Mahābhārata · Adhyāya 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
शौनकेनैवमुक्तस्तु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिः ।
प्रणम्य द्विजशार्दूलं पूज्यवाक्यं सुभाषितम्।
पुरोहितमुपागम्य भ्रातृमध्येऽब्रवीषिदम् ॥ ३.३.१ ॥
Als Śaunaka so gesprochen hatte, verneigte sich Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, vor dem Besten der Zweimalgeborenen, trat zu seinem Hauspriester und sprach dies inmitten seiner Brüder.
3.3.2
प्रस्थिताननुयातारो ब्राह्मणा वेदपारनाः ।
न चास्मि पोषणे शक्तो बहुदुःखसमन्वितः ॥ ३.३.२ ॥
Die Brahmanen, die das jenseitige Ufer der Veden erreicht haben, folgen den Aufbrechenden; ich bin nicht imstande, sie zu erhalten, und bin von großem Leid heimgesucht.
3.3.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दानशक्तिश्च नास्ति मे ।
कथमत्र मया कार्यं तद्बूहि भगवन्मम ॥ ३.३.३ ॥
Ich kann sie nicht verlassen, und ich habe keine Kraft zum Geben. Ehrwürdiger, sag mir, was ich hier tun soll.
3.3.4
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा धर्मेणान्वीक्ष्य तां गतिम् ।
युधिष्ठिरमुवाचैदं धौम्यो धर्मभृतां वरः ॥ ३.३.४ ॥
Nachdem er einen Augenblick nachgesonnen und jenen Weg mit dem Blick des Dharma geprüft hatte, sprach Dhaumya, der Beste unter den Hütern des Dharma, diese Worte zu Yudhiṣṭhira.
3.3.5
पुरा सृष्टानि भूतानि पीड्यन्ते क्षुधया भृशम् ।
ततोऽनुकम्पंयां तेषां सविता स्वपिता यथा ॥ ३.३.५ ॥
In alter Zeit werden die geschaffenen Wesen von Hunger sehr gequält; dann handelt Savitṛ aus Mitleid mit ihnen, wie ein eigener Vater es täte.
3.3.6
गत्वोत्तसयणं तेजो रसानुद्धृत्य रश्मिभिः ।
दक्षिणायनमावृत्तो महीं वर्षति वारिणा ॥ ३.३.६ ॥
Nachdem er in den nördlichen Lauf gegangen ist, zieht er mit seinem Glanz die Säfte durch seine Strahlen empor, und wenn er sich dem südlichen Lauf zuwendet, bespült er die Erde mit Wasser.
3.3.7
क्षेत्रभूते ततस्तस्मिन्नोषधीरोषधीयतिः ।
रवेस्तेजः समुद्धृत्य जनयामास वारिणा ॥ ३.३.७ ॥
Dann, auf jenem zum Acker gewordenen Land, hob er die Glut der Sonne mit dem Wasser empor und ließ die Kräuter entstehen.
3.3.8
निषिक्तश्चन्द्रतेजोभिः सूयते जगतो रविः ।
ओषध्यः षड्रसा मेध्यास्तदन्नं प्राणिनां भुवि ॥ ३.३.८ ॥
Vom Strahl des Mondes benetzt, wird die Sonne für die Welt geboren; die heiligen Kräuter der sechs Geschmäcker sind die Nahrung der Lebewesen auf Erden.
3.3.9
एवं भानुमयं ह्यन्नं भूतानां प्राणधारणम् ।
नाथोऽयं सर्वभूतानां तस्मात्तं शरणं व्रज ॥ ३.३.९ ॥
So erhält die aus Sonne gewordene Nahrung das Leben der Wesen; dieser ist der Herr aller Wesen — darum suche bei ihm Zuflucht.
3.3.10
राजानो हि महात्मानो योनिकर्मविशोधिताः ।
उद्धरन्ति प्रजाः सर्वास्तप आस्थाय पुष्कलम् ॥ ३.३.१० ॥
Denn die großherzigen Könige, durch Geburt und Taten geläutert, nehmen volle Askese auf sich und erheben alle ihre Untertanen.
3.3.11
भौमेन कार्तवीर्येण वैन्येन नहुषेण च ।
तपोयोगसमाधिस्थैरुद्धृता ह्यापदः प्रजाः ॥ ३.३.११ ॥
Durch Bhauma, Kārtavīrya, Vainya und Nahuṣa — im Verharren in Askese, Yoga und Sammlung — wurden die von Unheil gequälten Untertanen erhoben.
