مهابهاراتا · أدهيايا 3.283
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.283.1
राघवः सहसौमित्रिः सुग्रीवेणाभिपालितः ।
वसनमाल्यवतः पृष्ठे ददर्श विमलं नभः ॥ ३.२८३.१ ॥
رأى راغافا، المحمي من سوغريفا، مع سوميتري، السماء الصافية فوق ظهر جبل فاسانا-مالياڤات.
3.283.2
सदृष्ट्वाविमले व्योम्नि निर्मलं शसलक्षणम् ।
ग्रहनक्षत्रताराभिरनुयान्तममित्रहा ॥ ३.२८३.२ ॥
لما رأى القمر النقي ذا علامة الأرنب يسير في السماء الصافية تتبعه الكواكب والمنازل والنجوم، قال قاتل الأعداء…
3.283.3
कुमुदोत्पलपद्मानां गन्धमादाय वायुना ।
महीधरस्थः शीतेन सहसाप्रतिबोधितः ॥ ३.२८३.३ ॥
حمل الريح عطر النيلوفر واللوتس الأزرق واللوتس، فأيقظه البرد فجأة وهو واقف على الجبل.
3.283.4
प्रभाते लक्ष्मणं वीरमभ्यभाषत दुर्मनाः ।
सीतां संस्मृत् यधर्मात्मा रुद्धां राक्षसवेश्मनि ॥ ३.२८३.४ ॥
عند الفجر، بقلب مهموم، خاطب البطل لاكشمانا، متذكرًا سيتا المحتجزة في دار الراكشاسا، ذلك الصالح.
3.283.5
गच्छ लक्ष्मण जानीहि किष्किंदायां कपीश्वरम् ।
प्रमत्तं ग्राम्यधर्मेषु कृतघ्नं स्वार्थपण्डितम् ॥ ३.२८३.५ ॥
اذهب يا لاكشمانا، واعلم في كيشكيندا أمر ملك القرود — الغافل عن لذات الدنيا، الجاحد للجميل، الماهر في منفعة نفسه.
3.283.6
योसौ कुलाधमो मूढो मया राज्येऽभिषेचितः ।
सर्ववानरगोपुच्छा यमृक्षाश्च भजन्ति वै ॥ ३.२८३.६ ॥
ذلك الأدنى من نسله، الأحمق الذي نصبته ملكًا، الذي تخدمه جميع القرود وغوبوتشا والدببة.
3.283.7
यदर्थं निहतो बाली मया रघुकुलोद्वह ।
त्वया सहमहाबाहो किष्किन्धोपवने तदा ॥ ३.२८३.७ ॥
يا حامل سلالة رَغو، يا ذا الذراعين القويتين! من أجل ما قتلتُ بالي حينئذٍ في حديقة كِشكِندها معك،
3.283.8
कृतघ्नं तमहं मन्ये वानरापशदं भुवि ।
यो मामेवंगतो मूढो न जानीतेऽद्य लक्ष्मण ॥ ३.२८३.८ ॥
يا لَكشْمَنا، أعدّه ناكرَ الجميل، أحطَّ القرود على الأرض، ذلك الأحمق الذي لا يعرفني اليوم وأنا على هذه الحال.
3.283.9
असौ मन्ये न जानीते समयप्रतिपालनम् ।
कृतोपकारं मां नूनमवमत्याल्पया धिया ॥ ३.२८३.९ ॥
أظنّه لا يعرف الوفاء بالموعد؛ فلا شك أنه يحتقر الجميل الذي أسديتُه إليه بعقله القاصر، فيفعل هكذا.
3.283.10
यदितावदनुद्युक्तः शेते कामसुखात्मकः ।
नेतव्यो वालिमार्गेण सर्वभूतगतिं त्वया ॥ ३.२८३.१० ॥
إن كان لا يزال راقدًا لا يجتهد، مستغرقًا في لذات الشهوة، فينبغي أن تُوصله بطريق بالي إلى مصير جميع الكائنات.
