ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.296
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.296.1
अथ कन्याप्रदाने स तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
समानित्ये च तत्सर्वंभाण्डं वैवाहिकं नृपः ॥ ३.२९६.१ ॥
ಆಗ ಕನ್ಯಾದಾನದ ಕುರಿತೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಜನು ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದನು.
3.296.2
ततो वृद्धान्द्विजान्सर्वानृत्विक्सभ्यपुरोहितान् ।
समाहूय दिने पुण्ये प्रययौ सह कन्यया ॥ ३.२९६.२ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಹಿರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಋತ್ವಿಜರನ್ನು, ಸಭಾಸದರನ್ನು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಶುಭದಿನದಂದು ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
3.296.3
मेध्यारण्यं स गत्वा च द्युमत्सेनाश्रमं नृपः ।
पद्भ्यामेव द्विजैः सार्धं राजर्षिं तमुपागमत् ॥ ३.२९६.३ ॥
ಆ ರಾಜನು ಪವಿತ್ರ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದೇ ದ್ಯುಮತ್ಸೇನನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
3.296.4
तत्रापश्यन्महाभागं सालवृक्षमुपाश्रितम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं चक्षुर्हीनं नृपं तदा ॥ ३.२९६.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಾಲ ವೃಕ್ಷಕ್ಕೆ ಒರಗಿ, ದರ್ಭೆಯ ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನಾದ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡನು.
3.296.5
स राजा तस्य राजर्षेः कृत्वापूजां यथाऽर्हतः ।
वाचा सुनियतो भूत्वा चकारात्मनिवेदनम् ॥ ३.२९६.५ ॥
ಆ ರಾಜನು ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಯಮದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡನು.
3.296.6
तस्यार्ध्यमासं चैव गां चावेद्यस धर्मवित् ।
किमागमनमित्येवं राजा राजानमब्रवीत् ॥ ३.२९६.६ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಗೋವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, "ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವೇನು?" ಎಂದು ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
3.296.7
तस्य सर्वमभिप्रायमितिकर्तव्यतां च ताम् ।
सत्यवन्तं समुद्दिश्य सर्वमेव न्यवेदयत् ॥ ३.२९६.७ ॥
ಅವನು ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸತ್ಯವಂತನನ್ನು ಕುರಿತು ತಿಳಿಸಿದನು.
3.296.8
सावित्री नाम राजर्षे कन्येयं मम शोभना ।
तां स्वधर्मेण धर्मज्ञ स्नुषार्थे त्वं गृहाण मे ॥ ३.२९६.८ ॥
ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ಇವಳು ನನ್ನ ಸುಂದರ ಮಗಳು, ಹೆಸರು ಸಾವಿತ್ರಿ. ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮದಂತೆ ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಸೊಸೆಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
3.296.9
च्युताः स्म राज्याद्वनवासमाश्रिता-
श्चराम धर्मं नियतास्तपस्विनः।
कथं त्वनर्हा वनवासमाश्रमे ।
सहिष्यति क्लेशमिमं सुता तव ॥ ३.२९६.९ ॥
ನಾವು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಚ್ಯುತರಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ನಿಯಮದಂತೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ತಪಸ್ವಿಗಳಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಕಾಡುಜೀವನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಈ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸುವಳು?
3.296.10
सुखं च दुःखं च भवाभवात्मकं ।
यदा विजानाति सुताऽहमेव च।
न मद्विधे युज्यतेवाक्यमीदृशं ।
विनिश्चयेनाभिगतोस्मि ते नृप ॥ ३.२९६.१० ॥
ಇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ ಎಂಬ ಸ್ವಭಾವದ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮಗಳೂ ನಾನೂ ತಿಳಿದಿರುವಾಗ, ನನ್ನಂತವನಿಗೆ ಇಂತಹ ಮಾತು ಸರಿಯಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
3.296.11
आशां नार्हसि मे हन्तुं सौहृदात्प्रणतस्य च ।
अभितश्चागतं प्रेम्णा प्रत्याख्यातुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९६.११ ॥
ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿಂತಿರುವ ನನ್ನ ಆಶೆಯನ್ನು ನೀನು ನಾಶಮಾಡಬಾರದು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬಂದ ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು.
