Mahābhārata · Adhyāya 3.283
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.283.1
राघवः सहसौमित्रिः सुग्रीवेणाभिपालितः ।
वसनमाल्यवतः पृष्ठे ददर्श विमलं नभः ॥ ३.२८३.१ ॥
Rāghava, protegido por Sugrīva, junto com Saumitri, viu o céu limpo sobre o dorso do monte Vasana-Mālyavat.
3.283.2
सदृष्ट्वाविमले व्योम्नि निर्मलं शसलक्षणम् ।
ग्रहनक्षत्रताराभिरनुयान्तममित्रहा ॥ ३.२८३.२ ॥
Tendo visto a lua imaculada, marcada com a lebre, avançando pelo céu limpo, seguida por planetas, constelações e estrelas, o matador de inimigos…
3.283.3
कुमुदोत्पलपद्मानां गन्धमादाय वायुना ।
महीधरस्थः शीतेन सहसाप्रतिबोधितः ॥ ३.२८३.३ ॥
Trazendo o perfume dos nenúfares, lótus azuis e lótus, o vento o despertou de repente com sua frescura, enquanto ele estava sobre a montanha.
3.283.4
प्रभाते लक्ष्मणं वीरमभ्यभाषत दुर्मनाः ।
सीतां संस्मृत् यधर्मात्मा रुद्धां राक्षसवेश्मनि ॥ ३.२८३.४ ॥
Ao amanhecer, com a mente perturbada, o justo falou ao herói Lakṣmaṇa, lembrando-se de Sītā retida na casa do rākṣasa.
3.283.5
गच्छ लक्ष्मण जानीहि किष्किंदायां कपीश्वरम् ।
प्रमत्तं ग्राम्यधर्मेषु कृतघ्नं स्वार्थपण्डितम् ॥ ३.२८३.५ ॥
Vai, Lakṣmaṇa, e descobre em Kiṣkindhā o senhor dos macacos — descuidado nos prazeres mundanos, ingrato e hábil no próprio interesse.
3.283.6
योसौ कुलाधमो मूढो मया राज्येऽभिषेचितः ।
सर्ववानरगोपुच्छा यमृक्षाश्च भजन्ति वै ॥ ३.२८३.६ ॥
Aquele mais vil de sua linhagem, o insensato a quem consagrei no reino, a quem servem todos os macacos, gopucchas e ursos.
3.283.7
यदर्थं निहतो बाली मया रघुकुलोद्वह ।
त्वया सहमहाबाहो किष्किन्धोपवने तदा ॥ ३.२८३.७ ॥
Ó portador da linhagem de Raghu, ó de braços poderosos! Pelo qual matei Vālī, junto contigo, então, no bosque de Kiṣkindhā,
3.283.8
कृतघ्नं तमहं मन्ये वानरापशदं भुवि ।
यो मामेवंगतो मूढो न जानीतेऽद्य लक्ष्मण ॥ ३.२८३.८ ॥
Ó Lakṣmaṇa, considero-o ingrato, o mais vil dos macacos na terra, aquele que, iludido, ainda hoje não me reconhece nesta condição.
3.283.9
असौ मन्ये न जानीते समयप्रतिपालनम् ।
कृतोपकारं मां नूनमवमत्याल्पया धिया ॥ ३.२८३.९ ॥
Penso que ele não sabe cumprir a palavra; certamente, com seu pouco juízo, despreza o favor que me fez e assim age.
3.283.10
यदितावदनुद्युक्तः शेते कामसुखात्मकः ।
नेतव्यो वालिमार्गेण सर्वभूतगतिं त्वया ॥ ३.२८३.१० ॥
Se ele agora jaz sem se esforçar, entregue ao prazer dos desejos, deves enviá-lo pelo caminho de Vālī, ao destino de todos os seres.
3.283.11
अथापि घटतेऽस्माकमर्ते वानरपुङ्गवः ।
तमादायैव काकुत्स्थ त्वरावान्भव माचिरम् ॥ ३.२८३.११ ॥
Mas se a nossa tarefa for possível mesmo sem aquele chefe dos macacos, ó descendente de Kakutstha, leva-o contigo e apressa-te, não tardes.
3.283.12
इत्युक्तो लक्ष्मणो भ्रात्रा गुरुवाक्यहिते रतः ।
प्रतस्थे रुचिरं गृह्य समार्गणगुणं धनुः ॥ ३.२८३.१२ ॥
Assim falado pelo irmão, Lakṣmaṇa, dedicado ao bem das palavras do mais velho, tomou o belo arco com suas flechas e corda e partiu.