3.3.12
तथा त्वमपि धर्मात्मन्कर्मणा च विशोधितः ।
तप आस्थाय धर्मेण द्विजातीन्भर भारत ॥ ३.३.१२ ॥
So auch du, o Gerechtgesinnter, durch deine Taten geläutert, die Askese auf dich nehmend — erhalte die Zweimalgeborenen gemäß dem Dharma, o Nachkomme Bharatas.
3.3.13
एवमुक्तस्तु धौम्येन तत्कालसदृशं वचः ।
ततस्त्वध्यापयामास मन्त्रं सर्वार्थसाधकम्।
अष्टाक्षरं परं मन्त्रमार्तस्य सततं प्रियम् ॥ ३.३.१३ ॥
So angesprochen von Dhaumya, hörte er Worte, die dem Augenblick entsprachen. Dann lehrte er ihn den Mantra, der alle Ziele erfüllt, den höchsten achtsilbigen Mantra, dem Leidenden stets lieb.
3.3.14
विप्रत्यागसमाधिस्थः संयतात्मा दृढव्रतः ।
धर्मराजो विशुद्धात्मा तप आतिष्ठदुत्तमम् ॥ ३.३.१४ ॥
In Versenkung gesammelt, von der Gesellschaft der Brahmanen abgewandt, selbstbeherrscht, fest im Gelübde, rein in der Seele, unternahm König Dharma die höchste Askese.
3.3.15
पुष्पोपहारैर्बलिभिरर्चयित्वा दिवाकरम् ।
सोऽवगाह्य जलं राजा देवस्याभिमुखोऽभवत् ॥ ३.३.१५ ॥
Nachdem er die Sonne mit Blumengaben und Opfergaben verehrt hatte, badete der König im Wasser und wandte sich dem Gott zu.
3.3.16
गाङ्गेयं वार्युपस्पृश्य प्राणायामेन तस्थिवान् ।
शुचिः प्रयतवाग्भूत्वा स्तोत्रमारब्धवांस्ततः ॥ ३.३.१६ ॥
Nachdem er vom Wasser der Gaṅgā genippt und in Atembeherrschung gestanden hatte, rein und mit gezügelter Rede, begann er dann den Lobpreis.
3.3.17
त्वं भानो जगतश्चक्षुस्त्वमात्मा सर्वदेहिनाम् ।
त्वं योनिः सर्वभूतानां त्वमाचारः क्रियावतां ॥ ३.३.१७ ॥
Du, o Bhānu, bist das Auge der Welt; du bist das Selbst aller verkörperten Wesen. Du bist der Ursprung aller Geschöpfe; du bist das Verhalten derer, die handeln.
3.3.18
त्वं गतिः सर्वसाङ्ख्यानां योगिनां त्वं परायणम् ।
अनावृतार्गलद्वारं त्वं गतिस्त्वं मुमुक्षताम् ॥ ३.३.१८ ॥
Du bist das Ziel aller Sāṅkhyas und die höchste Zuflucht der Yogins. Du bist die Tür, deren Riegel nicht verschlossen ist; du bist das Ziel derer, die nach Befreiung streben.
3.3.19
त्वया संधार्यते लोकस्त्वया लोकः प्रकाश्यते ।
त्वयापवित्रीक्रियते निर्व्याजं पाल्यते त्वया ॥ ३.३.१९ ॥
Durch dich wird die Welt getragen, durch dich wird die Welt erleuchtet. Durch dich wird sie gereinigt; ohne Falsch wird sie durch dich beschützt.
3.3.20
त्वामुपस्थाय काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
स्वशाखाविहितैर्मन्त्रैरर्चन्त्यृषिगणार्चित ॥ ३.३.२० ॥
Brahmanen, die die Veden beherrschen, nähern sich dir zur rechten Zeit und verehren dich mit den in ihrem eigenen Zweig vorgeschriebenen Mantras, o du, von Scharen von Weisen verehrt.
3.3.21
तव दिव्यं रथं यान्तमनुयान्ति वरार्थिनः ।
सिद्धचारणगन्धर्वा यक्षगुह्यकपन्नगाः ॥ ३.३.२१ ॥
Wenn dein göttlicher Wagen dahinfährt, folgen ihm die Siddhas, Cāraṇas und Gandharvas, die Gunst suchen, sowie die Yakṣas, Guhyakas und Nāgas.
3.3.22
त्रयस्त्रिंशच्च वै देवास्तथा वैमानिका गणाः ।
सोपेन्द्राः समहेन्द्राश्च त्वामिष्ट्वासिद्धिमागताः ॥ ३.३.२२ ॥
Die dreiunddreißig Götter und die Scharen der Luftwesen, zusammen mit Upendra und Mahendra, haben durch das Opfer an dich die Vollendung erreicht.
