ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
शौनकेनैवमुक्तस्तु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिः ।
प्रणम्य द्विजशार्दूलं पूज्यवाक्यं सुभाषितम्।
पुरोहितमुपागम्य भ्रातृमध्येऽब्रवीषिदम् ॥ ३.३.१ ॥
ଶୌନକ ଏପରି କହିବାରୁ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପୁରୋହିତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା କହିଲେ।
3.3.2
प्रस्थिताननुयातारो ब्राह्मणा वेदपारनाः ।
न चास्मि पोषणे शक्तो बहुदुःखसमन्वितः ॥ ३.३.२ ॥
ବେଦପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାଲିଯାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପଛେ ଯାଉଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ, ମୁଁ ବହୁ ଦୁଃଖରେ ଘେରା ହୋଇଛି।
3.3.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दानशक्तिश्च नास्ति मे ।
कथमत्र मया कार्यं तद्बूहि भगवन्मम ॥ ३.३.३ ॥
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିପାରିବି ନାହିଁ, ଦାନ ଦେବାର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ମୋର ନାହିଁ। ହେ ଭଗବନ୍, ଏଠାରେ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
3.3.4
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा धर्मेणान्वीक्ष्य तां गतिम् ।
युधिष्ठिरमुवाचैदं धौम्यो धर्मभृतां वरः ॥ ३.३.४ ॥
ସେ କ୍ଷଣେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଧର୍ମଦୃଷ୍ଟିରେ ସେହି ପଥ ବିଚାରି, ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧୌମ୍ୟ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
3.3.5
पुरा सृष्टानि भूतानि पीड्यन्ते क्षुधया भृशम् ।
ततोऽनुकम्पंयां तेषां सविता स्वपिता यथा ॥ ३.३.५ ॥
ପୂର୍ବରୁ ସୃଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ କ୍ଷୁଧାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି; ତେବେ ସବିତା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାରେ, ନିଜ ପିତା ପରି, ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
3.3.6
गत्वोत्तसयणं तेजो रसानुद्धृत्य रश्मिभिः ।
दक्षिणायनमावृत्तो महीं वर्षति वारिणा ॥ ३.३.६ ॥
ଉତ୍ତରାୟଣକୁ ଯାଇ, ତେଜରେ, କିରଣ ଦ୍ୱାରା ରସଗୁଡ଼ିକୁ ଉପରକୁ ଟାଣି, ଦକ୍ଷିଣାୟନକୁ ଫେରି, ସେ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି।
3.3.7
क्षेत्रभूते ततस्तस्मिन्नोषधीरोषधीयतिः ।
रवेस्तेजः समुद्धृत्य जनयामास वारिणा ॥ ३.३.७ ॥
ତା'ପରେ କ୍ଷେତ୍ରରୂପ ସେହି ଭୂମିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜ ଜଳ ସହିତ ଉପରକୁ ଟାଣି ସେ ଔଷଧି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
3.3.8
निषिक्तश्चन्द्रतेजोभिः सूयते जगतो रविः ।
ओषध्यः षड्रसा मेध्यास्तदन्नं प्राणिनां भुवि ॥ ३.३.८ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣରେ ସିକ୍ତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଗତ ପାଇଁ ଉଦିତ ହୁଏ; ଛଅ ରସଯୁକ୍ତ ପବିତ୍ର ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅନ୍ନ।
3.3.9
एवं भानुमयं ह्यन्नं भूतानां प्राणधारणम् ।
नाथोऽयं सर्वभूतानां तस्मात्तं शरणं व्रज ॥ ३.३.९ ॥
ଏହିପରି ସୂର୍ଯ୍ୟମୟ ଅନ୍ନ ହିଁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରାଣଧାରଣ; ଏ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ; ତେଣୁ ତାଙ୍କରି ଶରଣ ନିଅ।
3.3.10
राजानो हि महात्मानो योनिकर्मविशोधिताः ।
उद्धरन्ति प्रजाः सर्वास्तप आस्थाय पुष्कलम् ॥ ३.३.१० ॥
ଜନ୍ମ ଓ କର୍ମରେ ଶୁଦ୍ଧ ମହାତ୍ମା ରାଜାମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତପ ଗ୍ରହଣ କରି ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
3.3.11
भौमेन कार्तवीर्येण वैन्येन नहुषेण च ।
तपोयोगसमाधिस्थैरुद्धृता ह्यापदः प्रजाः ॥ ३.३.११ ॥
ଭୌମ, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ, ବୈନ୍ୟ ଓ ନହୁଷ — ତପ, ଯୋଗ ଓ ସମାଧିରେ ସ୍ଥିର ରହି ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
3.3.12
