Mahābhārata · Adhyāya 3.296
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.296.1
अथ कन्याप्रदाने स तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
समानित्ये च तत्सर्वंभाण्डं वैवाहिकं नृपः ॥ ३.२९६.१ ॥
Então o rei, meditando justamente sobre a entrega de sua filha, reuniu todos os bens necessários para o casamento.
3.296.2
ततो वृद्धान्द्विजान्सर्वानृत्विक्सभ्यपुरोहितान् ।
समाहूय दिने पुण्ये प्रययौ सह कन्यया ॥ ३.२९६.२ ॥
Então, tendo convocado todos os brâmanes idosos, os sacerdotes oficiantes, os membros da assembleia e os purohitas, partiu num dia auspicioso junto com sua filha.
3.296.3
मेध्यारण्यं स गत्वा च द्युमत्सेनाश्रमं नृपः ।
पद्भ्यामेव द्विजैः सार्धं राजर्षिं तमुपागमत् ॥ ३.२९६.३ ॥
Aquele rei foi à floresta sagrada e, a pé junto com os brâmanes, chegou ao eremitério de Dyumatsena e aproximou-se daquele sábio real.
3.296.4
तत्रापश्यन्महाभागं सालवृक्षमुपाश्रितम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं चक्षुर्हीनं नृपं तदा ॥ ३.२९६.४ ॥
Ali viu o rei, muito afortunado, cego, sentado sobre uma esteira de capim kuśa e apoiado numa árvore sāla.
3.296.5
स राजा तस्य राजर्षेः कृत्वापूजां यथाऽर्हतः ।
वाचा सुनियतो भूत्वा चकारात्मनिवेदनम् ॥ ३.२९६.५ ॥
Aquele rei, tendo honrado aquele sábio real como convinha e mantendo a fala controlada, apresentou-se.
3.296.6
तस्यार्ध्यमासं चैव गां चावेद्यस धर्मवित् ।
किमागमनमित्येवं राजा राजानमब्रवीत् ॥ ३.२९६.६ ॥
O sábio real, conhecedor do dharma, ofereceu-lhe a água de boas-vindas, um assento e uma vaca, e então perguntou ao rei: "Qual é a razão de sua vinda?"
3.296.7
तस्य सर्वमभिप्रायमितिकर्तव्यतां च ताम् ।
सत्यवन्तं समुद्दिश्य सर्वमेव न्यवेदयत् ॥ ३.२९६.७ ॥
Relatou-lhe toda a sua intenção e o procedimento a seguir, referindo-se a Satyavat.
3.296.8
सावित्री नाम राजर्षे कन्येयं मम शोभना ।
तां स्वधर्मेण धर्मज्ञ स्नुषार्थे त्वं गृहाण मे ॥ ३.२९६.८ ॥
Ó sábio real, esta é minha bela filha, chamada Sāvitrī. Ó conhecedor do dharma, aceita-a como tua nora, segundo o teu próprio dharma.
3.296.9
च्युताः स्म राज्याद्वनवासमाश्रिता-
श्चराम धर्मं नियतास्तपस्विनः।
कथं त्वनर्हा वनवासमाश्रमे ।
सहिष्यति क्लेशमिमं सुता तव ॥ ३.२९६.९ ॥
Caímos do reino e buscamos refúgio na floresta, vivendo como ascetas disciplinados no dharma. Como, então, tua filha, inapta para a vida na floresta, suportará essa privação no eremitério?
3.296.10
सुखं च दुःखं च भवाभवात्मकं ।
यदा विजानाति सुताऽहमेव च।
न मद्विधे युज्यतेवाक्यमीदृशं ।
विनिश्चयेनाभिगतोस्मि ते नृप ॥ ३.२९६.१० ॥
Quando minha filha e eu mesmo sabemos que a felicidade e a dor, feitas de ser e não-ser, são assim, tais palavras não convêm a alguém como eu. Ó rei, vim a ti com firme resolução.
3.296.11
आशां नार्हसि मे हन्तुं सौहृदात्प्रणतस्य च ।
अभितश्चागतं प्रेम्णा प्रत्याख्यातुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९६.११ ॥
Não deves destruir a minha esperança, eu que me inclino diante de ti por amizade. E não deves rejeitar-me, eu que vim a ti de todos os lados com afeto.
