மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.300
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.300.1
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामुदिते सूर्यमण्डले ।
कृतपौर्वाह्णिकाः सर्वे समेयुस्ते तपोधनाः ॥ ३.३००.१ ॥
அந்த இரவு கழிந்து சூரியமண்டலம் உதித்ததும், காலைக் கடன்களை முடித்த அந்தத் தவச் செல்வர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடினர்.
3.300.2
तदेव सर्वं सावित्र्या महाभाग्यं महर्षयः ।
द्युम्सेनाय नातृप्यन्कथयन्तः पुनः पुनः ॥ ३.३००.२ ॥
மகரிஷிகள் சாவித்திரியின் அந்த மகா பாக்கியத்தின் அனைத்துக் கதையையும் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லியும், த்யுமத்சேனன் திருப்தி அடையவில்லை.
3.300.3
ततः प्रकृतयः सर्वाः साल्वेभ्योऽभ्यागा नृपम् ।
आचख्युर्निहतं चैव स्वेनामात्येन तं द्विषम् ॥ ३.३००.३ ॥
பின்னர் சால்வர்களிடமிருந்து அனைத்துக் குடிமக்களும் அரசனிடம் வந்து, தன் சொந்த அமைச்சனாலேயே அந்தப் பகைவன் கொல்லப்பட்டான் என்று அறிவித்தனர்.
3.300.4
तं मन्त्रिणा हतं प्रोच्य ससहायं सबान्धवम् ।
न्यवेदयन्यथावृत्तं विद्रुतं च द्विषद्बलम् ॥ ३.३००.४ ॥
அமைச்சனால் அவன் துணைவர்களும் உறவினர்களுடன் கொல்லப்பட்டதைச் சொல்லி, நடந்தவாறே அறிவித்தனர்; பகைவரின் படையும் ஓடிப்போனதாகத் தெரிவித்தனர்.
3.300.5
ऐकमत्यं च सर्वस्य जनस्य स्वं नृपं प्रति ।
सचक्षुर्वाऽप्यचक्षुर्वा स नो राजा भवत्विति ॥ ३.३००.५ ॥
எல்லா மக்களுக்கும் தங்கள் அரசன் மீது ஒரே எண்ணம்தான்: பார்வையுள்ளவனாக இருந்தாலும் பார்வையற்றவனாக இருந்தாலும், அவனே எங்கள் அரசனாக இருக்கட்டும்.
3.300.6
अनेन निश्चयेनेह वयं प्रस्थापिता नृप ।
प्राप्तानीमानि यानानि चतुरङ्गं च ते बलम् ॥ ३.३००.६ ॥
அரசே, இந்த முடிவின்படி நாங்கள் இங்கு அனுப்பப்பட்டோம்; இதோ இந்த வாகனங்கள் வந்து சேர்ந்தன, உமது நால்வகைப் படையும் வந்துவிட்டது.
3.300.7
प्रयाहि राजन्भद्रं ते घुष्टस्ते नगरे जयः ।
अध्यास्स्व चिररात्राय पितृपैतामहं पदम् ॥ ३.३००.७ ॥
அரசே, நலம் உண்டாகட்டும், புறப்படுங்கள். உங்கள் நகரத்தில் உங்கள் வெற்றி அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டது. தந்தையும் பாட்டனும் வகித்த இந்த பதவியில் நீண்ட காலம் அமருங்கள்.
3.300.8
चक्षुष्मन्तं च तं दृष्ट्वा राजानं वपुषाऽन्वितम् ।
मूर्ध्ना निपतिताः सर्वेविस्मयोत्फुल्ललोचनाः ॥ ३.३००.८ ॥
கண்களுடன் கூடிய அந்த அரசனை உடலுடன் கண்டதும், அனைவரும் வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன் தலை தாழ்த்தி விழுந்தனர்.
3.300.9
तोऽभिवाद्य तान्वृद्धान्द्विजानाश्रमवासिनः ।
तैश्चाभिपूजितः सर्वैः प्रययौ नगरं प्रति ॥ ३.३००.९ ॥
ஆசிரமத்தில் வசிக்கும் அந்த முதிய அந்தணர்களை வணங்கி, அவர்கள் அனைவராலும் பூஜிக்கப்பட்டு, அவன் நகரத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டான்.