तथा त्वमपि धर्मात्मन्कर्मणा च विशोधितः ।
तप आस्थाय धर्मेण द्विजातीन्भर भारत ॥ ३.३.१२ ॥
ସେହିପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଧର୍ମାତ୍ମା, କର୍ମରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତପ ଗ୍ରହଣ କରି, ଧର୍ମରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କର, ହେ ଭାରତ।
3.3.13
एवमुक्तस्तु धौम्येन तत्कालसदृशं वचः ।
ततस्त्वध्यापयामास मन्त्रं सर्वार्थसाधकम्।
अष्टाक्षरं परं मन्त्रमार्तस्य सततं प्रियम् ॥ ३.३.१३ ॥
ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ଏହିପରି କହିବାରେ ସେ ସେହି ସମୟୋପଯୋଗୀ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲେ। ତାପରେ ସେ ସର୍ବାର୍ଥସାଧକ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ, ଅଷ୍ଟାକ୍ଷର ପରମ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ଆର୍ତ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ପ୍ରିୟ।
3.3.14
विप्रत्यागसमाधिस्थः संयतात्मा दृढव्रतः ।
धर्मराजो विशुद्धात्मा तप आतिष्ठदुत्तमम् ॥ ३.३.१४ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣସଙ୍ଗ ତ୍ୟାଗ କରି ସମାଧିରେ ସ୍ଥିତ, ସଂଯତାତ୍ମା, ଦୃଢ଼ବ୍ରତ, ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଧର୍ମରାଜ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
3.3.15
पुष्पोपहारैर्बलिभिरर्चयित्वा दिवाकरम् ।
सोऽवगाह्य जलं राजा देवस्याभिमुखोऽभवत् ॥ ३.३.१५ ॥
ପୁଷ୍ପ ଉପହାର ଓ ବଳିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ସେହି ରାଜା ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିମୁଖେ ରହିଲେ।
3.3.16
गाङ्गेयं वार्युपस्पृश्य प्राणायामेन तस्थिवान् ।
शुचिः प्रयतवाग्भूत्वा स्तोत्रमारब्धवांस्ततः ॥ ३.३.१६ ॥
ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ଆଚମନ କରି, ପ୍ରାଣାୟାମ ସହ ଠିଆ ହୋଇ, ଶୁଚି ଓ ସଂଯତବାକ୍ ହୋଇ ତାପରେ ସେ ସ୍ତୋତ୍ର ଆରମ୍ଭ କଲେ।
3.3.17
त्वं भानो जगतश्चक्षुस्त्वमात्मा सर्वदेहिनाम् ।
त्वं योनिः सर्वभूतानां त्वमाचारः क्रियावतां ॥ ३.३.१७ ॥
ହେ ଭାନୁ! ତୁମେ ଜଗତର ଚକ୍ଷୁ; ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ଆତ୍ମା ତୁମେ। ତୁମେ ସର୍ବଭୂତର ଯୋନି; କର୍ମକାରୀଙ୍କ ଆଚାର ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
3.3.18
त्वं गतिः सर्वसाङ्ख्यानां योगिनां त्वं परायणम् ।
अनावृतार्गलद्वारं त्वं गतिस्त्वं मुमुक्षताम् ॥ ३.३.१८ ॥
ତୁମେ ସାଂଖ୍ୟମାନଙ୍କର ଗତି; ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ପରମ ଆଶ୍ରୟ। ଖୋଲା ଅର୍ଗଳ ଥିବା ଦ୍ୱାର ତୁମେ; ମୁମୁକ୍ଷୁମାନଙ୍କର ଗତି ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
3.3.19
त्वया संधार्यते लोकस्त्वया लोकः प्रकाश्यते ।
त्वयापवित्रीक्रियते निर्व्याजं पाल्यते त्वया ॥ ३.३.१९ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ଧାରିତ ହୁଏ, ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ପବିତ୍ର କରାଯାଏ; ନିଷ୍କପଟରେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ପାଳିତ ହୁଏ।
3.3.20
त्वामुपस्थाय काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
स्वशाखाविहितैर्मन्त्रैरर्चन्त्यृषिगणार्चित ॥ ३.३.२० ॥
ବେଦପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉଚିତ ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ନିଜ ଶାଖାରେ ବିହିତ ମନ୍ତ୍ରରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି; ଋଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେ।
3.3.21
तव दिव्यं रथं यान्तमनुयान्ति वरार्थिनः ।
सिद्धचारणगन्धर्वा यक्षगुह्यकपन्नगाः ॥ ३.३.२१ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଗମନ କଲାବେଳେ ବରପ୍ରାର୍ଥୀ ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଗୁହ୍ୟକ ଓ ନାଗମାନେ ତାହାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
3.3.22
त्रयस्त्रिंशच्च वै देवास्तथा वैमानिका गणाः ।
सोपेन्द्राः समहेन्द्राश्च त्वामिष्ट्वासिद्धिमागताः ॥ ३.३.२२ ॥
