Mahābhārata · Adhyāya 3.301
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.301.1
यत्तत्तदा महद्ब्रह्मँल्लोमशो वाक्यमब्रवीत् ।
इन्द्रस्य वचनादेव पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.३०१.१ ॥
Oh brahmán, ¿qué gran palabra dijo entonces Lomaśa a Yudhiṣṭhira, hijo de Pāṇḍu, por orden de Indra?
3.301.2
यच्चापि ते भयं तीव्रं न च कीर्तयसे क्वचित् ।
तच्चाप्यपहरिष्यामि धनंजय इतो गते ॥ ३.३०१.२ ॥
Y también el temor intenso que tienes, del que nunca hablas, lo apartaré cuando Dhanaṃjaya se haya ido de aquí.
3.301.3
किंनु रतज्जपतांश्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भयम् ।
आसीन्न च स धर्मात्मा कथयामास कस्यचित् ॥ ३.३०१.३ ॥
Oh el mejor de los recitadores, ¿cuál era entonces aquel gran temor respecto a Karṇa, que aquel de alma justa a nadie contó?
3.301.4
अहं ते राजशार्दूल कथयामि कथामिमाम् ।
पृच्छतो भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम ॥ ३.३०१.४ ॥
Te contaré esta historia, oh tigre entre los reyes, oh mejor de los Bharatas, ya que preguntas. Escucha atentamente mis palabras.
3.301.5
द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रयोदशे ।
पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः ॥ ३.३०१.५ ॥
Cuando doce años habían transcurrido y llegó el decimotercero, Śakra, benefactor de los Pāṇḍavas, se dispuso a pedir limosna a Karṇa.
3.301.6
अभिप्रायमथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः ।
कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागतः ॥ ३.३०१.६ ॥
Conociendo la intención de Mahendra, oh gran rey, Vibhāvasu —el Sol— se acercó a Karṇa por los pendientes.
3.301.7
महार्हे शयने वीरं स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते ।
शयानमतिविश्वस्तं ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ॥ ३.३०१.७ ॥
Sobre un lecho muy precioso, cubierto de colchas envidiables, yacía el héroe, plenamente confiado, devoto de los brahmanes, veraz en sus palabras.
3.301.8
स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शयामास रश्मिवान् ।
कृपया परयाऽऽविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत ॥ ३.३०१.८ ॥
Oh señor de reyes, oh Bhārata, al final de la noche, en un sueño, apareció el radiante, movido por suprema compasión y por amor a su hijo.
3.301.9
ब्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगर्द्धिरूपवान् ।
हितार्थमब्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ ३.३०१.९ ॥
Tomando la forma de un brahmán versado en los Vedas, el sol, dotado de la forma del poder yóguico, habló estas palabras a Karṇa por su bien, comenzando con palabras de consuelo.
3.301.10
कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतांवर ।
ब्रुवतोऽद्य महाबाहो सौहृदात्परमं हितम् ॥ ३.३०१.१० ॥
Karṇa, escucha mis palabras, querido hijo, el mejor de los que sostienen la verdad, de poderosos brazos: hoy, por amistad, te digo el bien supremo.
3.301.11
उपायास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सया ।
ब्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलोपजिहीर्षया ॥ ३.३०१.११ ॥
Indra, deseando el bien de los Pāṇḍavas, vendrá a ti, Karṇa, disfrazado de brahmán, deseando arrebatarte los pendientes.
3.301.12
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा ।
यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे ॥ ३.३०१.१२ ॥
Él conoce tu carácter, y también el mundo entero: cuando los buenos te piden, das; tú mismo no pides.
3.301.13
त्वं हि तात ददास्येव ब्राह्मणेभ्यः प्रयाचितम् ।
वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कस्यचित् ॥ ३.३०१.१३ ॥
Querido hijo, en verdad das a los brahmanes lo que se te pide, y lo que se llama riqueza u otra cosa, a nadie se lo niegas.
3.301.14
त्वां तु चैवंविधं ज्ञात्वा स्वयं वै पाकशासनः ।
आगन्ता रकुण्डलार्थाय कवचं चैव भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.१४ ॥
Sabiendo que eres así, el propio Indra, castigador de Paka, vendrá a pedir los pendientes y también la coraza.
3.301.15
तस्मै प्रयाचमानाय न देये कुण्डले त्वया ।
अनुनेयः परं शक्त्या श्रेय एतद्धि ते परम् ॥ ३.३०१.१५ ॥
Aunque él lo pida, no debes darle los pendientes; con todo tu poder debes apaciguarlo, pues esto es tu mayor bien.
3.301.16
कुण्डलार्थेऽब्रुवंस्तात कारणैर्बहुभिस्त्वया ।
अन्यैर्बहुविधैर्वित्तैः सन्निवार्यः पुनःपुनः ॥ ३.३०१.१६ ॥
Querido hijo, sobre los pendientes te hablará con muchas razones; con diversas otras riquezas debe ser disuadido una y otra vez.
3.301.17
रत्नैः स्त्रीभिस्तथा गोभिर्धनैर्बहुविधैरपि ।
निदर्शनैश्च बहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरंदरः ॥ ३.३०१.१७ ॥
Con joyas, con mujeres, igualmente con vacas, con riquezas de muchas clases, y también con muchos ejemplos, Purandara, deseoso de los pendientes, intentará seducirte.
