Mahābhārata · Adhyāya 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
शौनकेनैवमुक्तस्तु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिः ।
प्रणम्य द्विजशार्दूलं पूज्यवाक्यं सुभाषितम्।
पुरोहितमुपागम्य भ्रातृमध्येऽब्रवीषिदम् ॥ ३.३.१ ॥
Cuando Śaunaka habló así, Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, se inclinó ante el mejor de los nacidos dos veces, se acercó a su sacerdote doméstico y dijo esto en medio de sus hermanos.
3.3.2
प्रस्थिताननुयातारो ब्राह्मणा वेदपारनाः ।
न चास्मि पोषणे शक्तो बहुदुःखसमन्वितः ॥ ३.३.२ ॥
Los brahmanes que han alcanzado la otra orilla de los Vedas siguen a quienes parten; no puedo sustentarlos, y estoy abrumado por grandes penas.
3.3.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दानशक्तिश्च नास्ति मे ।
कथमत्र मया कार्यं तद्बूहि भगवन्मम ॥ ३.३.३ ॥
No puedo abandonarlos, y no tengo capacidad para dar. Venerable señor, dime qué debo hacer aquí.
3.3.4
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा धर्मेणान्वीक्ष्य तां गतिम् ।
युधिष्ठिरमुवाचैदं धौम्यो धर्मभृतां वरः ॥ ३.३.४ ॥
Tras reflexionar un momento y examinar aquel camino con la mirada del dharma, Dhaumya, el mejor de los que sostienen el dharma, habló estas palabras a Yudhiṣṭhira.
3.3.5
पुरा सृष्टानि भूतानि पीड्यन्ते क्षुधया भृशम् ।
ततोऽनुकम्पंयां तेषां सविता स्वपिता यथा ॥ ३.३.५ ॥
En tiempos antiguos, los seres creados son grandemente atormentados por el hambre; entonces Savitṛ, por compasión hacia ellos, actúa como lo haría su propio padre.
3.3.6
गत्वोत्तसयणं तेजो रसानुद्धृत्य रश्मिभिः ।
दक्षिणायनमावृत्तो महीं वर्षति वारिणा ॥ ३.३.६ ॥
Habiendo ido al curso septentrional, con su resplandor atrae los jugos con sus rayos, y volviéndose al curso meridional, rocía la tierra con agua.
3.3.7
क्षेत्रभूते ततस्तस्मिन्नोषधीरोषधीयतिः ।
रवेस्तेजः समुद्धृत्य जनयामास वारिणा ॥ ३.३.७ ॥
Entonces, en aquella tierra hecha campo, elevó el calor del sol junto con el agua y produjo las hierbas.
3.3.8
निषिक्तश्चन्द्रतेजोभिः सूयते जगतो रविः ।
ओषध्यः षड्रसा मेध्यास्तदन्नं प्राणिनां भुवि ॥ ३.३.८ ॥
Bañado por los rayos de la luna, el sol nace para el mundo; las hierbas sagradas de seis sabores son el alimento de los seres vivos sobre la tierra.
3.3.9
एवं भानुमयं ह्यन्नं भूतानां प्राणधारणम् ।
नाथोऽयं सर्वभूतानां तस्मात्तं शरणं व्रज ॥ ३.३.९ ॥
Así, el alimento hecho de sol sostiene la vida de los seres; éste es el señor de todos los seres: por eso ve a él en busca de refugio.
3.3.10
राजानो हि महात्मानो योनिकर्मविशोधिताः ।
उद्धरन्ति प्रजाः सर्वास्तप आस्थाय पुष्कलम् ॥ ३.३.१० ॥
Pues los reyes magnánimos, purificados por su nacimiento y sus acciones, adoptando una austeridad abundante, elevan a todos sus súbditos.
3.3.11
भौमेन कार्तवीर्येण वैन्येन नहुषेण च ।
तपोयोगसमाधिस्थैरुद्धृता ह्यापदः प्रजाः ॥ ३.३.११ ॥
Por Bhauma, por Kārtavīrya, por Vainya y por Nahuṣa — firmes en austeridad, yoga y concentración — fueron rescatados los súbditos afligidos por la calamidad.
