மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
शौनकेनैवमुक्तस्तु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिः ।
प्रणम्य द्विजशार्दूलं पूज्यवाक्यं सुभाषितम्।
पुरोहितमुपागम्य भ्रातृमध्येऽब्रवीषिदम् ॥ ३.३.१ ॥
சௌனகர் இவ்வாறு கூறியதும், குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரர் இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரை வணங்கி, தம் புரோகிதரை அணுகி, சகோதரர்களின் நடுவில் இதைக் கூறினார்.
3.3.2
प्रस्थिताननुयातारो ब्राह्मणा वेदपारनाः ।
न चास्मि पोषणे शक्तो बहुदुःखसमन्वितः ॥ ३.३.२ ॥
வேதங்களைக் கடந்த பிராமணர்கள் புறப்பட்டுச் செல்பவர்களைப் பின்தொடர்கின்றனர்; அவர்களைப் பேணும் ஆற்றல் எனக்கில்லை, நான் பெரும் துன்பத்தில் மூழ்கியுள்ளேன்.
3.3.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दानशक्तिश्च नास्ति मे ।
कथमत्र मया कार्यं तद्बूहि भगवन्मम ॥ ३.३.३ ॥
அவர்களைக் கைவிட என்னால் இயலாது, தானம் செய்யும் ஆற்றலும் எனக்கில்லை. பகவானே, இங்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
3.3.4
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा धर्मेणान्वीक्ष्य तां गतिम् ।
युधिष्ठिरमुवाचैदं धौम्यो धर्मभृतां वरः ॥ ३.३.४ ॥
அவர் ஒரு கணம் தியானித்து, தர்மத்தின் வழியாக அந்த நெறியை ஆராய்ந்து, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த தௌம்யர் யுதிஷ்டிரரிடம் இதைக் கூறினார்.
3.3.5
पुरा सृष्टानि भूतानि पीड्यन्ते क्षुधया भृशम् ।
ततोऽनुकम्पंयां तेषां सविता स्वपिता यथा ॥ ३.३.५ ॥
முன்பு படைக்கப்பட்ட உயிரினங்கள் பசியால் மிகவும் துன்புறுகின்றன; அப்போது சவிதா, தம் தந்தையைப் போல, அவர்கள் மீது இரக்கம் கொண்டார்.
3.3.6
गत्वोत्तसयणं तेजो रसानुद्धृत्य रश्मिभिः ।
दक्षिणायनमावृत्तो महीं वर्षति वारिणा ॥ ३.३.६ ॥
வடதிசைப் பயணம் சென்று, தம் கதிர்களால் நீர்ச்சத்துகளை மேலே இழுத்து, தக்சிணாயனத்திற்குத் திரும்பி, நீரால் பூமியில் மழை பொழிகிறார்.
3.3.7
क्षेत्रभूते ततस्तस्मिन्नोषधीरोषधीयतिः ।
रवेस्तेजः समुद्धृत्य जनयामास वारिणा ॥ ३.३.७ ॥
பின்னர் வயல் போன்ற அந்த நிலத்தில், சூரியனின் ஒளியை நீருடன் மேலெழுப்பி மூலிகைகளை அவன் விளையச் செய்தான்.
3.3.8
निषिक्तश्चन्द्रतेजोभिः सूयते जगतो रविः ।
ओषध्यः षड्रसा मेध्यास्तदन्नं प्राणिनां भुवि ॥ ३.३.८ ॥
சந்திரனின் ஒளியால் நனைக்கப்பட்ட சூரியன் உலகில் தோன்றுகிறான்; ஆறு சுவைகள் கொண்ட தூய மூலிகைகளே பூமியில் உயிரினங்களின் உணவு.
3.3.9
एवं भानुमयं ह्यन्नं भूतानां प्राणधारणम् ।
नाथोऽयं सर्वभूतानां तस्मात्तं शरणं व्रज ॥ ३.३.९ ॥
இவ்வாறு சூரியமயமான உணவே உயிரினங்களின் உயிரைத் தாங்குகிறது; இவனே எல்லா உயிரினங்களின் தலைவன்; ஆகவே அவனிடமே சரணடை.
3.3.10
राजानो हि महात्मानो योनिकर्मविशोधिताः ।
उद्धरन्ति प्रजाः सर्वास्तप आस्थाय पुष्कलम् ॥ ३.३.१० ॥
பிறப்பாலும் செயலாலும் தூய்மைப்பட்ட மகாத்மாக்களான அரசர்கள், நிறைந்த தவத்தை மேற்கொண்டு எல்லா குடிமக்களையும் கரையேற்றுகின்றனர்.
3.3.11
भौमेन कार्तवीर्येण वैन्येन नहुषेण च ।
तपोयोगसमाधिस्थैरुद्धृता ह्यापदः प्रजाः ॥ ३.३.११ ॥
பௌமன், கார்த்தவீர்யன், வைன்யன், நஹுஷன் ஆகியோர் தவம், யோகம், சமாதியில் நிலைத்து, ஆபத்தில் இருந்த குடிமக்களைக் கரையேற்றினர்.
3.3.12
तथा त्वमपि धर्मात्मन्कर्मणा च विशोधितः ।
तप आस्थाय धर्मेण द्विजातीन्भर भारत ॥ ३.३.१२ ॥
அதுபோலவே நீயும், தர்மாத்மாவே, செயலால் தூய்மைப்பட்டு, தவத்தை மேற்கொண்டு, தர்மத்தின்படி, பாரதா, துவிஜர்களைப் போஷி.
