ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.296
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.296.1
अथ कन्याप्रदाने स तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
समानित्ये च तत्सर्वंभाण्डं वैवाहिकं नृपः ॥ ३.२९६.१ ॥
ଏଥିରେ କନ୍ୟାଦାନ ବିଷୟରେ ହିଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ରାଜା ବିବାହର ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ଏକତ୍ର କଲେ।
3.296.2
ततो वृद्धान्द्विजान्सर्वानृत्विक्सभ्यपुरोहितान् ।
समाहूय दिने पुण्ये प्रययौ सह कन्यया ॥ ३.२९६.२ ॥
ଏହାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋତ୍ବିକ, ସଭ୍ୟ ଓ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଡାକି ଏକ ଶୁଭଦିନରେ କନ୍ୟା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
3.296.3
मेध्यारण्यं स गत्वा च द्युमत्सेनाश्रमं नृपः ।
पद्भ्यामेव द्विजैः सार्धं राजर्षिं तमुपागमत् ॥ ३.२९६.३ ॥
ସେ ରାଜା ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ପଦରେ ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚି ସେହି ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
3.296.4
तत्रापश्यन्महाभागं सालवृक्षमुपाश्रितम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं चक्षुर्हीनं नृपं तदा ॥ ३.२९६.४ ॥
ସେଠାରେ ସେ ସାଲ ବୃକ୍ଷରେ ହେଲା ଦେଇ କୁଶ ଆସନରେ ବସିଥିବା, ଚକ୍ଷୁହୀନ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.296.5
स राजा तस्य राजर्षेः कृत्वापूजां यथाऽर्हतः ।
वाचा सुनियतो भूत्वा चकारात्मनिवेदनम् ॥ ३.२९६.५ ॥
ସେ ରାଜା ସେହି ରାଜର୍ଷିଙ୍କୁ ଯଥୋଚିତ ପୂଜା କରି, ବାକ୍ୟରେ ସଂଯମୀ ହୋଇ ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଲେ।
3.296.6
तस्यार्ध्यमासं चैव गां चावेद्यस धर्मवित् ।
किमागमनमित्येवं राजा राजानमब्रवीत् ॥ ३.२९६.६ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ ସେହି ରାଜର୍ଷି ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆସନ ଓ ଗାଈ ଅର୍ପଣ କରି ରାଜାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନର କାରଣ କଣ?"
3.296.7
तस्य सर्वमभिप्रायमितिकर्तव्यतां च ताम् ।
सत्यवन्तं समुद्दिश्य सर्वमेव न्यवेदयत् ॥ ३.२९६.७ ॥
ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଭିପ୍ରାୟ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସବୁ ଜଣାଇଲେ।
3.296.8
सावित्री नाम राजर्षे कन्येयं मम शोभना ।
तां स्वधर्मेण धर्मज्ञ स्नुषार्थे त्वं गृहाण मे ॥ ३.२९६.८ ॥
ହେ ରାଜର୍ଷି, ଏହି ମୋ ସୁନ୍ଦରୀ କନ୍ୟା, ନାମ ସାବିତ୍ରୀ। ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଆପଣଙ୍କ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଏହାକୁ ମୋ ପୁତ୍ରବଧୂ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
3.296.9
च्युताः स्म राज्याद्वनवासमाश्रिता-
श्चराम धर्मं नियतास्तपस्विनः।
कथं त्वनर्हा वनवासमाश्रमे ।
सहिष्यति क्लेशमिमं सुता तव ॥ ३.२९६.९ ॥
ଆମେ ରାଜ୍ୟରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ବନବାସର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ; ନିୟମରେ ଧର୍ମ ପାଳନ କରି ତପସ୍ୱୀ ଭାବେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛୁ। ତେବେ ବନବାସର ଅଯୋଗ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଆଶ୍ରମରେ ଏହି କ୍ଲେଶ କିପରି ସହିବେ?
