Mahābhārata · Adhyāya 3.296
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.296.1
अथ कन्याप्रदाने स तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
समानित्ये च तत्सर्वंभाण्डं वैवाहिकं नृपः ॥ ३.२९६.१ ॥
Entonces el rey, meditando precisamente en la entrega de su hija, reunió todos los bienes necesarios para la boda.
3.296.2
ततो वृद्धान्द्विजान्सर्वानृत्विक्सभ्यपुरोहितान् ।
समाहूय दिने पुण्ये प्रययौ सह कन्यया ॥ ३.२९६.२ ॥
Entonces, habiendo convocado a todos los brahmanes ancianos, a los sacerdotes oficiantes, a los miembros de la asamblea y a los purohitas, partió en un día auspicioso junto con su hija.
3.296.3
मेध्यारण्यं स गत्वा च द्युमत्सेनाश्रमं नृपः ।
पद्भ्यामेव द्विजैः सार्धं राजर्षिं तमुपागमत् ॥ ३.२९६.३ ॥
Aquel rey fue al bosque sagrado y, a pie junto con los brahmanes, llegó al ermitaño de Dyumatsena y se acercó a aquel sabio real.
3.296.4
तत्रापश्यन्महाभागं सालवृक्षमुपाश्रितम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं चक्षुर्हीनं नृपं तदा ॥ ३.२९६.४ ॥
Allí vio al rey, muy afortunado, ciego, sentado sobre una estera de hierba kuśa y apoyado en un árbol sāla.
3.296.5
स राजा तस्य राजर्षेः कृत्वापूजां यथाऽर्हतः ।
वाचा सुनियतो भूत्वा चकारात्मनिवेदनम् ॥ ३.२९६.५ ॥
Aquel rey, habiendo honrado al sabio real como correspondía y con la palabra bien controlada, se dio a conocer.
3.296.6
तस्यार्ध्यमासं चैव गां चावेद्यस धर्मवित् ।
किमागमनमित्येवं राजा राजानमब्रवीत् ॥ ३.२९६.६ ॥
El sabio real, conocedor del dharma, le ofreció agua de bienvenida, un asiento y una vaca, y luego preguntó al rey: "¿Cuál es la razón de tu venida?"
3.296.7
तस्य सर्वमभिप्रायमितिकर्तव्यतां च ताम् ।
सत्यवन्तं समुद्दिश्य सर्वमेव न्यवेदयत् ॥ ३.२९६.७ ॥
Le comunicó toda su intención y el curso de acción que debía seguir, refiriéndose a Satyavat.
3.296.8
सावित्री नाम राजर्षे कन्येयं मम शोभना ।
तां स्वधर्मेण धर्मज्ञ स्नुषार्थे त्वं गृहाण मे ॥ ३.२९६.८ ॥
Oh sabio real, esta es mi hermosa hija, llamada Sāvitrī. Oh conocedor del dharma, acéptala como tu nuera conforme a tu propio dharma.
3.296.9
च्युताः स्म राज्याद्वनवासमाश्रिता-
श्चराम धर्मं नियतास्तपस्विनः।
कथं त्वनर्हा वनवासमाश्रमे ।
सहिष्यति क्लेशमिमं सुता तव ॥ ३.२९६.९ ॥
Hemos caído del reino y nos hemos refugiado en el bosque, viviendo como ascetas disciplinados en el dharma. ¿Cómo, pues, soportará tu hija, que no es apta para la vida del bosque, esta penuria en el ermitaño?
3.296.10
सुखं च दुःखं च भवाभवात्मकं ।
यदा विजानाति सुताऽहमेव च।
न मद्विधे युज्यतेवाक्यमीदृशं ।
विनिश्चयेनाभिगतोस्मि ते नृप ॥ ३.२९६.१० ॥
Cuando mi hija y yo mismo sabemos que la felicidad y el dolor, compuestos de ser y no ser, son así, tales palabras no convienen a alguien como yo. Oh rey, he venido a ti con firme resolución.
3.296.11
आशां नार्हसि मे हन्तुं सौहृदात्प्रणतस्य च ।
अभितश्चागतं प्रेम्णा प्रत्याख्यातुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९६.११ ॥
No debes destruir mi esperanza, yo que me inclino ante ti por amistad. Y no debes rechazarme, a mí que he venido a ti desde todas partes con afecto.
