Mahābhārata · Adhyāya 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
शौनकेनैवमुक्तस्तु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिः ।
प्रणम्य द्विजशार्दूलं पूज्यवाक्यं सुभाषितम्।
पुरोहितमुपागम्य भ्रातृमध्येऽब्रवीषिदम् ॥ ३.३.१ ॥
Quando Śaunaka falou assim, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, curvou-se diante do melhor dos nascidos duas vezes, aproximou-se de seu sacerdote e disse isto no meio de seus irmãos.
3.3.2
प्रस्थिताननुयातारो ब्राह्मणा वेदपारनाः ।
न चास्मि पोषणे शक्तो बहुदुःखसमन्वितः ॥ ३.३.२ ॥
Os brâmanes que alcançaram a outra margem dos Vedas seguem os que partem; não sou capaz de sustentá-los, e estou cercado de grande sofrimento.
3.3.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दानशक्तिश्च नास्ति मे ।
कथमत्र मया कार्यं तद्बूहि भगवन्मम ॥ ३.३.३ ॥
Não posso abandoná-los, e não tenho capacidade de dar. Venerável senhor, diga-me o que devo fazer aqui.
3.3.4
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा धर्मेणान्वीक्ष्य तां गतिम् ।
युधिष्ठिरमुवाचैदं धौम्यो धर्मभृतां वरः ॥ ३.३.४ ॥
Após refletir por um momento e examinar aquele caminho pelo olhar do dharma, Dhaumya, o melhor dos guardiões do dharma, disse estas palavras a Yudhiṣṭhira.
3.3.5
पुरा सृष्टानि भूतानि पीड्यन्ते क्षुधया भृशम् ।
ततोऽनुकम्पंयां तेषां सविता स्वपिता यथा ॥ ३.३.५ ॥
Em tempos antigos, os seres criados são grandemente atormentados pela fome; então Savitṛ, por compaixão por eles, age como faria o próprio pai.
3.3.6
गत्वोत्तसयणं तेजो रसानुद्धृत्य रश्मिभिः ।
दक्षिणायनमावृत्तो महीं वर्षति वारिणा ॥ ३.३.६ ॥
Tendo ido ao curso setentrional, com seu brilho ele puxa os sucos com seus raios, e, voltando ao curso meridional, chove água sobre a terra.
3.3.7
क्षेत्रभूते ततस्तस्मिन्नोषधीरोषधीयतिः ।
रवेस्तेजः समुद्धृत्य जनयामास वारिणा ॥ ३.३.७ ॥
Então, naquela terra tornada campo, ele elevou o calor do sol com a água e fez brotar as ervas.
3.3.8
निषिक्तश्चन्द्रतेजोभिः सूयते जगतो रविः ।
ओषध्यः षड्रसा मेध्यास्तदन्नं प्राणिनां भुवि ॥ ३.३.८ ॥
Banhado pelos raios da lua, o sol nasce para o mundo; as ervas sagradas de seis sabores são o alimento dos seres vivos sobre a terra.
3.3.9
एवं भानुमयं ह्यन्नं भूतानां प्राणधारणम् ।
नाथोऽयं सर्वभूतानां तस्मात्तं शरणं व्रज ॥ ३.३.९ ॥
Assim, o alimento feito de sol sustenta a vida dos seres; este é o senhor de todos os seres — por isso vai buscar refúgio nele.
3.3.10
राजानो हि महात्मानो योनिकर्मविशोधिताः ।
उद्धरन्ति प्रजाः सर्वास्तप आस्थाय पुष्कलम् ॥ ३.३.१० ॥
Pois os reis magnânimos, purificados pelo nascimento e pelas ações, assumindo austeridade plena, elevam todos os seus súditos.
3.3.11
भौमेन कार्तवीर्येण वैन्येन नहुषेण च ।
तपोयोगसमाधिस्थैरुद्धृता ह्यापदः प्रजाः ॥ ३.३.११ ॥
Por Bhauma, Kārtavīrya, Vainya e Nahuṣa — firmes em austeridade, yoga e concentração — os súditos atingidos pela calamidade foram erguidos.
