മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
शौनकेनैवमुक्तस्तु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिः ।
प्रणम्य द्विजशार्दूलं पूज्यवाक्यं सुभाषितम्।
पुरोहितमुपागम्य भ्रातृमध्येऽब्रवीषिदम् ॥ ३.३.१ ॥
ശൗനകൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ നമസ്കരിച്ച്, പുരോഹിതനെ സമീപിച്ച് സഹോദരന്മാർക്കിടയിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
3.3.2
प्रस्थिताननुयातारो ब्राह्मणा वेदपारनाः ।
न चास्मि पोषणे शक्तो बहुदुःखसमन्वितः ॥ ३.३.२ ॥
വേദപാരംഗതരായ ബ്രാഹ്മണർ പുറപ്പെട്ടവരെ അനുഗമിക്കുന്നു; അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിവില്ല, ഞാൻ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
3.3.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दानशक्तिश्च नास्ति मे ।
कथमत्र मया कार्यं तद्बूहि भगवन्मम ॥ ३.३.३ ॥
അവരെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല, ദാനശക്തിയും എനിക്കില്ല. ഭഗവാനേ, ഇവിടെ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം? അത് എന്നോട് പറയണമേ.
3.3.4
मुहूर्तमिव स ध्यात्वा धर्मेणान्वीक्ष्य तां गतिम् ।
युधिष्ठिरमुवाचैदं धौम्यो धर्मभृतां वरः ॥ ३.३.४ ॥
അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ച്, ധർമ്മദൃഷ്ടിയിൽ ആ വഴി പരിശോധിച്ച്, ധർമ്മം പുലർത്തുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധൗമ്യൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
3.3.5
पुरा सृष्टानि भूतानि पीड्यन्ते क्षुधया भृशम् ।
ततोऽनुकम्पंयां तेषां सविता स्वपिता यथा ॥ ३.३.५ ॥
പണ്ടു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ജീവികൾ വിശപ്പിനാൽ വളരെ പീഡിതരാകുന്നു; അപ്പോൾ സവിതാവ് അവരോടു കരുണകാട്ടി, സ്വന്തം പിതാവിനെപ്പോലെ.
3.3.6
गत्वोत्तसयणं तेजो रसानुद्धृत्य रश्मिभिः ।
दक्षिणायनमावृत्तो महीं वर्षति वारिणा ॥ ३.३.६ ॥
ഉത്തരായണത്തിലേക്കു പോയി, തന്റെ തേജസ്സിനാൽ, രശ്മികളാൽ രസങ്ങളെ മേലോട്ടെടുത്ത്, ദക്ഷിണായനത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞ്, ജലംകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
3.3.7
क्षेत्रभूते ततस्तस्मिन्नोषधीरोषधीयतिः ।
रवेस्तेजः समुद्धृत्य जनयामास वारिणा ॥ ३.३.७ ॥
അപ്പോൾ വയൽപോലെയായ ആ ഭൂമിയിൽ, സൂര്യതേജസ്സിനെ വെള്ളത്തോടൊപ്പം ഉയർത്തി ഔഷധികൾ അവൻ വളർത്തി.
3.3.8
निषिक्तश्चन्द्रतेजोभिः सूयते जगतो रविः ।
ओषध्यः षड्रसा मेध्यास्तदन्नं प्राणिनां भुवि ॥ ३.३.८ ॥
ചന്ദ്രരശ്മികളാൽ നനയ്ക്കപ്പെട്ട സൂര്യൻ ലോകത്തിന് ഉദിക്കുന്നു; ആറു രസങ്ങളുള്ള പവിത്ര ഔഷധികളാണ് ഭൂമിയിൽ ജീവികളുടെ അന്നം.
3.3.9
एवं भानुमयं ह्यन्नं भूतानां प्राणधारणम् ।
नाथोऽयं सर्वभूतानां तस्मात्तं शरणं व्रज ॥ ३.३.९ ॥
ഇങ്ങനെ സൂര്യമയമായ അന്നമാണ് ജീവികളുടെ പ്രാണധാരണം; ഇവനാണ് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും നാഥൻ; അതിനാൽ അവനെ ശരണം പ്രാപിക്കുക.
3.3.10
राजानो हि महात्मानो योनिकर्मविशोधिताः ।
उद्धरन्ति प्रजाः सर्वास्तप आस्थाय पुष्कलम् ॥ ३.३.१० ॥
ജന്മത്താലും കർമ്മത്താലും ശുദ്ധരായ മഹാത്മാക്കളായ രാജാക്കന്മാർ സമൃദ്ധമായ തപസ്സ് സ്വീകരിച്ച് എല്ലാ പ്രജകളെയും ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
3.3.11
भौमेन कार्तवीर्येण वैन्येन नहुषेण च ।
तपोयोगसमाधिस्थैरुद्धृता ह्यापदः प्रजाः ॥ ३.३.११ ॥
ഭൗമൻ, കാർത്തവീര്യൻ, വൈന്യൻ, നഹുഷൻ — തപസ്സിലും യോഗത്തിലും സമാധിയിലും സ്ഥിരരായി ആപത്തിലായ പ്രജകളെ ഉദ്ധരിച്ചു.
3.3.12
तथा त्वमपि धर्मात्मन्कर्मणा च विशोधितः ।
तप आस्थाय धर्मेण द्विजातीन्भर भारत ॥ ३.३.१२ ॥
അതുപോലെ നീയും, ധർമ്മാത്മാവേ, കർമ്മത്താൽ ശുദ്ധനായി, തപസ്സ് സ്വീകരിച്ച്, ധർമ്മത്തോടെ ദ്വിജന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുക, ഭാരതാ.
