மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.287
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.287.1
ततः प्रहस्तः सहसा समभ्येत्य विभीषणम् ।
गदया ताडयामास विनद्य रणकर्कशम् ॥ ३.२८७.१ ॥
பின்னர் பிரஹஸ்தன் திடீரென விபீஷணனை நெருங்கி, போரில் கடுமையாக முழங்கி, கதையால் அவனைத் தாக்கினான்.
3.287.2
स तयाऽभिहतो धीमान्गदया भीमवेगया ।
नाकम्पत महाबाहुर्हिमवानिव सुस्थिरः ॥ ३.२८७.२ ॥
பயங்கர வேகமுள்ள அந்தக் கதையால் தாக்கப்பட்டும், அந்த அறிவுள்ள பெரும்புயவீரன் இமயமலையைப் போல் மிகவும் உறுதியாக அசையாமல் நின்றான்.
3.287.3
ततः प्रगृह्यविपुलां शतघण्टां विभीषणः ।
अनुमन्त्र्य महाशक्तिं चिक्षेपास् शिरः प्रति ॥ ३.२८७.३ ॥
பின்னர் விபீஷணன் பெரிய சதகண்டா என்னும் மகாசக்தியை எடுத்து, மந்திரங்களால் அபிமந்திரித்து அவனுடைய தலையை நோக்கி எறிந்தான்.
3.287.4
पतन्त्या स तया वेगाद्राक्षसोऽशनिवेगया ।
हृतोत्तामङ्गो ददृशे वातरुग्ण इव द्रुमः ॥ ३.२८७.४ ॥
வேகமாக விழுந்த அந்த இடிபோன்ற வேகமுள்ள சக்தியால் அந்த ராட்சதனின் தலை துண்டிக்கப்பட்டு, அவன் காற்றால் முறிந்த மரம்போல் தோன்றினான்.
3.287.5
तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये प्रहस्तं क्षणदाचरम् ।
अभिदुद्राव धूम्राक्षो वेगेन महता कपीन् ॥ ३.२८७.५ ॥
போரில் கொல்லப்பட்ட அந்த இரவுச்சாரி பிரஹஸ்தனைக் கண்டதும், தூம்ராக்ஷன் பெரும் வேகத்துடன் குரங்குகளை நோக்கி ஓடினான்.
3.287.6
तस् मेघोपमं सैन्यमापतद्भीमदर्शनम् ।
दृष्ट्वैव सहसा दीर्णा रणे वानरपुङ्गवाः ॥ ३.२८७.६ ॥
மேகம்போன்ற, பார்ப்பதற்கு பயங்கரமான அந்தப் படை பாய்ந்து வருவதைக் கண்டதுமே, போரில் சிறந்த குரங்குத் தலைவர்கள் திடீரென சிதறி ஓடினர்.
3.287.7
ततस्तान्सहसा दीर्णान्दृष्ट्वा वानरपुङ्गवान् ।
निर्ययौ कपिशार्दूलो हनूमान्मारुतात्मजः ॥ ३.२८७.७ ॥
அப்போது அந்த சிறந்த வானரர்கள் திடீரென சிதறி ஓடுவதைக் கண்டு, வானரங்களின் புலியான காற்றின் மைந்தன் ஹனுமான் முன்னேறினான்.
3.287.8
तं दृष्ट्वाऽवस्थितं सङ्ख्ये हरयः पवनात्मजम् ।
महत्या त्वरया राजत्संन्यवर्तन्त सर्वशः ॥ ३.२८७.८ ॥
போர்க்களத்தில் உறுதியாக நின்ற காற்றின் மைந்தனைக் கண்டு, அரசே, வானரர்கள் அனைவரும் பெரும் விரைவுடன் திரும்பினர்.
3.287.9
ततः शब्दो महानासीत्तुमुलो रोमहर्षणः ।
रामरावणसैन्यानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ३.२८७.९ ॥
அப்போது ராமன் மற்றும் ராவணனின் படைகள் ஒன்றையொன்று நோக்கிப் பாய்ந்தபோது, மயிர் சிலிர்க்கும் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
3.287.10
तस्मिन्प्रवृत्ते संग्रामे घोरे रुधिरकर्दमे ।
क्षूम्राक्षः कपिसैन्यं तद्द्रावयामास पत्रिभिः ॥ ३.२८७.१० ॥
இரத்தச் சேற்றில் மூழ்கிய அந்தக் கொடிய போர் தொடங்கியபோது, க்ஷூம்ராக்ஷன் அம்புகளால் அந்த வானரப் படையை ஓடச் செய்தான்.
