Mahābhārata · Adhyāya 3.287
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.287.1
ततः प्रहस्तः सहसा समभ्येत्य विभीषणम् ।
गदया ताडयामास विनद्य रणकर्कशम् ॥ ३.२८७.१ ॥
Da stürzte Prahasta plötzlich auf Vibhīṣaṇa los, brüllte wild im Kampf und schlug ihn mit seiner Keule.
3.287.2
स तयाऽभिहतो धीमान्गदया भीमवेगया ।
नाकम्पत महाबाहुर्हिमवानिव सुस्थिरः ॥ ३.२८७.२ ॥
Von jener Keule von schrecklicher Wucht getroffen, zitterte der weise, starkarmige Held nicht, sondern stand so fest wie der Himālaya.
3.287.3
ततः प्रगृह्यविपुलां शतघण्टां विभीषणः ।
अनुमन्त्र्य महाशक्तिं चिक्षेपास् शिरः प्रति ॥ ३.२८७.३ ॥
Da ergriff Vibhīṣaṇa einen gewaltigen Speer namens Śataghaṇṭā, weihte ihn mit Mantras und schleuderte ihn gegen dessen Kopf.
3.287.4
पतन्त्या स तया वेगाद्राक्षसोऽशनिवेगया ।
हृतोत्तामङ्गो ददृशे वातरुग्ण इव द्रुमः ॥ ३.२८७.४ ॥
Als der Speer mit der Geschwindigkeit eines Blitzes herabfiel, wurde dem Rakshasa der Kopf abgerissen, und er erschien wie ein vom Wind gebrochener Baum.
3.287.5
तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये प्रहस्तं क्षणदाचरम् ।
अभिदुद्राव धूम्राक्षो वेगेन महता कपीन् ॥ ३.२८७.५ ॥
Als Dhūmrākṣa den im Kampf erschlagenen Prahasta, jenen nächtlichen Rakshasa, erblickte, stürzte er mit großer Geschwindigkeit auf die Affen los.
3.287.6
तस् मेघोपमं सैन्यमापतद्भीमदर्शनम् ।
दृष्ट्वैव सहसा दीर्णा रणे वानरपुङ्गवाः ॥ ३.२८७.६ ॥
Schon beim Anblick jener wolkengleichen, furchtbar anzusehenden Armee, die heranstürmte, zerstreuten sich die besten Affen im Kampf plötzlich.
3.287.7
ततस्तान्सहसा दीर्णान्दृष्ट्वा वानरपुङ्गवान् ।
निर्ययौ कपिशार्दूलो हनूमान्मारुतात्मजः ॥ ३.२८७.७ ॥
Als er jene besten Affen plötzlich zerschlagen sah, trat Hanumān, der Tiger unter den Affen, Sohn des Windes, hervor.
3.287.8
तं दृष्ट्वाऽवस्थितं सङ्ख्ये हरयः पवनात्मजम् ।
महत्या त्वरया राजत्संन्यवर्तन्त सर्वशः ॥ ३.२८७.८ ॥
Als sie den Sohn des Windes im Kampf unerschütterlich stehen sahen, o König, wandten sich alle Affen in großer Eile um.
3.287.9
ततः शब्दो महानासीत्तुमुलो रोमहर्षणः ।
रामरावणसैन्यानामन्योन्यमभिधावताम् ॥ ३.२८७.९ ॥
Da erhob sich ein großes, haarsträubendes Getöse, als die Heere Rāmas und Rāvaṇas aufeinander losstürmten.
3.287.10
तस्मिन्प्रवृत्ते संग्रामे घोरे रुधिरकर्दमे ।
क्षूम्राक्षः कपिसैन्यं तद्द्रावयामास पत्रिभिः ॥ ३.२८७.१० ॥
Als jener schreckliche Kampf, ein Morast aus Blut, begonnen hatte, trieb Kṣūmrākṣa das Affenheer mit Pfeilen in die Flucht.