3.3.12
तथा त्वमपि धर्मात्मन्कर्मणा च विशोधितः ।
तप आस्थाय धर्मेण द्विजातीन्भर भारत ॥ ३.३.१२ ॥
Así también tú, oh alma justa, purificado por tus acciones, adoptando la austeridad — sustenta a los dvijas conforme al dharma, oh descendiente de Bharata.
3.3.13
एवमुक्तस्तु धौम्येन तत्कालसदृशं वचः ।
ततस्त्वध्यापयामास मन्त्रं सर्वार्थसाधकम्।
अष्टाक्षरं परं मन्त्रमार्तस्य सततं प्रियम् ॥ ३.३.१३ ॥
Así exhortado por Dhaumya, escuchó palabras adecuadas al momento. Entonces le enseñó el mantra que cumple todos los propósitos, el supremo mantra de ocho sílabas, siempre querido por el afligido.
3.3.14
विप्रत्यागसमाधिस्थः संयतात्मा दृढव्रतः ।
धर्मराजो विशुद्धात्मा तप आतिष्ठदुत्तमम् ॥ ३.३.१४ ॥
Firme en la absorción, apartado de la compañía de los brahmanes, dueño de sí, firme en su voto, puro de alma, el rey Dharma emprendió la suprema austeridad.
3.3.15
पुष्पोपहारैर्बलिभिरर्चयित्वा दिवाकरम् ।
सोऽवगाह्य जलं राजा देवस्याभिमुखोऽभवत् ॥ ३.३.१५ ॥
Tras adorar al sol con ofrendas de flores y oblaciones, el rey se bañó en el agua y se volvió hacia el dios.
3.3.16
गाङ्गेयं वार्युपस्पृश्य प्राणायामेन तस्थिवान् ।
शुचिः प्रयतवाग्भूत्वा स्तोत्रमारब्धवांस्ततः ॥ ३.३.१६ ॥
Tras tomar agua del Ganges y permanecer de pie en control del aliento, puro y con el habla contenida, comenzó entonces el himno de alabanza.
3.3.17
त्वं भानो जगतश्चक्षुस्त्वमात्मा सर्वदेहिनाम् ।
त्वं योनिः सर्वभूतानां त्वमाचारः क्रियावतां ॥ ३.३.१७ ॥
Tú, oh Bhānu, eres el ojo del mundo; eres el ser de todos los seres encarnados. Eres la fuente de todas las criaturas; eres la conducta de quienes actúan.
3.3.18
त्वं गतिः सर्वसाङ्ख्यानां योगिनां त्वं परायणम् ।
अनावृतार्गलद्वारं त्वं गतिस्त्वं मुमुक्षताम् ॥ ३.३.१८ ॥
Tú eres la meta de todos los Sāṃkhyas, y el supremo refugio de los yoguis. Eres la puerta cuyo cerrojo está abierto; eres la meta de quienes buscan la liberación.
3.3.19
त्वया संधार्यते लोकस्त्वया लोकः प्रकाश्यते ।
त्वयापवित्रीक्रियते निर्व्याजं पाल्यते त्वया ॥ ३.३.१९ ॥
Por ti el mundo es sostenido, por ti el mundo es iluminado. Por ti es purificado; sin engaño, por ti es protegido.
3.3.20
त्वामुपस्थाय काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
स्वशाखाविहितैर्मन्त्रैरर्चन्त्यृषिगणार्चित ॥ ३.३.२० ॥
Los brahmanes versados en los Vedas, acudiendo a ti en el momento oportuno, te adoran con los mantras prescritos en su propia rama, oh tú, honrado por multitudes de sabios.
3.3.21
तव दिव्यं रथं यान्तमनुयान्ति वरार्थिनः ।
सिद्धचारणगन्धर्वा यक्षगुह्यकपन्नगाः ॥ ३.३.२१ ॥
Cuando tu carro divino avanza, los Siddhas, Cāraṇas y Gandharvas que buscan favores lo siguen, junto con los Yakṣas, Guhyakas y Nāgas.
3.3.22
त्रयस्त्रिंशच्च वै देवास्तथा वैमानिका गणाः ।
सोपेन्द्राः समहेन्द्राश्च त्वामिष्ट्वासिद्धिमागताः ॥ ३.३.२२ ॥
Los treinta y tres dioses, y las huestes de seres aéreos, junto con Upendra y Mahendra, han alcanzado la perfección al sacrificar en tu honor.