3.3.12
तथा त्वमपि धर्मात्मन्कर्मणा च विशोधितः ।
तप आस्थाय धर्मेण द्विजातीन्भर भारत ॥ ३.३.१२ ॥
Assim também tu, ó alma justa, purificado pelas tuas ações, assumindo a austeridade — sustenta os duas vezes nascidos pelo dharma, ó descendente de Bharata.
3.3.13
एवमुक्तस्तु धौम्येन तत्कालसदृशं वचः ।
ततस्त्वध्यापयामास मन्त्रं सर्वार्थसाधकम्।
अष्टाक्षरं परं मन्त्रमार्तस्य सततं प्रियम् ॥ ३.३.१३ ॥
Assim exortado por Dhaumya, ouviu palavras adequadas ao momento. Então ensinou-lhe o mantra que cumpre todos os propósitos, o supremo mantra de oito sílabas, sempre querido pelo aflito.
3.3.14
विप्रत्यागसमाधिस्थः संयतात्मा दृढव्रतः ।
धर्मराजो विशुद्धात्मा तप आतिष्ठदुत्तमम् ॥ ३.३.१४ ॥
Firme na absorção, afastado da companhia dos brâmanes, senhor de si, firme no voto, puro de alma, o rei Dharma empreendeu a suprema austeridade.
3.3.15
पुष्पोपहारैर्बलिभिरर्चयित्वा दिवाकरम् ।
सोऽवगाह्य जलं राजा देवस्याभिमुखोऽभवत् ॥ ३.३.१५ ॥
Tendo adorado o sol com oferendas de flores e oblações, o rei banhou-se na água e voltou-se para o deus.
3.3.16
गाङ्गेयं वार्युपस्पृश्य प्राणायामेन तस्थिवान् ।
शुचिः प्रयतवाग्भूत्वा स्तोत्रमारब्धवांस्ततः ॥ ३.३.१६ ॥
Tendo bebido a água do Gaṅgā e permanecido em controle da respiração, puro e com a fala contida, então começou o hino de louvor.
3.3.17
त्वं भानो जगतश्चक्षुस्त्वमात्मा सर्वदेहिनाम् ।
त्वं योनिः सर्वभूतानां त्वमाचारः क्रियावतां ॥ ३.३.१७ ॥
Tu, ó Bhānu, és o olho do mundo; és o ser de todos os seres encarnados. És a fonte de todas as criaturas; és a conduta dos que agem.
3.3.18
त्वं गतिः सर्वसाङ्ख्यानां योगिनां त्वं परायणम् ।
अनावृतार्गलद्वारं त्वं गतिस्त्वं मुमुक्षताम् ॥ ३.३.१८ ॥
Tu és a meta de todos os Sāṃkhyas e o supremo refúgio dos yogins. És a porta cujo ferrolho está aberto; és a meta dos que buscam a libertação.
3.3.19
त्वया संधार्यते लोकस्त्वया लोकः प्रकाश्यते ।
त्वयापवित्रीक्रियते निर्व्याजं पाल्यते त्वया ॥ ३.३.१९ ॥
Por ti o mundo é sustentado, por ti o mundo é iluminado. Por ti ele é purificado; sem engano, por ti ele é protegido.
3.3.20
त्वामुपस्थाय काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
स्वशाखाविहितैर्मन्त्रैरर्चन्त्यृषिगणार्चित ॥ ३.३.२० ॥
Os brâmanes versados nos Vedas, aproximando-se de ti no tempo devido, adoram-te com os mantras prescritos em sua própria recensão, ó tu, honrado por multidões de sábios.
3.3.21
तव दिव्यं रथं यान्तमनुयान्ति वरार्थिनः ।
सिद्धचारणगन्धर्वा यक्षगुह्यकपन्नगाः ॥ ३.३.२१ ॥
Quando teu carro divino avança, os Siddhas, Cāraṇas e Gandharvas que buscam favores seguem-no, bem como os Yakṣas, Guhyakas e Nāgas.
3.3.22
त्रयस्त्रिंशच्च वै देवास्तथा वैमानिका गणाः ।
सोपेन्द्राः समहेन्द्राश्च त्वामिष्ट्वासिद्धिमागताः ॥ ३.३.२२ ॥
Os trinta e três deuses e as hostes de seres aéreos, juntamente com Upendra e Mahendra, alcançaram a perfeição sacrificando a ti.