3.3.13
एवमुक्तस्तु धौम्येन तत्कालसदृशं वचः ।
ततस्त्वध्यापयामास मन्त्रं सर्वार्थसाधकम्।
अष्टाक्षरं परं मन्त्रमार्तस्य सततं प्रियम् ॥ ३.३.१३ ॥
தௌம்யர் இவ்வாறு கூறியபோது, அந்த நேரத்திற்குப் பொருத்தமான சொல்லைக் கேட்டார். பின்னர் அவர் எல்லாப் பொருட்களையும் நிறைவேற்றும் மந்திரத்தை, எட்டு எழுத்துகள் கொண்ட உயர்ந்த மந்திரத்தை, துன்புறுவோருக்கு எப்போதும் இனிய அதைக் கற்பித்தார்.
3.3.14
विप्रत्यागसमाधिस्थः संयतात्मा दृढव्रतः ।
धर्मराजो विशुद्धात्मा तप आतिष्ठदुत्तमम् ॥ ३.३.१४ ॥
அந்தணர்களைத் துறந்து தியானத்தில் நிலைபெற்ற, தன்னடக்கமுள்ள, உறுதியான விரதமுள்ள, தூய ஆன்மா கொண்ட தர்மராஜன் உயர்ந்த தவத்தை மேற்கொண்டான்.
3.3.15
पुष्पोपहारैर्बलिभिरर्चयित्वा दिवाकरम् ।
सोऽवगाह्य जलं राजा देवस्याभिमुखोऽभवत् ॥ ३.३.१५ ॥
மலர்ப் படையல்களாலும் பலிகளாலும் சூரியனை வழிபட்டு, நீரில் நீராடிய அரசன் அந்தத் தெய்வத்தை நோக்கி முகம் வைத்தான்.
3.3.16
गाङ्गेयं वार्युपस्पृश्य प्राणायामेन तस्थिवान् ।
शुचिः प्रयतवाग्भूत्वा स्तोत्रमारब्धवांस्ततः ॥ ३.३.१६ ॥
கங்கை நீரில் ஆசமனம் செய்து, பிராணாயாமத்துடன் நின்று, தூய்மையும் பேச்சடக்கமும் கொண்டவனாகி, அப்போது அவன் துதியைத் தொடங்கினான்.
3.3.17
त्वं भानो जगतश्चक्षुस्त्वमात्मा सर्वदेहिनाम् ।
त्वं योनिः सर्वभूतानां त्वमाचारः क्रियावतां ॥ ३.३.१७ ॥
ஒளியே! நீ உலகின் கண்; உடல் கொண்ட அனைத்துயிர்களின் ஆன்மா நீயே. நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் மூலம்; செயல் புரிவோரின் ஒழுக்கமும் நீயே.
3.3.18
त्वं गतिः सर्वसाङ्ख्यानां योगिनां त्वं परायणम् ।
अनावृतार्गलद्वारं त्वं गतिस्त्वं मुमुक्षताम् ॥ ३.३.१८ ॥
சாங்கியர் அனைவரின் இலக்கு நீயே; யோகிகளின் உயர்ந்த புகலிடமும் நீயே. தாழ்ப்பாள் திறந்த கதவு நீயே; விடுதலை நாடுவோரின் இலக்கும் நீயே.
3.3.19
त्वया संधार्यते लोकस्त्वया लोकः प्रकाश्यते ।
त्वयापवित्रीक्रियते निर्व्याजं पाल्यते त्वया ॥ ३.३.१९ ॥
உன்னால் உலகம் தாங்கப்படுகிறது; உன்னால் உலகம் ஒளிர்விக்கப்படுகிறது. உன்னால் அது தூய்மையாக்கப்படுகிறது; வஞ்சனையின்றி உன்னால் அது காக்கப்படுகிறது.
3.3.20
त्वामुपस्थाय काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
स्वशाखाविहितैर्मन्त्रैरर्चन्त्यृषिगणार्चित ॥ ३.३.२० ॥
வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர்கள் உரிய காலத்தில் உன்னை அணுகி, தங்கள் சாகையில் விதிக்கப்பட்ட மந்திரங்களால் உன்னை வழிபடுகிறார்கள்; ரிஷிக்கூட்டங்களால் பூஜிக்கப்பட்டவனே.
3.3.21
तव दिव्यं रथं यान्तमनुयान्ति वरार्थिनः ।
सिद्धचारणगन्धर्वा यक्षगुह्यकपन्नगाः ॥ ३.३.२१ ॥
நீ செல்லும் உன் தெய்வீகத் தேரைத் தொடர்ந்து வரங்களை விரும்பும் சித்தர்கள், சாரணர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், குஹ்யகர்கள், நாகர்கள் செல்கிறார்கள்.
3.3.22
त्रयस्त्रिंशच्च वै देवास्तथा वैमानिका गणाः ।
सोपेन्द्राः समहेन्द्राश्च त्वामिष्ट्वासिद्धिमागताः ॥ ३.३.२२ ॥
முப்பத்து மூன்று தேவர்களும், விமானத்தில் செல்லும் கணங்களும், உபேந்திரனும் மகேந்திரனுமுடன், உன்னை வழிபட்டு சித்தியை அடைந்தனர்.