3.3.23
उपयान्त्यर्चयित्वा तु त्वां वै प्राप्तमनोरथाः ।
दिव्यमन्दारमालाभिस्तूर्णं विद्याधरोत्तमाः ॥ ३.३.२३ ॥
Nachdem sie dich verehrt haben, kommen die besten der Vidyādharas, deren Wünsche erfüllt sind, rasch zu dir mit göttlichen Mandāra-Girlanden.
3.3.24
गुह्याः पितृगणाः सप्त ये दिव्या ये च मानुषाः ।
ते पूजयित्वा त्वामेव गच्छन्त्याशु प्रधानताम् ॥ ३.३.२४ ॥
Die sieben verborgenen Scharen der Ahnen, sowohl die göttlichen als auch die menschlichen, verehren dich allein und erlangen rasch den Vorrang.
3.3.25
वसवो मरुतो रुद्रा ये च साध्या मरीचिपाः ।
वालखिल्यादयः सिद्धाः श्रेष्ठत्वं प्राणिनां गताः ॥ ३.३.२५ ॥
Die Vasus, Maruts, Rudras, die Sādhyas, die Sonnenstrahlen-Trinker, die Vālakhilyas und andere Siddhas haben unter den Lebewesen den Vorrang erlangt.
3.3.26
सब्रह्मकेषु लोकेषु सप्तस्वप्यखिलेषु च ।
न तद्भूतमहं मन्ये यदर्कादतिरिच्यते ॥ ३.३.२६ ॥
In den sieben Welten, einschließlich der Welt Brahmās, und in allen Welten halte ich kein Wesen für größer als die Sonne.
3.3.27
सन्ति चान्यानि सत्वानिवीर्यवन्ति महान्ति च ।
न तु तेषां तथा दीप्तिः प्रभावो वायथा तव ॥ ३.३.२७ ॥
Es gibt andere mächtige und große Wesen, doch sie besitzen nicht den Glanz und die Pracht, wie du sie hast.
3.3.28
ज्योतीषित्वयि सर्वाणि त्वं सर्वज्योतिषां पतिः ।
त्वयिसत्त्वं च सत्त्वं च सर्वेभावाश्च सात्त्विकाः ॥ ३.३.२८ ॥
Alle Lichter sind in dir, und du bist der Herr aller Lichter. In dir ist das Wesen, die Güte und alle sāttvischen Seinszustände.
3.3.29
त्वत्तेजसा कृतंचक्रं सुनाभं विश्वकर्मणा ।
देवारीणां मदो येन नाशितः शार्ङ्गधन्वना ॥ ३.३.२९ ॥
Durch deinen Glanz schuf Viśvakarman die Scheibe namens Sunābha, mit der der Träger des Śārṅga-Bogens den Hochmut der Feinde der Götter brach.
3.3.30
त्वमादायांशुभिस्तेजो निदाघे सर्वदेहिनाम् ।
सर्वौषधिरसानां च पुनर्वर्षासु मुञ्चसि ॥ ३.३.३० ॥
Im Sommer nimmst du mit deinen Strahlen die Glut aller verkörperten Wesen auf, und in der Regenzeit gibst du die Säfte aller Kräuter wieder frei.
3.3.31
तपन्त्यन्ते दहन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये तथा घनाः ।
विद्योतन्ते प्रवर्षन्ति तव प्रावृषि रश्मयः ॥ ३.३.३१ ॥
Manche deiner Strahlen wärmen am Ende des Tages, andere brennen, und ebenso donnern die Wolken; in der Regenzeit leuchten deine Strahlen und lassen den Regen fallen.
3.3.32
न तथा सुखयत्यग्निर्न प्रावारा न कम्बलाः ।
शीतवातार्दितं लोकं यथा तव मरीचयः ॥ ३.३.३२ ॥
Weder Feuer noch Mäntel noch Decken erfreuen die vom kalten Wind gequälte Welt so sehr wie deine Strahlen.
3.3.33
त्रयोदशद्वीपवतीं गोभिर्भासयसे महीम् ।
त्रयाणामपि लोकानां हितायैकः प्रवर्तसे ॥ ३.३.३३ ॥
Mit deinen Strahlen erhellst du die Erde mit ihren dreizehn Inseln; zum Heil der drei Welten wirkst du allein.