3.287.11
तं स रक्षोमहामात्रमापतन्तं सपत्नजित् ।
प्रतिजग्राह हनुमांस्तरसा पवनात्मजः ॥ ३.२८७.११ ॥
அரக்கர்களின் அந்த பெரும் அமைச்சன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு, பகைவரை வென்ற காற்றின் மைந்தன் ஹனுமான் உடனே அவனை எதிர்கொண்டான்.
3.287.12
तयोर्युद्धमभूदधोरं हरिराक्षसवीरयोः ।
जीगीषतोर्युधाऽन्योन्यमिन्द्रप्रह्लादयोरिवं ॥ ३.२८७.१२ ॥
வென்றிட விரும்பிய அந்த வானர வீரனுக்கும் அரக்க வீரனுக்கும் இடையே கொடிய போர் நிகழ்ந்தது; இந்திரனும் பிரஹ்லாதனும் போரிட்டதைப் போல.
3.287.13
कगदाभिः परिघैश्चैव राक्षसो जघ्निवान्कपिम् ।
कपिश्च जघ्निवान्रः सस्कन्धविटपैर्द्रुमैः ॥ ३.२८७.१३ ॥
அரக்கன் கற்களாலும் இரும்புத் தடிகளாலும் குரங்கைத் தாக்கினான்; குரங்கும் கிளைகளுடன் கூடிய மரங்களால் அவனைத் தாக்கியது.
3.287.14
ततस्तमतिकोपेन साश्वं सरथसारथिम् ।
धूम्राक्षमवधीत्क्रुद्धो हनूमान्मारुतात्मजः ॥ ३.२८७.१४ ॥
பின்பு வாயுவின் மகன் அனுமன், பெரும் சினத்துடன், குதிரை, தேர் மற்றும் சாரதியுடன் கூடிய தூம்ராக்ஷனைக் கொன்றான்.
3.287.15
ततस्तं निहतं दृष्ट्वा धूम्राक्षं राक्षसोत्तमम् ।
हरयो जातविश्रम्भा जघ्नुरन्ये च सैनिकान् ॥ ३.२८७.१५ ॥
பின்பு சிறந்த அரக்கன் தூம்ராக்ஷன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, நம்பிக்கை பெற்ற குரங்குகள் மற்ற வீரர்களையும் தாக்கின.
3.287.16
ते वध्यमाना हरिभिर्बलिभिर्जितकाशिभिः ।
राक्षसा भग्नसंकल्पा लङ्कामभ्यपतन्भयात् ॥ ३.२८७.१६ ॥
வெற்றி பெற்றதாகத் தோன்றிய வலிமையான குரங்குகளால் தாக்கப்பட்ட அரக்கர்கள், மன உறுதி சிதைந்து பயத்தால் லங்கையை நோக்கி ஓடினர்.
3.287.17
तेऽभिपत्य पुरं भग्ना हतशेषा निशाचराः ।
सर्वं राज्ञे यथावृत्तं रावणाय न्यवेदयन् ॥ ३.२८७.१७ ॥
நகரை அடைந்த சிதைந்த, உயிர் தப்பிய இரவுஞ்சரர்கள், நடந்ததையெல்லாம் அரசன் ராவணனுக்கு அப்படியே அறிவித்தனர்.
3.287.18
श्रुत्वा तु रावणस्तेभ्यः प्रहस्तं निहतं युधि ।
धूम्राक्षं च महेष्वासं ससैन्यं सहराक्षसैः ॥ ३.२८७.१८ ॥
அவர்களிடமிருந்து கேட்ட ராவணன், போரில் பிரஹஸ்தன் கொல்லப்பட்டதையும், மகாவில்லாளி தூம்ராக்ஷன் படையுடனும் அரக்கர்களுடனும் கொல்லப்பட்டதையும் அறிந்தான்.
3.287.19
सुदीर्घमिव निःश्वस्य समुत्पत्य वरासनात् ।
उवाच कुम्भकर्णस्य कर्मकालोऽयमागतः ॥ ३.२८७.१९ ॥
நீண்ட பெருமூச்சு விட்டு, சிறந்த ஆசனத்திலிருந்து எழுந்து, "செயலின் காலம் இதோ வந்துவிட்டது" என்று கும்பகர்ணனிடம் கூறினான்.
3.287.20
इत्येवमुक्त्वा विविधैर्वादित्रैः सुमहास्वनैः ।
शयानमतिनिद्रालुं कुम्भकर्णमबोधयत् ॥ ३.२८७.२० ॥
இவ்வாறு கூறி, பலவிதமான இசைக்கருவிகளின் மிக உரத்த ஒலியால், மிகுந்த உறக்கத்தில் படுத்திருந்த கும்பகர்ணனை எழுப்பினான்.