ତେତିଶ ଦେବତା ଓ ବିମାନଚାରୀ ଗଣମାନେ, ଉପେନ୍ଦ୍ର ଓ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ, ଆପଣଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରି ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
3.3.23
उपयान्त्यर्चयित्वा तु त्वां वै प्राप्तमनोरथाः ।
दिव्यमन्दारमालाभिस्तूर्णं विद्याधरोत्तमाः ॥ ३.३.२३ ॥
ଆପଣଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରି ଯାହାଙ୍କ ମନୋରଥ ସଫଳ ହୋଇଛି, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦାର ମାଳା ନେଇ ଶୀଘ୍ର ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି।
3.3.24
गुह्याः पितृगणाः सप्त ये दिव्या ये च मानुषाः ।
ते पूजयित्वा त्वामेव गच्छन्त्याशु प्रधानताम् ॥ ३.३.२४ ॥
ସାତ ଗୁହ୍ୟ ପିତୃଗଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଯେଉଁମାନେ ମାନବ, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ହିଁ ପୂଜା କରି ଶୀଘ୍ର ପ୍ରଧାନତା ପାଆନ୍ତି।
3.3.25
वसवो मरुतो रुद्रा ये च साध्या मरीचिपाः ।
वालखिल्यादयः सिद्धाः श्रेष्ठत्वं प्राणिनां गताः ॥ ३.३.२५ ॥
ବସୁ, ମରୁତ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ ଓ ମରୀଚିପ, ବାଳଖିଲ୍ୟ ପ୍ରଭୃତି ସିଦ୍ଧଗଣ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି।
3.3.26
सब्रह्मकेषु लोकेषु सप्तस्वप्यखिलेषु च ।
न तद्भूतमहं मन्ये यदर्कादतिरिच्यते ॥ ३.३.२६ ॥
ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ସହିତ ସପ୍ତ ଲୋକରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମୁଁ ଏପରି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ମନେ କରେ ନାହିଁ ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ।
3.3.27
सन्ति चान्यानि सत्वानिवीर्यवन्ति महान्ति च ।
न तु तेषां तथा दीप्तिः प्रभावो वायथा तव ॥ ३.३.२७ ॥
ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମହାନ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ତୁମ ପରି ଦୀପ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ନାହିଁ।
3.3.28
ज्योतीषित्वयि सर्वाणि त्वं सर्वज्योतिषां पतिः ।
त्वयिसत्त्वं च सत्त्वं च सर्वेभावाश्च सात्त्विकाः ॥ ३.३.२८ ॥
ସମସ୍ତ ଜ୍ୟୋତି ତୁମଠାରେ ଅଛି; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜ୍ୟୋତିର ପତି। ତୁମଠାରେ ସତ୍ତ୍ୱ, ସତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଭାବ ଅଛି।
3.3.29
त्वत्तेजसा कृतंचक्रं सुनाभं विश्वकर्मणा ।
देवारीणां मदो येन नाशितः शार्ङ्गधन्वना ॥ ३.३.२९ ॥
ତୁମ ତେଜରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ସୁନାଭ ନାମକ ଚକ୍ର ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱା ଦେବଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଦର୍ପ ନଷ୍ଟ କଲେ।
3.3.30
त्वमादायांशुभिस्तेजो निदाघे सर्वदेहिनाम् ।
सर्वौषधिरसानां च पुनर्वर्षासु मुञ्चसि ॥ ३.३.३० ॥
ତୁମେ ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ତୁମ କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କର ତେଜ ନେଇଥାଅ, ଏବଂ ବର୍ଷାରେ ପୁନର୍ବାର ସମସ୍ତ ଔଷଧିର ରସ ମୁକ୍ତ କରିଥାଅ।
3.3.31
तपन्त्यन्ते दहन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये तथा घनाः ।
विद्योतन्ते प्रवर्षन्ति तव प्रावृषि रश्मयः ॥ ३.३.३१ ॥
କେତେକ ରଶ୍ମି ଶେଷରେ ତପାଏ, କେତେକ ଦହନ କରେ; ସେହିପରି ମେଘମାନେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି; ବର୍ଷା ଋତୁରେ ତୁମର ରଶ୍ମି ଝଲସି ବର୍ଷା କରେ।
3.3.32
न तथा सुखयत्यग्निर्न प्रावारा न कम्बलाः ।
शीतवातार्दितं लोकं यथा तव मरीचयः ॥ ३.३.३२ ॥
ଅଗ୍ନି, ଆବରଣ ବା କମ୍ବଳ ଶୀତବାୟୁରେ ପୀଡ଼ିତ ଜଗତକୁ ତୁମର ରଶ୍ମି ପରି ସୁଖ ଦିଏ ନାହିଁ।
3.3.33
त्रयोदशद्वीपवतीं गोभिर्भासयसे महीम् ।
त्रयाणामपि लोकानां हितायैकः प्रवर्तसे ॥ ३.३.३३ ॥
ତେର ଦ୍ୱୀପବିଶିଷ୍ଟ ପୃଥିବୀକୁ ତୁମେ ରଶ୍ମିରେ ଆଲୋକିତ କର; ତିନି ଲୋକର ହିତ ପାଇଁ ତୁମେ ଏକା ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅ।