3.3.23
उपयान्त्यर्चयित्वा तु त्वां वै प्राप्तमनोरथाः ।
दिव्यमन्दारमालाभिस्तूर्णं विद्याधरोत्तमाः ॥ ३.३.२३ ॥
Tendo-te adorado, os melhores dos Vidyādharas, cujos desejos foram realizados, aproximam-se rapidamente de ti com guirlandas divinas de mandāra.
3.3.24
गुह्याः पितृगणाः सप्त ये दिव्या ये च मानुषाः ।
ते पूजयित्वा त्वामेव गच्छन्त्याशु प्रधानताम् ॥ ३.३.२४ ॥
As sete hostes ocultas de antepassados, tanto as divinas como as humanas, tendo adorado somente a ti, alcançam rapidamente a supremacia.
3.3.25
वसवो मरुतो रुद्रा ये च साध्या मरीचिपाः ।
वालखिल्यादयः सिद्धाः श्रेष्ठत्वं प्राणिनां गताः ॥ ३.३.२५ ॥
Os Vasus, os Maruts, os Rudras, os Sādhyas que bebem os raios do sol, os Vālakhilyas e outros siddhas alcançaram a supremacia entre os seres vivos.
3.3.26
सब्रह्मकेषु लोकेषु सप्तस्वप्यखिलेषु च ।
न तद्भूतमहं मन्ये यदर्कादतिरिच्यते ॥ ३.३.२६ ॥
Nos sete mundos, incluindo o mundo de Brahmā, e em todos os mundos, não considero nenhum ser que supere o sol.
3.3.27
सन्ति चान्यानि सत्वानिवीर्यवन्ति महान्ति च ।
न तु तेषां तथा दीप्तिः प्रभावो वायथा तव ॥ ३.३.२७ ॥
Existem outros seres poderosos e grandes, mas eles não têm o brilho e o esplendor que você tem.
3.3.28
ज्योतीषित्वयि सर्वाणि त्वं सर्वज्योतिषां पतिः ।
त्वयिसत्त्वं च सत्त्वं च सर्वेभावाश्च सात्त्विकाः ॥ ३.३.२८ ॥
Todas as luzes estão em ti, e tu és o senhor de todas as luzes. Em ti estão a essência, a bondade e todos os estados sáttvicos do ser.
3.3.29
त्वत्तेजसा कृतंचक्रं सुनाभं विश्वकर्मणा ।
देवारीणां मदो येन नाशितः शार्ङ्गधन्वना ॥ ३.३.२९ ॥
Pelo teu esplendor, Viśvakarman fez o disco chamado Sunābha, com o qual o portador do arco Śārṅga destruiu o orgulho dos inimigos dos deuses.
3.3.30
त्वमादायांशुभिस्तेजो निदाघे सर्वदेहिनाम् ।
सर्वौषधिरसानां च पुनर्वर्षासु मुञ्चसि ॥ ३.३.३० ॥
No verão, tomas com os teus raios o calor de todos os seres corporais, e nas chuvas libertas de novo os sumos de todas as ervas.
3.3.31
तपन्त्यन्ते दहन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये तथा घनाः ।
विद्योतन्ते प्रवर्षन्ति तव प्रावृषि रश्मयः ॥ ३.३.३१ ॥
Alguns dos teus raios aquecem no fim, outros queimam, e assim trovejam as nuvens; na estação das chuvas os teus raios brilham e derramam chuva.
3.3.32
न तथा सुखयत्यग्निर्न प्रावारा न कम्बलाः ।
शीतवातार्दितं लोकं यथा तव मरीचयः ॥ ३.३.३२ ॥
Nem o fogo, nem os mantos, nem as mantas alegram tanto o mundo, afligido pelo vento frio, quanto os teus raios.
3.3.33
त्रयोदशद्वीपवतीं गोभिर्भासयसे महीम् ।
त्रयाणामपि लोकानां हितायैकः प्रवर्तसे ॥ ३.३.३३ ॥
Iluminas com os teus raios a terra das treze ilhas; pelo bem dos três mundos, só tu actuas.