3.3.23
उपयान्त्यर्चयित्वा तु त्वां वै प्राप्तमनोरथाः ।
दिव्यमन्दारमालाभिस्तूर्णं विद्याधरोत्तमाः ॥ ३.३.२३ ॥
Habiendo adorado, los mejores Vidyādharas, cuyos deseos se han cumplido, se acercan rápidamente a ti con guirnaldas divinas de mandāra.
3.3.24
गुह्याः पितृगणाः सप्त ये दिव्या ये च मानुषाः ।
ते पूजयित्वा त्वामेव गच्छन्त्याशु प्रधानताम् ॥ ३.३.२४ ॥
Los siete grupos ocultos de antepasados, tanto los divinos como los humanos, habiéndote adorado solo a ti, alcanzan rápidamente la supremacía.
3.3.25
वसवो मरुतो रुद्रा ये च साध्या मरीचिपाः ।
वालखिल्यादयः सिद्धाः श्रेष्ठत्वं प्राणिनां गताः ॥ ३.३.२५ ॥
Los Vasus, los Maruts, los Rudras, los Sādhyas que beben los rayos de sol, los Vālakhilyas y otros siddhas han alcanzado la supremacía entre los seres vivos.
3.3.26
सब्रह्मकेषु लोकेषु सप्तस्वप्यखिलेषु च ।
न तद्भूतमहं मन्ये यदर्कादतिरिच्यते ॥ ३.३.२६ ॥
En los siete mundos, incluido el mundo de Brahmā, y en todos los mundos, no conozco ningún ser que supere al sol.
3.3.27
सन्ति चान्यानि सत्वानिवीर्यवन्ति महान्ति च ।
न तु तेषां तथा दीप्तिः प्रभावो वायथा तव ॥ ३.३.२७ ॥
Hay otros seres poderosos y grandes, pero no tienen el resplandor ni el esplendor que tú tienes.
3.3.28
ज्योतीषित्वयि सर्वाणि त्वं सर्वज्योतिषां पतिः ।
त्वयिसत्त्वं च सत्त्वं च सर्वेभावाश्च सात्त्विकाः ॥ ३.३.२८ ॥
Todas las luces están en ti, y tú eres el señor de todas las luces. En ti están la esencia, la bondad y todos los estados de ser sáttvicos.
3.3.29
त्वत्तेजसा कृतंचक्रं सुनाभं विश्वकर्मणा ।
देवारीणां मदो येन नाशितः शार्ङ्गधन्वना ॥ ३.३.२९ ॥
Por tu resplandor Viśvakarman fabricó el disco llamado Sunābha, con el cual el portador del arco Śārṅga destruyó el orgullo de los enemigos de los dioses.
3.3.30
त्वमादायांशुभिस्तेजो निदाघे सर्वदेहिनाम् ।
सर्वौषधिरसानां च पुनर्वर्षासु मुञ्चसि ॥ ३.३.३० ॥
En el estío tomas con tus rayos el calor de todos los seres corporales, y en las lluvias vuelves a liberar los jugos de todas las hierbas.
3.3.31
तपन्त्यन्ते दहन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये तथा घनाः ।
विद्योतन्ते प्रवर्षन्ति तव प्रावृषि रश्मयः ॥ ३.३.३१ ॥
Unos rayos tuyos calientan al final, otros queman, y así retumban las nubes; en la estación de las lluvias tus rayos centellean y derraman lluvia.
3.3.32
न तथा सुखयत्यग्निर्न प्रावारा न कम्बलाः ।
शीतवातार्दितं लोकं यथा तव मरीचयः ॥ ३.३.३२ ॥
Ni el fuego, ni los mantos, ni las mantas alegran tanto al mundo, atormentado por el viento frío, como tus rayos.
3.3.33
त्रयोदशद्वीपवतीं गोभिर्भासयसे महीम् ।
त्रयाणामपि लोकानां हितायैकः प्रवर्तसे ॥ ३.३.३३ ॥
Iluminas la tierra de trece islas con tus rayos; por el bien de los tres mundos actúas tú solo.