3.287.11
तं स रक्षोमहामात्रमापतन्तं सपत्नजित् ।
प्रतिजग्राह हनुमांस्तरसा पवनात्मजः ॥ ३.२८७.११ ॥
Als er jenen großen Minister der Rākṣasas auf sich zustürmen sah, stellte sich Hanumān, Sieger über die Feinde, Sohn des Windes, ihm sogleich entgegen.
3.287.12
तयोर्युद्धमभूदधोरं हरिराक्षसवीरयोः ।
जीगीषतोर्युधाऽन्योन्यमिन्द्रप्रह्लादयोरिवं ॥ ३.२८७.१२ ॥
Zwischen jenen beiden Helden, dem Affen und dem Rākṣasa, die einander besiegen wollten, entbrannte ein furchtbarer Kampf, wie zwischen Indra und Prahrāda.
3.287.13
कगदाभिः परिघैश्चैव राक्षसो जघ्निवान्कपिम् ।
कपिश्च जघ्निवान्रः सस्कन्धविटपैर्द्रुमैः ॥ ३.२८७.१३ ॥
Der Rākṣasa schlug den Affen mit Steinen und eisernen Keulen, und der Affe schlug ihn seinerseits mit Bäumen samt Ästen und Zweigen.
3.287.14
ततस्तमतिकोपेन साश्वं सरथसारथिम् ।
धूम्राक्षमवधीत्क्रुद्धो हनूमान्मारुतात्मजः ॥ ३.२८७.१४ ॥
Da erschlug Hanumān, der Sohn des Windes, in höchster Wut Dhūmrākṣa samt seinem Pferd, Wagen und Wagenlenker.
3.287.15
ततस्तं निहतं दृष्ट्वा धूम्राक्षं राक्षसोत्तमम् ।
हरयो जातविश्रम्भा जघ्नुरन्ये च सैनिकान् ॥ ३.२८७.१५ ॥
Als sie den vortrefflichen Rākṣasa Dhūmrākṣa erschlagen sahen, schlugen die Affen, die Zuversicht gewonnen hatten, auch die übrigen Krieger nieder.
3.287.16
ते वध्यमाना हरिभिर्बलिभिर्जितकाशिभिः ।
राक्षसा भग्नसंकल्पा लङ्कामभ्यपतन्भयात् ॥ ३.२८७.१६ ॥
Von den mächtigen Affen geschlagen, die sich als Sieger zeigten, flohen die Rākṣasa mit gebrochenem Willen aus Furcht nach Laṅkā.
3.287.17
तेऽभिपत्य पुरं भग्ना हतशेषा निशाचराः ।
सर्वं राज्ञे यथावृत्तं रावणाय न्यवेदयन् ॥ ३.२८७.१७ ॥
Als sie die Stadt erreichten, berichteten die zerschlagenen Überlebenden der Nachtwandler dem König Rāvaṇa alles genau so, wie es sich zugetragen hatte.
3.287.18
श्रुत्वा तु रावणस्तेभ्यः प्रहस्तं निहतं युधि ।
धूम्राक्षं च महेष्वासं ससैन्यं सहराक्षसैः ॥ ३.२८७.१८ ॥
Als Rāvaṇa von ihnen hörte, dass Prahasta im Kampf erschlagen worden war und der große Bogenschütze Dhūmrākṣa samt seinem Heer und den Rākṣasa…
3.287.19
सुदीर्घमिव निःश्वस्य समुत्पत्य वरासनात् ।
उवाच कुम्भकर्णस्य कर्मकालोऽयमागतः ॥ ३.२८७.१९ ॥
Nachdem er gleichsam tief aufgeseufzt und sich von seinem vortrefflichen Sitz erhoben hatte, sprach er zu Kumbhakarṇa: "Der Zeitpunkt des Handelns ist gekommen."
3.287.20
इत्येवमुक्त्वा विविधैर्वादित्रैः सुमहास्वनैः ।
शयानमतिनिद्रालुं कुम्भकर्णमबोधयत् ॥ ३.२८७.२० ॥
So gesprochen, weckte er Kumbhakarṇa, der tief schlafend dalag, mit dem gewaltigen Lärm verschiedener Instrumente.