3.3.34
तव यद्युदयो न स्यादन्धं जगदिदं भवेत् ।
न च धर्मार्थकामेषु प्रवर्तेरन्मनीषिणः ॥ ३.३.३४ ॥
Se não houvesse a tua subida, este mundo ficaria cego, e os sábios não se dedicariam ao dharma, à riqueza e ao desejo.
3.3.35
आधानपशुबन्धेष्टिमन्त्रयज्ञतपःक्रियाः ।
त्वत्प्रसादादवाप्यन्ते ब्रह्मक्षत्रविशां गणैः ॥ ३.३.३५ ॥
Os ritos de acender o fogo, o sacrifício animal, as oferendas iṣṭi, o sacrifício de mantras e as austeridades são alcançados, pela tua graça, pelos grupos de brâmanes, kṣatriyas e vaiśyas.
3.3.36
यदहर्ब्रह्मणः प्रोक्तं सहस्रयुगसंमितम् ।
तस्य त्वमादिरन्तश्च कालज्ञैः परिकीर्तितः ॥ ३.३.३६ ॥
O dia de Brahmā, dito medir mil yugas, tem-te como começo e fim, como proclamam os que conhecem o tempo.
3.3.37
मनूनां मनुपुत्राणां जगतोऽमानवस्य च ।
मन्वन्तराणां सर्वेषामीश्वराणां त्वमीश्वरः ॥ ३.३.३७ ॥
Você é o senhor dos Manus, dos filhos de Manu, do mundo e dos não humanos, e de todos os Manvantaras e de todos os senhores.
3.3.38
संहारकाले संप्राप्ते तव क्रोधविनिःसृतः ।
संवर्तकाग्निस्त्रैलोक्यं भस्मीकृत्यावतिष्ठते ॥ ३.३.३८ ॥
Quando chega o tempo da dissolução, o fogo da destruição cósmica, saído da tua ira, permanece, tendo reduzido os três mundos a cinzas.
3.3.39
त्वद्दीधितिसमुत्पन्ना नानावर्ण महाघनाः ।
सैरावताः साशनयः कुर्वन्त्याभूतसंप्लवम् ॥ ३.३.३९ ॥
Grandes nuvens de muitas cores, nascidas de teus raios, semelhantes aos Airāvatas, com trovões, provocam o dilúvio de destruição dos seres.
3.3.40
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानं द्वादशादित्यतां गतः ।
संहृत्यैकार्णवं सर्वं त्वं शोषयसि रश्मिभिः ॥ ३.३.४० ॥
Tendo-te dividido em doze, tornaste-te os doze Ādityas; reunindo tudo num único oceano, secas-no com os teus raios.
3.3.41
त्वामिन्द्रमाहुस्त्वं रुद्रस्त्वं विष्णुस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वमग्निस्त्वं मनः सूक्ष्मं प्रभुस्त्वं ब्रह्मशाश्वतं ॥ ३.३.४१ ॥
Chamam-te Indra; tu és Rudra, tu és Viṣṇu, tu és Prajāpati; tu és Agni, és a mente sutil, és o senhor, és o Brahman eterno.
3.3.42
त्वं हंसः सविता भानुरंशुमाली वृषाकपिः ।
विवस्वान्मिहिरः पूषा मित्रो धर्मस्तथैव च ॥ ३.३.४२ ॥
Tu és o cisne, Savitṛ, Bhānu, Aṃśumālī, Vṛṣākapi; és também Vivasvān, Mihira, Pūṣan, Mitra e Dharma.
3.3.43
सहस्ररश्मिरादित्यस्तपनस्त्वं गवां पतिः ।
मार्तण्डोऽर्को रविः सूर्यः शरण्यो दिनकृत्तथा ॥ ३.३.४३ ॥
Tu és o de mil raios, Āditya, filho de Aditi, o que aquece; tu és o senhor das vacas (dos raios). Também és chamado Mārtaṇḍa, Arka, Ravi, Sūrya, Śaraṇya e o criador do dia.
3.3.44
दिवाकरः सप्तसप्तिर्धामकेशी विरोचनः ।
आशुगामी तमोघ्नश्च हरिताश्वश्च कीर्त्यसे ॥ ३.३.४४ ॥
Tu és chamado Divākara, o de sete cavalos, Dhāmakeśī, Virocana, o de andar veloz, o destruidor das trevas, e Harit-aśva.
