మహాభారతం · అధ్యాయం 3.296
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.296.1
अथ कन्याप्रदाने स तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
समानित्ये च तत्सर्वंभाण्डं वैवाहिकं नृपः ॥ ३.२९६.१ ॥
అప్పుడు కన్యాదానం గురించే ఆలోచిస్తూ ఆ రాజు వివాహానికి కావలసిన సమస్త సామగ్రిని సమకూర్చాడు.
3.296.2
ततो वृद्धान्द्विजान्सर्वानृत्विक्सभ्यपुरोहितान् ।
समाहूय दिने पुण्ये प्रययौ सह कन्यया ॥ ३.२९६.२ ॥
అప్పుడు అతడు వృద్ధ బ్రాహ్మణులందరినీ, ఋత్విజులు, సభ్యులు, పురోహితులను పిలిచి, శుభదినాన కుమార్తెతో కలిసి బయలుదేరాడు.
3.296.3
मेध्यारण्यं स गत्वा च द्युमत्सेनाश्रमं नृपः ।
पद्भ्यामेव द्विजैः सार्धं राजर्षिं तमुपागमत् ॥ ३.२९६.३ ॥
ఆ రాజు పవిత్ర అరణ్యానికి వెళ్లి, బ్రాహ్మణులతో కలిసి కాలినడకనే ద్యుమత్సేనుని ఆశ్రమానికి చేరి ఆ రాజర్షిని సమీపించాడు.
3.296.4
तत्रापश्यन्महाभागं सालवृक्षमुपाश्रितम् ।
कौश्यां बृस्यां समासीनं चक्षुर्हीनं नृपं तदा ॥ ३.२९६.४ ॥
అక్కడ అతడు సాల వృక్షానికి ఆనుకుని, దర్భ చాపపై కూర్చుని ఉన్న, కళ్లు లేని ఆ మహాభాగ్యవంతుడైన రాజును చూశాడు.
3.296.5
स राजा तस्य राजर्षेः कृत्वापूजां यथाऽर्हतः ।
वाचा सुनियतो भूत्वा चकारात्मनिवेदनम् ॥ ३.२९६.५ ॥
ఆ రాజు ఆ రాజర్షిని తగినట్లుగా పూజించి, మాటలో నియమంగా ఉండి తన పరిచయాన్ని తెలియజేశాడు.
3.296.6
तस्यार्ध्यमासं चैव गां चावेद्यस धर्मवित् ।
किमागमनमित्येवं राजा राजानमब्रवीत् ॥ ३.२९६.६ ॥
ధర్మజ్ఞుడైన ఆ రాజర్షి అతనికి అర్ఘ్యం, ఆసనం, ఆవును సమర్పించి, "మీ రాక ఎందుకో?" అని రాజును అడిగాడు.
3.296.7
तस्य सर्वमभिप्रायमितिकर्तव्यतां च ताम् ।
सत्यवन्तं समुद्दिश्य सर्वमेव न्यवेदयत् ॥ ३.२९६.७ ॥
అతడు అతని అభిప్రాయాన్ని, చేయవలసిన పనిని అంతటినీ సత్యవంతుని గురించి తెలియజేశాడు.
3.296.8
सावित्री नाम राजर्षे कन्येयं मम शोभना ।
तां स्वधर्मेण धर्मज्ञ स्नुषार्थे त्वं गृहाण मे ॥ ३.२९६.८ ॥
రాజర్షీ, ఇది నా అందమైన కుమార్తె, పేరు సావిత్రి. ధర్మజ్ఞుడా, నీ ధర్మం ప్రకారం ఆమెను నా కోడలిగా స్వీకరించు.
3.296.9
च्युताः स्म राज्याद्वनवासमाश्रिता-
श्चराम धर्मं नियतास्तपस्विनः।
कथं त्वनर्हा वनवासमाश्रमे ।
सहिष्यति क्लेशमिमं सुता तव ॥ ३.२९६.९ ॥
మేము రాజ్యం నుండి పడిపోయి అడవిలో ఆశ్రయం పొందాము; నియమంగా ధర్మాన్ని అనుసరిస్తూ తపస్వులుగా జీవిస్తున్నాము. అలాంటప్పుడు అడవి జీవనానికి అర్హురాలు కాని నీ కుమార్తె ఆశ్రమంలో ఈ కష్టాన్ని ఎలా సహిస్తుంది?
3.296.10
सुखं च दुःखं च भवाभवात्मकं ।
यदा विजानाति सुताऽहमेव च।
न मद्विधे युज्यतेवाक्यमीदृशं ।
विनिश्चयेनाभिगतोस्मि ते नृप ॥ ३.२९६.१० ॥
ఉండుట, లేకపోవుట అనే స్వభావం గల సుఖదుఃఖాలను నా కుమార్తె, నేనూ తెలిసినప్పుడు, నాలాంటివాడికి ఇలాంటి మాట తగదు. రాజా, నిశ్చయంతో నీ వద్దకు వచ్చాను.
3.296.11
आशां नार्हसि मे हन्तुं सौहृदात्प्रणतस्य च ।
अभितश्चागतं प्रेम्णा प्रत्याख्यातुं न माऽर्हसि ॥ ३.२९६.११ ॥
స్నేహం కారణంగా నమస్కరించి నిలిచిన నా ఆశను నీవు నాశనం చేయకూడదు. అన్ని వైపుల నుండి ప్రేమతో వచ్చిన నన్ను నిరాకరించకూడదు.