3.3.13
एवमुक्तस्तु धौम्येन तत्कालसदृशं वचः ।
ततस्त्वध्यापयामास मन्त्रं सर्वार्थसाधकम्।
अष्टाक्षरं परं मन्त्रमार्तस्य सततं प्रियम् ॥ ३.३.१३ ॥
ധൗമ്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ സമയത്തിന് യോജിച്ച വാക്ക് അവൻ കേട്ടു. പിന്നെ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്ന, എട്ടക്ഷരമുള്ള ശ്രേഷ്ഠമന്ത്രം, ദുഃഖിതർക്ക് എപ്പോഴും പ്രിയമായത്, അവൻ പഠിപ്പിച്ചു.
3.3.14
विप्रत्यागसमाधिस्थः संयतात्मा दृढव्रतः ।
धर्मराजो विशुद्धात्मा तप आतिष्ठदुत्तमम् ॥ ३.३.१४ ॥
ബ്രാഹ്മണസംഗം വിട്ട് സമാധിയിൽ ഉറച്ചവനും, ആത്മസംയമമുള്ളവനും, ദൃഢവ്രതനും, ശുദ്ധാത്മാവുമായ ധർമ്മരാജൻ ഉത്തമമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.
3.3.15
पुष्पोपहारैर्बलिभिरर्चयित्वा दिवाकरम् ।
सोऽवगाह्य जलं राजा देवस्याभिमुखोऽभवत् ॥ ३.३.१५ ॥
പൂക്കളും ബലികളും കൊണ്ട് സൂര്യനെ പൂജിച്ച്, വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ച്, ആ രാജാവ് ദേവനഭിമുഖനായി നിന്നു.
3.3.16
गाङ्गेयं वार्युपस्पृश्य प्राणायामेन तस्थिवान् ।
शुचिः प्रयतवाग्भूत्वा स्तोत्रमारब्धवांस्ततः ॥ ३.३.१६ ॥
ഗംഗാജലത്താൽ ആചമനം ചെയ്ത്, പ്രാണായാമത്തോടെ നിന്ന്, ശുചിയായി, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, പിന്നെ അവൻ സ്തോത്രം ആരംഭിച്ചു.
3.3.17
त्वं भानो जगतश्चक्षुस्त्वमात्मा सर्वदेहिनाम् ।
त्वं योनिः सर्वभूतानां त्वमाचारः क्रियावतां ॥ ३.३.१७ ॥
ഹേ ഭാനോ! നീ ലോകത്തിന്റെ കണ്ണാണ്; ശരീരധാരികളുടെയെല്ലാം ആത്മാവും നീയാണ്. നീ സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ഉറവിടമാണ്; കർമം ചെയ്യുന്നവരുടെ ആചാരവും നീയാണ്.
3.3.18
त्वं गतिः सर्वसाङ्ख्यानां योगिनां त्वं परायणम् ।
अनावृतार्गलद्वारं त्वं गतिस्त्वं मुमुक्षताम् ॥ ३.३.१८ ॥
സാംഖ്യരെല്ലാവരുടെയും ഗതി നീയാണ്; യോഗികളുടെ പരമാശ്രയവും നീയാണ്. തുറന്ന അർഗള വാതിൽ നീയാണ്; മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ഗതിയും നീയാണ്.
3.3.19
त्वया संधार्यते लोकस्त्वया लोकः प्रकाश्यते ।
त्वयापवित्रीक्रियते निर्व्याजं पाल्यते त्वया ॥ ३.३.१९ ॥
നിന്നാൽ ലോകം ധരിക്കപ്പെടുന്നു; നിന്നാൽ ലോകം പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. നിന്നാൽ അത് പവിത്രമാക്കപ്പെടുന്നു; കപടമില്ലാതെ നിന്നാൽ അത് പാലിക്കപ്പെടുന്നു.
3.3.20
त्वामुपस्थाय काले तु ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
स्वशाखाविहितैर्मन्त्रैरर्चन्त्यृषिगणार्चित ॥ ३.३.२० ॥
വേദപാരംഗതരായ ബ്രാഹ്മണർ ഉചിതകാലത്ത് നിന്റെ സമീപത്തെത്തി, തങ്ങളുടെ ശാഖയിൽ വിധിച്ച മന്ത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ അർച്ചിക്കുന്നു; ഋഷിഗണങ്ങളാൽ അർച്ചിതനായവനേ.
3.3.21
तव दिव्यं रथं यान्तमनुयान्ति वरार्थिनः ।
सिद्धचारणगन्धर्वा यक्षगुह्यकपन्नगाः ॥ ३.३.२१ ॥
നിന്റെ ദിവ്യരഥം സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ വരം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും ഗുഹ്യകന്മാരും നാഗന്മാരും അതിനെ പിന്തുടരുന്നു.
3.3.22
त्रयस्त्रिंशच्च वै देवास्तथा वैमानिका गणाः ।
सोपेन्द्राः समहेन्द्राश्च त्वामिष्ट्वासिद्धिमागताः ॥ ३.३.२२ ॥
മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരും വിമാനചാരികളായ ഗണങ്ങളും ഉപേന്ദ്രനും മഹേന്ദ്രനുമൊപ്പം നിന്നെ യജിച്ച് സിദ്ധി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
3.3.23
उपयान्त्यर्चयित्वा तु त्वां वै प्राप्तमनोरथाः ।
दिव्यमन्दारमालाभिस्तूर्णं विद्याधरोत्तमाः ॥ ३.३.२३ ॥
നിന്നെ അർച്ചിച്ച് മനോരഥം സഫലമായ ശ്രേഷ്ഠ വിദ്യാധരന്മാർ ദിവ്യമന്ദാരമാലകളോടെ വേഗം നിന്റെ സമീപത്തെത്തുന്നു.