3.3.23
उपयान्त्यर्चयित्वा तु त्वां वै प्राप्तमनोरथाः ।
दिव्यमन्दारमालाभिस्तूर्णं विद्याधरोत्तमाः ॥ ३.३.२३ ॥
உன்னை வழிபட்டு விருப்பங்கள் நிறைவேறிய சிறந்த வித்யாதரர்கள் தெய்வீக மந்தார மாலைகளுடன் விரைவில் உன்னை அடைகிறார்கள்.
3.3.24
गुह्याः पितृगणाः सप्त ये दिव्या ये च मानुषाः ।
ते पूजयित्वा त्वामेव गच्छन्त्याशु प्रधानताम् ॥ ३.३.२४ ॥
ஏழு குஹ்ய பித்ருகணங்களும், தெய்வீகமானவர்களும், மனிதர்களும் உன்னையே வழிபட்டு விரைவில் உயர்நிலையை அடைகிறார்கள்.
3.3.25
वसवो मरुतो रुद्रा ये च साध्या मरीचिपाः ।
वालखिल्यादयः सिद्धाः श्रेष्ठत्वं प्राणिनां गताः ॥ ३.३.२५ ॥
வசுக்கள், மருத்துகள், ருத்திரர்கள், சாத்தியர்கள், மரீசிபர்கள், வாலகில்யர் முதலிய சித்தர்கள் ஆகியோர் உயிரினங்களில் சிறப்பை அடைந்தவர்கள்.
3.3.26
सब्रह्मकेषु लोकेषु सप्तस्वप्यखिलेषु च ।
न तद्भूतमहं मन्ये यदर्कादतिरिच्यते ॥ ३.३.२६ ॥
பிரம்மலோகம் உட்பட ஏழு உலகங்களிலும், எல்லா உலகங்களிலும், சூரியனை விட மேம்பட்ட எந்த உயிரையும் நான் கருதவில்லை.
3.3.27
सन्ति चान्यानि सत्वानिवीर्यवन्ति महान्ति च ।
न तु तेषां तथा दीप्तिः प्रभावो वायथा तव ॥ ३.३.२७ ॥
வேறு பல உயிர்கள் வலிமையும் பெருமையும் உடையவை; ஆனால் அவற்றுக்கு உன்னைப்போன்ற ஒளியும் ஆற்றலும் இல்லை.
3.3.28
ज्योतीषित्वयि सर्वाणि त्वं सर्वज्योतिषां पतिः ।
त्वयिसत्त्वं च सत्त्वं च सर्वेभावाश्च सात्त्विकाः ॥ ३.३.२८ ॥
எல்லா ஒளிகளும் உன்னிடம் உள்ளன; நீ எல்லா ஒளிகளுக்கும் அதிபதி. உன்னில் சத்துவமும், நற்குணமும், எல்லா சாத்துவிக நிலைகளும் உள்ளன.
3.3.29
त्वत्तेजसा कृतंचक्रं सुनाभं विश्वकर्मणा ।
देवारीणां मदो येन नाशितः शार्ङ्गधन्वना ॥ ३.३.२९ ॥
உன் தேஜஸால் விஸ்வகர்மா சுநாபம் என்ற சக்கரத்தைச் செய்தார்; அதனால் சார்ங்கதன்வா தேவர்களின் எதிரிகளின் செருக்கை அழித்தார்.
3.3.30
त्वमादायांशुभिस्तेजो निदाघे सर्वदेहिनाम् ।
सर्वौषधिरसानां च पुनर्वर्षासु मुञ्चसि ॥ ३.३.३० ॥
நீ கோடையில் உன் கதிர்களால் எல்லா உடலுடைய உயிர்களின் வெப்பத்தை எடுத்துக்கொள்கிறாய்; மழைக்காலத்தில் எல்லா மூலிகைகளின் சாறுகளையும் மீண்டும் விடுவிக்கிறாய்.
3.3.31
तपन्त्यन्ते दहन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये तथा घनाः ।
विद्योतन्ते प्रवर्षन्ति तव प्रावृषि रश्मयः ॥ ३.३.३१ ॥
சில கதிர்கள் இறுதியில் சுடுகின்றன, சில எரிக்கின்றன; அவ்வாறே மேகங்கள் முழங்குகின்றன; மழைக்காலத்தில் உன் கதிர்கள் ஒளிர்ந்து மழை பொழிகின்றன.
3.3.32
न तथा सुखयत्यग्निर्न प्रावारा न कम्बलाः ।
शीतवातार्दितं लोकं यथा तव मरीचयः ॥ ३.३.३२ ॥
நெருப்பும், போர்வைகளும், கம்பளிகளும் குளிர் காற்றால் வருந்தும் உலகை உன் கதிர்கள் மகிழ்விப்பது போல் மகிழ்விப்பதில்லை.
3.3.33
त्रयोदशद्वीपवतीं गोभिर्भासयसे महीम् ।
त्रयाणामपि लोकानां हितायैकः प्रवर्तसे ॥ ३.३.३३ ॥
பதின்மூன்று தீவுகளுடைய பூமியை உன் கதிர்களால் ஒளிர்விக்கிறாய்; மூன்று உலகங்களின் நன்மைக்காக நீ ஒருவனே செயல்படுகிறாய்.