3.3.34
तव यद्युदयो न स्यादन्धं जगदिदं भवेत् ।
न च धर्मार्थकामेषु प्रवर्तेरन्मनीषिणः ॥ ३.३.३४ ॥
Gäbe es deinen Aufgang nicht, so wäre diese Welt blind, und die Weisen würden sich nicht dem Dharma, dem Reichtum und der Lust widmen.
3.3.35
आधानपशुबन्धेष्टिमन्त्रयज्ञतपःक्रियाः ।
त्वत्प्रसादादवाप्यन्ते ब्रह्मक्षत्रविशां गणैः ॥ ३.३.३५ ॥
Die Riten des Feuerentzündens, das Tieropfer, die iṣṭi-Opfer, das Mantra-Opfer und die Askese werden durch deine Gnade von den Gruppen der Brahmanen, Kṣatriyas und Vaiśyas vollzogen.
3.3.36
यदहर्ब्रह्मणः प्रोक्तं सहस्रयुगसंमितम् ।
तस्य त्वमादिरन्तश्च कालज्ञैः परिकीर्तितः ॥ ३.३.३६ ॥
Der Tag Brahmās, der tausend Yugas gleichkommt, hat dich als Anfang und Ende, wie die Kenner der Zeit verkünden.
3.3.37
मनूनां मनुपुत्राणां जगतोऽमानवस्य च ।
मन्वन्तराणां सर्वेषामीश्वराणां त्वमीश्वरः ॥ ३.३.३७ ॥
Du bist der Herr der Manus, der Söhne Manus, der Welt und der Nicht-Menschen, und aller Manvantaras und aller Herren.
3.3.38
संहारकाले संप्राप्ते तव क्रोधविनिःसृतः ।
संवर्तकाग्निस्त्रैलोक्यं भस्मीकृत्यावतिष्ठते ॥ ३.३.३८ ॥
Wenn die Zeit der Auflösung gekommen ist, steht das Feuer der kosmischen Vernichtung, aus deinem Zorn hervorgegangen, da und hat die drei Welten zu Asche gemacht.
3.3.39
त्वद्दीधितिसमुत्पन्ना नानावर्ण महाघनाः ।
सैरावताः साशनयः कुर्वन्त्याभूतसंप्लवम् ॥ ३.३.३९ ॥
Große Wolken vieler Farben, aus deinen Strahlen geboren, Airāvatas gleich, mit Blitzen, bewirken die Überschwemmung der Auflösung der Wesen.
3.3.40
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानं द्वादशादित्यतां गतः ।
संहृत्यैकार्णवं सर्वं त्वं शोषयसि रश्मिभिः ॥ ३.३.४० ॥
Nachdem du dich zwölffach gemacht hast, bist du zu den zwölf Ādityas geworden; alles in einen einzigen Ozean sammelnd, trocknest du ihn mit deinen Strahlen aus.
3.3.41
त्वामिन्द्रमाहुस्त्वं रुद्रस्त्वं विष्णुस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वमग्निस्त्वं मनः सूक्ष्मं प्रभुस्त्वं ब्रह्मशाश्वतं ॥ ३.३.४१ ॥
Man nennt dich Indra; du bist Rudra, du bist Viṣṇu, du bist Prajāpati; du bist Agni, du bist der feine Geist, du bist der Herr, du bist das ewige Brahman.
3.3.42
त्वं हंसः सविता भानुरंशुमाली वृषाकपिः ।
विवस्वान्मिहिरः पूषा मित्रो धर्मस्तथैव च ॥ ३.३.४२ ॥
Du bist der Schwan, Savitṛ, Bhānu, Aṃśumālī, Vṛṣākapi; du bist auch Vivasvān, Mihira, Pūṣan, Mitra und Dharma.
3.3.43
सहस्ररश्मिरादित्यस्तपनस्त्वं गवां पतिः ।
मार्तण्डोऽर्को रविः सूर्यः शरण्यो दिनकृत्तथा ॥ ३.३.४३ ॥
Du bist der Tausendstrahlige, Āditya, der Sohn der Aditi, der Brennende; du bist der Herr der Kühe (der Strahlen). Du wirst auch Mārtaṇḍa, Arka, Ravi, Sūrya, Śaraṇya und der Tagmacher genannt.
3.3.44
दिवाकरः सप्तसप्तिर्धामकेशी विरोचनः ।
आशुगामी तमोघ्नश्च हरिताश्वश्च कीर्त्यसे ॥ ३.३.४४ ॥
Du wirst Divākara genannt, der Siebenrossige, Dhāmakeśī, Virocana, der Schnellgehende, der Vernichter der Finsternis, und Harit-aśva.