3.283.13
किष्किन्धाद्वारमासाद्यप्रविवेशानिवारितः ।
सक्रोध इतितं मत्वाराजा प्रत्युद्ययौ हरिः ॥ ३.२८३.१३ ॥
Ao chegar à porta de Kiṣkindhā, entrou sem ser impedido. Pensando que estava irado, o rei dos macacos foi ao seu encontro.
3.283.14
तं सदारोविनीतात्मा सुग्रीवः प्लवगाधिपः ।
पूजया प्रतिजग्राह प्रीयमाणस्तदर्हया ॥ ३.२८३.१४ ॥
Sugrīva, senhor dos macacos, de espírito humilde, recebeu-o com honra junto com sua esposa, e alegrou-se com a reverência que lhe era devida.
3.283.15
तमब्रवीद्रामवचः सौमित्रिरकुतोभयः ।
स तत्सर्वमशेषेण श्रुत्वा प्रह्वः कृताञ्जलिः ॥ ३.२८३.१५ ॥
Saumitri (Lakṣmaṇa), destemido, disse-lhe as palavras de Rāma. Tendo ouvido tudo por completo, inclinou-se com as mãos postas.
3.283.16
सभृत्यदारो राजेन्द्रसुग्रीवो वानराधिपः ।
इदमाह वचः प्रीतो लक्ष्मणं नरकुञ्जरम् ॥ ३.२८३.१६ ॥
Sugrīva, senhor dos macacos, com seus servidores e esposa, satisfeito, disse estas palavras a Lakṣmaṇa, o elefante entre os homens.
3.283.17
नास्मि लक्ष्मण दुर्मेधा नाकृतज्ञो न निर्घृणः ।
श्रूयतां यः प्रयत्नो मे सीतापर्येषणे कृतः ॥ ३.२८३.१७ ॥
Lakṣmaṇa, não sou insensato, nem ingrato, nem impiedoso. Ouve o esforço que fiz na busca por Sītā.
3.283.18
दिशः प्रस्थापिताः सर्वेविनीता हरयो मया ।
सर्वेषां च कृतः कालो मासेऽभ्यागमने पुनः ॥ ३.२८३.१८ ॥
Enviei os macacos disciplinados em todas as direções, e fixei um prazo de um mês para que todos retornassem.
3.283.19
यैरियं सवना साद्रिः सपुरा सागराम्बरा ।
विचेतव्या मही वीर सग्रामनगराकरा ॥ ३.२८३.१९ ॥
Por quem esta terra, com seus oceanos, montanhas e cidades, vestida pelo mar, deve ser procurada, ó herói, com suas aldeias, cidades e minas.
3.283.20
स मासः पञ्चरात्रेण पूर्णो भवितुमर्हति ।
ततः श्रोष्यसि रामेण सहितः सुमहत्प्रियम् ॥ ३.२८३.२० ॥
Esse mês deve completar-se em cinco noites. Então, junto com Rāma, ouvirás uma notícia muito agradável.
3.283.21
इत्युक्तो लक्ष्मणत्तेन कवानरेनद्रेण धीमता ।
त्यक्त्वारोषमदीनात्मा सुग्रीवं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.२८३.२१ ॥
Assim interpelado por Lakṣmaṇa, o sábio senhor dos macacos abandonou a ira e, de espírito não abatido, honrou Sugrīva.
3.283.22
सरामं सहसुग्रीवो माल्यवत्पुष्ठमास्थितम् ।
भिगम्योदयं तस्य कार्यस्य प्रत्यवेदयत् ॥ ३.२८३.२२ ॥
Sugrīva, junto com Rāma, postado sobre o dorso do monte Mālyavat, aproximou-se e relatou-lhe o resultado daquela tarefa.
3.283.23
इत्येवंवानरेनद्रास्ते समाजन्मुः सहस्रशः ।
दिशस्तिस्रो विचित्याथ न तु ये दक्षिणां गताः ॥ ३.२८३.२३ ॥
Assim, os senhores dos macacos reuniram-se aos milhares, tendo buscado nas três direções; mas não os que tinham ido ao sul.