3.3.34
तव यद्युदयो न स्यादन्धं जगदिदं भवेत् ।
न च धर्मार्थकामेषु प्रवर्तेरन्मनीषिणः ॥ ३.३.३४ ॥
உன் உதயம் இல்லையென்றால் இந்த உலகம் குருடாகும்; ஞானிகளும் தர்மம், அர்த்தம், காமத்தில் ஈடுபட மாட்டார்கள்.
3.3.35
आधानपशुबन्धेष्टिमन्त्रयज्ञतपःक्रियाः ।
त्वत्प्रसादादवाप्यन्ते ब्रह्मक्षत्रविशां गणैः ॥ ३.३.३५ ॥
ஆதானம், பசுபந்தம், இஷ்டி, மந்திரயஜ்ஞம், தபஸ் ஆகிய செயல்கள் உன் அருளால் பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் குழுக்களால் அடையப்படுகின்றன.
3.3.36
यदहर्ब्रह्मणः प्रोक्तं सहस्रयुगसंमितम् ।
तस्य त्वमादिरन्तश्च कालज्ञैः परिकीर्तितः ॥ ३.३.३६ ॥
பிரம்மாவின் நாள் ஆயிரம் யுகங்களுக்குச் சமமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; அதன் தொடக்கமும் முடிவும் நீயே என்று காலம் அறிந்தவர்கள் அறிவித்துள்ளனர்.
3.3.37
मनूनां मनुपुत्राणां जगतोऽमानवस्य च ।
मन्वन्तराणां सर्वेषामीश्वराणां त्वमीश्वरः ॥ ३.३.३७ ॥
மனுக்களுக்கும், மனுவின் புதல்வர்களுக்கும், உலகுக்கும், மனிதரல்லாதவர்களுக்கும், அனைத்து மன்வந்தரங்களுக்கும், ஈசுவரர்களுக்கும் நீரே ஈசுவரன்.
3.3.38
संहारकाले संप्राप्ते तव क्रोधविनिःसृतः ।
संवर्तकाग्निस्त्रैलोक्यं भस्मीकृत्यावतिष्ठते ॥ ३.३.३८ ॥
சம்ஹார காலம் வந்தபோது உம் கோபத்திலிருந்து தோன்றிய சம்வர்தக அக்கினி மூவுலகையும் சாம்பலாக்கி நிற்கிறது.
3.3.39
त्वद्दीधितिसमुत्पन्ना नानावर्ण महाघनाः ।
सैरावताः साशनयः कुर्वन्त्याभूतसंप्लवम् ॥ ३.३.३९ ॥
உம் ஒளிக்கதிர்களிலிருந்து தோன்றிய பல வண்ணப் பெரும் மேகங்கள், ஐராவதங்களைப் போல இடியுடன், உயிரினங்களை அழிக்கும் பெருவெள்ளத்தை உண்டாக்குகின்றன.
3.3.40
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानं द्वादशादित्यतां गतः ।
संहृत्यैकार्णवं सर्वं त्वं शोषयसि रश्मिभिः ॥ ३.३.४० ॥
உம்மைப் பன்னிரண்டு வடிவங்களாக்கி பன்னிரு ஆதித்தியர் நிலையை அடைந்தீர்; அனைத்தையும் ஒரே கடலில் ஒடுக்கி உம் கதிர்களால் வற்றச் செய்கிறீர்.
3.3.41
त्वामिन्द्रमाहुस्त्वं रुद्रस्त्वं विष्णुस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वमग्निस्त्वं मनः सूक्ष्मं प्रभुस्त्वं ब्रह्मशाश्वतं ॥ ३.३.४१ ॥
உம்மை இந்திரன் என்கின்றனர்; நீரே ருத்ரர், நீரே விஷ்ணு, நீரே பிரஜாபதி; நீரே அக்கினி, நீரே நுண்ணிய மனம், நீரே பிரபு, நீரே நித்திய பிரம்மம்.
3.3.42
त्वं हंसः सविता भानुरंशुमाली वृषाकपिः ।
विवस्वान्मिहिरः पूषा मित्रो धर्मस्तथैव च ॥ ३.३.४२ ॥
நீரே அன்னம், சவிதா, பானு, கதிர்மாலி, விருஷாகபி; விவஸ்வான், மிஹிரர், பூஷா, மித்திரன், தர்மன் ஆகியவரும் நீரே.
3.3.43
सहस्ररश्मिरादित्यस्तपनस्त्वं गवां पतिः ।
मार्तण्डोऽर्को रविः सूर्यः शरण्यो दिनकृत्तथा ॥ ३.३.४३ ॥
ஆயிரம் கதிர்களை உடையவரும், அதிதியின் மகனுமான ஆதித்யன், வெப்பம் தருபவர் நீரே; பசுக்களுக்கு (கதிர்களுக்கு) அதிபதியும் நீரே. மார்த்தாண்டன், அர்க்கன், ரவி, சூரியன், சரண்யன், பகலை உண்டாக்குபவன் என்றும் நீர் அறியப்படுகிறீர்.
3.3.44
दिवाकरः सप्तसप्तिर्धामकेशी विरोचनः ।
आशुगामी तमोघ्नश्च हरिताश्वश्च कीर्त्यसे ॥ ३.३.४४ ॥
நீர் திவாகரன், ஏழு குதிரைகளை உடையவர், ஒளிக்கேசன், விரோசனன், விரைந்து செல்பவர், இருளை அழிப்பவர், பசும்பொன் நிறக் குதிரைகளை உடையவர் என்று புகழப்படுகிறீர்.