3.3.45
सप्तम्यागथवा षष्ठ्यां भक्त्या पूजां करोति यः ।
अनिर्विण्णोऽनहंकारी तं लक्ष्मीर्भजते नरम् ॥ ३.३.४५ ॥
Den Mann, der am siebten oder sechsten Tag mit Hingabe verehrt, der nicht verzagt und frei von Hochmut ist, dem wendet sich Lakṣmī zu.
3.3.46
न तेषामापदः सन्ति नाधयो व्याधयस्तथा ।
ये तवानन्यमनसा कुर्वन्त्यर्चनवन्दनम् ॥ ३.३.४६ ॥
Für jene, die dich mit ungeteiltem Geist verehren und grüßen, gibt es weder Unglück noch seelische Qualen noch Krankheiten des Leibes.
3.3.47
सर्वरोगैर्विरहिताः सर्वपापाविवर्जिताः ।
त्वद्भावभक्ताः सुखिनो भवन्ति चिरजीविनः ॥ ३.३.४७ ॥
Die dir in deinem Wesen ergeben sind, sind frei von allen Krankheiten, befreit von allen Sünden, glücklich und langlebig.
3.3.48
त्वं ममापन्नकामस्य सर्वातिथ्यं चिकीर्षतः ।
अन्नमन्नपते दातुमभितः श्रद्धयाऽर्हसि ॥ ३.३.४८ ॥
Herr der Speise, ich, der ich dir vollständige Gastfreundschaft erweisen will, du solltest mir mit Vertrauen Speise geben, reichlich.
3.3.49
येच तेऽनुचराः सर्वे पादोपान्तं समाश्रिताः ।
माठरारुणदण्डाद्यास्तांस्तान्वन्देऽशनिक्षुभान् ॥ ३.३.४९ ॥
Ich verneige mich vor allen deinen Gefolgsleuten, die sich nahe deinen Füßen geborgen haben – Māṭhara, Aruṇa, Daṇḍa und die übrigen, die Kṣubhas, gleich dem Donnerkeil.
3.3.50
क्षुभया सहिता मैत्री याश्चान्या भूतमातरः ।
ताश्च सर्वा नमस्यामि पान्तु मां शरणागतम् ॥ ३.३.५० ॥
Ich verneige mich vor Maitrī zusammen mit Kṣubhā und allen anderen Müttern der Wesen; mögen sie alle mich beschützen, der ich Zuflucht gesucht habe.
3.3.51
कण्ठदघ्ने जले स्थित्वा मन्त्रैः स्तोत्रैश्च तोषितः ।
ततो दिवाकरः प्रीतो दर्शयामास पाण्डवम्।
दीप्यमानः स्ववपुषा ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ३.३.५१ ॥
Bis zum Hals im Wasser stehend und durch Mantras und Hymnen erfreut, zeigte sich dann der erfreute Sonnengott (Divākara) dem Pāṇḍava in seinem eigenen Leib, leuchtend wie das Opferfeuer.
3.3.52
यत्तेऽभिलषितं किंचित्तत्त्वं सर्वमवाप्स्यसि ।
अहमन्नं प्रदास्यामि सप्त पञ्च च ते समाः ॥ ३.३.५२ ॥
Was immer du begehrst, all das wirst du erlangen. Ich werde dir sieben und fünf Jahre lang Speise geben.
3.3.53
गृह्णीष्व पिठरं ताम्रं मया दत्तं नराधिप ।
यावद्वर्त्स्यति पाञ्चाली पात्रेणानेन सुव्रत ॥ ३.३.५३ ॥
Nimm dieses kupferne Gefäß, von mir gegeben, o Herr der Menschen; solange Pāñcālī sich mit diesem Gefäß erhalten wird, o du von guten Gelübden.
3.3.54
फलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन्महानसे ।
चतुर्विधं तदन्नाद्यमक्षय्यं ते भविष्यति।
इतश्चतुर्दशे वर्षे भूयो राज्यमवाप्स्यसि ॥ ३.३.५४ ॥
Früchte, Wurzeln, Fleisch und Gemüse – was immer in der Küche bereitet wird, diese vierfache Speise und Nahrung wird für dich unerschöpflich sein. Und von hier aus wirst du im vierzehnten Jahr das Königreich wieder erlangen.
3.3.55
एवमुक्त्वा तु भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.३.५५ ॥
So gesprochen, verschwand der Erhabene sogleich dort.
