மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.296
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.296.1
अथ कन्याप्रदाने स तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
समानित्ये च तत्सर्वंभाण्डं वैवाहिकं नृपः ॥ ३.२९६.१ ॥
பின்னர் மகளைக் கொடுப்பது பற்றியே சிந்தித்த அரசன், திருமணத்திற்குரிய அனைத்துப் பொருட்களையும் சேகரித்தான்.
3.296.2
ततो वृद्धान्द्विजान्सर्वानृत्विक्सभ्यपुरोहितान् ।
समाहूय दिने पुण्ये प्रययौ सह कन्यया ॥ ३.२९६.२ ॥
பின்னர் அவன் அனைத்து மூத்த அந்தணர்களையும், ருத்விக்குகளையும், அவை உறுப்பினர்களையும், புரோகிதர்களையும் அழைத்து, ஒரு நல்ல நாளில் மகளுடன் புறப்பட்டான்.
3.296.3
मेध्यारण्यं स गत्वा च द्युमत्सेनाश्रमं नृपः ।
पद्भ्यामेव द्विजैः सार्धं राजर्षिं तमुपागमत् ॥ ३.२९६.३ ॥
புனித காட்டிற்குச் சென்ற அந்த அரசன், அந்தணர்களுடன் நடந்தே த்யுமத்சேனனின் ஆசிரமத்தை அடைந்து அந்த அரசரிஷியை அணுகினான்.
3.296.4
तत्रापश्यन्महाभागं सालवृक्षमुपाश्रितम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं चक्षुर्हीनं नृपं तदा ॥ ३.२९६.४ ॥
அங்கே அவன் சால மரத்தில் சாய்ந்தபடி, தர்ப்பைப் பாயில் அமர்ந்திருந்த, பார்வையற்ற, மிகப் பாக்கியசாலியான அரசனைக் கண்டான்.
3.296.5
स राजा तस्य राजर्षेः कृत्वापूजां यथाऽर्हतः ।
वाचा सुनियतो भूत्वा चकारात्मनिवेदनम् ॥ ३.२९६.५ ॥
அந்த அரசன் அந்த அரசரிஷிக்குத் தகுந்தவாறு வழிபாடு செய்து, சொல்லில் கட்டுப்பாடுடன் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டான்.
3.296.6
तस्यार्ध्यमासं चैव गां चावेद्यस धर्मवित् ।
किमागमनमित्येवं राजा राजानमब्रवीत् ॥ ३.२९६.६ ॥
தர்மம் அறிந்த அந்த அரசரிஷி அவனுக்கு அர்க்கியம், ஆசனம், பசுவைக் கொடுத்து, "உம் வருகை எதற்காக?" என்று அரசனிடம் கேட்டான்.
3.296.7
तस्य सर्वमभिप्रायमितिकर्तव्यतां च ताम् ।
सत्यवन्तं समुद्दिश्य सर्वमेव न्यवेदयत् ॥ ३.२९६.७ ॥
அவன் அவனுடைய முழு எண்ணத்தையும், செய்ய வேண்டியதையும் சத்தியவானைப் பற்றி முழுவதுமாக அறிவித்தான்.
3.296.8
सावित्री नाम राजर्षे कन्येयं मम शोभना ।
तां स्वधर्मेण धर्मज्ञ स्नुषार्थे त्वं गृहाण मे ॥ ३.२९६.८ ॥
அரசரிஷியே, இது என் அழகிய மகள், பெயர் சாவித்ரி. தர்மம் அறிந்தவரே, உம் தர்மத்தின்படி அவளை என் மருமகளாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
3.296.9
च्युताः स्म राज्याद्वनवासमाश्रिता-
श्चराम धर्मं नियतास्तपस्विनः।
कथं त्वनर्हा वनवासमाश्रमे ।
सहिष्यति क्लेशमिमं सुता तव ॥ ३.२९६.९ ॥
நாங்கள் அரசிலிருந்து வீழ்ந்து காட்டில் அடைக்கலம் புகுந்தோம்; கட்டுப்பாடுடன் தர்மத்தைப் பின்பற்றித் தவம் செய்கிறோம். அப்படியிருக்க, காட்டு வாழ்வுக்குத் தகுதியற்ற உம் மகள் ஆசிரமத்தில் இந்தத் துன்பத்தை எப்படித் தாங்குவாள்?
3.296.10
सुखं च दुःखं च भवाभवात्मकं ।
यदा विजानाति सुताऽहमेव च।
न मद्विधे युज्यतेवाक्यमीदृशं ।
विनिश्चयेनाभिगतोस्मि ते नृप ॥ ३.२९६.१० ॥
இருப்பும் இன்மையும் கொண்ட இன்பமும் துன்பமும் என் மகளும் நானும் அறியும்போது, என்னைப் போன்றவனுக்கு இத்தகைய சொல் பொருந்தாது. அரசே, உறுதியுடன் உம்மிடம் வந்துள்ளேன்.
3.296.11
आशां नार्हसि मे हन्तुं सौहृदात्प्रणतस्य च ।
अभितश्चागतं प्रेम्णा प्रत्याख्यातुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९६.११ ॥
நட்பின் பொருட்டு வணங்கி நிற்கும் என் நம்பிக்கையை நீர் அழிக்கக் கூடாது. எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அன்புடன் வந்த என்னை நிராகரிக்கவும் கூடாது.