3.3.45
सप्तम्यागथवा षष्ठ्यां भक्त्या पूजां करोति यः ।
अनिर्विण्णोऽनहंकारी तं लक्ष्मीर्भजते नरम् ॥ ३.३.४५ ॥
சப்தமி அல்லது சஷ்டி திதியில் பக்தியுடன் வழிபாடு செய்பவன், மனம் தளராதவன், அகங்காரம் இல்லாதவன் ஆகிய அம்மனிதனை லக்ஷ்மி ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.
3.3.46
न तेषामापदः सन्ति नाधयो व्याधयस्तथा ।
ये तवानन्यमनसा कुर्वन्त्यर्चनवन्दनम् ॥ ३.३.४६ ॥
ஒருமனதோடு உம்மை அர்ச்சித்தும் வணங்கியும் வழிபடுபவர்களுக்கு, இடர்களும், மனத்துயரங்களும், நோய்களும் இல்லை.
3.3.47
सर्वरोगैर्विरहिताः सर्वपापाविवर्जिताः ।
त्वद्भावभक्ताः सुखिनो भवन्ति चिरजीविनः ॥ ३.३.४७ ॥
உம் இயல்பில் பக்தி கொண்டவர்கள் எல்லா நோய்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர்களாய், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் நீங்கியவர்களாய், இன்பமுள்ளவர்களாய், நீண்ட ஆயுளுடையவர்களாய் ஆகிறார்கள்.
3.3.48
त्वं ममापन्नकामस्य सर्वातिथ्यं चिकीर्षतः ।
अन्नमन्नपते दातुमभितः श्रद्धयाऽर्हसि ॥ ३.३.४८ ॥
அன்னபதியே! உமக்கு முழு விருந்தோம்பல் செய்ய விரும்பும் எனக்கு, நீர் சிரத்தையுடன் உணவளிக்கத் தகுந்தவர்.
3.3.49
येच तेऽनुचराः सर्वे पादोपान्तं समाश्रिताः ।
माठरारुणदण्डाद्यास्तांस्तान्वन्देऽशनिक्षुभान् ॥ ३.३.४९ ॥
உங்கள் பாதங்களின் அருகே அடைக்கலம் புகுந்த உங்கள் எல்லா ஏவலர்களையும், மாடர, அருண, தண்ட முதலானவர்களையும், இடியைப் போன்ற க்ஷுபரையும் நான் வணங்குகிறேன்.
3.3.50
क्षुभया सहिता मैत्री याश्चान्या भूतमातरः ।
ताश्च सर्वा नमस्यामि पान्तु मां शरणागतम् ॥ ३.३.५० ॥
க்ஷுபையுடன் கூடிய மைத்ரியையும், மற்ற பூதமாதாக்களையும் நான் வணங்குகிறேன்; சரணடைந்த என்னை அவர்கள் அனைவரும் காக்கட்டும்.
3.3.51
कण्ठदघ्ने जले स्थित्वा मन्त्रैः स्तोत्रैश्च तोषितः ।
ततो दिवाकरः प्रीतो दर्शयामास पाण्डवम्।
दीप्यमानः स्ववपुषा ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ३.३.५१ ॥
கழுத்தளவு நீரில் நின்று மந்திரங்களாலும் துதிகளாலும் மகிழ்ந்த திவாகரன், மகிழ்ச்சியுடன் பாண்டவனுக்குத் தன் உடலுடனே காட்சி தந்தான்; அக்னியைப் போல ஒளிர்ந்துகொண்டு.
3.3.52
यत्तेऽभिलषितं किंचित्तत्त्वं सर्वमवाप्स्यसि ।
अहमन्नं प्रदास्यामि सप्त पञ्च च ते समाः ॥ ३.३.५२ ॥
நீ விரும்பும் எதுவாக இருந்தாலும், அதையெல்லாம் நீ பெறுவாய். நான் உனக்கு ஏழு ஐந்து ஆண்டுகள் உணவு அளிப்பேன்.
3.3.53
गृह्णीष्व पिठरं ताम्रं मया दत्तं नराधिप ।
यावद्वर्त्स्यति पाञ्चाली पात्रेणानेन सुव्रत ॥ ३.३.५३ ॥
மன்னா, நான் கொடுத்த இந்தச் செம்புப் பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொள். நல்ல விரதம் உடையவனே, பாஞ்சாலி இந்தப் பாத்திரத்தால் வாழும் வரை.
3.3.54
फलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन्महानसे ।
चतुर्विधं तदन्नाद्यमक्षय्यं ते भविष्यति।
इतश्चतुर्दशे वर्षे भूयो राज्यमवाप्स्यसि ॥ ३.३.५४ ॥
பழம், கிழங்கு, இறைச்சி, காய்கறி ஆகியவை சமையலறையில் சமைக்கப்பட்ட எவையோ, நான்கு வகை அந்த உணவும் உண்ணும் பொருட்களும் உனக்கு அழியாததாக இருக்கும். இதற்குப் பிறகு பதினான்காம் ஆண்டில் நீ மீண்டும் அரசைப் பெறுவாய்.
3.3.55
एवमुक्त्वा तु भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.३.५५ ॥
பகவான் இவ்வாறு கூறிவிட்டு அங்கேயே மறைந்தார்.