3.283.11
अथापि घटतेऽस्माकमर्ते वानरपुङ्गवः ।
तमादायैव काकुत्स्थ त्वरावान्भव माचिरम् ॥ ३.२८३.११ ॥
ومع ذلك، إن كان أمرنا ممكنًا حتى بدون سيد القرود، فيا سليل كاكوتستها، خذه معك وكن عجولًا، لا تتأخر.
3.283.12
इत्युक्तो लक्ष्मणो भ्रात्रा गुरुवाक्यहिते रतः ।
प्रतस्थे रुचिरं गृह्य समार्गणगुणं धनुः ॥ ३.२८३.१२ ॥
ولما قال له أخوه ذلك، انطلق لكشمنا المنصرف إلى خير قول الأكبر، آخذًا القوس الجميلة بسهامها ووترها.
3.283.13
किष्किन्धाद्वारमासाद्यप्रविवेशानिवारितः ।
सक्रोध इतितं मत्वाराजा प्रत्युद्ययौ हरिः ॥ ३.२८३.१३ ॥
لما وصل إلى باب كِشكِندهَا دخل دون أن يُمنع. وظنّه غاضبًا، فخرج ملك القرود للقائه.
3.283.14
तं सदारोविनीतात्मा सुग्रीवः प्लवगाधिपः ।
पूजया प्रतिजग्राह प्रीयमाणस्तदर्हया ॥ ३.२८३.१४ ॥
استقبله سوغريفا، سيد القرود، المتواضع النفس، مع زوجته بإكرام، وسُرّ بالتبجيل الذي يليق به.
3.283.15
तमब्रवीद्रामवचः सौमित्रिरकुतोभयः ।
स तत्सर्वमशेषेण श्रुत्वा प्रह्वः कृताञ्जलिः ॥ ३.२८३.१५ ॥
قال له سوميتري (لاكشمانا)، الذي لا يعرف الخوف، كلمات راما. ولما سمع ذلك كله كاملًا، انحنى وضم كفيه.
3.283.16
सभृत्यदारो राजेन्द्रसुग्रीवो वानराधिपः ।
इदमाह वचः प्रीतो लक्ष्मणं नरकुञ्जरम् ॥ ३.२८३.१६ ॥
قال سوغريفا، سيد القرود، ومعه حاشيته وزوجته، مسرورًا، هذه الكلمات للاكشمانا، فيل البشر.
3.283.17
नास्मि लक्ष्मण दुर्मेधा नाकृतज्ञो न निर्घृणः ।
श्रूयतां यः प्रयत्नो मे सीतापर्येषणे कृतः ॥ ३.२८३.१७ ॥
يا لاكشمانا، لستُ أحمق ولا جاحدًا ولا قاسيَ القلب. فاسمع الجهد الذي بذلته في البحث عن سيتا.
3.283.18
दिशः प्रस्थापिताः सर्वेविनीता हरयो मया ।
सर्वेषां च कृतः कालो मासेऽभ्यागमने पुनः ॥ ३.२८३.१८ ॥
لقد أرسلتُ القرود المنضبطة في جميع الاتجاهات، وحددتُ لكلهم أجلًا شهرًا للعودة.
3.283.19
यैरियं सवना साद्रिः सपुरा सागराम्बरा ।
विचेतव्या मही वीर सग्रामनगराकरा ॥ ३.२८३.१९ ॥
بهم يجب أن تُفتَّش هذه الأرض، بمحيطاتها وجبالها ومدنها، المكتسية بالبحر، أيها البطل، مع قراها ومدنها ومناجمها.
3.283.20
स मासः पञ्चरात्रेण पूर्णो भवितुमर्हति ।
ततः श्रोष्यसि रामेण सहितः सुमहत्प्रियम् ॥ ३.२८३.२० ॥
ينبغي أن يكتمل ذلك الشهر في خمس ليالٍ. عندئذٍ، مع راما، ستسمع خبراً سارّاً جداً.