3.296.12
अनुरूपो हि युक्तश्च त्वं ममाहं तवापि च ।
स्नुषां प्रतीच्छ मे कन्यां भार्यां सत्यवतस्ततः ॥ ३.२९६.१२ ॥
ನೀನು ನನಗೆ ಅನುರೂಪನೂ ಯೋಗ್ಯನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ; ನಾನೂ ನಿನಗೆ ಅನುರೂಪನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಸತ್ಯವಂತನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ, ಸೊಸೆಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
3.296.13
पूर्वमेवाभिलवितः संबन्धो मे त्वया सह ।
भ्रष्टराज्यस्त्वहमिति तत एतद्विचारितम् ॥ ३.२९६.१३ ॥
ಮೊದಲೇ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಲು ನಾನು ಬಯಸಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾನು ಎಂದು ಇದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಲಾಯಿತು.
3.296.14
अभिप्रायस्त्वयं यो मे पूर्वमेवाभिकाङ्क्षितः ।
स निर्वर्ततु मेऽद्यैव काङ्क्षितो ह्यसि मेऽतिथिः ॥ ३.२९६.१४ ॥
ಮೊದಲೇ ನಾನು ಬಯಸಿದ್ದ ಆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇಂದೇ ಈಡೇರಲಿ; ನೀನು ನನಗೆ ಬಯಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ನನ್ನ ಅತಿಥಿ.
3.296.15
ततः सर्वान्समानाय्य द्विजानाश्रमवासिनः ।
यथाविधि समुद्वाहं कारयामासतुर्नृपौ ॥ ३.२९६.१५ ॥
ನಂತರ ಆಶ್ರಮವಾಸಿ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಇಬ್ಬರು ರಾಜರೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
3.296.16
दत्त्वा सोऽश्वपतिः कन्यां यथार्हं सपरिच्छदम् ।
ययौ स्वमेव भवनं युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९६.१६ ॥
ಅಶ್ವಪತಿಯು ಯೋಗ್ಯ ಸಾಮಗ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.296.17
सत्यवानपि तां भार्यां लब्ध्वा सर्वगुणान्विताम् ।
मुमुदे सा रच रतं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्सितम् ॥ ३.२९६.१७ ॥
ಸತ್ಯವಾನನು ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನೆಯಾದ ಆ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು; ಅವಳೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಯಸಿದ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಳು.
3.296.18
गते पितरि सर्वाणि संन्यस्याभरणानि सा ।
जगृहेवल्कलान्येव वस्त्रं काषायमेव च ॥ ३.२९६.१८ ॥
ತಂದೆ ಹೊರಟ ಬಳಿಕ ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾರಿನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಧರಿಸಿದಳು.
3.296.19
परिचारैर्गुणैश्चैव प्रश्रयेण दमेन च ।
सर्वकामक्रियाभिश्च सर्वेषां तुष्टिमादधे ॥ ३.२९६.१९ ॥
ಸೇವೆ, ಸದ್ಗುಣ, ವಿನಯ, ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಮೂಲಕ ಆಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿದಳು.
3.296.20
श्वश्रूं शरीरसत्कारैः सर्वैराच्छादनादिभिः ।
श्वशुरं देवसत्कारैर्वाचः संयमनेन च ॥ ३.२९६.२० ॥
ಅತ್ತೆಯನ್ನು ದೇಹ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಸರ್ವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ, ಮಾವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲುವ ಗೌರವದಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾತಿನ ಸಂಯಮದಿಂದ (ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು).
3.296.21
तथैव प्रियवादेन नैषुणेन शमेन च ।
रहश्चैवोपचारेण भर्तारं पर्यतोषयत् ॥ ३.२९६.२१ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಇಂಪಾದ ಮಾತು, ಚತುರತೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಏಕಾಂತದ ಸೇವೆಯಿಂದ ಆಕೆ ಪತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.
3.296.22
एवं तत्राश्रमे तेषां तदा निवसतां सताम् ।
कालस्तपस्यतां कश्चिदपाक्रामत भारत ॥ ३.२९६.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಕೆಲ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು, ಭಾರತ.
3.296.23
सावित्र्याग्लायमानायास्तिष्ठन्त्यास्तु दिवानिशम ।
नारदेन यदुक्तं तद्वाक्यं मनसि वर्तते ॥ ३.२९६.२३ ॥
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಬಳಲದ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾರದರು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತು ನೆಲೆಸಿತ್ತು.