3.3.56
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो जलादुत्तीर्य धर्मवित् ।
जग्राह पादौ धौम्यस्य भ्रातॄंश्च परिषस्वजे ॥ ३.३.५६ ॥
வரம் பெற்ற தர்மஞானியான குந்தியின் மகன் நீரிலிருந்து எழுந்து தௌம்யரின் பாதங்களைப் பற்றினான்; சகோதரர்களையும் தழுவினான்.
3.3.57
द्रौपद्या सह-संगम्य पश्यमानोऽपयात्प्राभुः ।
महानसे तदान्नं तु साधयामास पाण्डवः ॥ ३.३.५७ ॥
திரௌபதியுடன் சேர்ந்து பார்த்தபடி அந்த ஆண்டவன் சென்றான்; பாண்டவன் சமையலறையில் அந்த உணவைச் சமைத்தான்.
3.3.58
संस्कृतं प्रसवं याति स्वल्पमन्नं चतुर्विधम् ।
अक्षय्यं वर्धते चान्नं तेनाभोजयत द्विजान् ॥ ३.३.५८ ॥
சமைக்கப்பட்ட சிறிய சதுர்விதமான உணவு பெருகுகிறது; அக்ஷயமான அந்த உணவு வளர்கிறது; அதனால் அவர் துவிஜர்களுக்கு உணவளித்தார்.
3.3.59
भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोजयित्वाऽनुजानपि ।
शेषं विघससंज्ञं तुपश्चाद्भुङ्क्ते युधिष्ठिरः ॥ ३.३.५९ ॥
அந்தணர்கள் உண்ட பின்னும் தம்பிகளுக்கும் உணவளித்த பின், எஞ்சியதை 'விகஸம்' என்பர்; அதை யுதிஷ்டிரன் பின்னர் உண்கிறான்.
3.3.60
युधिष्ठिरं भोजयित्वा शेषमश्नाति पार्षती ।
द्रौपद्यां भुज्यमानायां तदन्नं क्षयमेति च ॥ ३.३.६० ॥
யுதிஷ்டிரனுக்கு உணவளித்த பின் மீதியை பார்ஷதி உண்கிறாள்; திரௌபதி உண்ணும்போது அந்த உணவு குறைந்துவிடுகிறது.
3.3.61
एवं दिवाकरात्प्राप्य दिवाकरसमप्रभः ।
कामान्मनोभिलषितान्ब्राह्मणेभ्योऽददात्प्रभुः ॥ ३.३.६१ ॥
இவ்வாறு சூரியனிடமிருந்து பெற்று, சூரியனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய அரசன் பிராமணர்களுக்கு மனம் விரும்பிய பொருட்களைக் கொடுத்தான்.
3.3.62
पुरोहितपुरोगाश्च तिथिनक्षत्रपर्वसु ।
इज्यार्थे संप्रवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतः ॥ ३.३.६२ ॥
புரோகிதர்கள் தலைமையில், திதி, நட்சத்திரம், பண்டிகை நாட்களில் யாகத்திற்காக விதி, மந்திரம், பிரமாணத்தின்படி (சடங்குகள்) நடைபெறுகின்றன.
3.3.63
ततः कृतस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाः ।
द्विजसङ्घैः परिवृताः प्रययुः काम्यकं वनम् ॥ ३.३.६३ ॥
பின்னர் சுவஸ்திவாசனம் செய்து, தௌம்யருடன் பாண்டவர்கள் பிராமணர் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டு காம்யக வனத்திற்குச் சென்றனர்.
3.3.64
पुष्पोपहारबलिभिर्बहुशश्च यथाविधि ।
सर्वात्मभूतं संपूज्य यतप्राणो जितेन्द्रियः ॥ ३.३.६४ ॥
மலர்கள், காணிக்கைகள், பலிகளால் பலமுறை விதிப்படி, அனைத்து உயிர்களின் ஆத்மாவை நன்கு வழிபட்டு, பிராணனை அடக்கி, இந்திரியங்களை வென்றவராய் (இருந்தார்).
3.3.65
स्तवेन केन विप्रर्षे स तु राजा युधिष्ठिरः ।
विप्रार्थमाराधितवान्सूर्यमद्भुतविक्रमम् ॥ ३.३.६५ ॥
ஓ பிராமண ரிஷியே, அந்த அரசன் யுதிஷ்டிரன் பிராமணர்களுக்காக அற்புத வீரியமுள்ள சூரியனை எந்த துதியால் ஆராதித்தான்?
3.3.66
मयि स्नेहोऽस्ति चेद्ब्रह्मन्यद्यनुग्रहभागहम् ।
भगवन्नास्ति चेद्गुद्यं तच्च मे ब्रूहि सांप्रतम् ॥ ३.३.६६ ॥
பிரம்மனே, என்மீது அன்பு இருந்தால், நான் அருளுக்குத் தகுதியானவனாயின், ஓ பகவானே, ரகசியம் ஏதேனும் இருந்தால், அதை இப்போது எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
3.3.67
शृणुष्वांवहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
क्षणं च कुरु राजेन्द्र गुह्यं वक्ष्यामि ते हितम् ॥ ३.३.६७ ॥
அரசே, தூய்மையுடனும் ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடனும் கவனமாகக் கேள். அரசர்களின் தலைவனே, ஒரு கணம் கவனம் செலுத்து; உனக்கு நன்மை தரும் ஒரு இரகசியத்தைச் சொல்வேன்.