3.296.12
अनुरूपो हि युक्तश्च त्वं ममाहं तवापि च ।
स्नुषां प्रतीच्छ मे कन्यां भार्यां सत्यवतस्ततः ॥ ३.२९६.१२ ॥
நீர் எனக்குத் தகுந்தவரும் பொருத்தமானவரும்; நானும் உமக்குத் தகுந்தவனே. ஆகையால் என் மகளை சத்தியவானின் மனைவியாக, மருமகளாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
3.296.13
पूर्वमेवाभिलवितः संबन्धो मे त्वया सह ।
भ्रष्टराज्यस्त्वहमिति तत एतद्विचारितम् ॥ ३.२९६.१३ ॥
முன்பே உன்னுடன் சம்பந்தம் கொள்ள நான் விரும்பியிருந்தேன்; ஆனால் நான் அரசை இழந்தவன் என்பதால் இதை ஆலோசித்தோம்.
3.296.14
अभिप्रायस्त्वयं यो मे पूर्वमेवाभिकाङ्क्षितः ।
स निर्वर्ततु मेऽद्यैव काङ्क्षितो ह्यसि मेऽतिथिः ॥ ३.२९६.१४ ॥
முன்பே நான் விரும்பிய அந்த நோக்கம் இன்றே நிறைவேறட்டும்; நீ விரும்பப்பட்டவன், என் விருந்தினன்.
3.296.15
ततः सर्वान्समानाय्य द्विजानाश्रमवासिनः ।
यथाविधि समुद्वाहं कारयामासतुर्नृपौ ॥ ३.२९६.१५ ॥
பின்னர் ஆசிரமத்தில் வசித்த அனைத்து துவிஜர்களையும் அழைத்து, இரு அரசர்களும் முறைப்படி திருமணச் சடங்கை நடத்தினர்.
3.296.16
दत्त्वा सोऽश्वपतिः कन्यां यथार्हं सपरिच्छदम् ।
ययौ स्वमेव भवनं युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९६.१६ ॥
அஸ்வபதி மகளை தகுந்த பரிவாரத்துடன் கொடுத்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தனது இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
3.296.17
सत्यवानपि तां भार्यां लब्ध्वा सर्वगुणान्विताम् ।
मुमुदे सा रच रतं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्सितम् ॥ ३.२९६.१७ ॥
சத்தியவானும் எல்லா குணங்களும் கொண்ட அந்த மனைவியைப் பெற்று மகிழ்ந்தான்; அவளும் மனதுக்கு விருப்பமான கணவனைப் பெற்று மகிழ்ந்தாள்.
3.296.18
गते पितरि सर्वाणि संन्यस्याभरणानि सा ।
जगृहेवल्कलान्येव वस्त्रं काषायमेव च ॥ ३.२९६.१८ ॥
தந்தை சென்றதும் அவள் எல்லா ஆபரணங்களையும் துறந்து, மரவுரியையும் காவி நிற ஆடையையுமே அணிந்துகொண்டாள்.
3.296.19
परिचारैर्गुणैश्चैव प्रश्रयेण दमेन च ।
सर्वकामक्रियाभिश्च सर्वेषां तुष्टिमादधे ॥ ३.२९६.१९ ॥
சேவையாலும், நற்குணங்களாலும், பணிவாலும், அடக்கத்தாலும், அனைவரின் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவதாலும் அவள் அனைவரையும் மகிழ்வித்தாள்.
3.296.20
श्वश्रूं शरीरसत्कारैः सर्वैराच्छादनादिभिः ।
श्वशुरं देवसत्कारैर्वाचः संयमनेन च ॥ ३.२९६.२० ॥
மாமியாரை உடல் பராமரிப்பாலும் உடை முதலியவற்றாலும் அனைத்து வகையிலும், மாமனாரை தெய்வங்களுக்குரிய மரியாதையாலும், பேச்சின் அடக்கத்தாலும் (மகிழ்வித்தாள்).
3.296.21
तथैव प्रियवादेन नैषुणेन शमेन च ।
रहश्चैवोपचारेण भर्तारं पर्यतोषयत् ॥ ३.२९६.२१ ॥
அதுபோலவே இனிய சொற்களாலும், திறமையாலும், அமைதியாலும், தனிமையில் செய்த பணிவிடையாலும் அவள் கணவனை முழுமையாக மகிழ்வித்தாள்.
3.296.22
एवं तत्राश्रमे तेषां तदा निवसतां सताम् ।
कालस्तपस्यतां कश्चिदपाक्रामत भारत ॥ ३.२९६.२२ ॥
இவ்வாறு அங்கே ஆசிரமத்தில் தவம் செய்துகொண்டு வாழ்ந்த அந்த சான்றோர்களுக்குச் சிறிது காலம் கடந்தது, பாரதா.
3.296.23
सावित्र्याग्लायमानायास्तिष्ठन्त्यास्तु दिवानिशम ।
नारदेन यदुक्तं तद्वाक्यं मनसि वर्तते ॥ ३.२९६.२३ ॥
பகலும் இரவும் நின்றுகொண்டிருந்தும் சோர்வடையாத சாவித்ரியின் மனதில் நாரதர் சொன்ன அந்தச் சொல் நிலைத்திருந்தது.