3.3.34
तव यद्युदयो न स्यादन्धं जगदिदं भवेत् ।
न च धर्मार्थकामेषु प्रवर्तेरन्मनीषिणः ॥ ३.३.३४ ॥
Si no hubiera tu salida, este mundo quedaría ciego, y los sabios no se dedicarían al dharma, la riqueza y el deseo.
3.3.35
आधानपशुबन्धेष्टिमन्त्रयज्ञतपःक्रियाः ।
त्वत्प्रसादादवाप्यन्ते ब्रह्मक्षत्रविशां गणैः ॥ ३.३.३५ ॥
Los ritos de encender el fuego, el sacrificio de animales, las ofrendas iṣṭi, el sacrificio de mantras y las austeridades son alcanzados, por tu gracia, por los grupos de brahmanes, kṣatriyas y vaiśyas.
3.3.36
यदहर्ब्रह्मणः प्रोक्तं सहस्रयुगसंमितम् ।
तस्य त्वमादिरन्तश्च कालज्ञैः परिकीर्तितः ॥ ३.३.३६ ॥
El día de Brahmā, que se dice que mide mil yugas, tiene como principio y fin a ti, según proclaman los que conocen el tiempo.
3.3.37
मनूनां मनुपुत्राणां जगतोऽमानवस्य च ।
मन्वन्तराणां सर्वेषामीश्वराणां त्वमीश्वरः ॥ ३.३.३७ ॥
Tú eres el señor de los Manus, de los hijos de Manu, del mundo y de los no humanos, y de todos los Manvantaras y de todos los señores.
3.3.38
संहारकाले संप्राप्ते तव क्रोधविनिःसृतः ।
संवर्तकाग्निस्त्रैलोक्यं भस्मीकृत्यावतिष्ठते ॥ ३.३.३८ ॥
Cuando llega el tiempo de la disolución, el fuego de la destrucción cósmica, surgido de tu ira, permanece tras reducir los tres mundos a cenizas.
3.3.39
त्वद्दीधितिसमुत्पन्ना नानावर्ण महाघनाः ।
सैरावताः साशनयः कुर्वन्त्याभूतसंप्लवम् ॥ ३.३.३९ ॥
Grandes nubes de muchos colores, nacidas de tus rayos, semejantes a los Airāvata, con rayos, provocan el diluvio de destrucción de los seres.
3.3.40
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानं द्वादशादित्यतां गतः ।
संहृत्यैकार्णवं सर्वं त्वं शोषयसि रश्मिभिः ॥ ३.३.४० ॥
Dividiéndote en doce, te has convertido en los doce Ādityas; reuniendo todo en un único océano, lo secas con tus rayos.
3.3.41
त्वामिन्द्रमाहुस्त्वं रुद्रस्त्वं विष्णुस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वमग्निस्त्वं मनः सूक्ष्मं प्रभुस्त्वं ब्रह्मशाश्वतं ॥ ३.३.४१ ॥
Te llaman Indra; tú eres Rudra, tú eres Viṣṇu, tú eres Prajāpati; tú eres Agni, eres la mente sutil, eres el señor, eres el Brahman eterno.
3.3.42
त्वं हंसः सविता भानुरंशुमाली वृषाकपिः ।
विवस्वान्मिहिरः पूषा मित्रो धर्मस्तथैव च ॥ ३.३.४२ ॥
Tú eres el cisne, Savitṛ, Bhānu, Aṃśumālī, Vṛṣākapi; eres también Vivasvān, Mihira, Pūṣan, Mitra y Dharma.
3.3.43
सहस्ररश्मिरादित्यस्तपनस्त्वं गवां पतिः ।
मार्तण्डोऽर्को रविः सूर्यः शरण्यो दिनकृत्तथा ॥ ३.३.४३ ॥
Tú eres el de mil rayos, Āditya, hijo de Aditi, el que abrasa; tú eres el señor de las vacas (los rayos). También eres llamado Mārtaṇḍa, Arka, Ravi, Sūrya, Śaraṇya y el hacedor del día.
3.3.44
दिवाकरः सप्तसप्तिर्धामकेशी विरोचनः ।
आशुगामी तमोघ्नश्च हरिताश्वश्च कीर्त्यसे ॥ ३.३.४४ ॥
Tú eres llamado Divākara, el de siete caballos, Dhāmakeśī, Virocana, el de rápido andar, el destructor de la oscuridad, y Harit-aśva.