3.3.34
तव यद्युदयो न स्यादन्धं जगदिदं भवेत् ।
न च धर्मार्थकामेषु प्रवर्तेरन्मनीषिणः ॥ ३.३.३४ ॥
ତୁମର ଉଦୟ ନ ହେଲେ ଏ ଜଗତ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଆନ୍ତା; ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତେ ନାହିଁ।
3.3.35
आधानपशुबन्धेष्टिमन्त्रयज्ञतपःक्रियाः ।
त्वत्प्रसादादवाप्यन्ते ब्रह्मक्षत्रविशां गणैः ॥ ३.३.३५ ॥
ଆଧାନ, ପଶୁବନ୍ଧ, ଇଷ୍ଟି, ମନ୍ତ୍ରଯଜ୍ଞ, ତପ କ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକ ତୁମର ପ୍ରସାଦରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
3.3.36
यदहर्ब्रह्मणः प्रोक्तं सहस्रयुगसंमितम् ।
तस्य त्वमादिरन्तश्च कालज्ञैः परिकीर्तितः ॥ ३.३.३६ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଯେଉଁ ଦିନ ହଜାରେ ଯୁଗ ସମାନ କୁହାଯାଇଛି, ତାହାର ଆଦି ଓ ଅନ୍ତ ତୁମେ, ଏହା କାଳଜ୍ଞମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
3.3.37
मनूनां मनुपुत्राणां जगतोऽमानवस्य च ।
मन्वन्तराणां सर्वेषामीश्वराणां त्वमीश्वरः ॥ ३.३.३७ ॥
ମନୁମାନଙ୍କର, ମନୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କର, ଜଗତର ଓ ଅମାନବମାନଙ୍କର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମନ୍ୱନ୍ତର ଓ ଈଶ୍ୱରମାନଙ୍କର ଆପଣ ହିଁ ଈଶ୍ୱର।
3.3.38
संहारकाले संप्राप्ते तव क्रोधविनिःसृतः ।
संवर्तकाग्निस्त्रैलोक्यं भस्मीकृत्यावतिष्ठते ॥ ३.३.३८ ॥
ସଂହାରକାଳ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ଆପଣଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ନିର୍ଗତ ସଂବର୍ତକ ଅଗ୍ନି ତ୍ରିଲୋକକୁ ଭସ୍ମ କରି ଅବସ୍ଥାନ କରେ।
3.3.39
त्वद्दीधितिसमुत्पन्ना नानावर्ण महाघनाः ।
सैरावताः साशनयः कुर्वन्त्याभूतसंप्लवम् ॥ ३.३.३९ ॥
ଆପଣଙ୍କ କିରଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନାନାବର୍ଣ୍ଣ ମହାମେଘ, ଐରାବତ ପରି ବଜ୍ରସହ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଳୟ-ପ୍ଳାବନ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
3.3.40
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानं द्वादशादित्यतां गतः ।
संहृत्यैकार्णवं सर्वं त्वं शोषयसि रश्मिभिः ॥ ३.३.४० ॥
ନିଜକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପ କରି ଆପଣ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସବୁକୁ ଗୋଟିଏ ସମୁଦ୍ରରେ ସଂହାର କରି ଆପଣ କିରଣରେ ଶୁଖାଇ ଦିଅନ୍ତି।
3.3.41
त्वामिन्द्रमाहुस्त्वं रुद्रस्त्वं विष्णुस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वमग्निस्त्वं मनः सूक्ष्मं प्रभुस्त्वं ब्रह्मशाश्वतं ॥ ३.३.४१ ॥
ଆପଣଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର କୁହାଯାଏ; ଆପଣ ରୁଦ୍ର, ଆପଣ ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣ ପ୍ରଜାପତି; ଆପଣ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମନ, ଆପଣ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମ।
3.3.42
त्वं हंसः सविता भानुरंशुमाली वृषाकपिः ।
विवस्वान्मिहिरः पूषा मित्रो धर्मस्तथैव च ॥ ३.३.४२ ॥
ଆପଣ ହଂସ, ସବିତା, ଭାନୁ, ଅଂଶୁମାଳୀ, ବୃଷାକପି; ବିବସ୍ୱାନ, ମିହିର, ପୂଷା, ମିତ୍ର ଓ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ଆପଣ।
3.3.43
सहस्ररश्मिरादित्यस्तपनस्त्वं गवां पतिः ।
मार्तण्डोऽर्को रविः सूर्यः शरण्यो दिनकृत्तथा ॥ ३.३.४३ ॥
ତୁମେ ସହସ୍ର କିରଣଧାରୀ, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆଦିତ୍ୟ, ତାପଦାତା; ତୁମେ ଗାଈମାନଙ୍କ (କିରଣଙ୍କ) ପତି। ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ, ଅର୍କ, ରବି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶରଣ୍ୟ ଓ ଦିନକୃତ୍ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ କୀର୍ତ୍ତିତ।
3.3.44
दिवाकरः सप्तसप्तिर्धामकेशी विरोचनः ।
आशुगामी तमोघ्नश्च हरिताश्वश्च कीर्त्यसे ॥ ३.३.४४ ॥
ତୁମେ ଦିବାକର, ସପ୍ତାଶ୍ୱଯୁକ୍ତ, ତେଜଃକେଶ, ବିରୋଚନ, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ ଓ ହରିତାଶ୍ୱ ନାମରେ କୀର୍ତ୍ତିତ।
3.3.45