3.287.21
प्रबोध्य महता चैनं यत्नेनाऽऽगतसाध्वसः ।
स्वस्थमासीनमव्यग्रं विनिद्रं राक्षसाधिपः।
ततोऽब्रवीद्दशग्रीवः कुम्भकर्णं महाबलम् ॥ ३.२८७.२१ ॥
Nachdem er ihn mit großer Mühe geweckt hatte, sprach der Herr der Rākṣasas, der Zehnhalsige, der nun ruhig, gefasst und wach dasaß, obwohl Furcht über ihn gekommen war, zu dem gewaltigen Kumbhakarṇa.
3.287.22
धन्योसि यस्य ते निद्रा कुम्भकर्णेयमीदृशी ।
य इदं दारुणं कालं न जानीषे महाभयम् ॥ ३.२८७.२२ ॥
Kumbhakarṇa, du bist glücklich, denn du hast einen solchen Schlaf; du kennst diese schreckliche Zeit, diese große Gefahr nicht.
3.287.23
एष तीर्त्वाऽर्णवं रामः सेतुना हरिभिः सह ।
अवमत्येह नः सर्वान्करोति कदनं महत् ॥ ३.२८७.२३ ॥
Dieser Rāma hat das Meer über die Brücke zusammen mit den Affen überquert, verachtet uns alle hier und richtet ein großes Gemetzel an.
3.287.24
मया त्वपहृता भार्या सीता नामास्य जानकी ।
तां नेतुं स इहायातो बद्ध्वा सेतुं महार्णवे ॥ ३.२८७.२४ ॥
Ich habe seine Gattin entführt, die Sītā heißt, Jānakī. Um sie zurückzuholen, ist er hierher gekommen, nachdem er eine Brücke über den großen Ozean gebaut hat.
3.287.25
तेन चैव प्रहस्तादिर्महान्नः स्वजनो हतः ।
तस्य नान्यो निहन्ताऽस्ति त्वामृतेशत्रुकर्शन ॥ ३.२८७.२५ ॥
Durch ihn wurden Prahasta und die anderen, unsere großen Verwandten, erschlagen. Außer dir, o Vernichter der Feinde, gibt es keinen anderen, der ihn töten könnte.
3.287.26
सदंशितोऽभिनिर्याहि त्वमद्य बलिनांवर ।
रामादीन्समरे सर्वाञ्जहि शत्रूनरिंदम ॥ ३.२८७.२६ ॥
Gerüstet zieh heute aus, du Bester der Starken, und im Kampf erschlage alle Feinde, Rāma und die übrigen, o Bezwinger der Feinde!
3.287.27
दूषणावरजौ चैव वज्रवेगप्रमाथिनौ ।
तौ त्वां बलेन महता सहितावनुयास्यतः ॥ ३.२८७.२७ ॥
Die beiden jüngeren Brüder Dūṣaṇas, die Vernichter Vajravegas, werden dir mit großer Streitmacht folgen.
3.287.28
इत्युक्त्वा राक्षुसपतिः कुम्भकर्णं तरस्विनम् ।
संदिदेशेतिकर्तव्ये वज्रवेगप्रमाथिनौ ॥ ३.२८७.२८ ॥
So gesprochen, erteilte der Herr der Rākṣasas dem schnellen Kumbhakarṇa und den beiden Vernichtern Vajravegas die Anweisung, was zu tun sei.
3.287.29
तथ्त्युक्त्वा युतौ वीरौ रावणं दूषाणानुजौ ।
कुम्भकर्णं पुरस्कृत्य तूर्णं निर्ययतुः पुरात् ॥ ३.२८७.२९ ॥
Sie sprachen 'So sei es'; die beiden Helden, die jüngeren Brüder Dūṣaṇas, vereint mit Rāvaṇa, stellten Kumbhakarṇa an die Spitze und zogen rasch aus der Stadt hinaus.