3.3.45
सप्तम्यागथवा षष्ठ्यां भक्त्या पूजां करोति यः ।
अनिर्विण्णोऽनहंकारी तं लक्ष्मीर्भजते नरम् ॥ ३.३.४५ ॥
Al hombre que adora con devoción en el séptimo o el sexto día, que no se desalienta y está libre de orgullo, Lakṣmī lo acompaña.
3.3.46
न तेषामापदः सन्ति नाधयो व्याधयस्तथा ।
ये तवानन्यमनसा कुर्वन्त्यर्चनवन्दनम् ॥ ३.३.४६ ॥
Para aquellos que te adoran y veneran con mente indivisa, no hay calamidades, ni angustias mentales, ni enfermedades del cuerpo.
3.3.47
सर्वरोगैर्विरहिताः सर्वपापाविवर्जिताः ।
त्वद्भावभक्ताः सुखिनो भवन्ति चिरजीविनः ॥ ३.३.४७ ॥
Quienes son devotos de tu ser quedan libres de todas las enfermedades, exentos de todos los pecados, felices y de larga vida.
3.3.48
त्वं ममापन्नकामस्य सर्वातिथ्यं चिकीर्षतः ।
अन्नमन्नपते दातुमभितः श्रद्धयाऽर्हसि ॥ ३.३.४८ ॥
Señor del alimento, yo, que deseo ofrecerte hospitalidad completa, tú debes darme alimento, plenamente y con fe.
3.3.49
येच तेऽनुचराः सर्वे पादोपान्तं समाश्रिताः ।
माठरारुणदण्डाद्यास्तांस्तान्वन्देऽशनिक्षुभान् ॥ ३.३.४९ ॥
Me inclino ante todos tus servidores que han buscado refugio junto a tus pies: Māṭhara, Aruṇa, Daṇḍa y los demás, los Kṣubhas semejantes al rayo.
3.3.50
क्षुभया सहिता मैत्री याश्चान्या भूतमातरः ।
ताश्च सर्वा नमस्यामि पान्तु मां शरणागतम् ॥ ३.३.५० ॥
Me inclino ante Maitrī junto con Kṣubhā y ante todas las demás madres de los seres; que todas ellas me protejan, a mí que he venido en busca de refugio.
3.3.51
कण्ठदघ्ने जले स्थित्वा मन्त्रैः स्तोत्रैश्च तोषितः ।
ततो दिवाकरः प्रीतो दर्शयामास पाण्डवम्।
दीप्यमानः स्ववपुषा ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ३.३.५१ ॥
Estando de pie en el agua hasta el cuello, y complacido con los mantras y himnos, entonces el Sol (Divākara), complacido, se mostró al Pāṇḍava con su propio cuerpo, resplandeciente como el fuego sacrificial.
3.3.52
यत्तेऽभिलषितं किंचित्तत्त्वं सर्वमवाप्स्यसि ।
अहमन्नं प्रदास्यामि सप्त पञ्च च ते समाः ॥ ३.३.५२ ॥
Todo lo que desees, todo lo obtendrás. Te daré alimento durante siete y cinco años.
3.3.53
गृह्णीष्व पिठरं ताम्रं मया दत्तं नराधिप ।
यावद्वर्त्स्यति पाञ्चाली पात्रेणानेन सुव्रत ॥ ३.३.५३ ॥
Toma esta vasija de cobre que te doy, oh señor de los hombres; mientras Pāñcālī se sustente con esta vasija, oh tú de buenos votos.
3.3.54
फलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन्महानसे ।
चतुर्विधं तदन्नाद्यमक्षय्यं ते भविष्यति।
इतश्चतुर्दशे वर्षे भूयो राज्यमवाप्स्यसि ॥ ३.३.५४ ॥
Fruta, raíces, carne y verduras: lo que se prepare en la cocina, esta comida y provisión de cuatro clases será inagotable para ti. Y desde aquí, en el decimocuarto año, volverás a obtener el reino.
3.3.55
एवमुक्त्वा तु भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.३.५५ ॥
Habiendo dicho esto, el Bienaventurado desapareció allí mismo.