सप्तम्यागथवा षष्ठ्यां भक्त्या पूजां करोति यः ।
अनिर्विण्णोऽनहंकारी तं लक्ष्मीर्भजते नरम् ॥ ३.३.४५ ॥
ସପ୍ତମୀ କିମ୍ବା ଷଷ୍ଠୀରେ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରୁଥିବା, ନିରାଶ ନହେଉଥିବା, ଅହଙ୍କାରହୀନ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେବନ କରନ୍ତି।
3.3.46
न तेषामापदः सन्ति नाधयो व्याधयस्तथा ।
ये तवानन्यमनसा कुर्वन्त्यर्चनवन्दनम् ॥ ३.३.४६ ॥
ଅନନ୍ୟ ମନରେ ତୁମର ଅର୍ଚ୍ଚନା ଓ ବନ୍ଦନା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବିପଦ ନାହିଁ, ମାନସିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନାହିଁ, ଓ ରୋଗ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
3.3.47
सर्वरोगैर्विरहिताः सर्वपापाविवर्जिताः ।
त्वद्भावभक्ताः सुखिनो भवन्ति चिरजीविनः ॥ ३.३.४७ ॥
ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ସ୍ୱରୂପରେ ଭକ୍ତ, ସେମାନେ ସବୁ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ସବୁ ପାପରୁ ରହିତ, ସୁଖୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଅନ୍ତି।
3.3.48
त्वं ममापन्नकामस्य सर्वातिथ्यं चिकीर्षतः ।
अन्नमन्नपते दातुमभितः श्रद्धयाऽर्हसि ॥ ३.३.४८ ॥
ହେ ଅନ୍ନପତି! ତୁମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତିଥ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ମୋତେ ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅନ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ।
3.3.49
येच तेऽनुचराः सर्वे पादोपान्तं समाश्रिताः ।
माठरारुणदण्डाद्यास्तांस्तान्वन्देऽशनिक्षुभान् ॥ ३.३.४९ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପାଦ ପାଖରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅନୁଚରମାନଙ୍କୁ, ମାଠର, ଅରୁଣ, ଦଣ୍ଡ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କୁ, ବଜ୍ରସମ କ୍ଷୁଭମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
3.3.50
क्षुभया सहिता मैत्री याश्चान्या भूतमातरः ।
ताश्च सर्वा नमस्यामि पान्तु मां शरणागतम् ॥ ३.३.५० ॥
କ୍ଷୁଭାଙ୍କ ସହିତ ମୈତ୍ରୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ଭୂତମାତୃମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ; ଶରଣାଗତ ମୋତେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
3.3.51
कण्ठदघ्ने जले स्थित्वा मन्त्रैः स्तोत्रैश्च तोषितः ।
ततो दिवाकरः प्रीतो दर्शयामास पाण्डवम्।
दीप्यमानः स्ववपुषा ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ३.३.५१ ॥
ଗଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଳରେ ଠିଆ ହୋଇ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଦିବାକର ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ଅଗ୍ନିପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ।
3.3.52
यत्तेऽभिलषितं किंचित्तत्त्वं सर्वमवाप्स्यसि ।
अहमन्नं प्रदास्यामि सप्त पञ्च च ते समाः ॥ ३.३.५२ ॥
ତୁମେ ଯାହା କିଛି ଇଚ୍ଛା କର, ତାହା ସବୁ ତୁମେ ପାଇବ। ମୁଁ ତୁମକୁ ସାତ ଓ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ନ ଦେବି।
3.3.53
गृह्णीष्व पिठरं ताम्रं मया दत्तं नराधिप ।
यावद्वर्त्स्यति पाञ्चाली पात्रेणानेन सुव्रत ॥ ३.३.५३ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ତମ୍ବା ପାତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର। ହେ ସୁବ୍ରତ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଞ୍ଚାଳୀ ଏହି ପାତ୍ରରେ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରିବେ।
3.3.54
फलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन्महानसे ।
चतुर्विधं तदन्नाद्यमक्षय्यं ते भविष्यति।
इतश्चतुर्दशे वर्षे भूयो राज्यमवाप्स्यसि ॥ ३.३.५४ ॥
ଫଳ, ମୂଳ, ମାଂସ, ଶାକ — ରୋଷଘରେ ଯାହା କିଛି ରାନ୍ଧାଯାଇଛି, ଚାରି ପ୍ରକାରର ସେହି ଅନ୍ନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ହେବ। ଏଠାରୁ ଚତୁର୍ଦଶ ବର୍ଷରେ ତୁମେ ପୁଣି ରାଜ୍ୟ ପାଇବ।
3.3.55