3.283.21
इत्युक्तो लक्ष्मणत्तेन कवानरेनद्रेण धीमता ।
त्यक्त्वारोषमदीनात्मा सुग्रीवं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.२८३.२१ ॥
ولما خاطبه لاكشمانا بذلك، ترك سيد القرود الحكيم غضبه، وأكرم سوغريفا بنفس غير منكسرة.
3.283.22
सरामं सहसुग्रीवो माल्यवत्पुष्ठमास्थितम् ।
भिगम्योदयं तस्य कार्यस्य प्रत्यवेदयत् ॥ ३.२८३.२२ ॥
اقترب سوغريفا مع راما، واقفاً على ظهر جبل مالياڤات، وأخبره بنتيجة تلك المهمة.
3.283.23
इत्येवंवानरेनद्रास्ते समाजन्मुः सहस्रशः ।
दिशस्तिस्रो विचित्याथ न तु ये दक्षिणां गताः ॥ ३.२८३.२३ ॥
وهكذا اجتمع سادة القرود بالآلاف، بعد أن فتشوا الاتجاهات الثلاثة؛ ولكن لم يأتِ الذين ذهبوا نحو الجنوب.
3.283.24
आचख्युस्तत्र रामाय महीं सागरमेखलाम् ।
विचितां न तु वैदेह्या दर्शनं रावणस् वा ॥ ३.२८३.२४ ॥
فأخبروا راما هناك بأن الأرض المطوقة بالبحر قد فُتِّشت، لكن لم تُرَ فيدهي ولا رافانا.
3.283.25
गतास्तु दक्षिणामाशां ये वै वानरपुङ्गवाः ।
आशावांस्तेषु काकुत्स्थः प्राणानार्तोऽभ्यधारयत् ॥ ३.२८३.२५ ॥
وكان راما، سليل كاكوتستها، المتألم، يعلّق آماله على أولئك الأفضل من القردة الذين مضوا نحو الجنوب، فيتشبّث بالحياة.
3.283.26
द्विमासोपरमे काले व्यतीते प्लवगास्ततः ।
सुग्रीवमभिगम्येदं त्वरिता वाक्यमब्रुवन् ॥ ३.२८३.२६ ॥
وبعد أن مرّ شهران، اقترب القرود مسرعين من سوغريفا وقالوا هذه الكلمات.
3.283.27
रक्षितंवालिना यत्तत्स्फीतं मधुवनं महत् ।
त्वया च प्लवगश्रेष्ठ तद्भुङ्क्ते पवनात्मजः ॥ ३.२८३.२७ ॥
ذلك البستان الواسع الوفير، مادهو، الذي كان يحرسه فالين، تتمتع به أنت، يا أفضل القرود، وابن الريح.
3.283.28
वालिपुत्रोऽङ्गदश्चैव ये चान्ये प्लवगर्षभाः ।
विचेतुं दक्षिणामाशां राजन्प्रस्थापितास्त्वया ॥ ३.२८३.२८ ॥
أنغادا ابن فالين وسائر ثيران القرود الذين أرسلتهم، أيها الملك، للبحث في الاتجاه الجنوبي.
3.283.29
तेषामपनयं श्रुत्वा मेने सकृतकृत्यताम् ।
कृतार्थानां हि भृत्यानामेतद्भवति चेष्टितम् ॥ ३.२८३.२९ ॥
ولما سمع بسلوكهم، ظنّ أن المهمة قد أنجزت، لأن هذا هو سلوك الخدم الذين تحققت غاياتهم.
3.283.30
स तद्रामाय मेधावी शशंस प्लवगर्षभः ।
रामश्चाप्यनुमानेन मेने दृष्टां तु मैथिलीम् ॥ ३.२८३.३० ॥
أبلغ ذلك الحكيم أفضل القرود راما، فظن راما بالاستدلال أن مايثيلي قد رُئيت.