3.3.68
धौम्येन तु यथाप्रोक्तं पार्थाय सुमहात्मने ।
नाम्नामष्टोत्तरं पुण्यं शतं तच्छृणु भूपते ॥ ३.३.६८ ॥
தௌம்யர் முன்பு சொன்னபடியே, மிகுந்த பெருமையுடைய பார்த்தனுக்கு, புனிதமான நூற்றெட்டுத் திருநாமங்கள் உபதேசிக்கப்பட்டன. அரசே, அதைக் கேள்.
3.3.69
सूर्योऽर्यभा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः ।
गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्धाता प्रभाकरः ॥ ३.३.६९ ॥
சூரியன், அர்யபா, பகன், த்வஷ்டா, பூஷா, அர்க்கன், சவிதா, ரவி, கபஸ்திமான், அஜன், காலம், மிருத்யு, தாதா, பிரபாகரன்.
3.3.70
पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणम् ।
सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोऽङ्गारक एव च ॥ ३.३.७० ॥
பூமி, நீர், ஒளி, ஆகாசம், காற்று, மேலான புகலிடம்; சோமன், பிரகஸ்பதி, சுக்கிரன், புதன், அங்காரகன் (செவ்வாய்) ஆகியோரும்.
3.3.71
इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः शौरिः शनैश्चरः ।
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥ ३.३.७१ ॥
இந்திரன், விவஸ்வான், தீப்தாம்சு, சுசி, சௌரி, சனைச்சரன், பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன், ஸ்கந்தன், வைஸ்ரவணன், யமன்.
3.3.72
वैद्युतो जाठरश्चाग्निरैन्धनस्तेजसां पतिः ।
धर्मध्वजो वेदकर्ता वेगाङ्गो वेदवाहनः ॥ ३.३.७२ ॥
வைத்யுதன், ஜாடரன், அக்னி, ஐந்தனன், ஒளிகளின் தலைவன், தர்மத்வஜன், வேதங்களை இயற்றியவன், வேகாங்கன், வேதவாகனன்.
3.3.73
कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः ।
कला काष्ठा मुहूर्ताश्च पक्षा मासा ऋतुस्तथा ॥ ३.३.७३ ॥
கிருதம், திரேதை, த்வாபரம் மற்றும் கலி — இவை அனைத்து தேவர்களுக்கும் புகலிடம்; கலை, காஷ்டை, முஹூர்த்தங்கள், பக்ஷங்கள், மாதங்கள் மற்றும் ருதுக்களும் அவ்வாறே.
3.3.74
संवत्सरकरोऽश्वत्थः कालचक्रो विभावसुः ।
पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥ ३.३.७४ ॥
ஆண்டை உண்டாக்குபவர், அஸ்வத்த மரம், காலச்சக்கரம், விபாவசு; நித்திய புருஷன், யோகி, வெளிப்பட்டவரும் வெளிப்படாதவருமான சனாதனன்.
3.3.75
लोकाध्यक्षः सुराध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः ।
वरुणः सागरोंशश्च जीमूतो जीवनोऽरिहा ॥ ३.३.७५ ॥
உலகங்களின் தலைவர், தேவர்களின் தலைவர், விஸ்வகர்மா, இருளை நீக்குபவர்; வருணன், கடலின் அம்சம், மேகம், உயிர் அளிப்பவர், எதிரிகளை அழிப்பவர்.
3.3.76
भूताश्रयो भूतपति- सर्वभूतनिषेवितः ।
मणिः सुवर्णो भूतात्मा कामदः सर्वतोमुखः।
स्रष्टा संवर्तको वह्निः सर्वस्यादिरलोलुपः ॥ ३.३.७६ ॥
உயிர்களின் புகலிடம், உயிர்களின் தலைவர், எல்லா உயிர்களாலும் சேவிக்கப்படுபவர்; மணி, பொன், உயிர்களின் ஆத்மா, விருப்பங்களை அளிப்பவர், எல்லாப் பக்கமும் முகம் கொண்டவர்; படைப்பவர், அழிப்பவர், அக்னி, அனைத்தின் ஆதி, பேராசையற்றவர்.
3.3.77
अनन्तः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः ।
जयो विशालो वरदः सर्वधातुनिषेचिता ॥ ३.३.७७ ॥
அநந்தன், கபிலன், பானு, விருப்பங்களை அளிப்பவர், எல்லாப் பக்கமும் முகம் கொண்டவர்; ஜயன், விசாலன், வரம் அளிப்பவர், எல்லா தாதுக்களாலும் நனைக்கப்பட்டவர்.
3.3.78
मनः सुपर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः ।
धन्वन्तरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः ॥ ३.३.७८ ॥
மனம், சுபர்ணன், பூதாதி, விரைந்து செல்பவர், பிராணனைத் தாங்குபவர்; தன்வந்தரி, தூமகேது, ஆதிதேவன், அதிதியின் மகன்.
3.3.79
द्वादशात्माऽरविन्दाक्षः पिता माता पितामहः ।
स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥ ३.३.७९ ॥
பன்னிரண்டு வடிவினன், தாமரைக் கண்ணன், தந்தை, தாய், பாட்டன்; அவன் சொர்க்கத்தின் வாசல், சந்ததியின் வாசல், மோக்ஷத்தின் வாசல், த்ரிவிஷ்டபம்.