3.3.56
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो जलादुत्तीर्य धर्मवित् ।
जग्राह पादौ धौम्यस्य भ्रातॄंश्च परिषस्वजे ॥ ३.३.५६ ॥
Nachdem er die Gabe erhalten hatte, stieg der Sohn der Kuntī, Kenner des Dharma, aus dem Wasser, ergriff die Füße des Dhaumya und umarmte seine Brüder.
3.3.57
द्रौपद्या सह-संगम्य पश्यमानोऽपयात्प्राभुः ।
महानसे तदान्नं तु साधयामास पाण्डवः ॥ ३.३.५७ ॥
Der Herr ging davon, nachdem er Draupadī begegnet war und zugeschaut hatte; dann bereitete der Pāṇḍava jene Speise in der Küche zu.
3.3.58
संस्कृतं प्रसवं याति स्वल्पमन्नं चतुर्विधम् ।
अक्षय्यं वर्धते चान्नं तेनाभोजयत द्विजान् ॥ ३.३.५८ ॥
Die wenige gekochte, vierfache Speise vermehrt sich; die unerschöpfliche Speise wächst, und damit speiste er die Zweimalgeborenen.
3.3.59
भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोजयित्वाऽनुजानपि ।
शेषं विघससंज्ञं तुपश्चाद्भुङ्क्ते युधिष्ठिरः ॥ ३.३.५९ ॥
Wenn die Brahmanen gegessen haben und auch die jüngeren Brüder gespeist sind, nennt man den Rest Vighasa; ihn isst Yudhiṣṭhira danach.
3.3.60
युधिष्ठिरं भोजयित्वा शेषमश्नाति पार्षती ।
द्रौपद्यां भुज्यमानायां तदन्नं क्षयमेति च ॥ ३.३.६० ॥
Nachdem sie Yudhiṣṭhira gespeist hat, isst die Tochter des Pṛṣata den Rest; und während Draupadī isst, nimmt jene Speise ab.
3.3.61
एवं दिवाकरात्प्राप्य दिवाकरसमप्रभः ।
कामान्मनोभिलषितान्ब्राह्मणेभ्योऽददात्प्रभुः ॥ ३.३.६१ ॥
So gab der Herr, dessen Glanz dem der Sonne gleich war, nachdem er es von der Sonne erhalten hatte, den Brahmanen die Wünsche, nach denen ihr Geist verlangte.
3.3.62
पुरोहितपुरोगाश्च तिथिनक्षत्रपर्वसु ।
इज्यार्थे संप्रवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतः ॥ ३.३.६२ ॥
Angeführt von ihren Hauspriestern, an Mondtagen, Mondhäusern und Festtagen, vollziehen sich die Opferriten gemäß Vorschrift, Mantra und Autorität.
3.3.63
ततः कृतस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाः ।
द्विजसङ्घैः परिवृताः प्रययुः काम्यकं वनम् ॥ ३.३.६३ ॥
Dann, nachdem die Segensriten vollzogen waren, brachen die Pāṇḍavas mit Dhaumya zum Kāmyaka-Wald auf, umgeben von Scharen von Brahmanen.
3.3.64
पुष्पोपहारबलिभिर्बहुशश्च यथाविधि ।
सर्वात्मभूतं संपूज्य यतप्राणो जितेन्द्रियः ॥ ३.३.६४ ॥
Nachdem er vielfach und vorschriftsmäßig mit Blumen, Gaben und Opfergaben die Seele aller Wesen gut verehrt hatte, mit gezügeltem Atem und besiegten Sinnen.
3.3.65
स्तवेन केन विप्रर्षे स तु राजा युधिष्ठिरः ।
विप्रार्थमाराधितवान्सूर्यमद्भुतविक्रमम् ॥ ३.३.६५ ॥
O brahmanischer Weiser, mit welchem Lobgesang besänftigte König Yudhiṣṭhira die Sonne von wundersamer Macht zugunsten der Brahmanen?
3.3.66
मयि स्नेहोऽस्ति चेद्ब्रह्मन्यद्यनुग्रहभागहम् ।
भगवन्नास्ति चेद्गुद्यं तच्च मे ब्रूहि सांप्रतम् ॥ ३.३.६६ ॥
O Brahmane, wenn du Zuneigung zu mir hegst, wenn ich der Gunst würdig bin, und wenn es ein Geheimnis gibt, o Ehrwürdiger, sage es mir jetzt.
3.3.67
शृणुष्वांवहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
क्षणं च कुरु राजेन्द्र गुह्यं वक्ष्यामि ते हितम् ॥ ३.३.६७ ॥
O König, höre aufmerksam zu, rein und gesammelt. O Herr der Könige, schenke einen Augenblick Aufmerksamkeit; ich will dir ein Geheimnis sagen, das dir zum Heil dient.