3.283.31
हनुमत्प्रमुखाश्चापि विश्रान्तास्ते प्लवङ्गमाः ।
अभिजग्मुर्हरीन्द्रं तं रामलक्ष्मणसन्निधौ ॥ ३.२८३.३१ ॥
ذهب القرود، وعلى رأسهم هانومان، بعد أن استراحوا، إلى سيد القرود في حضرة راما ولاكشمانا.
3.283.32
गतिं च मुखवर्णं च दृष्ट्वारामो हनूमतः ।
अगमत्प्रत्ययं भूयो दृष्टा सीतेति भारत ॥ ३.२८३.३२ ॥
لما رأى راما هيئة هانومان ولون وجهه، ازداد يقينه بأن سيتا قد رُئيت، يا بهاراتا.
3.283.33
हनूमत्प्रमुखास्ते तु वानराः पूर्णमानसाः ।
प्रणेमुर्विधिवद्रामं सुग्रीवं लक्ष्मणं तथा ॥ ३.२८३.३३ ॥
انحنى القرود، وعلى رأسهم هانومان، بقلوب مطمئنة وفق الأصول أمام راما وسوغريفا ولاكشمانا.
3.283.34
तानुवाचानतान्रामः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
अपि मां जीवयिष्यध्वमपि वः कृतकृत्यता ॥ ३.२८३.३४ ॥
قال راما، ممسكاً بالقوس والسهم، للقرود المنحنية: «هل ستعيدون إليّ الحياة؟ وهل ستتحقق مهمتكم أيضاً؟»
3.283.35
अपि राज्यमयोध्यायां कारयिष्याम्यहं पुनः ।
निहत्यसमरे शत्रूनाहृत्यजनकात्मजाम् ॥ ३.२८३.३५ ॥
هل سأقيم المملكة من جديد في أيوديا، بعد أن أقتل الأعداء في المعركة وأستعيد ابنة جاناكا؟
3.283.36
अमोक्षयित्वावैदेहीमहत्वा च रणे रिपून् ।
हृतदारोऽवधूतश्चनाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ३.२८३.३६ ॥
ما لم أحرّر فيدهي وأقتل الأعداء في المعركة، فإنني، وقد لحقني العار بخطف زوجتي، لا أملك الجرأة على الحياة.
3.283.37
इत्युक्तवचनं रामं प्रत्युवाचानिलात्मजः ।
प्रियमाख्यामि ते राम दृष्टा सा जानकी मया ॥ ३.२८३.३७ ॥
فأجاب ابن الريح راما بعد أن قال ذلك: "يا راما، أحمل إليك خبرًا سارًّا: لقد رأيتُ جانكي."
3.283.38
विचित्य दक्षिणामाशां सपर्वतवनाकराम् ।
श्रान्ताः काले व्यतीते स्म दृष्टवन्तो महागुहां ॥ ३.२८३.३८ ॥
بعد البحث في الجهة الجنوبية بجبالها وغاباتها ومناجمها، وقد أنهكنا مرور الوقت، رأينا كهفًا عظيمًا.
3.283.39
प्रविशामो वयं तां तु बहुयोजनमायताम् ।
अन्धकारां सुविपिनां गहनां कीटसेविताम् ॥ ३.२८३.३९ ॥
دخلنا ذلك الكهف، وهو طويل بعدة يوجانات، مملوء بالظلام، ذو غابات كثيفة، عميق، ويكثر فيه الحشرات.
3.283.40
गत्वा सुमहदध्वानमादित्यस् प्रभां ततः ।
दृष्टवन्तः स्म तत्रैवभवनं दिव्यमन्तरा ॥ ३.२८३.४० ॥
بعد أن قطعنا طريقًا طويلًا جدًا رأينا ضوء الشمس، وهناك في الداخل رأينا مسكنًا إلهيًا.
3.283.41
गयस् किल दैत्यस् तदा सद्वेश्म राघव ।
तत्रप्रभावती नाम तपोऽतप्यत तापसी ॥ ३.२८३.४१ ॥
يا راغافا، يقال إنه في ذلك الوقت كان مسكن دايتيا اسمه غايا؛ وهناك أدّت الزاهدة المسماة برابهافاتي التقشف.