3.283.24
आचख्युस्तत्र रामाय महीं सागरमेखलाम् ।
विचितां न तु वैदेह्या दर्शनं रावणस् वा ॥ ३.२८३.२४ ॥
Ali informaram a Rāma que a terra cingida pelo mar fora vasculhada, mas nem Vaidehī nem Rāvaṇa tinham sido vistos.
3.283.25
गतास्तु दक्षिणामाशां ये वै वानरपुङ्गवाः ।
आशावांस्तेषु काकुत्स्थः प्राणानार्तोऽभ्यधारयत् ॥ ३.२८३.२५ ॥
Aqueles melhores dos macacos que tinham partido para a direção do sul — esperando neles, Rāma, descendente de Kakutstha, aflito, sustentou o sopro da vida.
3.283.26
द्विमासोपरमे काले व्यतीते प्लवगास्ततः ।
सुग्रीवमभिगम्येदं त्वरिता वाक्यमब्रुवन् ॥ ३.२८३.२६ ॥
Passados dois meses, os macacos aproximaram-se apressadamente de Sugrīva e disseram estas palavras.
3.283.27
रक्षितंवालिना यत्तत्स्फीतं मधुवनं महत् ।
त्वया च प्लवगश्रेष्ठ तद्भुङ्क्ते पवनात्मजः ॥ ३.२८३.२७ ॥
Aquele vasto e fértil bosque de Madhu, guardado por Vālin, agora é desfrutado por ti, o melhor dos macacos, e pelo filho do Vento.
3.283.28
वालिपुत्रोऽङ्गदश्चैव ये चान्ये प्लवगर्षभाः ।
विचेतुं दक्षिणामाशां राजन्प्रस्थापितास्त्वया ॥ ३.२८३.२८ ॥
Aṅgada, filho de Vālin, e os outros touros entre os macacos que tu, ó rei, enviaste para procurar na direção do sul.
3.283.29
तेषामपनयं श्रुत्वा मेने सकृतकृत्यताम् ।
कृतार्थानां हि भृत्यानामेतद्भवति चेष्टितम् ॥ ३.२८३.२९ ॥
Ao ouvir a conduta deles, pensou que a tarefa estava cumprida, pois tal é o comportamento dos servidores cujos fins foram alcançados.
3.283.30
स तद्रामाय मेधावी शशंस प्लवगर्षभः ।
रामश्चाप्यनुमानेन मेने दृष्टां तु मैथिलीम् ॥ ३.२८३.३० ॥
Aquele sábio melhor dos macacos relatou isto a Rāma, e Rāma, por inferência, acreditou que Maithilī tinha sido vista.
3.283.31
हनुमत्प्रमुखाश्चापि विश्रान्तास्ते प्लवङ्गमाः ।
अभिजग्मुर्हरीन्द्रं तं रामलक्ष्मणसन्निधौ ॥ ३.२८३.३१ ॥
Liderados por Hanumān, os macacos, já repousados, aproximaram-se do senhor dos macacos na presença de Rāma e Lakṣmaṇa.
3.283.32
गतिं च मुखवर्णं च दृष्ट्वारामो हनूमतः ।
अगमत्प्रत्ययं भूयो दृष्टा सीतेति भारत ॥ ३.२८३.३२ ॥
Ao ver o porte e o semblante de Hanumān, Rāma voltou a convencer-se de que Sītā fora vista, ó Bhārata.
3.283.33
हनूमत्प्रमुखास्ते तु वानराः पूर्णमानसाः ।
प्रणेमुर्विधिवद्रामं सुग्रीवं लक्ष्मणं तथा ॥ ३.२८३.३३ ॥
Liderados por Hanumān, os macacos, de coração satisfeito, prostraram-se devidamente diante de Rāma, Sugrīva e Lakṣmaṇa.
3.283.34
तानुवाचानतान्रामः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
अपि मां जीवयिष्यध्वमपि वः कृतकृत्यता ॥ ३.२८३.३४ ॥
Rāma, com arco e flecha na mão, disse aos macacos inclinados: 'Vós me restituireis a vida? E também a vossa tarefa será cumprida?'
3.283.35
अपि राज्यमयोध्यायां कारयिष्याम्यहं पुनः ।
निहत्यसमरे शत्रूनाहृत्यजनकात्मजाम् ॥ ३.२८३.३५ ॥
Será que, tendo abatido os inimigos em combate e recuperado a filha de Janaka, restabelecerei o reino em Ayodhyā?