3.3.56
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो जलादुत्तीर्य धर्मवित् ।
जग्राह पादौ धौम्यस्य भ्रातॄंश्च परिषस्वजे ॥ ३.३.५६ ॥
Habiendo obtenido el don, el hijo de Kuntī, conocedor del dharma, salió del agua, tomó los pies de Dhaumya y abrazó a sus hermanos.
3.3.57
द्रौपद्या सह-संगम्य पश्यमानोऽपयात्प्राभुः ।
महानसे तदान्नं तु साधयामास पाण्डवः ॥ ३.३.५७ ॥
El señor se marchó, mirando mientras se encontraba con Draupadī; luego el Pāṇḍava preparó aquel alimento en la cocina.
3.3.58
संस्कृतं प्रसवं याति स्वल्पमन्नं चतुर्विधम् ।
अक्षय्यं वर्धते चान्नं तेनाभोजयत द्विजान् ॥ ३.३.५८ ॥
El poco alimento cocinado, de cuatro clases, se multiplica; el alimento inagotable crece, y con él alimentó a los dvijas.
3.3.59
भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोजयित्वाऽनुजानपि ।
शेषं विघससंज्ञं तुपश्चाद्भुङ्क्ते युधिष्ठिरः ॥ ३.३.५९ ॥
Cuando los brahmanes han comido y también se ha alimentado a los hermanos menores, lo que sobra se llama vighasa; Yudhiṣṭhira lo come después.
3.3.60
युधिष्ठिरं भोजयित्वा शेषमश्नाति पार्षती ।
द्रौपद्यां भुज्यमानायां तदन्नं क्षयमेति च ॥ ३.३.६० ॥
Después de alimentar a Yudhiṣṭhira, la hija de Pṛṣata come lo que sobra; y mientras Draupadī come, aquel alimento disminuye.
3.3.61
एवं दिवाकरात्प्राप्य दिवाकरसमप्रभः ।
कामान्मनोभिलषितान्ब्राह्मणेभ्योऽददात्प्रभुः ॥ ३.३.६१ ॥
Así, habiéndolo obtenido del sol, el señor de un esplendor igual al del sol dio a los brahmanes los deseos que su mente anhelaba.
3.3.62
पुरोहितपुरोगाश्च तिथिनक्षत्रपर्वसु ।
इज्यार्थे संप्रवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतः ॥ ३.३.६२ ॥
Dirigidos por sus sacerdotes domésticos, en los días lunares, las mansiones lunares y las fiestas, los ritos del sacrificio se realizan según la regla, el mantra y la autoridad.
3.3.63
ततः कृतस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाः ।
द्विजसङ्घैः परिवृताः प्रययुः काम्यकं वनम् ॥ ३.३.६३ ॥
Entonces, tras realizar los ritos de bienestar, los pandavas partieron con Dhaumya hacia el bosque de Kāmyaka, rodeados de grupos de brahmanes.
3.3.64
पुष्पोपहारबलिभिर्बहुशश्च यथाविधि ।
सर्वात्मभूतं संपूज्य यतप्राणो जितेन्द्रियः ॥ ३.३.६४ ॥
Habiendo adorado bien, muchas veces y según la regla, con ofrendas de flores, dones y libaciones, al alma de todos los seres, con el aliento contenido y los sentidos vencidos.
3.3.65
स्तवेन केन विप्रर्षे स तु राजा युधिष्ठिरः ।
विप्रार्थमाराधितवान्सूर्यमद्भुतविक्रमम् ॥ ३.३.६५ ॥
Oh sabio brahmán, ¿con qué himno aquel rey Yudhiṣṭhira propició al sol de poder maravilloso en favor de los brahmanes?
3.3.66
मयि स्नेहोऽस्ति चेद्ब्रह्मन्यद्यनुग्रहभागहम् ।
भगवन्नास्ति चेद्गुद्यं तच्च मे ब्रूहि सांप्रतम् ॥ ३.३.६६ ॥
Oh brahmán, si hay afecto hacia mí, si soy digno de favor, y si hay un secreto, oh venerable, dímelo ahora.
