Mahābhārata · Adhyāya 3.287
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.287.1
ततः प्रहस्तः सहसा समभ्येत्य विभीषणम् ।
गदया ताडयामास विनद्य रणकर्कशम् ॥ ३.२८७.१ ॥
Entonces Prahasta, abalanzándose de repente sobre Vibhīṣaṇa y rugiendo con fiereza en la batalla, lo golpeó con su maza.
3.287.2
स तयाऽभिहतो धीमान्गदया भीमवेगया ।
नाकम्पत महाबाहुर्हिमवानिव सुस्थिरः ॥ ३.२८७.२ ॥
Golpeado por aquella maza de terrible velocidad, el sabio de grandes brazos no tembló, sino que se mantuvo firme como el Himālaya.
3.287.3
ततः प्रगृह्यविपुलां शतघण्टां विभीषणः ।
अनुमन्त्र्य महाशक्तिं चिक्षेपास् शिरः प्रति ॥ ३.२८७.३ ॥
Entonces Vibhīṣaṇa tomó una gran lanza llamada Śataghaṇṭā, la consagró con mantras y la arrojó contra su cabeza.
3.287.4
पतन्त्या स तया वेगाद्राक्षसोऽशनिवेगया ।
हृतोत्तामङ्गो ददृशे वातरुग्ण इव द्रुमः ॥ ३.२८७.४ ॥
Al caer con la velocidad de un rayo, aquella lanza le arrancó la cabeza al rakshasa, y apareció como un árbol derribado por el viento.
3.287.5
तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये प्रहस्तं क्षणदाचरम् ।
अभिदुद्राव धूम्राक्षो वेगेन महता कपीन् ॥ ३.२८७.५ ॥
Al ver a Prahasta, aquel rakshasa nocturno, muerto en la batalla, Dhūmrākṣa se lanzó con gran velocidad contra los monos.
3.287.6
तस् मेघोपमं सैन्यमापतद्भीमदर्शनम् ।
दृष्ट्वैव सहसा दीर्णा रणे वानरपुङ्गवाः ॥ ३.२८७.६ ॥
Al ver aquel ejército semejante a una nube, terrible de contemplar, que avanzaba, los principales monos en la batalla se dispersaron de repente.
3.287.7
ततस्तान्सहसा दीर्णान्दृष्ट्वा वानरपुङ्गवान् ।
निर्ययौ कपिशार्दूलो हनूमान्मारुतात्मजः ॥ ३.२८७.७ ॥
Entonces, al ver a aquellos mejores de los monos súbitamente derrotados, Hanumān, tigre entre los monos, hijo del Viento, salió al encuentro.
3.287.8
तं दृष्ट्वाऽवस्थितं सङ्ख्ये हरयः पवनात्मजम् ।
महत्या त्वरया राजत्संन्यवर्तन्त सर्वशः ॥ ३.२८७.८ ॥
Al ver al hijo del Viento firme en la batalla, oh rey, todos los monos regresaron con gran prisa.
3.287.9
ततः शब्दो महानासीत्तुमुलो रोमहर्षणः ।
रामरावणसैन्यानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ३.२८७.९ ॥
Entonces surgió un gran estruendo que erizaba los cabellos, mientras los ejércitos de Rāma y Rāvaṇa se lanzaban unos contra otros.
3.287.10
तस्मिन्प्रवृत्ते संग्रामे घोरे रुधिरकर्दमे ।
क्षूम्राक्षः कपिसैन्यं तद्द्रावयामास पत्रिभिः ॥ ३.२८७.१० ॥
Cuando aquella terrible batalla, convertida en un lodazal de sangre, había comenzado, Kṣūmrākṣa puso en fuga al ejército de monos con flechas.
3.287.11
तं स रक्षोमहामात्रमापतन्तं सपत्नजित् ।
प्रतिजग्राह हनुमांस्तरसा पवनात्मजः ॥ ३.२८७.११ ॥
Al ver que aquel gran ministro de los rākṣasas se abalanzaba sobre él, Hanumān, vencedor de enemigos, hijo del Viento, le salió al paso con presteza.
3.287.12
तयोर्युद्धमभूदधोरं हरिराक्षसवीरयोः ।
जीगीषतोर्युधाऽन्योन्यमिन्द्रप्रह्लादयोरिवं ॥ ३.२८७.१२ ॥
Entre aquellos dos héroes, el mono y el rākṣasa, ambos deseosos de vencer al otro, surgió un combate terrible, como el de Indra y Prahrāda.
3.287.13
कगदाभिः परिघैश्चैव राक्षसो जघ्निवान्कपिम् ।
कपिश्च जघ्निवान्रः सस्कन्धविटपैर्द्रुमैः ॥ ३.२८७.१३ ॥
El rākṣasa golpeó al mono con piedras y mazas de hierro, y el mono lo golpeó a su vez con árboles, con sus ramas y troncos.
3.287.14
ततस्तमतिकोपेन साश्वं सरथसारथिम् ।
धूम्राक्षमवधीत्क्रुद्धो हनूमान्मारुतात्मजः ॥ ३.२८७.१४ ॥
Entonces Hanumān, hijo del Viento, lleno de furia extrema, mató a Dhūmrākṣa junto con su caballo, su carro y su auriga.
3.287.15
ततस्तं निहतं दृष्ट्वा धूम्राक्षं राक्षसोत्तमम् ।
हरयो जातविश्रम्भा जघ्नुरन्ये च सैनिकान् ॥ ३.२८७.१५ ॥
Al ver muerto al excelente rākṣasa Dhūmrākṣa, los monos, cobrando confianza, golpearon también a los demás soldados.