3.283.36
अमोक्षयित्वावैदेहीमहत्वा च रणे रिपून् ।
हृतदारोऽवधूतश्चनाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ३.२८३.३६ ॥
Se não libertar Vaidehī e não matar os inimigos em combate, eu, humilhado pelo rapto da minha esposa, não terei coragem de viver.
3.283.37
इत्युक्तवचनं रामं प्रत्युवाचानिलात्मजः ।
प्रियमाख्यामि ते राम दृष्टा सा जानकी मया ॥ ३.२८३.३७ ॥
Assim falado, o filho do vento respondeu a Rāma: "Rāma, trago-te uma boa notícia: vi Jānakī."
3.283.38
विचित्य दक्षिणामाशां सपर्वतवनाकराम् ।
श्रान्ताः काले व्यतीते स्म दृष्टवन्तो महागुहां ॥ ३.२८३.३८ ॥
Procurando na direção sul, com suas montanhas, florestas e minas, cansados à medida que o tempo passava, vimos uma grande caverna.
3.283.39
प्रविशामो वयं तां तु बहुयोजनमायताम् ।
अन्धकारां सुविपिनां गहनां कीटसेविताम् ॥ ३.२८३.३९ ॥
Entramos naquela caverna, de muitos yojanas de comprimento, cheia de escuridão, com densas florestas, profunda e frequentada por insetos.
3.283.40
गत्वा सुमहदध्वानमादित्यस् प्रभां ततः ।
दृष्टवन्तः स्म तत्रैवभवनं दिव्यमन्तरा ॥ ३.२८३.४० ॥
Depois de percorrer um caminho muito longo, vimos então a luz do sol, e ali mesmo, no interior, uma morada divina.
3.283.41
गयस् किल दैत्यस् तदा सद्वेश्म राघव ।
तत्रप्रभावती नाम तपोऽतप्यत तापसी ॥ ३.२८३.४१ ॥
Ó Rāghava, diz-se que naquele tempo era a morada de um demônio chamado Gaya; ali a asceta chamada Prabhāvatī praticou austeridades.
3.283.42
तया दत्तानि भोज्यानिपानानिविविधानि च ।
भुकत्वा लब्धबलाः सन्तस्तयोक्तेन पथा ततः ॥ ३.२८३.४२ ॥
Tendo comido os diversos alimentos e bebidas que ela nos deu, recobrando forças, seguimos pelo caminho que ela indicara.
3.283.43
निर्याय तस्मादुद्देशात्पश्यामो लवणाम्भसः ।
समीपे सह्यमलयौ दर्दुरं च महागिरिम् ॥ ३.२८३.४३ ॥
Partindo daquela região, vimos perto do oceano de água salgada os montes Sahya e Malaya, e a grande montanha chamada Dardura.
3.283.44
ततो मलयमारुह्य पश्यन्तो वरुणालयम् ।
कविषण्णा व्यथिताः खिन्ना निराशा जीविते भृशम् ॥ ३.२८३.४४ ॥
Então, subindo ao Malaya e contemplando a morada de Varuṇa, estávamos profundamente abatidos, aflitos, exaustos e totalmente desesperados quanto à vida.
3.283.45
अनेकशतविस्तीर्णं योजनानां महोदधिम् ।
तिमिनक्रझषावासं चिन्तयन्तः सुदुःखिताः ॥ ३.२८३.४५ ॥
Contemplando o grande oceano, que se estende por centenas de yojanas, morada de timis, makaras e peixes, estávamos profundamente aflitos.
3.283.46
तत्रानशनसंकल्पं कृत्वाऽऽसीना वयं तदा ।
ततः कथान्ते गृध्रस्य जटायोरभवत्कथा ॥ ३.२८३.४६ ॥
Ali nos sentamos, tendo resolvido jejuar. Então, ao final da conversa, surgiu a história do abutre Jaṭāyu.
3.283.47
ततः पर्वतशृङ्गाभं घोररूपं भयावहम् ।
पक्षिणं दृष्टवन्तः स्म वैनतियेमिवापरम् ॥ ३.२८३.४७ ॥
Então vimos uma ave, semelhante a um pico de montanha, de forma terrível, causando medo, como se fosse outro Vainateya (Garuḍa).
3.283.48
सोऽस्मानतर्कयद्भोक्तुमथाभ्येत्य वचोऽब्रवीत् ।
भोः क एष मम भ्रातुर्जटायोः कुरुते कथाम् ॥ ३.२८३.४८ ॥
Pensou em nos devorar; então, aproximando-se, falou: "Ó! Quem é este que conta a história do meu irmão Jaṭāyu?"