3.3.24
गुह्याः पितृगणाः सप्त ये दिव्या ये च मानुषाः ।
ते पूजयित्वा त्वामेव गच्छन्त्याशु प्रधानताम् ॥ ३.३.२४ ॥
ഏഴ് ഗുഹ്യ പിതൃഗണങ്ങളും ദിവ്യരും മനുഷ്യരും നിന്നെത്തന്നെ അർച്ചിച്ച് വേഗം ശ്രേഷ്ഠത പ്രാപിക്കുന്നു.
3.3.25
वसवो मरुतो रुद्रा ये च साध्या मरीचिपाः ।
वालखिल्यादयः सिद्धाः श्रेष्ठत्वं प्राणिनां गताः ॥ ३.३.२५ ॥
വസുക്കളും മരുത്തുക്കളും രുദ്രന്മാരും, സാധ്യരും മരീചിപരും, വാലഖില്യരെപ്പോലുള്ള സിദ്ധന്മാരും പ്രാണികളിൽ ശ്രേഷ്ഠത നേടിയവരാണ്.
3.3.26
सब्रह्मकेषु लोकेषु सप्तस्वप्यखिलेषु च ।
न तद्भूतमहं मन्ये यदर्कादतिरिच्यते ॥ ३.३.२६ ॥
ബ്രഹ്മലോകമുൾപ്പെടെ ഏഴു ലോകങ്ങളിലും സകല ലോകങ്ങളിലും സൂര്യനെക്കാൾ മികച്ച ഒരു ജീവിയെയും ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.
3.3.27
सन्ति चान्यानि सत्वानिवीर्यवन्ति महान्ति च ।
न तु तेषां तथा दीप्तिः प्रभावो वायथा तव ॥ ३.३.२७ ॥
മറ്റു ജീവികളും ശക്തരും മഹത്തുമുള്ളവരുമുണ്ട്; എങ്കിലും അവർക്ക് നിന്റേതുപോലുള്ള തേജസ്സും പ്രഭാവവുമില്ല.
3.3.28
ज्योतीषित्वयि सर्वाणि त्वं सर्वज्योतिषां पतिः ।
त्वयिसत्त्वं च सत्त्वं च सर्वेभावाश्च सात्त्विकाः ॥ ३.३.२८ ॥
എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളും നിന്നിലുണ്ട്; നീ എല്ലാ പ്രകാശങ്ങൾക്കും അധിപതിയാണ്. നിന്നിൽ സത്ത്വവും സത്ത്വവും സകല സാത്ത്വിക ഭാവങ്ങളുമുണ്ട്.
3.3.29
त्वत्तेजसा कृतंचक्रं सुनाभं विश्वकर्मणा ।
देवारीणां मदो येन नाशितः शार्ङ्गधन्वना ॥ ३.३.२९ ॥
നിന്റെ തേജസ്സിനാൽ വിശ്വകർമ്മാവ് സുനാഭം എന്ന ചക്രം നിർമ്മിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ശാർങ്ഗധന്വാവ് ദേവശത്രുക്കളുടെ മദം നശിപ്പിച്ചു.
3.3.30
त्वमादायांशुभिस्तेजो निदाघे सर्वदेहिनाम् ।
सर्वौषधिरसानां च पुनर्वर्षासु मुञ्चसि ॥ ३.३.३० ॥
നീ വേനലിൽ നിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ സകല ദേഹികളുടെയും തേജസ്സ് ഏറ്റെടുക്കുന്നു; മഴക്കാലത്ത് സകല ഔഷധങ്ങളുടെയും രസം വീണ്ടും പൊഴിക്കുന്നു.
3.3.31
तपन्त्यन्ते दहन्त्यन्ये गर्जन्त्यन्ये तथा घनाः ।
विद्योतन्ते प्रवर्षन्ति तव प्रावृषि रश्मयः ॥ ३.३.३१ ॥
ചില രശ്മികൾ അവസാനം ചൂടാക്കുന്നു, മറ്റുചിലത് ദഹിപ്പിക്കുന്നു; അതുപോലെ മേഘങ്ങൾ ഗർജ്ജിക്കുന്നു; മഴക്കാലത്ത് നിന്റെ രശ്മികൾ പ്രകാശിച്ച് മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
3.3.32
न तथा सुखयत्यग्निर्न प्रावारा न कम्बलाः ।
शीतवातार्दितं लोकं यथा तव मरीचयः ॥ ३.३.३२ ॥
തീയോ, പുതപ്പുകളോ, കമ്പിളികളോ തണുത്ത കാറ്റിനാൽ വലയുന്ന ലോകത്തെ നിന്റെ രശ്മികൾ എന്നപോലെ സുഖിപ്പിക്കുന്നില്ല.
3.3.33
त्रयोदशद्वीपवतीं गोभिर्भासयसे महीम् ।
त्रयाणामपि लोकानां हितायैकः प्रवर्तसे ॥ ३.३.३३ ॥
പതിമൂന്ന് ദ്വീപുകളുള്ള ഭൂമിയെ നിന്റെ രശ്മികളാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി നീ ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
3.3.34
तव यद्युदयो न स्यादन्धं जगदिदं भवेत् ।
न च धर्मार्थकामेषु प्रवर्तेरन्मनीषिणः ॥ ३.३.३४ ॥
നിന്റെ ഉദയം ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ ലോകം അന്ധമാകും; ജ്ഞാനികൾ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയിൽ പ്രവർത്തിക്കുമായിരുന്നില്ല.