एवमुक्त्वा तु भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.३.५५ ॥
ଭଗବାନ ଏହା କହି ସେଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ।
3.3.56
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो जलादुत्तीर्य धर्मवित् ।
जग्राह पादौ धौम्यस्य भ्रातॄंश्च परिषस्वजे ॥ ३.३.५६ ॥
ବର ପାଇ ଧର୍ମଜ୍ଞ କୌନ୍ତେୟ ଜଳରୁ ଉଠି ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ପାଦ ଧରିଲେ ଏବଂ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
3.3.57
द्रौपद्या सह-संगम्य पश्यमानोऽपयात्प्राभुः ।
महानसे तदान्नं तु साधयामास पाण्डवः ॥ ३.३.५७ ॥
ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଦେଖୁ ଦେଖୁ ପ୍ରଭୁ ଚାଲିଗଲେ; ପାଣ୍ଡବ ରନ୍ଧନଶାଳାରେ ସେହି ଅନ୍ନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
3.3.58
संस्कृतं प्रसवं याति स्वल्पमन्नं चतुर्विधम् ।
अक्षय्यं वर्धते चान्नं तेनाभोजयत द्विजान् ॥ ३.३.५८ ॥
ରନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଅଳ୍ପ ଚତୁର୍ବିଧ ଅନ୍ନ ବଢ଼େ; ଅକ୍ଷୟ ହୋଇ ସେ ଅନ୍ନ ବଢ଼େ; ତାହାଦ୍ୱାରା ସେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ।
3.3.59
भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोजयित्वाऽनुजानपि ।
शेषं विघससंज्ञं तुपश्चाद्भुङ्क्ते युधिष्ठिरः ॥ ३.३.५९ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କଲା ପରେ ଏବଂ କନିଷ୍ଠ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ରହେ ତାହାକୁ 'ବିଘସ' କୁହାଯାଏ; ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପରେ ତାହା ଭୋଜନ କରନ୍ତି।
3.3.60
युधिष्ठिरं भोजयित्वा शेषमश्नाति पार्षती ।
द्रौपद्यां भुज्यमानायां तदन्नं क्षयमेति च ॥ ३.३.६० ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ପାର୍ଷତୀ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଆନ୍ତି; ଦ୍ରୌପଦୀ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବେଳେ ସେ ଅନ୍ନ କ୍ଷୟ ପାଏ।
3.3.61
एवं दिवाकरात्प्राप्य दिवाकरसमप्रभः ।
कामान्मनोभिलषितान्ब्राह्मणेभ्योऽददात्प्रभुः ॥ ३.३.६१ ॥
ଏହିପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ପାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ମନ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା କାମନା ଦାନ କଲେ।
3.3.62
पुरोहितपुरोगाश्च तिथिनक्षत्रपर्वसु ।
इज्यार्थे संप्रवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतः ॥ ३.३.६२ ॥
ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ତିଥି, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ପର୍ବ ଦିନରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିଧି, ମନ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରମାଣ ଅନୁସାରେ (କର୍ମ) ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
3.3.63
ततः कृतस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाः ।
द्विजसङ्घैः परिवृताः प्रययुः काम्यकं वनम् ॥ ३.३.६३ ॥
ତା'ପରେ ସ୍ୱସ୍ତିବାଚନ କରାଇ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଙ୍ଘ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ ହୋଇ କାମ୍ୟକ ବନ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
3.3.64
पुष्पोपहारबलिभिर्बहुशश्च यथाविधि ।
सर्वात्मभूतं संपूज्य यतप्राणो जितेन्द्रियः ॥ ३.३.६४ ॥
ପୁଷ୍ପ, ଉପହାର ଓ ବଳିରେ ବହୁବାର ଯଥାବିଧି, ସର୍ବାତ୍ମଭୂତ (ପ୍ରଭୁ)ଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ପ୍ରାଣକୁ ସଂଯମ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିଣି (ସେ ରହିଲେ)।
3.3.65
स्तवेन केन विप्रर्षे स तु राजा युधिष्ठिरः ।
विप्रार्थमाराधितवान्सूर्यमद्भुतविक्रमम् ॥ ३.३.६५ ॥
ହେ ବିପ୍ର ଋଷି, ସେହି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଦ୍ଭୁତ ବିକ୍ରମୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କେଉଁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଆରାଧନା କଲେ?
