८२.२४ ॥
Habiendo hablado así, Sītā lloró en voz alta, temblándole los pechos y el cuello; la de miembros delicados se cubrió el rostro con su vestidura.
3.282.25
तस्य रुदत्या भामित्या दीर्घा वेणी सुसयता ।
ददृशे स्वसिता स्निग्धा काली व्यालीव मूर्धनि ॥ ३.२८२.२५ ॥
Su larga y bien atada trenza, mientras lloraba indignada, se veía sobre su cabeza como una serpiente negra y brillante.
3.282.26
श्रुत्वा तद्रावणो वाक्यं सीतयोक्तं सुनिषुरम् ।
प्रत्याख्यातोऽपिदुर्मेधाः पुनरेवाब्रवीद्वचः ॥ ३.२८२.२६ ॥
Aunque oyó aquellas palabras durísimas dichas por Sītā, y aunque fue rechazado, el de mente perversa Rāvaṇa volvió a decir estas palabras.
3.282.27
काममङ्गनि मे सीते दुनोतु मकरध्वजः ।
नत्वामकामां सुश्रोणीं समेप्ये चारुहासिनीं ॥ ३.२८२.२७ ॥
Que Makaradhvaja (Kāma) me atormente, oh Sītā, pero yo no me acercaré a ti, que no me deseas, de hermosas caderas y dulce sonrisa.
3.282.28
किंनु शक्यं मया कर्तुं यत्त्वमद्यापिमानुषम् ।
आहारभूतमस्माकं राममेवानुरुध्यसे ॥ ३.२८२.२८ ॥
¿Qué puedo hacer, entonces? Aún deseas solo a Rāma, un humano que es alimento para nosotros.
3.282.29
इत्युक्त्वा तामनिन्द्याङ्गीं स राक्षसमहेश्वरः ।
तत्रैवान्तर्हितो भूत्वा जगामाभिमतां दिशम् ॥ ३.२८२.२९ ॥
Habiéndole hablado así a ella, de miembros sin tacha, aquel gran señor de los rākṣasas desapareció allí mismo y marchó hacia la dirección que deseaba.
3.282.30
राक्षसीभिः परिवृतावैदेही शोककशिंता ।
सेव्यमाना त्रिजटया तत्रैव न्यवसत्तदा ॥ ३.२८२.३० ॥
Rodeada de mujeres rākṣasa, Vaidehī (Sītā), consumida por el dolor, atendida por Trijaṭā, entonces residió allí mismo.