3.3.35
आधानपशुबन्धेष्टिमन्त्रयज्ञतपःक्रियाः ।
त्वत्प्रसादादवाप्यन्ते ब्रह्मक्षत्रविशां गणैः ॥ ३.३.३५ ॥
ആധാനം, പശുബന്ധം, ഇഷ്ടി, മന്ത്രയജ്ഞം, തപസ്സ് എന്നീ കർമ്മങ്ങൾ നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ബ്രാഹ്മണ, ക്ഷത്രിയ, വൈശ്യ സമൂഹങ്ങൾ നേടുന്നു.
3.3.36
यदहर्ब्रह्मणः प्रोक्तं सहस्रयुगसंमितम् ।
तस्य त्वमादिरन्तश्च कालज्ञैः परिकीर्तितः ॥ ३.३.३६ ॥
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പകൽ ആയിരം യുഗങ്ങൾക്ക് തുല്യമെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ആദിയും അന്ത്യവും നീയാണെന്ന് കാലജ്ഞർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
3.3.37
मनूनां मनुपुत्राणां जगतोऽमानवस्य च ।
मन्वन्तराणां सर्वेषामीश्वराणां त्वमीश्वरः ॥ ३.३.३७ ॥
മനുക്കൾക്കും മനുപുത്രന്മാർക്കും ലോകത്തിനും അമാനവർക്കും എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങൾക്കും ഈശ്വരന്മാർക്കും നിങ്ങളാണ് ഈശ്വരൻ.
3.3.38
संहारकाले संप्राप्ते तव क्रोधविनिःसृतः ।
संवर्तकाग्निस्त्रैलोक्यं भस्मीकृत्यावतिष्ठते ॥ ३.३.३८ ॥
സംഹാരകാലം വന്നപ്പോൾ അങ്ങയുടെ കോപത്തിൽനിന്നുണ്ടായ സംവർത്തകാഗ്നി ത്രിലോകത്തെയും ഭസ്മമാക്കി നിലകൊള്ളുന്നു.
3.3.39
त्वद्दीधितिसमुत्पन्ना नानावर्ण महाघनाः ।
सैरावताः साशनयः कुर्वन्त्याभूतसंप्लवम् ॥ ३.३.३९ ॥
അങ്ങയുടെ രശ്മികളിൽനിന്നുണ്ടായ നാനാവർണ്ണ മഹാമേഘങ്ങൾ ഐരാവതങ്ങളായി ഇടിമിന്നലോടെ ഭൂതങ്ങളുടെ പ്രളയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
3.3.40
कृत्वा द्वादशधाऽऽत्मानं द्वादशादित्यतां गतः ।
संहृत्यैकार्णवं सर्वं त्वं शोषयसि रश्मिभिः ॥ ३.३.४० ॥
അങ്ങ് സ്വയം പന്ത്രണ്ടു രൂപമാക്കി പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യഭാവം പ്രാപിച്ചു; എല്ലാം ഏകസമുദ്രത്തിലൊതുക്കി രശ്മികളാൽ ഉണക്കിക്കളയുന്നു.
3.3.41
त्वामिन्द्रमाहुस्त्वं रुद्रस्त्वं विष्णुस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वमग्निस्त्वं मनः सूक्ष्मं प्रभुस्त्वं ब्रह्मशाश्वतं ॥ ३.३.४१ ॥
അങ്ങയെ ഇന്ദ്രനെന്ന് വിളിക്കുന്നു; അങ്ങ് രുദ്രൻ, അങ്ങ് വിഷ്ണു, അങ്ങ് പ്രജാപതി; അങ്ങ് അഗ്നി, അങ്ങ് സൂക്ഷ്മമനസ്സ്, അങ്ങ് പ്രഭു, അങ്ങ് ശാശ്വത ബ്രഹ്മം.
3.3.42
त्वं हंसः सविता भानुरंशुमाली वृषाकपिः ।
विवस्वान्मिहिरः पूषा मित्रो धर्मस्तथैव च ॥ ३.३.४२ ॥
അങ്ങ് ഹംസം, സവിതാവ്, ഭാനു, അംശുമാലി, വൃഷാകപി; വിവസ്വാൻ, മിഹിരൻ, പൂഷാവ്, മിത്രൻ, ധർമ്മം എന്നിവയും അങ്ങ് തന്നെ.
3.3.43
सहस्ररश्मिरादित्यस्तपनस्त्वं गवां पतिः ।
मार्तण्डोऽर्को रविः सूर्यः शरण्यो दिनकृत्तथा ॥ ३.३.४३ ॥
ആയിരം രശ്മികളുള്ളവനും അദിതിയുടെ പുത്രനായ ആദിത്യനും താപം നൽകുന്നവനും നീയാണ്; പശുക്കൾക്ക് (രശ്മികൾക്ക്) നാഥനും നീയാണ്. മാർത്താണ്ഡൻ, അർക്കൻ, രവി, സൂര്യൻ, ശരണ്യൻ, ദിനകൃത് എന്നും നീ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
3.3.44
दिवाकरः सप्तसप्तिर्धामकेशी विरोचनः ।
आशुगामी तमोघ्नश्च हरिताश्वश्च कीर्त्यसे ॥ ३.३.४४ ॥
നീ ദിവാകരൻ, ഏഴു കുതിരകളുള്ളവൻ, തേജസ്സിന്റെ മുടിയുള്ളവൻ, വിരോചനൻ, വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ഇരുട്ടിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഹരിതാശ്വൻ എന്നു കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
3.3.45
सप्तम्यागथवा षष्ठ्यां भक्त्या पूजां करोति यः ।
अनिर्विण्णोऽनहंकारी तं लक्ष्मीर्भजते नरम् ॥ ३.३.४५ ॥
സപ്തമിയിലോ ഷഷ്ഠിയിലോ ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്യുന്നവൻ, മനസ്സിടറാത്തവൻ, അഹങ്കാരമില്ലാത്തവൻ—അങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യനെ ലക്ഷ്മി സേവിക്കുന്നു.