3.296.12
अनुरूपो हि युक्तश्च त्वं ममाहं तवापि च ।
स्नुषां प्रतीच्छ मे कन्यां भार्यां सत्यवतस्ततः ॥ ३.२९६.१२ ॥
Tú eres apropiado y digno para mí, y yo también soy apropiado para ti. Por tanto, acepta a mi hija como esposa de Satyavat, como tu nuera.
3.296.13
पूर्वमेवाभिलवितः संबन्धो मे त्वया सह ।
भ्रष्टराज्यस्त्वहमिति तत एतद्विचारितम् ॥ ३.२९६.१३ ॥
Desde antes deseaba una alianza contigo; pero como he perdido mi reino, esto fue considerado.
3.296.14
अभिप्रायस्त्वयं यो मे पूर्वमेवाभिकाङ्क्षितः ।
स निर्वर्ततु मेऽद्यैव काङ्क्षितो ह्यसि मेऽतिथिः ॥ ३.२९६.१४ ॥
Que se cumpla hoy mismo el propósito que deseaba desde antes; pues tú eres el que deseé y eres mi huésped.
3.296.15
ततः सर्वान्समानाय्य द्विजानाश्रमवासिनः ।
यथाविधि समुद्वाहं कारयामासतुर्नृपौ ॥ ३.२९६.१५ ॥
Entonces, convocados todos los dvijas que vivían en el ermitaño, los dos reyes hicieron celebrar el matrimonio según la norma.
3.296.16
दत्त्वा सोऽश्वपतिः कन्यां यथार्हं सपरिच्छदम् ।
ययौ स्वमेव भवनं युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९६.१६ ॥
Habiendo entregado a su hija con el séquito y los bienes correspondientes, el señor de los caballos regresó a su propia casa, colmado de suprema alegría.
3.296.17
सत्यवानपि तां भार्यां लब्ध्वा सर्वगुणान्विताम् ।
मुमुदे सा रच रतं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्सितम् ॥ ३.२९६.१७ ॥
También Satyavān se regocijó al obtener a aquella esposa dotada de todas las virtudes; y ella se regocijó al obtener al esposo que su corazón deseaba.
3.296.18
गते पितरि सर्वाणि संन्यस्याभरणानि सा ।
जगृहेवल्कलान्येव वस्त्रं काषायमेव च ॥ ३.२९६.१८ ॥
Cuando su padre se hubo marchado, ella dejó todas sus joyas y solo tomó vestiduras de corteza y una tela de color ocre.
3.296.19
परिचारैर्गुणैश्चैव प्रश्रयेण दमेन च ।
सर्वकामक्रियाभिश्च सर्वेषां तुष्टिमादधे ॥ ३.२९६.१९ ॥
Con su servicio, sus virtudes, su humildad y dominio de sí, y cumpliendo todos los deseos, complació a todos.
3.296.20
श्वश्रूं शरीरसत्कारैः सर्वैराच्छादनादिभिः ।
श्वशुरं देवसत्कारैर्वाचः संयमनेन च ॥ ३.२९६.२० ॥
A su suegra la complació con el cuidado del cuerpo, las vestiduras y todo lo demás; a su suegro, con honores debidos a los dioses, y con dominio de su palabra.
3.296.21
तथैव प्रियवादेन नैषुणेन शमेन च ।
रहश्चैवोपचारेण भर्तारं पर्यतोषयत् ॥ ३.२९६.२१ ॥
Igualmente, con palabras dulces, habilidad, calma y servicio atento en privado, complació plenamente a su esposo.
3.296.22
एवं तत्राश्रमे तेषां तदा निवसतां सताम् ।
कालस्तपस्यतां कश्चिदपाक्रामत भारत ॥ ३.२९६.२२ ॥
Así, mientras aquellos justos vivían y practicaban austeridad en aquel ermitaño, pasó cierto tiempo, oh Bhārata.
3.296.23
सावित्र्याग्लायमानायास्तिष्ठन्त्यास्तु दिवानिशम ।
नारदेन यदुक्तं तद्वाक्यं मनसि वर्तते ॥ ३.२९६.२३ ॥
En la mente de Sāvitrī, que no se cansaba aunque permanecía de pie día y noche, persistían las palabras que había dicho Nārada.