3.3.45
सप्तम्यागथवा षष्ठ्यां भक्त्या पूजां करोति यः ।
अनिर्विण्णोऽनहंकारी तं लक्ष्मीर्भजते नरम् ॥ ३.३.४५ ॥
Ao homem que adora com devoção no sétimo ou no sexto dia, que não desanima e está livre de orgulho, Lakṣmī se une.
3.3.46
न तेषामापदः सन्ति नाधयो व्याधयस्तथा ।
ये तवानन्यमनसा कुर्वन्त्यर्चनवन्दनम् ॥ ३.३.४६ ॥
Para aqueles que te adoram e saúdam com mente indivisa, não há calamidades, nem angústias mentais, nem doenças do corpo.
3.3.47
सर्वरोगैर्विरहिताः सर्वपापाविवर्जिताः ।
त्वद्भावभक्ताः सुखिनो भवन्ति चिरजीविनः ॥ ३.३.४७ ॥
Os que são devotos do teu ser ficam livres de todas as doenças, isentos de todos os pecados, felizes e de longa vida.
3.3.48
त्वं ममापन्नकामस्य सर्वातिथ्यं चिकीर्षतः ।
अन्नमन्नपते दातुमभितः श्रद्धयाऽर्हसि ॥ ३.३.४८ ॥
Senhor do alimento, eu, que desejo oferecer-te hospitalidade completa, deves dar-me alimento, plenamente e com fé.
3.3.49
येच तेऽनुचराः सर्वे पादोपान्तं समाश्रिताः ।
माठरारुणदण्डाद्यास्तांस्तान्वन्देऽशनिक्षुभान् ॥ ३.३.४९ ॥
Curvo-me perante todos os teus servidores que se refugiaram junto aos teus pés — Māṭhara, Aruṇa, Daṇḍa e os demais, os Kṣubha semelhantes ao raio.
3.3.50
क्षुभया सहिता मैत्री याश्चान्या भूतमातरः ।
ताश्च सर्वा नमस्यामि पान्तु मां शरणागतम् ॥ ३.३.५० ॥
Curvo-me perante Maitrī junto com Kṣubhā e todas as outras mães dos seres; que todas me protejam, eu que vim em busca de refúgio.
3.3.51
कण्ठदघ्ने जले स्थित्वा मन्त्रैः स्तोत्रैश्च तोषितः ।
ततो दिवाकरः प्रीतो दर्शयामास पाण्डवम्।
दीप्यमानः स्ववपुषा ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ३.३.५१ ॥
Estando de pé na água até o pescoço, e satisfeito com os mantras e hinos, então o Sol (Divākara), satisfeito, mostrou-se ao Pāṇḍava com seu próprio corpo, brilhando como o fogo sacrificial.
3.3.52
यत्तेऽभिलषितं किंचित्तत्त्वं सर्वमवाप्स्यसि ।
अहमन्नं प्रदास्यामि सप्त पञ्च च ते समाः ॥ ३.३.५२ ॥
Tudo o que desejares, tudo obterás. Dar-te-ei alimento por sete e cinco anos.
3.3.53
गृह्णीष्व पिठरं ताम्रं मया दत्तं नराधिप ।
यावद्वर्त्स्यति पाञ्चाली पात्रेणानेन सुव्रत ॥ ३.३.५३ ॥
Recebe este vaso de cobre, dado por mim, ó senhor dos homens; enquanto Pāñcālī se sustentar com este vaso, ó tu de bons votos.
3.3.54
फलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन्महानसे ।
चतुर्विधं तदन्नाद्यमक्षय्यं ते भविष्यति।
इतश्चतुर्दशे वर्षे भूयो राज्यमवाप्स्यसि ॥ ३.३.५४ ॥
Frutos, raízes, carne e legumes — tudo o que for preparado na cozinha; esta comida e provisão de quatro tipos será inesgotável para ti. E daqui, no décimo quarto ano, recuperarás de novo o reino.
3.3.55
एवमुक्त्वा तु भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.३.५५ ॥
Assim falando, o Bem-aventurado desapareceu ali mesmo.