3.3.46
न तेषामापदः सन्ति नाधयो व्याधयस्तथा ।
ये तवानन्यमनसा कुर्वन्त्यर्चनवन्दनम् ॥ ३.३.४६ ॥
അനന്യമനസ്സോടെ നിന്നെ അർച്ചിച്ചു വന്ദിക്കുന്നവർക്ക് ആപത്തുകളോ മാനസികദുഃഖങ്ങളോ രോഗങ്ങളോ ഇല്ല.
3.3.47
सर्वरोगैर्विरहिताः सर्वपापाविवर्जिताः ।
त्वद्भावभक्ताः सुखिनो भवन्ति चिरजीविनः ॥ ३.३.४७ ॥
നിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവർ എല്ലാ രോഗങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തരും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും വിമുക്തരുമായി സുഖത്തോടെ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരായി ഭവിക്കുന്നു.
3.3.48
त्वं ममापन्नकामस्य सर्वातिथ्यं चिकीर्षतः ।
अन्नमन्नपते दातुमभितः श्रद्धयाऽर्हसि ॥ ३.३.४८ ॥
അന്നപതേ! നിനക്ക് പൂർണ്ണമായ അതിഥിസത്കാരം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എനിക്ക്, നീ ശ്രദ്ധയോടെ അന്നം നൽകുന്നത് ഉചിതമാണ്.
3.3.49
येच तेऽनुचराः सर्वे पादोपान्तं समाश्रिताः ।
माठरारुणदण्डाद्यास्तांस्तान्वन्देऽशनिक्षुभान् ॥ ३.३.४९ ॥
അങ്ങയുടെ പാദസമീപത്ത് അഭയം തേടിയ എല്ലാ അനുചരന്മാരെയും, മാഠര, അരുണ, ദണ്ഡൻ തുടങ്ങിയവരെയും, വജ്രതുല്യരായ ക്ഷുഭരെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
3.3.50
क्षुभया सहिता मैत्री याश्चान्या भूतमातरः ।
ताश्च सर्वा नमस्यामि पान्तु मां शरणागतम् ॥ ३.३.५० ॥
ക്ഷുഭയോടൊപ്പമുള്ള മൈത്രിയെയും മറ്റ് ഭൂതമാതാക്കളെയും ഞാൻ നമിക്കുന്നു; ശരണം പ്രാപിച്ച എന്നെ അവരെല്ലാം കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.
3.3.51
कण्ठदघ्ने जले स्थित्वा मन्त्रैः स्तोत्रैश्च तोषितः ।
ततो दिवाकरः प्रीतो दर्शयामास पाण्डवम्।
दीप्यमानः स्ववपुषा ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ३.३.५१ ॥
കഴുത്തോളം വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് മന്ത്രങ്ങളാലും സ്തോത്രങ്ങളാലും സന്തുഷ്ടനായ ദിവാകരൻ പ്രീതനായി പാണ്ഡവന് സ്വന്തം ശരീരത്തോടെ ദർശനം നൽകി; ഹുതാശനനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്.
3.3.52
यत्तेऽभिलषितं किंचित्तत्त्वं सर्वमवाप्स्यसि ।
अहमन्नं प्रदास्यामि सप्त पञ्च च ते समाः ॥ ३.३.५२ ॥
നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും അതെല്ലാം നീ പ്രാപിക്കും. ഏഴും അഞ്ചും വർഷം നിനക്ക് ഞാൻ അന്നം നൽകും.
3.3.53
गृह्णीष्व पिठरं ताम्रं मया दत्तं नराधिप ।
यावद्वर्त्स्यति पाञ्चाली पात्रेणानेन सुव्रत ॥ ३.३.५३ ॥
നരാധിപാ, ഞാൻ നൽകിയ ഈ ചെമ്പുപാത്രം സ്വീകരിക്കുക. സുവ്രതാ, പാഞ്ചാലി ഈ പാത്രംകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നിടത്തോളം.
3.3.54
फलमूलामिषं शाकं संस्कृतं यन्महानसे ।
चतुर्विधं तदन्नाद्यमक्षय्यं ते भविष्यति।
इतश्चतुर्दशे वर्षे भूयो राज्यमवाप्स्यसि ॥ ३.३.५४ ॥
പഴം, കിഴങ്ങ്, മാംസം, ശാകം — അടുക്കളയിൽ പാകം ചെയ്തതെന്തും, നാലുവിധമായ ആ അന്നഭക്ഷണം നിനക്ക് അക്ഷയമായിരിക്കും. ഇവിടെനിന്ന് പതിനാലാം വർഷത്തിൽ നീ വീണ്ടും രാജ്യം പ്രാപിക്കും.
3.3.55
एवमुक्त्वा तु भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.३.५५ ॥
ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി.
3.3.56
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो जलादुत्तीर्य धर्मवित् ।
जग्राह पादौ धौम्यस्य भ्रातॄंश्च परिषस्वजे ॥ ३.३.५६ ॥
വരം ലഭിച്ച ധർമ്മജ്ഞനായ കൗന്തേയൻ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് കയറി ധൗമ്യന്റെ പാദങ്ങളിൽ പിടിച്ചു; സഹോദരന്മാരെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
3.3.57
द्रौपद्या सह-संगम्य पश्यमानोऽपयात्प्राभुः ।
महानसे तदान्नं तु साधयामास पाण्डवः ॥ ३.३.५७ ॥
ദ്രൗപദിയോടുകൂടി നോക്കിനിന്ന് പ്രഭു പോയി; പാണ്ഡവൻ അടുക്കളയിൽ ആ അന്നം പാകം ചെയ്തു.