3.296.10
सुखं च दुःखं च भवाभवात्मकं ।
यदा विजानाति सुताऽहमेव च।
न मद्विधे युज्यतेवाक्यमीदृशं ।
विनिश्चयेनाभिगतोस्मि ते नृप ॥ ३.२९६.१० ॥
ହେବା ଓ ନ ହେବାର ସ୍ୱଭାବ ଥିବା ସୁଖ-ଦୁଃଖ ଯେବେ ମୋ କନ୍ୟା ଓ ମୁଁ ନିଜେ ଜାଣୁ, ତେବେ ମୋ ପରି ଲୋକ ପାଇଁ ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ନୃପତି, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
3.296.11
आशां नार्हसि मे हन्तुं सौहृदात्प्रणतस्य च ।
अभितश्चागतं प्रेम्णा प्रत्याख्यातुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९६.११ ॥
ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ପ୍ରଣତ ମୋ ଆଶାକୁ ଆପଣ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସବୁ ଦିଗରୁ ପ୍ରେମରେ ଆସିଥିବା ମୋତେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.296.12
अनुरूपो हि युक्तश्च त्वं ममाहं तवापि च ।
स्नुषां प्रतीच्छ मे कन्यां भार्यां सत्यवतस्ततः ॥ ३.२९६.१२ ॥
ଆପଣ ମୋ ପାଇଁ ଅନୁରୂପ ଓ ଯୋଗ୍ୟ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁରୂପ। ତେଣୁ ମୋ କନ୍ୟାକୁ ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ପୁତ୍ରବଧୂ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
3.296.13
पूर्वमेवाभिलवितः संबन्धो मे त्वया सह ।
भ्रष्टराज्यस्त्वहमिति तत एतद्विचारितम् ॥ ३.२९६.१३ ॥
ପୂର୍ବରୁ ମୋର ତୁମ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧ ସ୍ଥାପନ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ରାଜ୍ୟଭ୍ରଷ୍ଟ ବୋଲି ଏହା ବିଚାରିତ ହେଲା।
3.296.14
अभिप्रायस्त्वयं यो मे पूर्वमेवाभिकाङ्क्षितः ।
स निर्वर्ततु मेऽद्यैव काङ्क्षितो ह्यसि मेऽतिथिः ॥ ३.२९६.१४ ॥
ପୂର୍ବରୁ ମୋର ଯେଉଁ ଅଭିପ୍ରାୟ ଥିଲା ତାହା ଆଜି ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ; ତୁମେ ମୋର ଅଭିଳଷିତ ଓ ମୋର ଅତିଥି।
3.296.15
ततः सर्वान्समानाय्य द्विजानाश्रमवासिनः ।
यथाविधि समुद्वाहं कारयामासतुर्नृपौ ॥ ३.२९६.१५ ॥
ତା'ପରେ ଆଶ୍ରମବାସୀ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ଦୁଇ ରାଜା ବିଧିପୂର୍ବକ ବିବାହ କରାଇଲେ।
3.296.16
दत्त्वा सोऽश्वपतिः कन्यां यथार्हं सपरिच्छदम् ।
ययौ स्वमेव भवनं युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९६.१६ ॥
ଅଶ୍ୱପତି ଯଥୋଚିତ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଭବନକୁ ଫେରିଗଲେ।
3.296.17
सत्यवानपि तां भार्यां लब्ध्वा सर्वगुणान्विताम् ।
मुमुदे सा रच रतं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्सितम् ॥ ३.२९६.१७ ॥
ସତ୍ୟବାନ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା ସେହି ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ପାଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ସେ ମଧ୍ୟ ମନଚାହା ସ୍ୱାମୀ ପାଇ ଆନନ୍ଦିତା ହେଲେ।
3.296.18
गते पितरि सर्वाणि संन्यस्याभरणानि सा ।
जगृहेवल्कलान्येव वस्त्रं काषायमेव च ॥ ३.२९६.१८ ॥
ପିତା ଚାଲିଗଲା ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ପରିତ୍ୟାଗ କରି ବଲ୍କଳ ଓ କାଷାୟ ବସ୍ତ୍ରକୁ ହିଁ ଗ୍ରହଣ କଲା।
3.296.19
परिचारैर्गुणैश्चैव प्रश्रयेण दमेन च ।
सर्वकामक्रियाभिश्च सर्वेषां तुष्टिमादधे ॥ ३.२९६.१९ ॥
ସେବା, ଗୁଣ, ନମ୍ରତା ଓ ସଂଯମ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ସବୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲା।
3.296.20
श्वश्रूं शरीरसत्कारैः सर्वैराच्छादनादिभिः ।
श्वशुरं देवसत्कारैर्वाचः संयमनेन च ॥ ३.२९६.२० ॥
ଶାଶୁଙ୍କୁ ଶରୀର-ସେବା ଓ ବସ୍ତ୍ରାଦି ଦ୍ୱାରା ସର୍ବପ୍ରକାରେ, ଶଶୁରଙ୍କୁ ଦେବତୁଲ୍ୟ ସତ୍କାର ଓ ବାକ୍ସଂଯମ ଦ୍ୱାରା (ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲା)।
3.296.21
तथैव प्रियवादेन नैषुणेन शमेन च ।
रहश्चैवोपचारेण भर्तारं पर्यतोषयत् ॥ ३.२९६.२१ ॥
ସେହିପରି ମଧୁର ବାଣୀ, ନିପୁଣତା, ଶାନ୍ତି ଓ ଏକାନ୍ତ ସେବା ଦ୍ୱାରା ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲା।
3.296.22
एवं तत्राश्रमे तेषां तदा निवसतां सताम् ।
कालस्तपस्यतां कश्चिदपाक्रामत भारत ॥ ३.२९६.२२ ॥
ଏହିପରି ସେଠାରେ ଆଶ୍ରମରେ ରହି ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ସେ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର କିଛି ସମୟ ବିତିଗଲା, ହେ ଭାରତ।
3.296.23
सावित्र्याग्लायमानायास्तिष्ठन्त्यास्तु दिवानिशम ।
नारदेन यदुक्तं तद्वाक्यं मनसि वर्तते ॥ ३.२९६.२३ ॥
ଦିନରାତି ଠିଆ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଖିନ୍ନ ନ ହେଉଥିବା ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ମନରେ ନାରଦଙ୍କର କହିଥିବା ସେ ବାକ୍ୟ ରହିଥିଲା।