3.283.49
संपातिर्नाम तस्याहं ज्येष्ठो भ्राता खगाधिपः ।
अन्योन्यस्पर्धया रूढावावामदित्यसत्पदम् ॥ ३.२८३.४९ ॥
Eu sou Sampāti, o irmão mais velho de Jaṭāyu, senhor das aves. Por rivalidade mútua, nós dois subimos em direção à morada sublime do sol.
3.283.50
ततो दग्धाविमौ पक्षौ न दग्धौ तु जटायुषः ।
तस्मान्मे चिरदृष्टः स भ्राता गृध्रपतः प्रियः ॥ ३.२८३.५० ॥
Então minhas duas asas foram queimadas, mas as asas de Jaṭāyu não foram queimadas. Por isso, meu querido irmão, o senhor dos abutres, há muito não o vejo.
3.283.51
निर्दग्धपक्षः पतितो ह्यहमस्मिन्महागिरौ ।
द्रष्टुं वीरं न शक्नोमि भ्रातरं वै जटायुषम् ॥ ३.२८३.५१ ॥
Com as asas queimadas, caí sobre esta grande montanha, e não consigo ver meu valoroso irmão Jaṭāyu.
3.283.52
तस्यैवं वदतोऽस्माभिर्हतो भ्राता निवेदितः ।
व्यसनं भवतश्चेदं संक्षेपाद्वै निवेदितम् ॥ ३.२८३.५२ ॥
Enquanto ele falava assim, relatamos que vosso irmão fora morto; esta vossa desgraça foi-vos comunicada em resumo.
3.283.53
स सम्पातिस्तदा राजञ्श्रुत्वासुमहदप्रियम् ।
विषण्णचेताः पप्रच्छ पुनरस्मानरिंदम ॥ ३.२८३.५३ ॥
Então, ó rei, Sampāti, ao ouvir aquela notícia muito desagradável, com a mente abatida, ó domador de inimigos, perguntou-nos novamente.
3.283.54
कः सरामः कथं सीता जटायुश्च कथं हतः ।
इच्छामि सर्वमेवैतच्छ्रोतुं प्लवगसत्तमाः ॥ ३.२८३.५४ ॥
Quem está com Rāma? Como está Sītā? E como foi morto Jaṭāyu? Desejo ouvir tudo isso, ó melhores dos macacos.
3.283.55
तस्याहं सर्वमेवैतद्भवतो व्यसनागमम् ।
प्रायोपवेशने चैवहेतुं विस्तरशोऽब्रुवम् ॥ ३.२८३.५५ ॥
Contei-lhe em detalhe tudo isto: a chegada da vossa desgraça e a causa do vosso jejum até à morte.
3.283.56
सोऽस्मानाश्वासयामास वाक्येनानेन पक्षिराट् ।
रावणो विदितो मह्यं लङ्का चास्य महापुरी ॥ ३.२८३.५६ ॥
Com estas palavras, o rei das aves nos consolou. Conheço Rāvaṇa, e também a sua grande cidade, Laṅkā.
3.283.57
दृष्टापारे समुद्रस्य त्रिकूटगिरिकन्दरे ।
भवित्री तत्र वैदेही न रमेऽस्त्यत्रविचारणा ॥ ३.२८३.५७ ॥
Além do oceano sem fim, numa gruta do monte Trikūṭa, Vaidehī estará lá. Não me alegro; não há dúvida quanto a isso.
3.283.58
इतितस्य वचः श्रुत्वा वयमुत्थाय सत्वराः ।
सागरक्रमणे मन्त्रं मन्त्रयामः परंतप ॥ ३.२८३.५८ ॥
Ao ouvir as suas palavras, levantámo-nos rapidamente e deliberámos sobre como atravessar o oceano, ó abrasador de inimigos.
3.283.59
नाध्यवास्यद्यदा कश्चित्सागरस्य विलङ्घनम् ।
ततः पितरमाविश्य पुप्लुवेऽहंमहार्णवम्।
शतयोजनविस्तीर्णं निहत्य जलराक्षसीम् ॥ ३.२८३.५९ ॥
Quando ninguém ousou atravessar o oceano, invoquei o meu pai e saltei sobre o grande oceano, com cem yojanas de largura, depois de matar a demónia das águas.