3.3.58
संस्कृतं प्रसवं याति स्वल्पमन्नं चतुर्विधम् ।
अक्षय्यं वर्धते चान्नं तेनाभोजयत द्विजान् ॥ ३.३.५८ ॥
പാകം ചെയ്ത കുറച്ച് ചതുർവിധമായ അന്നം വർദ്ധിക്കുന്നു; അക്ഷയമായ ആ അന്നം പെരുകുന്നു; അതിനാൽ അദ്ദേഹം ദ്വിജന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകി.
3.3.59
भुक्तवत्सु च विप्रेषु भोजयित्वाऽनुजानपि ।
शेषं विघससंज्ञं तुपश्चाद्भुङ्क्ते युधिष्ठिरः ॥ ३.३.५९ ॥
വിപ്രന്മാർ ഭക്ഷിച്ചശേഷം അനുജന്മാർക്കും ഭക്ഷണം നൽകി; ശേഷിച്ചതിനെ 'വിഘസം' എന്നു പറയുന്നു; അത് യുധിഷ്ഠിരൻ പിന്നീട് ഭക്ഷിക്കുന്നു.
3.3.60
युधिष्ठिरं भोजयित्वा शेषमश्नाति पार्षती ।
द्रौपद्यां भुज्यमानायां तदन्नं क्षयमेति च ॥ ३.३.६० ॥
യുധിഷ്ഠിരന് ഭക്ഷണം നൽകിയശേഷം ശേഷിച്ചത് പാർഷതി ഭക്ഷിക്കുന്നു; ദ്രൗപദി ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ ആ അന്നം ക്ഷയിക്കുന്നു.
3.3.61
एवं दिवाकरात्प्राप्य दिवाकरसमप्रभः ।
कामान्मनोभिलषितान्ब्राह्मणेभ्योऽददात्प्रभुः ॥ ३.३.६१ ॥
ഇങ്ങനെ സൂര്യനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച്, സൂര്യതുല്യ തേജസ്സുള്ള പ്രഭു ബ്രാഹ്മണർക്ക് മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ച കാമനകൾ നൽകി.
3.3.62
पुरोहितपुरोगाश्च तिथिनक्षत्रपर्वसु ।
इज्यार्थे संप्रवर्तन्ते विधिमन्त्रप्रमाणतः ॥ ३.३.६२ ॥
പുരോഹിതന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ, തിഥി, നക്ഷത്രം, പർവദിനങ്ങളിൽ യജ്ഞത്തിനായി വിധി, മന്ത്രം, പ്രമാണം അനുസരിച്ച് (കർമ്മങ്ങൾ) നടക്കുന്നു.
3.3.63
ततः कृतस्वस्त्ययना धौम्येन सह पाण्डवाः ।
द्विजसङ्घैः परिवृताः प्रययुः काम्यकं वनम् ॥ ३.३.६३ ॥
പിന്നെ സ്വസ്തിവാചനം ചെയ്യിച്ച് ധൗമ്യനോടൊപ്പം പാണ്ഡവർ ബ്രാഹ്മണസംഘങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് കാമ്യകവനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
3.3.64
पुष्पोपहारबलिभिर्बहुशश्च यथाविधि ।
सर्वात्मभूतं संपूज्य यतप्राणो जितेन्द्रियः ॥ ३.३.६४ ॥
പുഷ്പങ്ങൾ, ഉപഹാരങ്ങൾ, ബലികൾ എന്നിവകൊണ്ട് പലതവണ വിധിപ്രകാരം, സർവാത്മഭൂതനെ നന്നായി പൂജിച്ച്, പ്രാണനെ നിയന്ത്രിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനായി (അവൻ ഇരുന്നു).
3.3.65
स्तवेन केन विप्रर्षे स तु राजा युधिष्ठिरः ।
विप्रार्थमाराधितवान्सूर्यमद्भुतविक्रमम् ॥ ३.३.६५ ॥
ഹേ ബ്രാഹ്മണ ഋഷേ, ആ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ ബ്രാഹ്മണർക്കുവേണ്ടി അദ്ഭുത വിക്രമമുള്ള സൂര്യനെ ഏത് സ്തോത്രംകൊണ്ട് ആരാധിച്ചു?
3.3.66
मयि स्नेहोऽस्ति चेद्ब्रह्मन्यद्यनुग्रहभागहम् ।
भगवन्नास्ति चेद्गुद्यं तच्च मे ब्रूहि सांप्रतम् ॥ ३.३.६६ ॥
ബ്രഹ്മൻ, എന്നിൽ സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ അനുഗ്രഹത്തിന് അർഹനെങ്കിൽ, ഹേ ഭഗവാനേ, രഹസ്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഇപ്പോൾ എന്നോട് പറയൂ.
3.3.67
शृणुष्वांवहितो राजञ्शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
क्षणं च कुरु राजेन्द्र गुह्यं वक्ष्यामि ते हितम् ॥ ३.३.६७ ॥
രാജാവേ, ശുദ്ധനായി ഏകാഗ്രചിത്തനായി ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. രാജേന്ദ്രാ, ഒരു നിമിഷം മനസ്സുവെക്കുക; നിനക്കു ഹിതകരമായ ഒരു രഹസ്യം ഞാൻ പറയാം.