3.3.68
धौम्येन तु यथाप्रोक्तं पार्थाय सुमहात्मने ।
नाम्नामष्टोत्तरं पुण्यं शतं तच्छृणु भूपते ॥ ३.३.६८ ॥
Wie Dhaumya es verkündet hatte, wurden die heiligen einhundertacht Namen dem hochherzigen Pārtha gelehrt. Höre sie, o Herr der Erde.
3.3.69
सूर्योऽर्यभा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः ।
गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्धाता प्रभाकरः ॥ ३.३.६९ ॥
Sūrya, Aryabhā, Bhaga, Tvaṣṭṛ, Pūṣan, Arka, Savitṛ, Ravi, Gabhastimān, der Ungeborene, Zeit, Tod, Dhātṛ und Prabhākara.
3.3.70
पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणम् ।
सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोऽङ्गारक एव च ॥ ३.३.७० ॥
Erde, Wasser, Feuer, Raum, Wind und die höchste Zuflucht; und auch Soma, Bṛhaspati, Śukra, Budha und Aṅgāraka.
3.3.71
इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः शौरिः शनैश्चरः ।
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥ ३.३.७१ ॥
Indra, Vivasvān, Dīptāṃśu, Śuci, Śauri, Śanaiścara, Brahmā, Viṣṇu und Rudra, Skanda, Vaiśravaṇa und Yama.
3.3.72
वैद्युतो जाठरश्चाग्निरैन्धनस्तेजसां पतिः ।
धर्मध्वजो वेदकर्ता वेगाङ्गो वेदवाहनः ॥ ३.३.७२ ॥
Blitzgeboren, im Bauch wohnend und Feuer; brennstoffgeboren; Herr der Lichter; Banner des Dharma; Urheber der Veden; schnellgliedrig; dessen Fahrzeug die Veden sind.
3.3.73
कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः ।
कला काष्ठा मुहूर्ताश्च पक्षा मासा ऋतुस्तथा ॥ ३.३.७३ ॥
Kṛta, Tretā, Dvāpara und Kali, die Zuflucht aller Unsterblichen; die kalā, die kāṣṭhā, die muhūrtas, die Halbmonate, die Monate und ebenso die Jahreszeiten.
3.3.74
संवत्सरकरोऽश्वत्थः कालचक्रो विभावसुः ।
पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥ ३.३.७४ ॥
Der Schöpfer des Jahres, der aśvattha, das Rad der Zeit, der Strahlende; der ewige Purusha, der Yogin, das Offenbare und das Verborgene, der Urewige.
3.3.75
लोकाध्यक्षः सुराध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः ।
वरुणः सागरोंशश्च जीमूतो जीवनोऽरिहा ॥ ३.३.७५ ॥
Herr der Welten, Herr der Götter, Viśvakarman, Vertreiber der Finsternis; Varuṇa, Anteil des Ozeans, die Wolke, Spender des Lebens, Töter der Feinde.
3.3.76
भूताश्रयो भूतपति- सर्वभूतनिषेवितः ।
मणिः सुवर्णो भूतात्मा कामदः सर्वतोमुखः।
स्रष्टा संवर्तको वह्निः सर्वस्यादिरलोलुपः ॥ ३.३.७६ ॥
Zuflucht der Wesen, Herr der Wesen, von allen Wesen verehrt; das Juwel, das Goldene, die Seele der Wesen, Spender der Wünsche, nach allen Seiten gewandt; Schöpfer, Zerstörer, Feuer, der Ursprung von allem, frei von Gier.
3.3.77
अनन्तः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः ।
जयो विशालो वरदः सर्वधातुनिषेचिता ॥ ३.३.७७ ॥
Der Endlose, Kapila, die Sonne, Spender der Wünsche, nach allen Seiten gewandt; der Sieger, der Weite, der Gewährer der Gnaden, mit allen Elementen besprengt.
3.3.78
मनः सुपर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः ।
धन्वन्तरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः ॥ ३.३.७८ ॥
Der Geist, der Schönbeschwingte, Ursprung der Wesen, schnell sich bewegend, Erhalter des Atems; Dhanvantari, der Komet, der erste Gott, der Sohn der Aditi.
3.3.79
द्वादशात्माऽरविन्दाक्षः पिता माता पितामहः ।
स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥ ३.३.७९ ॥
Er, von zwölf Gestalten, lotusäugig, ist Vater, Mutter und Großvater; er ist das Tor des Himmels, das Tor der Nachkommenschaft, das Tor der Befreiung und das triviṣṭapa.