3.296.12
अनुरूपो हि युक्तश्च त्वं ममाहं तवापि च ।
स्नुषां प्रतीच्छ मे कन्यां भार्यां सत्यवतस्ततः ॥ ३.२९६.१२ ॥
నీవు నాకు తగినవాడివి, అర్హుడివి; నేను కూడా నీకు తగినవాడినే. కాబట్టి నా కుమార్తెను సత్యవంతుని భార్యగా, కోడలిగా స్వీకరించు.
3.296.13
पूर्वमेवाभिलवितः संबन्धो मे त्वया सह ।
भ्रष्टराज्यस्त्वहमिति तत एतद्विचारितम् ॥ ३.२९६.१३ ॥
ముందే నీతో సంబంధం కలుపుకోవాలని నేను కోరాను; కానీ రాజ్యం కోల్పోయిన నేను కనుక దీనిని ఆలోచించాము.
3.296.14
अभिप्रायस्त्वयं यो मे पूर्वमेवाभिकाङ्क्षितः ।
स निर्वर्ततु मेऽद्यैव काङ्क्षितो ह्यसि मेऽतिथिः ॥ ३.२९६.१४ ॥
ముందే నేను కోరిన ఆ ఆశయం ఈరోజే నెరవేరుగాక; నువ్వు నాకు కావలసినవాడివి, నా అతిథివి.
3.296.15
ततः सर्वान्समानाय्य द्विजानाश्रमवासिनः ।
यथाविधि समुद्वाहं कारयामासतुर्नृपौ ॥ ३.२९६.१५ ॥
తరువాత ఆశ్రమంలో నివసిస్తున్న బ్రాహ్మణులందరినీ పిలిపించి, ఇద్దరు రాజులూ విధి ప్రకారం వివాహాన్ని జరిపించారు.
3.296.16
दत्त्वा सोऽश्वपतिः कन्यां यथार्हं सपरिच्छदम् ।
ययौ स्वमेव भवनं युक्तः परमया मुदा ॥ ३.२९६.१६ ॥
అశ్వపతి తగిన పరివారంతో కుమార్తెను ఇచ్చి, అత్యంత ఆనందంతో తన భవనానికి వెళ్ళిపోయాడు.
3.296.17
सत्यवानपि तां भार्यां लब्ध्वा सर्वगुणान्विताम् ।
मुमुदे सा रच रतं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्सितम् ॥ ३.२९६.१७ ॥
సత్యవానుడు కూడా సర్వగుణాలతో కూడిన ఆ భార్యను పొంది ఆనందించాడు; ఆమె కూడా మనసుకు ఇష్టమైన భర్తను పొంది సంతోషించింది.
3.296.18
गते पितरि सर्वाणि संन्यस्याभरणानि सा ।
जगृहेवल्कलान्येव वस्त्रं काषायमेव च ॥ ३.२९६.१८ ॥
తండ్రి వెళ్ళిపోయాక ఆమె సమస్త ఆభరణాలను విడిచి, వల్కలాలను, కాషాయ వస్త్రాన్నే ధరించింది.
3.296.19
परिचारैर्गुणैश्चैव प्रश्रयेण दमेन च ।
सर्वकामक्रियाभिश्च सर्वेषां तुष्टिमादधे ॥ ३.२९६.१९ ॥
సేవ, సద్గుణాలు, వినయం, నిగ్రహం, అందరి కోరికలన్నీ తీర్చడం ద్వారా ఆమె అందరికీ సంతృప్తి కలిగించింది.
3.296.20
श्वश्रूं शरीरसत्कारैः सर्वैराच्छादनादिभिः ।
श्वशुरं देवसत्कारैर्वाचः संयमनेन च ॥ ३.२९६.२० ॥
అత్తను శరీర సేవలతో, వస్త్రాదులతో అన్ని విధాలుగా, మామను దేవతలకు చేసే గౌరవంతో, మాట నిగ్రహంతో (సంతృప్తి పరచింది).
3.296.21
तथैव प्रियवादेन नैषुणेन शमेन च ।
रहश्चैवोपचारेण भर्तारं पर्यतोषयत् ॥ ३.२९६.२१ ॥
అలాగే మధుర వచనాలతో, నైపుణ్యంతో, శాంతంతో, ఏకాంతంలో చేసిన సేవతో ఆమె భర్తను పూర్తిగా సంతృప్తి పరచింది.
3.296.22
एवं तत्राश्रमे तेषां तदा निवसतां सताम् ।
कालस्तपस्यतां कश्चिदपाक्रामत भारत ॥ ३.२९६.२२ ॥
ఈ విధంగా అక్కడ ఆశ్రమంలో తపస్సు చేస్తూ నివసిస్తున్న ఆ సజ్జనులకు కొంత కాలం గడిచిపోయింది, ఓ భారతా.
3.296.23
सावित्र्याग्लायमानायास्तिष्ठन्त्यास्तु दिवानिशम ।
नारदेन यदुक्तं तद्वाक्यं मनसि वर्तते ॥ ३.२९६.२३ ॥
పగలూ రాత్రీ నిలబడుతూ కూడా అలసిపోని సావిత్రి మనసులో నారదుడు చెప్పిన ఆ మాట నిలిచి ఉంది.