3.3.68
धौम्येन तु यथाप्रोक्तं पार्थाय सुमहात्मने ।
नाम्नामष्टोत्तरं पुण्यं शतं तच्छृणु भूपते ॥ ३.३.६८ ॥
ധൗമ്യൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, മഹാത്മാവായ പാർത്ഥന് പുണ്യമായ നൂറ്റിയെട്ടു നാമങ്ങൾ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടു. ഭൂപതേ, അത് കേൾക്കുക.
3.3.69
सूर्योऽर्यभा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः ।
गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्धाता प्रभाकरः ॥ ३.३.६९ ॥
സൂര്യൻ, അര്യഭാ, ഭഗൻ, ത്വഷ്ടാവ്, പൂഷാവ്, അർക്കൻ, സവിതാവ്, രവി, ഗഭസ്തിമാൻ, അജൻ, കാലം, മൃത്യു, ധാതാവ്, പ്രഭാകരൻ.
3.3.70
पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणम् ।
सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोऽङ्गारक एव च ॥ ३.३.७० ॥
ഭൂമി, ജലം, തേജസ്സ്, ആകാശം, വായു, പരമാശ്രയം; സോമൻ, ബൃഹസ്പതി, ശുക്രൻ, ബുധൻ, അംഗാരകൻ എന്നിവരും.
3.3.71
इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः शौरिः शनैश्चरः ।
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः ॥ ३.३.७१ ॥
ഇന്ദ്രൻ, വിവസ്വാൻ, ദീപ്താംശു, ശുചി, ശൗരി, ശനൈശ്ചരൻ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, സ്കന്ദൻ, വൈശ്രവണൻ, യമൻ.
3.3.72
वैद्युतो जाठरश्चाग्निरैन्धनस्तेजसां पतिः ।
धर्मध्वजो वेदकर्ता वेगाङ्गो वेदवाहनः ॥ ३.३.७२ ॥
വൈദ്യുതൻ, ജഠരാഗ്നി, അഗ്നി, ഐന്ധനൻ, തേജസ്സുകളുടെ അധിപതി, ധർമ്മധ്വജൻ, വേദകർത്താവ്, വേഗാംഗൻ, വേദവാഹനൻ.
3.3.73
कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः ।
कला काष्ठा मुहूर्ताश्च पक्षा मासा ऋतुस्तथा ॥ ३.३.७३ ॥
കൃതം, ത്രേതാ, ദ്വാപരം, കലി — ഇവ സർവ്വ ദേവന്മാർക്കും ആശ്രയം; കല, കാഷ്ഠ, മുഹൂർത്തങ്ങൾ, പക്ഷങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, ഋതുവും അപ്രകാരം തന്നെ.
3.3.74
संवत्सरकरोऽश्वत्थः कालचक्रो विभावसुः ।
पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः ॥ ३.३.७४ ॥
സംവത്സരം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, അശ്വത്ഥം, കാലചക്രം, വിഭാവസു; ശാശ്വത പുരുഷൻ, യോഗി, വ്യക്താവ്യക്തൻ, സനാതനൻ.
3.3.75
लोकाध्यक्षः सुराध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः ।
वरुणः सागरोंशश्च जीमूतो जीवनोऽरिहा ॥ ३.३.७५ ॥
ലോകാധ്യക്ഷൻ, സുരാധ്യക്ഷൻ, വിശ്വകർമ്മാവ്, തമസ്സകറ്റുന്നവൻ; വരുണൻ, സാഗരാംശം, മേഘം, ജീവദാതാവ്, ശത്രുഹന്താവ്.
3.3.76
भूताश्रयो भूतपति- सर्वभूतनिषेवितः ।
मणिः सुवर्णो भूतात्मा कामदः सर्वतोमुखः।
स्रष्टा संवर्तको वह्निः सर्वस्यादिरलोलुपः ॥ ३.३.७६ ॥
ഭൂതങ്ങളുടെ ആശ്രയം, ഭൂതപതി, സർവ്വഭൂതങ്ങളാലും സേവിതൻ; മണി, സുവർണ്ണം, ഭൂതാത്മാവ്, കാമദായകൻ, സർവ്വതോമുഖൻ; സൃഷ്ടാവ്, സംവർത്തകൻ, അഗ്നി, സർവ്വത്തിന്റെയും ആദി, അലോലുപൻ.
3.3.77
अनन्तः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः ।
जयो विशालो वरदः सर्वधातुनिषेचिता ॥ ३.३.७७ ॥
അനന്തൻ, കപിലൻ, ഭാനു, കാമദൻ, സർവ്വതോമുഖൻ; ജയൻ, വിശാലൻ, വരദൻ, സർവ്വധാതുക്കളാൽ സിക്തൻ.
3.3.78
मनः सुपर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः ।
धन्वन्तरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः ॥ ३.३.७८ ॥
മനസ്സ്, സുപർണ്ണൻ, ഭൂതാദി, ശീഘ്രഗൻ, പ്രാണധാരകൻ; ധന്വന്തരി, ധൂമകേതു, ആദിദേവൻ, അദിതിയുടെ പുത്രൻ.
3.3.79
द्वादशात्माऽरविन्दाक्षः पिता माता पितामहः ।
स्वर्गद्वारं प्रजाद्वारं मोक्षद्वारं त्रिविष्टपम् ॥ ३.३.७९ ॥
പന്ത്രണ്ട് രൂപമുള്ളവൻ, താമരക്കണ്ണൻ, അച്ഛൻ, അമ്മ, മുത്തച്ഛൻ; അവൻ സ്വർഗ്ഗദ്വാരം, സന്തതിദ്വാരം, മോക്ഷദ്വാരം, ത്രിവിഷ്ടപം.