3.3.66
मयि स्नेहोऽस्ति चेद्ब्रह्मन्यद्यनुग्रहभागहम् ।
भगवन्नास्ति चेद्गुद्यं तच्च मे ब्रूहि सांप्रतम् ॥ ३.३.६६ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଥିଲେ, ମୁଁ ଅନୁଗ୍ରହର ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ, ଓ ଭଗବନ୍, କୌଣସି ଗୁହ୍ୟ କଥା ଥିଲେ, ତାହା ଏବେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
3.3.67
शृणुष्वांवहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
क्षणं च कुरु राजेन्द्र गुह्यं वक्ष्यामि ते हितम् ॥ ३.३.६७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପବିତ୍ର ହୋଇ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ମନୋଯୋଗ ଦେଇ ଶୁଣ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏକ କ୍ଷଣ ଧ୍ୟାନ ଦିଅ; ତୁମ ହିତ ପାଇଁ ଏକ ଗୁହ୍ୟ କଥା କହିବି।
3.3.68
धौम्येन तु यथाप्रोक्तं पार्थाय सुमहात्मने ।
नाम्नामष्टोत्तरं पुण्यं शतं तच्छृणु भूपते ॥ ३.३.६८ ॥
ଧୌମ୍ୟ ଯେମିତି କହିଥିଲେ, ସେହି ମହାତ୍ମା ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଏକଶହ ଆଠଟି ନାମ ଶିଖାଯାଇଥିଲା। ହେ ଭୂପତି, ତାହା ଶୁଣ।
3.3.69
सूर्योऽर्यभा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः ।
गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्धाता प्रभाकरः ॥ ३.३.६९ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅର୍ଯଭା, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୂଷା, ଅର୍କ, ସବିତା, ରବି, ଗଭସ୍ତିମାନ, ଅଜ, କାଳ, ମୃତ୍ୟୁ, ଧାତା, ପ୍ରଭାକର।
3.3.70
पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणम् ।
सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोऽङ्गारक एव च ॥ ३.३.७० ॥
ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ତେଜ, ଆକାଶ, ବାୟୁ ଓ ପରମ ଆଶ୍ରୟ; ସୋମ, ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର, ବୁଧ ଓ ଅଙ୍ଗାରକ (ମଙ୍ଗଳ) ମଧ୍ୟ।
3.3.71
इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः शौरिः शनैश्चरः ।
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥ ३.३.७१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ, ଦୀପ୍ତାଂଶୁ, ଶୁଚି, ଶୌରି, ଶନୈଶ୍ଚର, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର, ସ୍କନ୍ଦ, ବୈଶ୍ରବଣ ଏବଂ ଯମ।
3.3.72
वैद्युतो जाठरश्चाग्निरैन्धनस्तेजसां पतिः ।
धर्मध्वजो वेदकर्ता वेगाङ्गो वेदवाहनः ॥ ३.३.७२ ॥
ବୈଦ୍ୟୁତ, ଜାଠର ଓ ଅଗ୍ନି, ଐନ୍ଧନ, ତେଜସମୂହର ପତି, ଧର୍ମଧ୍ୱଜ, ବେଦକର୍ତ୍ତା, ବେଗାଙ୍ଗ, ବେଦବାହନ।
3.3.73
कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः ।
कला काष्ठा मुहूर्ताश्च पक्षा मासा ऋतुस्तथा ॥ ३.३.७३ ॥
କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି — ଏସବ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ; କଳା, କାଷ୍ଠା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ପକ୍ଷ, ମାସ ଓ ଋତୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
3.3.74
संवत्सरकरोऽश्वत्थः कालचक्रो विभावसुः ।
पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥ ३.३.७४ ॥
ସଂବତ୍ସରର କର୍ତ୍ତା, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, କାଳଚକ୍ର, ବିଭାବସୁ; ଶାଶ୍ୱତ ପୁରୁଷ, ଯୋଗୀ, ବ୍ୟକ୍ତାବ୍ୟକ୍ତ, ସନାତନ।
3.3.75
लोकाध्यक्षः सुराध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः ।
वरुणः सागरोंशश्च जीमूतो जीवनोऽरिहा ॥ ३.३.७५ ॥
ଲୋକାଧ୍ୟକ୍ଷ, ସୁରାଧ୍ୟକ୍ଷ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଅନ୍ଧକାରନାଶକ; ବରୁଣ, ସାଗରାଂଶ, ମେଘ, ଜୀବନଦାତା, ଶତ୍ରୁହନ୍ତା।
3.3.76
भूताश्रयो भूतपति- सर्वभूतनिषेवितः ।
मणिः सुवर्णो भूतात्मा कामदः सर्वतोमुखः।
स्रष्टा संवर्तको वह्निः सर्वस्यादिरलोलुपः ॥ ३.३.७६ ॥
ଭୂତମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଭୂତପତି, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ; ମଣି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଭୂତାତ୍ମା, କାମଦ, ସର୍ବତୋମୁଖ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂବର୍ତ୍ତକ, ଅଗ୍ନି, ସର୍ବର ଆଦି, ଅଲୋଲୁପ।
3.3.77
अनन्तः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः ।
जयो विशालो वरदः सर्वधातुनिषेचिता ॥ ३.३.७७ ॥
ଅନନ୍ତ, କପିଲ, ଭାନୁ, କାମଦ, ସର୍ବତୋମୁଖ; ଜୟ, ବିଶାଳ, ବରଦ, ସର୍ବଧାତୁରେ ସିଞ୍ଚିତ।
3.3.78
मनः सुपर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः ।
धन्वन्तरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः ॥ ३.३.७८ ॥