3.3.56
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो जलादुत्तीर्य धर्मवित् ।
जग्राह पादौ धौम्यस्य भ्रातॄंश्च परिषस्वजे ॥ ३.३.५६ ॥
Tendo obtido a dádiva, o filho de Kuntī, conhecedor do dharma, saiu da água, tomou os pés de Dhaumya e abraçou os irmãos.
3.3.57
द्रौपद्या सह-संगम्य पश्यमानोऽपयात्प्राभुः ।
महानसे तदान्नं तु साधयामास पाण्डवः ॥ ३.३.५७ ॥
O senhor partiu, observando ao reencontrar Draupadī; então o Pāṇḍava preparou aquele alimento na cozinha.
3.3.58
संस्कृतं प्रसवं याति स्वल्पमन्नं चतुर्विधम् ।
अक्षय्यं वर्धते चान्नं तेनाभोजयत द्विजान् ॥ ३.३.५८ ॥
O pouco alimento cozido, de quatro tipos, se multiplica; o alimento inesgotável cresce, e com ele alimentou os dvijas.
3.3.59
भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोजयित्वाऽनुजानपि ।
शेषं विघससंज्ञं तुपश्चाद्भुङ्क्ते युधिष्ठिरः ॥ ३.३.५९ ॥
Quando os brâmanes comeram e também os irmãos mais novos foram alimentados, o restante, chamado vighasa, Yudhiṣṭhira come depois.
3.3.60
युधिष्ठिरं भोजयित्वा शेषमश्नाति पार्षती ।
द्रौपद्यां भुज्यमानायां तदन्नं क्षयमेति च ॥ ३.३.६० ॥
Tendo alimentado Yudhiṣṭhira, a filha de Pṛṣata come o restante; e enquanto Draupadī come, aquele alimento diminui.
3.3.61
एवं दिवाकरात्प्राप्य दिवाकरसमप्रभः ।
कामान्मनोभिलषितान्ब्राह्मणेभ्योऽददात्प्रभुः ॥ ३.३.६१ ॥
Assim, tendo-o obtido do sol, o senhor de esplendor igual ao sol deu aos brâmanes os desejos que sua mente almejava.
3.3.62
पुरोहितपुरोगाश्च तिथिनक्षत्रपर्वसु ।
इज्यार्थे संप्रवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतः ॥ ३.३.६२ ॥
Liderados por seus sacerdotes domésticos, nos dias lunares, nas mansões lunares e nos dias de festa, os ritos do sacrifício se realizam segundo a regra, o mantra e a autoridade.
3.3.63
ततः कृतस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाः ।
द्विजसङ्घैः परिवृताः प्रययुः काम्यकं वनम् ॥ ३.३.६३ ॥
Então, tendo realizado os ritos de bem-estar, os pandavas partiram com Dhaumya para a floresta de Kāmyaka, cercados por multidões de brâmanes.
3.3.64
पुष्पोपहारबलिभिर्बहुशश्च यथाविधि ।
सर्वात्मभूतं संपूज्य यतप्राणो जितेन्द्रियः ॥ ३.३.६४ ॥
Tendo adorado bem, muitas vezes e segundo a regra, com oferendas de flores, dádivas e libações, a alma de todos os seres, com o sopro contido e os sentidos vencidos.
3.3.65
स्तवेन केन विप्रर्षे स तु राजा युधिष्ठिरः ।
विप्रार्थमाराधितवान्सूर्यमद्भुतविक्रमम् ॥ ३.३.६५ ॥
Ó sábio brâmane, com que hino o rei Yudhiṣṭhira propiciou o sol de poder maravilhoso em favor dos brâmanes?
3.3.66
मयि स्नेहोऽस्ति चेद्ब्रह्मन्यद्यनुग्रहभागहम् ।
भगवन्नास्ति चेद्गुद्यं तच्च मे ब्रूहि सांप्रतम् ॥ ३.३.६६ ॥
Ó brâmane, se há afeto em ti por mim, se sou digno de favor, e se há um segredo, ó venerável, diz-mo agora.