3.287.21
प्रबोध्य महता चैनं यत्नेनाऽऽगतसाध्वसः ।
स्वस्थमासीनमव्यग्रं विनिद्रं राक्षसाधिपः।
ततोऽब्रवीद्दशग्रीवः कुम्भकर्णं महाबलम् ॥ ३.२८७.२१ ॥
பெரும் முயற்சியுடன் அவனை எழுப்பியவுடன், அச்சம் கொண்டவனாய், இப்போது அமைதியாக, கலக்கமின்றி, விழித்து அமர்ந்திருந்த அந்த அரக்கர் தலைவன் தசக்கிரீவன், மகாபலனான கும்பகர்ணனிடம் கூறினான்.
3.287.22
धन्योसि यस्य ते निद्रा कुम्भकर्णेयमीदृशी ।
य इदं दारुणं कालं न जानीषे महाभयम् ॥ ३.२८७.२२ ॥
கும்பகர்ணா, உனக்கு இத்தகைய உறக்கம் இருப்பதால் நீ பாக்கியவான். இந்தக் கொடிய காலத்தையும், பெரும் ஆபத்தையும் நீ அறியவில்லையே.
3.287.23
एष तीर्त्वाऽर्णवं रामः सेतुना हरिभिः सह ।
अवमत्येह नः सर्वान्करोति कदनं महत् ॥ ३.२८७.२३ ॥
இந்த ராமன் குரங்குகளுடன் பாலத்தின் வழியாகக் கடலைக் கடந்து, இங்கு நம் அனைவரையும் அவமதித்து பெரும் அழிவைச் செய்கிறான்.
3.287.24
मया त्वपहृता भार्या सीता नामास्य जानकी ।
तां नेतुं स इहायातो बद्ध्वा सेतुं महार्णवे ॥ ३.२८७.२४ ॥
நான் அவனுடைய மனைவியை, சீதை என்றும் ஜானகி என்றும் பெயர் கொண்டவளை, கவர்ந்து சென்றேன். அவளை மீட்டுச் செல்ல அவன் பெரும் கடலின் மீது பாலம் கட்டி இங்கு வந்திருக்கிறான்.
3.287.25
तेन चैव प्रहस्तादिर्महान्नः स्वजनो हतः ।
तस्य नान्यो निहन्ताऽस्ति त्वामृतेशत्रुकर्शन ॥ ३.२८७.२५ ॥
அவனால்தான் பிரஹஸ்தன் முதலிய நம் பெரிய உறவினர்கள் கொல்லப்பட்டனர். எதிரிகளை அடக்குபவனே, உன்னைத் தவிர அவனைக் கொல்லக்கூடியவர் வேறு யாரும் இல்லை.
3.287.26
सदंशितोऽभिनिर्याहि त्वमद्य बलिनांवर ।
रामादीन्समरे सर्वाञ्जहि शत्रूनरिंदम ॥ ३.२८७.२६ ॥
வலிமையாளர்களில் சிறந்தவனே, கவசம் அணிந்து இன்று புறப்படு. போரில் ராமன் முதலிய எல்லா எதிரிகளையும் கொல். எதிரிகளை அடக்குபவனே!
3.287.27
दूषणावरजौ चैव वज्रवेगप्रमाथिनौ ।
तौ त्वां बलेन महता सहितावनुयास्यतः ॥ ३.२८७.२७ ॥
தூஷணனின் இளைய சகோதரர்களும், வஜ்ரவேகனையும் வென்றவர்களுமான அவ்விருவரும் பெரும் படையுடன் உன்னைப் பின்தொடர்வார்கள்.
3.287.28
इत्युक्त्वा राक्षुसपतिः कुम्भकर्णं तरस्विनम् ।
संदिदेशेतिकर्तव्ये वज्रवेगप्रमाथिनौ ॥ ३.२८७.२८ ॥
இவ்வாறு கூறிய ராட்சசத் தலைவன், விரைந்த கும்பகர்ணனுக்கும், செய்ய வேண்டிய செயல் குறித்து வஜ்ரவேகனை அழித்த இருவருக்கும் கட்டளையிட்டான்.
3.287.29
तथ्त्युक्त्वा युतौ वीरौ रावणं दूषाणानुजौ ।
कुम्भकर्णं पुरस्कृत्य तूर्णं निर्ययतुः पुरात् ॥ ३.२८७.२९ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி, ராவணனுடன் இணைந்த அவ்விரு வீரர்களான தூஷணனின் இளையோர் கும்பகர்ணனை முன்னிறுத்தி விரைவில் நகரத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.