3.3.67
शृणुष्वांवहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
क्षणं च कुरु राजेन्द्र गुह्यं वक्ष्यामि ते हितम् ॥ ३.३.६७ ॥
Oh rey, escucha atento, puro y recogido. Oh señor de reyes, presta atención un momento; te diré un secreto que es para tu bien.
3.3.68
धौम्येन तु यथाप्रोक्तं पार्थाय सुमहात्मने ।
नाम्नामष्टोत्तरं पुण्यं शतं तच्छृणु भूपते ॥ ३.३.६८ ॥
Tal como había enseñado Dhaumya, los sagrados ciento ocho nombres fueron transmitidos al magnánimo Pārtha. Escúchalos, oh protector de la tierra.
3.3.69
सूर्योऽर्यभा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः ।
गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्धाता प्रभाकरः ॥ ३.३.६९ ॥
Sūrya, Aryabhā, Bhaga, Tvaṣṭṛ, Pūṣan, Arka, Savitṛ, Ravi, Gabhastimān, el No Nacido, el Tiempo, la Muerte, Dhātṛ y Prabhākara.
3.3.70
पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणम् ।
सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोऽङ्गारक एव च ॥ ३.३.७० ॥
La tierra, las aguas, el fuego, el espacio, el viento y el supremo refugio; y también Soma, Bṛhaspati, Śukra, Budha y Aṅgāraka.
3.3.71
इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः शौरिः शनैश्चरः ।
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥ ३.३.७१ ॥
Indra, Vivasvān, Dīptāṃśu, Śuci, Śauri, Śanaiścara, Brahmā, Viṣṇu y Rudra, Skanda, Vaiśravaṇa y Yama.
3.3.72
वैद्युतो जाठरश्चाग्निरैन्धनस्तेजसां पतिः ।
धर्मध्वजो वेदकर्ता वेगाङ्गो वेदवाहनः ॥ ३.३.७२ ॥
Nacido del rayo, morador del vientre y Fuego; nacido del combustible; señor de las luces; estandarte del dharma; autor de los Vedas; de miembros veloces; cuyo vehículo son los Vedas.
3.3.73
कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः ।
कला काष्ठा मुहूर्ताश्च पक्षा मासा ऋतुस्तथा ॥ ३.३.७३ ॥
Kṛta, Tretā, Dvāpara y Kali, refugio de todos los inmortales; la kalā, la kāṣṭhā, los muhūrtas, las quincenas, los meses y asimismo las estaciones.
3.3.74
संवत्सरकरोऽश्वत्थः कालचक्रो विभावसुः ।
पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥ ३.३.७४ ॥
Creador del año, el aśvattha, la rueda del tiempo, el resplandeciente; el Varón eterno, el yogui, manifiesto y no manifiesto, el primordial.
3.3.75
लोकाध्यक्षः सुराध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः ।
वरुणः सागरोंशश्च जीमूतो जीवनोऽरिहा ॥ ३.३.७५ ॥
Señor de los mundos, señor de los dioses, Viśvakarman, disipador de la oscuridad; Varuṇa, porción del océano, la nube, dador de vida, matador de enemigos.
3.3.76
भूताश्रयो भूतपति- सर्वभूतनिषेवितः ।
मणिः सुवर्णो भूतात्मा कामदः सर्वतोमुखः।
स्रष्टा संवर्तको वह्निः सर्वस्यादिरलोलुपः ॥ ३.३.७६ ॥
Refugio de los seres, señor de los seres, servido por todos los seres; la joya, el dorado, el alma de los seres, dador de deseos, de rostro en todas direcciones; creador, destructor, fuego, origen de todo, libre de avidez.
3.3.77
अनन्तः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः ।
जयो विशालो वरदः सर्वधातुनिषेचिता ॥ ३.३.७७ ॥
El infinito, Kapila, el sol, dador de deseos, de rostro en todas direcciones; el victorioso, el vasto, el dador de dones, rociado con todos los elementos.
3.3.78
मनः सुपर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः ।
धन्वन्तरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः ॥ ३.३.७८ ॥
La mente, el de alas bellas, origen de los seres, veloz, sustentador del aliento; Dhanvantari, el cometa, el dios primordial, hijo de Aditi.