3.3.67
शृणुष्वांवहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
क्षणं च कुरु राजेन्द्र गुह्यं वक्ष्यामि ते हितम् ॥ ३.३.६७ ॥
Ó rei, escuta atento, puro e recolhido. Ó senhor dos reis, presta atenção por um momento; vou contar-te um segredo para o teu bem.
3.3.68
धौम्येन तु यथाप्रोक्तं पार्थाय सुमहात्मने ।
नाम्नामष्टोत्तरं पुण्यं शतं तच्छृणु भूपते ॥ ३.३.६८ ॥
Como Dhaumya havia declarado, os sagrados cento e oito nomes foram ensinados ao magnânimo Pārtha. Escuta-os, ó protetor da terra.
3.3.69
सूर्योऽर्यभा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः ।
गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्धाता प्रभाकरः ॥ ३.३.६९ ॥
Sūrya, Aryabhā, Bhaga, Tvaṣṭṛ, Pūṣan, Arka, Savitṛ, Ravi, Gabhastimān, o Não-nascido, o Tempo, a Morte, Dhātṛ e Prabhākara.
3.3.70
पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणम् ।
सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोऽङ्गारक एव च ॥ ३.३.७० ॥
A terra, as águas, o fogo, o espaço, o vento e o supremo refúgio; e também Soma, Bṛhaspati, Śukra, Budha e Aṅgāraka.
3.3.71
इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः शौरिः शनैश्चरः ।
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥ ३.३.७१ ॥
Indra, Vivasvān, Dīptāṃśu, Śuci, Śauri, Śanaiścara, Brahmā, Viṣṇu e Rudra, Skanda, Vaiśravaṇa e Yama.
3.3.72
वैद्युतो जाठरश्चाग्निरैन्धनस्तेजसां पतिः ।
धर्मध्वजो वेदकर्ता वेगाङ्गो वेदवाहनः ॥ ३.३.७२ ॥
Nascido do relâmpago, morador do ventre e Fogo; nascido do combustível; senhor das luzes; estandarte do dharma; autor dos Vedas; de membros velozes; cujo veículo são os Vedas.
3.3.73
कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः ।
कला काष्ठा मुहूर्ताश्च पक्षा मासा ऋतुस्तथा ॥ ३.३.७३ ॥
Kṛta, Tretā, Dvāpara e Kali, refúgio de todos os imortais; a kalā, a kāṣṭhā, os muhūrtas, as quinzenas, os meses e igualmente as estações.
3.3.74
संवत्सरकरोऽश्वत्थः कालचक्रो विभावसुः ।
पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥ ३.३.७४ ॥
Criador do ano, o aśvattha, a roda do tempo, o resplandecente; a Pessoa eterna, o yogue, manifesto e não manifesto, o primordial.
3.3.75
लोकाध्यक्षः सुराध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः ।
वरुणः सागरोंशश्च जीमूतो जीवनोऽरिहा ॥ ३.३.७५ ॥
Senhor dos mundos, senhor dos deuses, Viśvakarman, dissipador das trevas; Varuṇa, porção do oceano, a nuvem, doador da vida, matador de inimigos.
3.3.76
भूताश्रयो भूतपति- सर्वभूतनिषेवितः ।
मणिः सुवर्णो भूतात्मा कामदः सर्वतोमुखः।
स्रष्टा संवर्तको वह्निः सर्वस्यादिरलोलुपः ॥ ३.३.७६ ॥
Refúgio dos seres, senhor dos seres, servido por todos os seres; a joia, o dourado, a alma dos seres, doador de desejos, de face voltada para todos os lados; criador, destruidor, fogo, origem de tudo, livre de cobiça.
3.3.77
अनन्तः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः ।
जयो विशालो वरदः सर्वधातुनिषेचिता ॥ ३.३.७७ ॥
O infinito, Kapila, o sol, doador de desejos, de face voltada para todos os lados; o vitorioso, o vasto, o concedente de dons, aspergido com todos os elementos.
3.3.78
मनः सुपर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः ।
धन्वन्तरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः ॥ ३.३.७८ ॥
A mente, o de belas asas, origem dos seres, veloz, sustentador do alento; Dhanvantari, o cometa, o deus primordial, filho de Aditi.