3.296.12
अनुरूपो हि युक्तश्च त्वं ममाहं तवापि च ।
स्नुषां प्रतीच्छ मे कन्यां भार्यां सत्यवतस्ततः ॥ ३.२९६.१२ ॥
Tu és adequado e digno para mim, e eu também sou adequado para ti. Portanto, aceita minha filha como esposa de Satyavat, como tua nora.
3.296.13
पूर्वमेवाभिलवितः संबन्धो मे त्वया सह ।
भ्रष्टराज्यस्त्वहमिति तत एतद्विचारितम् ॥ ३.२९६.१३ ॥
Desde antes eu desejava uma aliança contigo; mas, tendo perdido o meu reino, isso foi ponderado.
3.296.14
अभिप्रायस्त्वयं यो मे पूर्वमेवाभिकाङ्क्षितः ।
स निर्वर्ततु मेऽद्यैव काङ्क्षितो ह्यसि मेऽतिथिः ॥ ३.२९६.१४ ॥
Que o propósito que eu desejava desde antes se cumpra hoje mesmo; pois és aquele que desejei, e és meu hóspede.
3.296.15
ततः सर्वान्समानाय्य द्विजानाश्रमवासिनः ।
यथाविधि समुद्वाहं कारयामासतुर्नृपौ ॥ ३.२९६.१५ ॥
Então, reunidos todos os dvijas que viviam no eremitério, os dois reis mandaram celebrar o casamento segundo a norma.
3.296.16
दत्त्वा सोऽश्वपतिः कन्यां यथार्हं सपरिच्छदम् ।
ययौ स्वमेव भवनं युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९६.१६ ॥
Tendo dado sua filha com o séquito e os bens devidos, o senhor dos cavalos voltou à sua própria casa, cheio de suprema alegria.
3.296.17
सत्यवानपि तां भार्यां लब्ध्वा सर्वगुणान्विताम् ।
मुमुदे सा रच रतं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्सितम् ॥ ३.२९६.१७ ॥
Também Satyavān se alegrou por ter obtido aquela esposa dotada de todas as virtudes; e ela se alegrou por ter obtido o marido que o seu coração desejava.
3.296.18
गते पितरि सर्वाणि संन्यस्याभरणानि सा ।
जगृहेवल्कलान्येव वस्त्रं काषायमेव च ॥ ३.२९६.१८ ॥
Quando o pai se foi, ela deixou de lado todas as joias e vestiu apenas roupas de casca de árvore e um tecido cor de ocre.
3.296.19
परिचारैर्गुणैश्चैव प्रश्रयेण दमेन च ।
सर्वकामक्रियाभिश्च सर्वेषां तुष्टिमादधे ॥ ३.२९६.१९ ॥
Pelo seu serviço, suas virtudes, humildade e autocontrole, e realizando todos os desejos, ela satisfez a todos.
3.296.20
श्वश्रूं शरीरसत्कारैः सर्वैराच्छादनादिभिः ।
श्वशुरं देवसत्कारैर्वाचः संयमनेन च ॥ ३.२९६.२० ॥
Agradou sua sogra com cuidados corporais, roupas e tudo mais, seu sogro com honras devidas aos deuses e com contenção da fala.
3.296.21
तथैव प्रियवादेन नैषुणेन शमेन च ।
रहश्चैवोपचारेण भर्तारं पर्यतोषयत् ॥ ३.२९६.२१ ॥
Da mesma forma, com palavras doces, habilidade, serenidade e serviço atento em particular, ela agradou plenamente ao marido.
3.296.22
एवं तत्राश्रमे तेषां तदा निवसतां सताम् ।
कालस्तपस्यतां कश्चिदपाक्रामत भारत ॥ ३.२९६.२२ ॥
Assim, enquanto aqueles virtuosos viviam e praticavam austeridades naquele eremitério, algum tempo passou, ó Bhārata.
3.296.23
सावित्र्याग्लायमानायास्तिष्ठन्त्यास्तु दिवानिशम ।
नारदेन यदुक्तं तद्वाक्यं मनसि वर्तते ॥ ३.२९६.२३ ॥
Na mente de Sāvitrī, que não se cansava embora ficasse de pé dia e noite, permaneciam as palavras ditas por Nārada.