3.283.42
तया दत्तानि भोज्यानिपानानिविविधानि च ।
भुकत्वा लब्धबलाः सन्तस्तयोक्तेन पथा ततः ॥ ३.२८३.४२ ॥
بعد أن أكلنا الأطعمة والأشربة المتنوعة التي قدمتها لنا، واستعدنا قوتنا، مضينا في الطريق الذي وصفته لنا.
3.283.43
निर्याय तस्मादुद्देशात्पश्यामो लवणाम्भसः ।
समीपे सह्यमलयौ दर्दुरं च महागिरिम् ॥ ३.२८३.४३ ॥
وخرجنا من تلك المنطقة، فرأينا قرب البحر المالح جبلي سهيا وملايا، والجبل العظيم المسمى داردورا.
3.283.44
ततो मलयमारुह्य पश्यन्तो वरुणालयम् ।
कविषण्णा व्यथिताः खिन्ना निराशा जीविते भृशम् ॥ ३.२८३.४४ ॥
ثم صعدنا جبل مالايا ونحن ننظر إلى مسكن فارونا، فكنا منكسري القلوب، متألمين، مرهقين، يائسين تمامًا من الحياة.
3.283.45
अनेकशतविस्तीर्णं योजनानां महोदधिम् ।
तिमिनक्रझषावासं चिन्तयन्तः सुदुःखिताः ॥ ३.२८३.४५ ॥
ونحن نتأمل المحيط العظيم الممتد مئات اليوجانا، مسكن التيمي والماكرا والأسماك، كنا شديدي الحزن.
3.283.46
तत्रानशनसंकल्पं कृत्वाऽऽसीना वयं तदा ।
ततः कथान्ते गृध्रस्य जटायोरभवत्कथा ॥ ३.२८३.४६ ॥
جلسنا هناك بعد أن عزمنا على الصيام، فلما انتهى الحديث ظهرت قصة النسر جاتايو.
3.283.47
ततः पर्वतशृङ्गाभं घोररूपं भयावहम् ।
पक्षिणं दृष्टवन्तः स्म वैनतियेमिवापरम् ॥ ३.२८३.४७ ॥
ثم رأينا طائرًا يشبه قمة الجبل، ذا هيئة مرعبة يبعث الخوف، كأنه فينتيا (غارودا) آخر.
3.283.48
सोऽस्मानतर्कयद्भोक्तुमथाभ्येत्य वचोऽब्रवीत् ।
भोः क एष मम भ्रातुर्जटायोः कुरुते कथाम् ॥ ३.२८३.४८ ॥
فكّر في أن يلتهمنا، ثم اقترب وقال: «يا! من هذا الذي يروي قصة أخي جاتايو؟»
3.283.49
संपातिर्नाम तस्याहं ज्येष्ठो भ्राता खगाधिपः ।
अन्योन्यस्पर्धया रूढावावामदित्यसत्पदम् ॥ ३.२८३.४९ ॥
أنا سمباتي، الأخ الأكبر لجاتايو، سيد الطيور. ومن التنافس المتبادل صعدنا كلانا نحو المقام السامي للشمس.
3.283.50
ततो दग्धाविमौ पक्षौ न दग्धौ तु जटायुषः ।
तस्मान्मे चिरदृष्टः स भ्राता गृध्रपतः प्रियः ॥ ३.२८३.५० ॥
فاحترق جناحاي حينها، أما جناحا جاتايو فلم يحترقا. ولذلك لم يقع بصري منذ زمن طويل على أخي الحبيب، سيد النسور.
3.283.51
निर्दग्धपक्षः पतितो ह्यहमस्मिन्महागिरौ ।
द्रष्टुं वीरं न शक्नोमि भ्रातरं वै जटायुषम् ॥ ३.२८३.५१ ॥
وقد احترقت أجنحتي فسقطت على هذا الجبل العظيم، ولا أستطيع أن أرى أخي البطل جاتايو.