3.3.79
द्वादशात्माऽरविन्दाक्षः पिता माता पितामहः ।
स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥ ३.३.७९ ॥
Ele, de doze formas, de olhos de lótus, é pai, mãe e avô; é a porta do céu, a porta da prole, a porta da libertação e o triviṣṭapa.
3.3.80
देवकर्ता प्रशान्तात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः ।
चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषाऽन्वितः ॥ ३.३.८० ॥
Ele é o criador dos deuses, a alma tranquila, a alma do universo, de face voltada para todos os lados; a alma do que se move e do que não se move, a alma sutil, dotado de forma amigável.
3.3.81
एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ।
नाम्नामष्टशतं पुण्यं शक्रेणोक्तं महात्मना ॥ ३.३.८१ ॥
Estes são os santos cento e oito nomes do sol, digno de louvor, de esplendor sem limites, proferidos pelo magnânimo Śakra.
3.3.82
शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यश्च तदन्तरम् ।
धौम्याद्युधिष्ठरः प्राप्य सर्वान्कमानवाप्तवान् ॥ ३.३.८२ ॥
De Śakra recebeu Nārada, e depois Dhaumya; de Dhaumya, Yudhiṣṭhira recebeu e obteve todos os seus desejos.
3.3.83
सुरगणपितृयक्षसेवितं ।
ह्यसुरनिशाचरसिद्धवन्दितम्।
वरकनकहुताशनप्रभं ।
त्वमपि मनस्यभिधेहि भास्करम् ॥ ३.३.८३ ॥
Servido pelas hostes de deuses, antepassados e yakṣas, honrado por asuras, andarilhos noturnos e siddhas, radiante como o ouro puro e o fogo sacrificial, o sol: também tu, recita-o na mente.
3.3.84
सूर्योदये यः सुसमाहितः पठे-
त्त पुत्रदारान्धनरत्नसंचयान्।
लभेत जातिस्मरतां नरः सदा ।
धृतिं च मेधां च स विन्दते पुमान् ॥ ३.३.८४ ॥
O homem que o recita com a mente concentrada ao nascer do sol obtém filhos, esposas e acúmulos de riqueza e joias; sempre alcança a lembrança de vidas passadas e obtém firmeza e discernimento.
3.3.85
इमं स्तवं देववरस्य यो नरः ।
प्रकीर्तयेच्छुचिसुमनाः समाहितः।
स मुच्यते शोकदवाग्निसागरा-
ल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान् ॥ ३.३.८५ ॥
O homem que, puro de mente e recolhido, recita este hino ao melhor dos deuses, é libertado do oceano e do incêndio florestal da dor, e obtém em sua mente os desejos que almeja.
3.3.86
इमं स्तवं प्रयतमनाः समाधिना ।
पछेदिहान्योऽपि वरं समर्थयन्।
तत्त्स्य दद्याच्च रविर्मनीषितं ।
तदाऽऽप्नुयाद्यद्यपि तत्सुदुर्लभम् ॥ ३.३.८६ ॥
Se outra pessoa aqui, com a mente controlada e em concentração, recitar este hino e buscar uma dádiva, o sol lhe concede o que deseja; mesmo que seja muito difícil de obter, ele o obtém.
3.3.87
यश्चेदं धारयेन्नित्यं शृणुयाद्वाप्यभीक्ष्णशः ।
पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्।
विद्यार्थी लभते विद्यां पुरुषोप्यथवा स्त्रियः ॥ ३.३.८७ ॥
Quem constantemente retém isto na mente ou o ouve repetidas vezes: quem deseja um filho obtém um filho, quem deseja riqueza obtém riqueza, quem deseja saber obtém saber, seja homem ou mulher.
3.3.88
उभे संध्ये पठेन्नित्यं नारी वा पुरुषो यदि ।
आपदं प्राप्य मुच्येत बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ३.३.८८ ॥
Se uma mulher ou um homem o recitar constantemente nos dois crepúsculos, ao cair na calamidade é libertado; o preso é libertado de suas amarras.
3.3.89
संग्रामे च जयेन्नित्यं विपुलं चाप्नुयाद्वसु ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं स गच्छति ॥ ३.३.८९ ॥
Na batalha sempre vence e obtém abundante riqueza; liberto de todos os pecados, vai ao mundo do sol.