3.300.10
शैव्या च सह सावित्र्या स्वास्तीर्णेन सुवर्चसा ।
नरयुक्तेन यानेन प्रययौ सेनया वृता ॥ ३.३००.१० ॥
ஷைவ்யாவும் சாவித்ரியும் உடன் வர, நன்கு விரித்த இருக்கைகளுடன் பொலிவுள்ள, மனிதர்களால் இழுக்கப்பட்ட வாகனத்தில், படையால் சூழப்பட்டு அவள் சென்றாள்.
3.300.11
ततोऽभिषिषिचुः प्रीत्या द्युमत्सेनं पुरोहिताः ।
पुत्रं चास्य महात्मानं यौवराज्येऽभ्यषेचयन् ॥ ३.३००.११ ॥
பின்னர் புரோகிதர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் த்யுமத்சேனனுக்கு அபிஷேகம் செய்தனர்; அவனுடைய மகாத்மாவான மகனையும் யுவராஜ பதவியில் அபிஷேகம் செய்தனர்.
3.300.12
ततः कालेन महता सावित्र्याः कीर्तिवर्धनम् ।
तद्वै पुत्रशतं जज्ञे शूराणामनिवर्तिनाम् ॥ ३.३००.१२ ॥
பின்னர் நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, சாவித்ரியின் புகழை வளர்க்கும், ஒருபோதும் பின்வாங்காத வீரர்களான நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்.
3.300.13
भ्रातृणां सोदराणां च तथैवास्याभवच्छतम् ।
मद्राधिपस्याश्वपतेर्मालव्यां सुमहाबलम् ॥ ३.३००.१३ ॥
மத்ரராஜனான அஸ்வபதியின் சகோதரர்களுக்கும் உடன்பிறந்தவர்களுக்கும் இவ்வாறே நூறு புதல்வர்கள் இருந்தனர்; மாலவ்யாவிடமிருந்து மிகுந்த வல்லமை கொண்ட நூறு பேர் அவனுக்குப் பிறந்தனர்.
3.300.14
एवमात्मा पिता माता श्वश्रूः श्वशुर एव च ।
भर्तुः कुलं च सावित्र्या सर्वं कृच्छ्रात्समुद्धृतं ॥ ३.३००.१४ ॥
இவ்வாறே சாவித்திரி தன் உயிர், தந்தை, தாய், மாமியார், மாமனார், கணவனின் குலம் ஆகிய அனைவரையும் துன்பத்திலிருந்து மீட்டாள்.
3.300.15
तथैवैषा हि कल्याणी द्रौपदी शीलसंमता ।
तारयिष्यति वः सर्वान्सावित्रीव कुलाङ्गना ॥ ३.३००.१५ ॥
அதுபோலவே இந்த மங்கலமான திரௌபதி, நற்குணத்தால் மதிக்கப்படுபவள், சாவித்திரியைப் போன்ற குலமகள்; அவள் உங்கள் அனைவரையும் கரையேற்றுவாள்.
3.300.16
एवं स पाण्डवस्तेन अनुनीतो महात्मना ।
विशोको विज्वरो राजन्काम्यके न्यवसत्तदा ॥ ३.३००.१६ ॥
அந்த மகாத்மாவால் இவ்வாறு தேற்றப்பட்ட அந்தப் பாண்டவன், அரசே, சோகமும் மனக்கொதிப்பும் நீங்கி, அப்போது காம்யக வனத்தில் வசித்தான்.
3.300.17
यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या सावित्र्याख्यानमुत्तमम् ।
स सुखी सर्वसिद्धार्थो न दुःखं प्राप्नुयान्नरः ॥ ३.३००.१७ ॥
எந்த மனிதன் பக்தியுடன் இந்த உயர்ந்த சாவித்திரி கதையைக் கேட்கிறானோ, அவன் இன்பமடைவான்; அவனுடைய எல்லா நோக்கங்களும் நிறைவேறும்; அவன் துன்பத்தை அடையமாட்டான்.