3.283.52
तस्यैवं वदतोऽस्माभिर्हतो भ्राता निवेदितः ।
व्यसनं भवतश्चेदं संक्षेपाद्वै निवेदितम् ॥ ३.२८३.५२ ॥
وبينما كان يتكلم هكذا، أخبرناه بأن أخاك قد قُتل؛ وقد عُرضت عليك هذه النازلة باختصار.
3.283.53
स सम्पातिस्तदा राजञ्श्रुत्वासुमहदप्रियम् ।
विषण्णचेताः पप्रच्छ पुनरस्मानरिंदम ॥ ३.२८३.५३ ॥
فسأل سمباتي، أيها الملك، حين سمع ذلك الخبر البالغ الكراهة، وقد انكسر قلبه، يا قاهر الأعداء، سألنا من جديد.
3.283.54
कः सरामः कथं सीता जटायुश्च कथं हतः ।
इच्छामि सर्वमेवैतच्छ्रोतुं प्लवगसत्तमाः ॥ ३.२८३.५४ ॥
من معه راما؟ وكيف حال سيتا؟ وكيف قُتل جاتايو؟ أريد أن أسمع هذا كله، يا أفضل القرود.
3.283.55
तस्याहं सर्वमेवैतद्भवतो व्यसनागमम् ।
प्रायोपवेशने चैवहेतुं विस्तरशोऽब्रुवम् ॥ ३.२८३.५५ ॥
وأخبرته بالتفصيل بكل ما جرى: كيف حلّت بكم النازلة، وسبب صيامكم حتى الموت.
3.283.56
सोऽस्मानाश्वासयामास वाक्येनानेन पक्षिराट् ।
रावणो विदितो मह्यं लङ्का चास्य महापुरी ॥ ३.२८३.५६ ॥
وقد طمأننا ملك الطيور بهذه الكلمات. أعرف راڤانا، وأعرف مدينته العظيمة لانكا.
3.283.57
दृष्टापारे समुद्रस्य त्रिकूटगिरिकन्दरे ।
भवित्री तत्र वैदेही न रमेऽस्त्यत्रविचारणा ॥ ३.२८३.५७ ॥
وراء البحر الذي لا حدّ له، في كهف جبل تريكوطا ستكون فايدهي هناك. لست مسرورًا؛ ولا شك في ذلك.
3.283.58
इतितस्य वचः श्रुत्वा वयमुत्थाय सत्वराः ।
सागरक्रमणे मन्त्रं मन्त्रयामः परंतप ॥ ३.२८३.५८ ॥
ولما سمعنا كلامه نهضنا مسرعين وتشاورنا في طريقة عبور البحر، يا مُحرق الأعداء.
3.283.59
नाध्यवास्यद्यदा कश्चित्सागरस्य विलङ्घनम् ।
ततः पितरमाविश्य पुप्लुवेऽहंमहार्णवम्।
शतयोजनविस्तीर्णं निहत्य जलराक्षसीम् ॥ ३.२८३.५९ ॥
وعندما لم يجرؤ أحد على عبور البحر، استحضرت أبي، ووثبت فوق المحيط العظيم الذي عرضه مئة يوجانا، بعد أن قتلت الراكشاسية المائية.
3.283.60
उपवासतपःशीला भर्तृदर्शनलालसा ।
जटिला मलदिग्धाङ्गीकृश दीना तपस्विन ॥ ३.२८३.६० ॥
المكرّسة للصيام والتقشف، المتلهفة لرؤية زوجها، ذات الشعر المضفور، جسدها ملطخ بالأوساخ، هزيلة بائسة، الزاهدة.
3.283.61
निमित्तैस्तामहं सीतामुपलभ्य पृथग्विधैः ।
उपसृत्याब्रवं चार्यामभिगम्य रहोगताम् ॥ ३.२८३.६१ ॥
عرفتُ تلك السيتا بعلامات شتى. فدنوتُ وكلمتُ السيدة النبيلة الجالسة في خلوة.