3.3.80
देवकर्ता प्रशान्तात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः ।
चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषाऽन्वितः ॥ ३.३.८० ॥
அவன் தேவர்களைப் படைப்பவன், அமைதியான ஆத்மா, உலகத்தின் ஆத்மா, எல்லாப் பக்கமும் முகமுள்ளவன்; அசையும் அசையாத அனைத்தின் ஆத்மா, நுண்ணிய ஆத்மா, நட்புடைய வடிவோடு கூடியவன்.
3.3.81
एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ।
नाम्नामष्टशतं पुण्यं शक्रेणोक्तं महात्मना ॥ ३.३.८१ ॥
இவை புகழ்தற்குரிய, அளவற்ற ஒளியுடைய சூரியனின் நூற்றெட்டு புனிதப் பெயர்கள்; மகாத்மாவாகிய சக்கிரனால் சொல்லப்பட்டவை.
3.3.82
शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यश्च तदन्तरम् ।
धौम्याद्युधिष्ठरः प्राप्य सर्वान्कमानवाप्तवान् ॥ ३.३.८२ ॥
சக்கிரனிடமிருந்து நாரதர் பெற்றார்; அதன் பின் தௌம்யர் பெற்றார்; தௌம்யரிடமிருந்து யுதிஷ்டிரர் பெற்று எல்லா விருப்பங்களையும் அடைந்தார்.
3.3.83
सुरगणपितृयक्षसेवितं ।
ह्यसुरनिशाचरसिद्धवन्दितम्।
वरकनकहुताशनप्रभं ।
त्वमपि मनस्यभिधेहि भास्करम् ॥ ३.३.८३ ॥
தேவர்கள், பித்ருக்கள், யக்ஷர்கள் வழிபடுபவனும், அசுரர், இரவுஞ்சரர், சித்தர்களால் வணங்கப்படுபவனும், சிறந்த தங்கமும் யாகாக்னியும் போன்ற ஒளியுடையவனுமான பாஸ்கரனை, நீயும் மனதில் சொல்.
3.3.84
सूर्योदये यः सुसमाहितः पठे-
त्त पुत्रदारान्धनरत्नसंचयान्।
लभेत जातिस्मरतां नरः सदा ।
धृतिं च मेधां च स विन्दते पुमान् ॥ ३.३.८४ ॥
சூரியோதயத்தில் ஒருமனதுடன் ஓதுபவன் மகன், மனைவி, செல்வம், ரத்தினக் குவியல்களைப் பெறுகிறான்; எப்போதும் முற்பிறவி நினைவைப் பெறுகிறான்; திடமும் அறிவும் அடைகிறான்.
3.3.85
इमं स्तवं देववरस्य यो नरः ।
प्रकीर्तयेच्छुचिसुमनाः समाहितः।
स मुच्यते शोकदवाग्निसागरा-
ल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान् ॥ ३.३.८५ ॥
தூய மனத்துடனும் ஒருமுகப்பட்ட சிந்தனையுடனும் தேவர்களில் சிறந்தவரின் இந்தத் துதியை எவன் ஓதுகிறானோ, அவன் துயரத்தின் காட்டுத்தீ மற்றும் கடலிலிருந்து விடுபடுகிறான்; மனதில் விரும்பிய விருப்பங்களை அடைகிறான்.
3.3.86
इमं स्तवं प्रयतमनाः समाधिना ।
पछेदिहान्योऽपि वरं समर्थयन्।
तत्त्स्य दद्याच्च रविर्मनीषितं ।
तदाऽऽप्नुयाद्यद्यपि तत्सुदुर्लभम् ॥ ३.३.८६ ॥
இங்கே வேறொருவனும் அடக்கிய மனத்துடன் ஒருமுகமாக இந்தத் துதியை ஓதி, வரம் வேண்டினால், சூரியன் அவனுக்கு அவன் விரும்பியதை அளிப்பான்; அது மிக அரிதானதாக இருந்தாலும் அவன் அதைப் பெறுவான்.
3.3.87
यश्चेदं धारयेन्नित्यं शृणुयाद्वाप्यभीक्ष्णशः ।
पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्।
विद्यार्थी लभते विद्यां पुरुषोप्यथवा स्त्रियः ॥ ३.३.८७ ॥
எவன் அல்லது எவள் இதை நாள்தோறும் மனதில் நிறுத்தி அல்லது அடிக்கடி கேட்கிறானோ, மகனை விரும்புபவன் மகனைப் பெறுகிறான், செல்வத்தை விரும்புபவன் செல்வத்தைப் பெறுகிறான், கல்வியை விரும்புபவன் கல்வியைப் பெறுகிறான்; ஆணோ பெண்ணோ.
3.3.88
उभे संध्ये पठेन्नित्यं नारी वा पुरुषो यदि ।
आपदं प्राप्य मुच्येत बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ३.३.८८ ॥
ஆணோ பெண்ணோ இரு சந்தியா வேளைகளிலும் நாள்தோறும் இதை ஓதினால், ஆபத்தை அடைந்தாலும் விடுபடுவான்; கட்டுண்டவன் கட்டிலிருந்து விடுபடுவான்.
3.3.89
संग्रामे च जयेन्नित्यं विपुलं चाप्नुयाद्वसु ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं स गच्छति ॥ ३.३.८९ ॥
போரில் எப்போதும் வெற்றி பெறுகிறான், மிகுதியான செல்வத்தையும் அடைகிறான்; அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு சூரியலோகத்தை அடைகிறான்.