3.3.80
देवकर्ता प्रशान्तात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः ।
चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषाऽन्वितः ॥ ३.३.८० ॥
Er ist der Schöpfer der Götter, die friedvolle Seele, die Seele des Weltalls, mit dem Antlitz nach allen Seiten; die Seele des Beweglichen und des Unbeweglichen, die feine Seele, mit freundlicher Gestalt begabt.
3.3.81
एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ।
नाम्नामष्टशतं पुण्यं शक्रेणोक्तं महात्मना ॥ ३.३.८१ ॥
Dies sind die heiligen einhundertacht Namen der Sonne, des preiswürdigen, von unermesslichem Glanz, gesprochen vom großherzigen Śakra.
3.3.82
शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यश्च तदन्तरम् ।
धौम्याद्युधिष्ठरः प्राप्य सर्वान्कमानवाप्तवान् ॥ ३.३.८२ ॥
Von Śakra empfing Nārada es, danach Dhaumya; von Dhaumya empfing Yudhiṣṭhira es und erlangte alle seine Wünsche.
3.3.83
सुरगणपितृयक्षसेवितं ।
ह्यसुरनिशाचरसिद्धवन्दितम्।
वरकनकहुताशनप्रभं ।
त्वमपि मनस्यभिधेहि भास्करम् ॥ ३.३.८३ ॥
Von den Scharen der Götter, Ahnen und Yakṣas verehrt, von Asuras, Nachtwandlern und Siddhas gepriesen, leuchtend wie edles Gold und das Opferfeuer, die Sonne: auch du, sprich ihn im Geiste.
3.3.84
सूर्योदये यः सुसमाहितः पठे-
त्त पुत्रदारान्धनरत्नसंचयान्।
लभेत जातिस्मरतां नरः सदा ।
धृतिं च मेधां च स विन्दते पुमान् ॥ ३.३.८४ ॥
Der Mensch, der dies bei Sonnenaufgang gesammelt rezitiert, erlangt Söhne, Frauen und Schätze an Reichtum und Juwelen; er gewinnt stets die Erinnerung an frühere Leben und erlangt Standhaftigkeit und Einsicht.
3.3.85
इमं स्तवं देववरस्य यो नरः ।
प्रकीर्तयेच्छुचिसुमनाः समाहितः।
स मुच्यते शोकदवाग्निसागरा-
ल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान् ॥ ३.३.८५ ॥
Wer mit reinem, gesammeltem Sinn dieses Loblied auf den Besten der Götter rezitiert, wird vom Meer und Waldbrand des Kummers befreit und erlangt im Geiste die Wünsche, nach denen er verlangt.
3.3.86
इमं स्तवं प्रयतमनाः समाधिना ।
पछेदिहान्योऽपि वरं समर्थयन्।
तत्त्स्य दद्याच्च रविर्मनीषितं ।
तदाऽऽप्नुयाद्यद्यपि तत्सुदुर्लभम् ॥ ३.३.८६ ॥
Rezitiert hier ein anderer Mensch mit gezügeltem Sinn und in Sammlung dieses Loblied und erbittet eine Gabe, so gewährt ihm die Sonne, was er begehrt; auch wenn es sehr schwer zu erlangen ist, erlangt er es.
3.3.87
यश्चेदं धारयेन्नित्यं शृणुयाद्वाप्यभीक्ष्णशः ।
पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्।
विद्यार्थी लभते विद्यां पुरुषोप्यथवा स्त्रियः ॥ ३.३.८७ ॥
Wer dies beständig im Sinn behält oder immer wieder hört: Wer nach einem Sohn verlangt, erlangt einen Sohn, wer nach Reichtum verlangt, erlangt Reichtum, wer nach Wissen verlangt, erlangt Wissen, sei es Mann oder Frau.
3.3.88
उभे संध्ये पठेन्नित्यं नारी वा पुरुषो यदि ।
आपदं प्राप्य मुच्येत बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ३.३.८८ ॥
Wenn eine Frau oder ein Mann dies beständig zu beiden Dämmerungen rezitiert, wird er, in Unglück geraten, befreit; der Gebundene wird aus den Fesseln gelöst.
3.3.89
संग्रामे च जयेन्नित्यं विपुलं चाप्नुयाद्वसु ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं स गच्छति ॥ ३.३.८९ ॥
Im Kampf siegt er stets und erlangt reichen Besitz; von allen Sünden befreit, geht er in die Welt der Sonne.