3.3.80
देवकर्ता प्रशान्तात्मा विश्वात्मा विश्वतोमुखः ।
चराचरात्मा सूक्ष्मात्मा मैत्रेण वपुषाऽन्वितः ॥ ३.३.८० ॥
അവൻ ദേവകളുടെ സ്രഷ്ടാവ്, ശാന്താത്മാവ്, വിശ്വാത്മാവ്, സർവതോമുഖൻ; ചരാചരങ്ങളുടെ ആത്മാവ്, സൂക്ഷ്മാത്മാവ്, മൈത്രമായ രൂപത്തോടു കൂടിയവൻ.
3.3.81
एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः ।
नाम्नामष्टशतं पुण्यं शक्रेणोक्तं महात्मना ॥ ३.३.८१ ॥
ഇവ കീർത്തനീയനും അമിതതേജസ്വിയുമായ സൂര്യന്റെ നൂറ്റെട്ട് പുണ്യനാമങ്ങൾ; മഹാത്മാവായ ശക്രൻ പറഞ്ഞവ.
3.3.82
शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यश्च तदन्तरम् ।
धौम्याद्युधिष्ठरः प्राप्य सर्वान्कमानवाप्तवान् ॥ ३.३.८२ ॥
ശക്രനിൽനിന്ന് നാരദൻ നേടി; പിന്നെ ധൗമ്യൻ നേടി; ധൗമ്യനിൽനിന്ന് യുധിഷ്ഠിരൻ നേടി സർവ്വ കാമങ്ങളും പ്രാപിച്ചു.
3.3.83
सुरगणपितृयक्षसेवितं ।
ह्यसुरनिशाचरसिद्धवन्दितम्।
वरकनकहुताशनप्रभं ।
त्वमपि मनस्यभिधेहि भास्करम् ॥ ३.३.८३ ॥
ദേവഗണങ്ങളും പിതൃക്കളും യക്ഷന്മാരും സേവിക്കുന്നവനും, അസുരരും നിശാചരരും സിദ്ധരും വന്ദിക്കുന്നവനും, ശ്രേഷ്ഠ സ്വർണ്ണവും ഹോമാഗ്നിയും പോലെ പ്രഭയുള്ളവനുമായ ഭാസ്കരനെ നീയും മനസ്സിൽ ഉരുവിടുക.
3.3.84
सूर्योदये यः सुसमाहितः पठे-
त्त पुत्रदारान्धनरत्नसंचयान्।
लभेत जातिस्मरतां नरः सदा ।
धृतिं च मेधां च स विन्दते पुमान् ॥ ३.३.८४ ॥
സൂര്യോദയത്തിൽ ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ ജപിക്കുന്നവൻ പുത്രന്മാരും ഭാര്യയും ധനവും രത്നസഞ്ചയവും നേടുന്നു; എപ്പോഴും പൂർവജന്മസ്മരണ ലഭിക്കുന്നു; ധൈര്യവും ബുദ്ധിയും നേടുന്നു.
3.3.85
इमं स्तवं देववरस्य यो नरः ।
प्रकीर्तयेच्छुचिसुमनाः समाहितः।
स मुच्यते शोकदवाग्निसागरा-
ल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान् ॥ ३.३.८५ ॥
ശുദ്ധമനസ്സോടെയും ഏകാഗ്രതയോടെയും ദേവശ്രേഷ്ഠന്റെ ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും കീർത്തിക്കുന്നുവോ, അവൻ ദുഃഖമെന്ന കാട്ടുതീയിൽ നിന്നും സമുദ്രത്തിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു; മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ച കാമനകൾ നേടുന്നു.
3.3.86
इमं स्तवं प्रयतमनाः समाधिना ।
पछेदिहान्योऽपि वरं समर्थयन्।
तत्त्स्य दद्याच्च रविर्मनीषितं ।
तदाऽऽप्नुयाद्यद्यपि तत्सुदुर्लभम् ॥ ३.३.८६ ॥
മറ്റൊരാളും അടക്കിയ മനസ്സോടെ ഏകാഗ്രതയോടെ ഈ സ്തോത്രം ഇവിടെ പാരായണം ചെയ്ത് വരം ആഗ്രഹിച്ചാൽ, സൂര്യൻ അവന് ആഗ്രഹിച്ചത് നൽകുന്നു; അത് അത്യന്തം ദുർലഭമാണെങ്കിലും അവൻ അത് നേടുന്നു.
3.3.87
यश्चेदं धारयेन्नित्यं शृणुयाद्वाप्यभीक्ष्णशः ।
पुत्रार्थी लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम्।
विद्यार्थी लभते विद्यां पुरुषोप्यथवा स्त्रियः ॥ ३.३.८७ ॥
ആരെങ്കിലും ഇത് നിത്യം ധരിക്കുകയോ പലപ്പോഴും കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പുത്രനെയും ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധനവും വിദ്യ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിദ്യയും നേടുന്നു; പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ.
3.3.88
उभे संध्ये पठेन्नित्यं नारी वा पुरुषो यदि ।
आपदं प्राप्य मुच्येत बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ३.३.८८ ॥
സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ഇരു സന്ധ്യകളിലും നിത്യം ഇത് പാരായണം ചെയ്താൽ, ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ടാലും മോചിതനാകുന്നു; ബന്ധിതൻ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
3.3.89
संग्रामे च जयेन्नित्यं विपुलं चाप्नुयाद्वसु ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं स गच्छति ॥ ३.३.८९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ജയിക്കുന്നു, വിപുലമായ ധനം നേടുന്നു; അവൻ സർവപാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി സൂര്യലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.