3.287.16
ते वध्यमाना हरिभिर्बलिभिर्जितकाशिभिः ।
राक्षसा भग्नसंकल्पा लङ्कामभ्यपतन्भयात् ॥ ३.२८७.१६ ॥
Golpeados por los poderosos monos que parecían victoriosos, los rākṣasa, con su determinación quebrada, huyeron aterrados hacia Laṅkā.
3.287.17
तेऽभिपत्य पुरं भग्ना हतशेषा निशाचराः ।
सर्वं राज्ञे यथावृत्तं रावणाय न्यवेदयन् ॥ ३.२८७.१७ ॥
Al entrar en la ciudad, los niśācara derrotados, lo que quedaba de los muertos, informaron al rey Rāvaṇa de todo tal como había sucedido.
3.287.18
श्रुत्वा तु रावणस्तेभ्यः प्रहस्तं निहतं युधि ।
धूम्राक्षं च महेष्वासं ससैन्यं सहराक्षसैः ॥ ३.२८७.१८ ॥
Al escucharlos, Rāvaṇa supo que Prahasta había sido abatido en batalla, y que el gran arquero Dhūmrākṣa había perecido con su ejército y los rākṣasa.
3.287.19
सुदीर्घमिव निःश्वस्य समुत्पत्य वरासनात् ।
उवाच कुम्भकर्णस्य कर्मकालोऽयमागतः ॥ ३.२८७.१९ ॥
Tras suspirar profundamente, como si lo hiciera, y levantarse de su excelente asiento, dijo a Kumbhakarṇa: "Ha llegado el momento de la acción."
3.287.20
इत्येवमुक्त्वा विविधैर्वादित्रैः सुमहास्वनैः ।
शयानमतिनिद्रालुं कुम्भकर्णमबोधयत् ॥ ३.२८७.२० ॥
Habiendo dicho esto, despertó a Kumbhakarṇa, que yacía en profundo sueño, con los sonidos muy fuertes de diversos instrumentos.
3.287.21
प्रबोध्य महता चैनं यत्नेनाऽऽगतसाध्वसः ।
स्वस्थमासीनमव्यग्रं विनिद्रं राक्षसाधिपः।
ततोऽब्रवीद्दशग्रीवः कुम्भकर्णं महाबलम् ॥ ३.२८७.२१ ॥
Tras despertarlo con gran esfuerzo, el señor de los rakshasas, el de diez cuellos, ya sentado con calma, sereno y despierto, aunque el temor lo había invadido, habló a Kumbhakarṇa, de gran fuerza.
3.287.22
धन्योसि यस्य ते निद्रा कुम्भकर्णेयमीदृशी ।
य इदं दारुणं कालं न जानीषे महाभयम् ॥ ३.२८७.२२ ॥
Kumbhakarṇa, eres afortunado porque tienes un sueño así; no conoces este terrible momento, este gran peligro.
3.287.23
एष तीर्त्वाऽर्णवं रामः सेतुना हरिभिः सह ।
अवमत्येह नः सर्वान्करोति कदनं महत् ॥ ३.२८७.२३ ॥
Este Rāma, tras cruzar el océano por el puente junto con los monos, nos desprecia a todos aquí y causa una gran matanza.
3.287.24
मया त्वपहृता भार्या सीता नामास्य जानकी ।
तां नेतुं स इहायातो बद्ध्वा सेतुं महार्णवे ॥ ३.२८७.२४ ॥
Yo me llevé a su esposa, llamada Sītā, Jānakī. Para recuperarla, ha venido aquí, tendiendo un puente sobre el gran océano.
3.287.25
तेन चैव प्रहस्तादिर्महान्नः स्वजनो हतः ।
तस्य नान्यो निहन्ताऽस्ति त्वामृतेशत्रुकर्शन ॥ ३.२८७.२५ ॥
Por él fueron muertos Prahasta y los demás, nuestros grandes parientes. Fuera de ti, oh destructor de enemigos, no hay otro que pueda matarlo.
3.287.26
सदंशितोऽभिनिर्याहि त्वमद्य बलिनांवर ।
रामादीन्समरे सर्वाञ्जहि शत्रूनरिंदम ॥ ३.२८७.२६ ॥
Armado, sal hoy, mejor de los poderosos, y en batalla abate a todos los enemigos, Rāma y los demás. ¡Oh subyugador de enemigos!
3.287.27
दूषणावरजौ चैव वज्रवेगप्रमाथिनौ ।
तौ त्वां बलेन महता सहितावनुयास्यतः ॥ ३.२८७.२७ ॥
Los dos hermanos menores de Dūṣaṇa, aniquiladores de Vajravega, te seguirán acompañados de un gran ejército.
3.287.28
इत्युक्त्वा राक्षुसपतिः कुम्भकर्णं तरस्विनम् ।
संदिदेशेतिकर्तव्ये वज्रवेगप्रमाथिनौ ॥ ३.२८७.२८ ॥
Habiendo dicho esto, el señor de los rākṣasas dio instrucciones al veloz Kumbhakarṇa y a los dos aniquiladores de Vajravega sobre lo que debía hacerse.
3.287.29
तथ्त्युक्त्वा युतौ वीरौ रावणं दूषाणानुजौ ।
कुम्भकर्णं पुरस्कृत्य तूर्णं निर्ययतुः पुरात् ॥ ३.२८७.२९ ॥
Diciendo 'Así sea', los dos héroes, los hermanos menores de Dūṣaṇa, unidos a Rāvaṇa, colocaron a Kumbhakarṇa al frente y partieron rápidamente de la ciudad.