3.283.62
सीते रामस्य दूतोऽहंवानरोमारुतात्मजः ।
त्वद्दर्शनमभिप्रप्सुरिह प्राप्तो विहायसा ॥ ३.२८३.६२ ॥
يا سيتا، أنا رسول راما، قرد، ابن الريح. راغبًا في رؤيتك، جئتُ إلى هنا عبر الجو.
3.283.63
राजपुत्रौ कुशलिनौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
सर्वशाखामृगेन्द्रेण सुग्रीवेणाभिपालितौ ॥ ३.२८३.६३ ॥
الأميران الملكيان، الأخوان راما ولاكشمانا، في خير، وقد حماهما سوغريفا، سيد جميع قبائل القرود.
3.283.64
कुशलंत्वाब्रवीद्रामःसीते सौमित्रिणा सह ।
सखिभावाच् सुग्रीवः कुशलं त्वाऽनुपृच्छति ॥ ३.२८३.६४ ॥
تكلم راما مع لاكشمانا عن خيرك، يا سيتا؛ وسوغريفا، بدافع الصداقة، يسأل أيضًا عن خيرك.
3.283.65
क्षिप्रमेष्यति ते भर्ता सर्वशाखामृगैः सह ।
प्रत्ययं कुरु मे देवि वानरोऽस्मि न राक्षसः ॥ ३.२८३.६५ ॥
سيأتي زوجك قريبًا مع جميع قبائل القرود. أيتها الإلهة، ثقي بي: أنا قرد، لستُ رَاكشَسا.
3.283.66
मुहूर्तमिवच ध्यात्वा सीता मां प्रत्युवाच ह ।
अवैमि त्वांहनूमन्तमविन्ध्यवचनादहम् ॥ ३.२८३.६६ ॥
فكّرت سيتا لحظة ثم أجابتني: «من قول أفيندهيا أعرفك أنك هنومان.»
3.283.67
अविन्ध्यो हि महाबाहो राक्षसो वृद्धसंमतः ।
कथितस्तेन सुग्रीवस्त्वद्विधैः सचिवैर्वृतः ॥ ३.२८३.६७ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، أخبر الرakshasa أفيندهيا، المحترم عند الشيوخ، عن سوغريفا المحاط بوزراء مثلك.
3.283.68
गम्यतामिति चोक्त्वा मां सीता पादादिमं मणिम् ।
घारिता येन वैदेही कालमेतमनिन्दिता ॥ ३.२८३.६८ ॥
قالت «اذهب»، ثم أعطتني سيتا هذه الجوهرة، التي ارتدتها الفايدهي الطاهرة في قدمها زمناً طويلاً.
3.283.69
प्रत्ययार्थं कथां चेमां कथयामास जानकी ।
क्षिप्तामिषीकां काकाय चित्रकूटे महागिरौ ॥ ३.२८३.६९ ॥
وكدليل، روت جانكي أيضاً هذه القصة: عن قصبة رُميت على غراب في الجبل العظيم تشيتراكوتا.
3.283.70
भवता पुरुषव्याघ्र प्रत्यभिज्ञानकारणात् ।
एकाक्षिविकलः काकः सुदुष्टात्मा कृतश्चवै ॥ ३.२८३.७० ॥
يا نمر الرجال، لأجل التمييز، جُعل ذلك الغراب أعور وشديد الخبث بواسطتك حقاً.
3.283.71
ग्राहयित्वाऽहमात्मानं ततो दग्ध्वाच तां पुरीम् ।
संप्राप्त इतितं रामः प्रियवादिनमार्चयत् ॥ ३.२८३.७१ ॥
بعد أن عرّفت بنفسي، ثم أحرقت تلك المدينة، عدت. فلما سمع رama ذلك، أكرم قائل الكلمات الطيبة.