ମନ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଭୂତାଦି, ଶୀଘ୍ରଗ, ପ୍ରାଣଧାରକ; ଧନ୍ୱନ୍ତରି, ଧୂମକେତୁ, ଆଦିଦେବ, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର।
3.3.79
द्वादशात्माऽरविन्दाक्षः पिता माता पितामहः ।
स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥ ३.३.७९ ॥
ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପଧାରୀ, କମଳନୟନ, ପିତା, ମାତା, ପିତାମହ; ସେ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର, ସନ୍ତାନଦ୍ୱାର, ମୋକ୍ଷଦ୍ୱାର ଏବଂ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପ।
3.3.80
देवकर्ता प्रशान्तात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः ।
चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषाऽन्वितः ॥ ३.३.८० ॥
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ରଷ୍ଟା, ପ୍ରଶାନ୍ତାତ୍ମା, ବିଶ୍ୱାତ୍ମା, ସର୍ବତୋମୁଖ; ଚରାଚରର ଆତ୍ମା, ସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ମା, ମୈତ୍ର ରୂପରେ ଯୁକ୍ତ।
3.3.81
एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ।
नाम्नामष्टशतं पुण्यं शक्रेणोक्तं महात्मना ॥ ३.३.८१ ॥
ଏହା କୀର୍ତ୍ତନୀୟ, ଅମିତତେଜସ୍ୱୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଏକଶହ ଆଠଟି ପବିତ୍ର ନାମ, ଯାହା ମହାତ୍ମା ଶକ୍ର କହିଥିଲେ।
3.3.82
शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यश्च तदन्तरम् ।
धौम्याद्युधिष्ठरः प्राप्य सर्वान्कमानवाप्तवान् ॥ ३.३.८२ ॥
ଶକ୍ରଙ୍କଠାରୁ ନାରଦ ପାଇଲେ; ତା'ପରେ ଧୌମ୍ୟ ପାଇଲେ; ଧୌମ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପାଇ ସମସ୍ତ କାମନା ଲାଭ କଲେ।
3.3.83
सुरगणपितृयक्षसेवितं ।
ह्यसुरनिशाचरसिद्धवन्दितम्।
वरकनकहुताशनप्रभं ।
त्वमपि मनस्यभिधेहि भास्करम् ॥ ३.३.८३ ॥
ଦେବଗଣ, ପିତୃ ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଅସୁର, ନିଶାଚର ଓ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନା ଓ ହୋମାଗ୍ନି ସମାନ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମନରେ କୁହ।
3.3.84
सूर्योदये यः सुसमाहितः पठे-
त्त पुत्रदारान्धनरत्नसंचयान्।
लभेत जातिस्मरतां नरः सदा ।
धृतिं च मेधां च स विन्दते पुमान् ॥ ३.३.८४ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଯିଏ ପାଠ କରେ, ସେ ପୁତ୍ର, ସ୍ତ୍ରୀ, ଧନ ଓ ରତ୍ନସଞ୍ଚୟ ପାଏ; ସେ ସଦା ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ ପାଏ, ଏବଂ ଧୃତି ଓ ମେଧା ମଧ୍ୟ ପାଏ।
3.3.85
इमं स्तवं देववरस्य यो नरः ।
प्रकीर्तयेच्छुचिसुमनाः समाहितः।
स मुच्यते शोकदवाग्निसागरा-
ल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान् ॥ ३.३.८५ ॥
ଯିଏ ଶୁଚି ଓ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଏହି ସ୍ତବ କୀର୍ତ୍ତନ କରେ, ସେ ଶୋକରୂପୀ ଦାବାନଳ ଓ ସାଗରରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ମନରେ ଇଚ୍ଛିତ କାମନା ଲାଭ କରେ।
3.3.86
इमं स्तवं प्रयतमनाः समाधिना ।
पछेदिहान्योऽपि वरं समर्थयन्।
तत्त्स्य दद्याच्च रविर्मनीषितं ।
तदाऽऽप्नुयाद्यद्यपि तत्सुदुर्लभम् ॥ ३.३.८६ ॥
ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ସଂଯତ ମନରେ ଏକାଗ୍ରତାରେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରି ବର ଚାହିଁଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାକୁ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଦିଅନ୍ତି; ତାହା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାହା ପାଏ।
3.3.87
यश्चेदं धारयेन्नित्यं शृणुयाद्वाप्यभीक्ष्णशः ।
पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्।
विद्यार्थी लभते विद्यां पुरुषोप्यथवा स्त्रियः ॥ ३.३.८७ ॥
ଯିଏ କେହି ଏହାକୁ ନିତ୍ୟ ଧାରଣ କରେ କିମ୍ବା ବାରମ୍ବାର ଶୁଣେ, ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ପୁତ୍ର ପାଏ, ଧନାର୍ଥୀ ଧନ ପାଏ, ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ବିଦ୍ୟା ପାଏ; ପୁରୁଷ ହେଉ କି ସ୍ତ୍ରୀ।
3.3.88
उभे संध्ये पठेन्नित्यं नारी वा पुरुषो यदि ।
आपदं प्राप्य मुच्येत बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ३.३.८८ ॥
ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଉଭୟ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ନିତ୍ୟ ଏହା ପାଠ କଲେ, ବିପଦରେ ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ବନ୍ଧା ବ୍ୟକ୍ତି ବନ୍ଧନରୁ ଛୁଟେ।
3.3.89
संग्रामे च जयेन्नित्यं विपुलं चाप्नुयाद्वसु ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं स गच्छति ॥ ३.३.८९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ସର୍ବଦା ଜୟ ଲାଭ କରେ, ବିପୁଳ ଧନ ପାଏ; ସର୍ବ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ଯାଏ।