3.3.79
द्वादशात्माऽरविन्दाक्षः पिता माता पितामहः ।
स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥ ३.३.७९ ॥
Él, de doce formas, de ojos de loto, es padre, madre y abuelo; es la puerta del cielo, la puerta de la descendencia, la puerta de la liberación y el triviṣṭapa.
3.3.80
देवकर्ता प्रशान्तात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः ।
चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषाऽन्वितः ॥ ३.३.८० ॥
Él es el hacedor de los dioses, el alma tranquila, el alma del universo, de rostro vuelto en todas direcciones; el alma de lo que se mueve y lo que no se mueve, el alma sutil, dotado de forma amistosa.
3.3.81
एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ।
नाम्नामष्टशतं पुण्यं शक्रेणोक्तं महात्मना ॥ ३.३.८१ ॥
Estos son los santos ciento ocho nombres del sol, digno de alabanza, de resplandor sin límite, pronunciados por el magnánimo Śakra.
3.3.82
शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यश्च तदन्तरम् ।
धौम्याद्युधिष्ठरः प्राप्य सर्वान्कमानवाप्तवान् ॥ ३.३.८२ ॥
De Śakra lo recibió Nārada, y después Dhaumya; de Dhaumya, Yudhiṣṭhira lo recibió y obtuvo todos sus deseos.
3.3.83
सुरगणपितृयक्षसेवितं ।
ह्यसुरनिशाचरसिद्धवन्दितम्।
वरकनकहुताशनप्रभं ।
त्वमपि मनस्यभिधेहि भास्करम् ॥ ३.३.८३ ॥
Servido por huestes de dioses, padres y yakṣas, honrado por asuras, errantes nocturnos y siddhas, radiante como el buen oro y el fuego sacrificial, el sol: tú también recítalo en tu mente.
3.3.84
सूर्योदये यः सुसमाहितः पठे-
त्त पुत्रदारान्धनरत्नसंचयान्।
लभेत जातिस्मरतां नरः सदा ।
धृतिं च मेधां च स विन्दते पुमान् ॥ ३.३.८४ ॥
El hombre que lo recita con mente concentrada al amanecer obtiene hijos, esposas y acumulaciones de riqueza y joyas; siempre alcanza el recuerdo de vidas pasadas, y obtiene firmeza y entendimiento.
3.3.85
इमं स्तवं देववरस्य यो नरः ।
प्रकीर्तयेच्छुचिसुमनाः समाहितः।
स मुच्यते शोकदवाग्निसागरा-
ल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान् ॥ ३.३.८५ ॥
El hombre que, puro de mente y recogido, recita este himno al mejor de los dioses, se libera del océano y del incendio forestal del dolor, y obtiene en su mente los deseos que anhela.
3.3.86
इमं स्तवं प्रयतमनाः समाधिना ।
पछेदिहान्योऽपि वरं समर्थयन्।
तत्त्स्य दद्याच्च रविर्मनीषितं ।
तदाऽऽप्नुयाद्यद्यपि तत्सुदुर्लभम् ॥ ३.३.८६ ॥
Si otra persona aquí, con la mente dominada y en concentración, recita este himno y busca un don, el sol le concede lo que desea; aunque sea muy difícil de obtener, lo obtiene.
3.3.87
यश्चेदं धारयेन्नित्यं शृणुयाद्वाप्यभीक्ष्णशः ।
पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्।
विद्यार्थी लभते विद्यां पुरुषोप्यथवा स्त्रियः ॥ ३.३.८७ ॥
Quien constantemente retiene esto en la mente o lo escucha una y otra vez: quien desea un hijo obtiene un hijo, quien desea riqueza obtiene riqueza, quien desea saber obtiene saber, sea hombre o mujer.
3.3.88
उभे संध्ये पठेन्नित्यं नारी वा पुरुषो यदि ।
आपदं प्राप्य मुच्येत बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ३.३.८८ ॥
Si una mujer o un hombre lo recita constantemente en ambos crepúsculos, al caer en la calamidad es liberado; el atado es liberado de la ligadura.
3.3.89
संग्रामे च जयेन्नित्यं विपुलं चाप्नुयाद्वसु ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं स गच्छति ॥ ३.३.८९ ॥
En la batalla siempre vence y obtiene abundante riqueza; liberado de todos los pecados, va al mundo del sol.