3.283.60
उपवासतपःशीला भर्तृदर्शनलालसा ।
जटिला मलदिग्धाङ्गीकृश दीना तपस्विन ॥ ३.२८३.६० ॥
Dedicada ao jejum e à austeridade, ansiosa por ver o seu esposo, de cabelo emaranhado, com o corpo coberto de sujidade, emagrecida e desolada, a asceta.
3.283.61
निमित्तैस्तामहं सीतामुपलभ्य पृथग्विधैः ।
उपसृत्याब्रवं चार्यामभिगम्य रहोगताम् ॥ ३.२८३.६१ ॥
Por diversos sinais reconheci aquela Sītā. Aproximando-me, falei à nobre senhora que estava num lugar retirado.
3.283.62
सीते रामस्य दूतोऽहंवानरोमारुतात्मजः ।
त्वद्दर्शनमभिप्रप्सुरिह प्राप्तो विहायसा ॥ ३.२८३.६२ ॥
Ó Sītā, sou o mensageiro de Rāma, um macaco, filho do Vento. Desejando ver-te, vim aqui pelo ar.
3.283.63
राजपुत्रौ कुशलिनौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
सर्वशाखामृगेन्द्रेण सुग्रीवेणाभिपालितौ ॥ ३.२८३.६३ ॥
Os dois príncipes reais, os irmãos Rāma e Lakṣmaṇa, estão bem, e são protegidos por Sugrīva, senhor de todos os clãs dos macacos.
3.283.64
कुशलंत्वाब्रवीद्रामःसीते सौमित्रिणा सह ।
सखिभावाच् सुग्रीवः कुशलं त्वाऽनुपृच्छति ॥ ३.२८३.६४ ॥
Rāma, junto com Lakṣmaṇa, falou do teu bem-estar, ó Sītā; e Sugrīva, por amizade, também pergunta pelo teu bem-estar.
3.283.65
क्षिप्रमेष्यति ते भर्ता सर्वशाखामृगैः सह ।
प्रत्ययं कुरु मे देवि वानरोऽस्मि न राक्षसः ॥ ३.२८३.६५ ॥
O teu esposo virá em breve com todos os clãs dos macacos. Ó deusa, confia em mim: sou um macaco, não um demónio.
3.283.66
मुहूर्तमिवच ध्यात्वा सीता मां प्रत्युवाच ह ।
अवैमि त्वांहनूमन्तमविन्ध्यवचनादहम् ॥ ३.२८३.६६ ॥
Depois de refletir um momento, Sītā respondeu-me: "Pelas palavras de Avindhya sei que és Hanumān."
3.283.67
अविन्ध्यो हि महाबाहो राक्षसो वृद्धसंमतः ।
कथितस्तेन सुग्रीवस्त्वद्विधैः सचिवैर्वृतः ॥ ३.२८३.६७ ॥
Ó de braços poderosos, o rākṣasa Avindhya, respeitado pelos anciãos, falou de Sugrīva, cercado de ministros como tu.
3.283.68
गम्यतामिति चोक्त्वा मां सीता पादादिमं मणिम् ।
घारिता येन वैदेही कालमेतमनिन्दिता ॥ ३.२८३.६८ ॥
Dizendo «Vai», Sītā me deu esta joia, que a imaculada Vaidehī usara no pé por tanto tempo.
3.283.69
प्रत्ययार्थं कथां चेमां कथयामास जानकी ।
क्षिप्तामिषीकां काकाय चित्रकूटे महागिरौ ॥ ३.२८३.६९ ॥
Como prova, Jānakī também contou esta história: de uma haste lançada contra um corvo na grande montanha Citrakūṭa.
3.283.70
भवता पुरुषव्याघ्र प्रत्यभिज्ञानकारणात् ।
एकाक्षिविकलः काकः सुदुष्टात्मा कृतश्चवै ॥ ३.२८३.७० ॥
Ó tigre entre os homens, para reconhecimento, aquele corvo foi de fato tornado zarolho e muito maldoso por ti.
3.283.71
ग्राहयित्वाऽहमात्मानं ततो दग्ध्वाच तां पुरीम् ।
संप्राप्त इतितं रामः प्रियवादिनमार्चयत् ॥ ३.२८३.७१ ॥
Tendo me dado a conhecer e depois incendiado aquela cidade, retornei. Ao ouvir isso, Rāma honrou o portador de palavras agradáveis.