3.301.18
यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे ।
आयुषः प्रक्षयं गत्वा मृत्योर्वशमुपैष्यसि ॥ ३.३०१.१८ ॥
Si entregas, oh Karṇa, tus pendientes innatos y auspiciosos, irás a la destrucción de la vida y caerás bajo el poder de la muerte.
3.301.19
कवचेन समायुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद ।
अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम ॥ ३.३०१.१९ ॥
Oh tú que das honor, dotado de armadura y de los pendientes, serás invulnerable a los enemigos en la batalla; sabe que esta es mi palabra.
3.301.20
अमृतादुत्थितं ह्येतदुभयं रत्नसंमितम् ।
तस्माद्रक्ष्यं त्वया कर्ण जीवितं चेत्प्रियं तव ॥ ३.३०१.२० ॥
Estos dos, surgidos del néctar, son iguales a joyas; por eso, Karṇa, si tu vida te es querida, debes protegerlos.
3.301.21
को मामेवं भवान्प्राह दर्शयन्सौहृदं परम् ।
कामया भगवन्ब्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक् ॥ ३.३०१.२१ ॥
¿Quién eres tú, que, mostrando la mayor amistad, me hablas así? Dime, oh venerable, por deseo: ¿quién eres tú, que llevas la forma de un brahmán?
3.301.22
अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शये ।
कुरुष्वैतद्वयो मे त्वमेतच्छ्रेयः परं हि ते ॥ ३.३०१.२२ ॥
Yo, querido hijo, soy el de mil rayos (el sol); por amistad te lo revelo. Haz esta palabra mía, pues esto es el bien supremo para ti.
3.301.23
श्रेय एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः ।
प्रवक्ताऽद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.३०१.२३ ॥
Para mí, cuyo señor es el sol, señor de los rayos, esto es sin duda el bien supremo. Tú que hoy hablas buscando mi bien, escucha, y escucha también esta palabra mía.
3.301.24
प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम् ।
न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रियः ॥ ३.३०१.२४ ॥
Oh dador de dones, te suplico y hablo por afecto: si soy querido para ti, no debo ser disuadido de este voto.
3.301.25
व्रतं वै मम लोकोऽयं वेत्ति कृत्स्नं विभावसो ।
यथाऽहं द्विजमुख्येभ्यो दद्यां प्राणानपिध्रुवम् ॥ ३.३०१.२५ ॥
Oh Vibhāvasu, este mundo conoce plenamente mi voto: que ciertamente daría incluso mi vida a los mejores brahmanes.
3.301.26
यद्यागच्छति मां शक्रो ब्राह्मणच्छद्मना वृतः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां खेचरोत्तम भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.२६ ॥
Si Śakra, disfrazado de brahmán, viene a mí a pedir limosna por el bien de los hijos de Pāṇḍu, oh mejor de los que viajan por el cielo—
3.301.27
दास्यामि विबुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
न मे कीर्तिः प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ३.३०१.२७ ॥
Oh mejor de los dioses, daré los pendientes y la excelente armadura, para que mi fama, renombrada en los tres mundos, no perezca.
3.301.28
मद्विधस्यायशस्यं हि न युक्तं प्राणरक्षणम् ।
युक्तं हि यशसा युक्तं मरणं लोकसंमतम् ॥ ३.३०१.२८ ॥
Para alguien como yo, preservar la vida es deshonroso e inadecuado; lo apropiado es la muerte con gloria, aprobada por el mundo.
3.301.29
सोहमिन्द्राय दास्यामि कुण्डले सह वर्मणा ।
यदि मां बलवृत्रघ्नो भिक्षार्थमुपयास्यति ॥ ३.३०१.२९ ॥
Así que, si el fuerte matador de Vṛtra, Indra, se acerca a mí pidiendo limosna, le daré los pendientes junto con la armadura.
3.301.30
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां कुण्डले मे प्रयाचितुम् ।
तन्मे कीर्तिकरं लोके तस्याकीर्तिर्भविष्यति ॥ ३.३०१.३० ॥
Por el bien de los hijos de Pāṇḍu, que él pida mis pendientes; eso me dará fama en el mundo, y a él le traerá deshonra.
3.301.31
वृणोमि कीर्तिं लोके हि जीवितेनापि भानुमन् ।
कीर्तिमानश्नुते स्वर्गं हीनकीर्तिस्तु नश्यति ॥ ३.३०१.३१ ॥
Oh, resplandeciente, en este mundo elijo la gloria incluso a costa de la vida. El glorioso alcanza el cielo; el que carece de gloria perece.
3.301.32
कीर्तिर्हि पुरुषं लोके संजीवयति मातृवत् ।
अकीर्तिर्जीवितं हन्ति जीवतोपि शरीरिणः ॥ ३.३०१.३२ ॥
En este mundo la gloria revive al hombre como una madre; la falta de gloria destruye la vida del ser encarnado incluso mientras vive.
3.301.33
अयंपुराणः श्लोको हि स्वयं गीतो विभावसो ।
धात्रा लोकेश्वर यथा कीर्तिरायुर्नरस्य ह ॥ ३.३०१.३३ ॥
Oh Vibhāvasu, este antiguo verso lo cantó el propio Creador, señor de los mundos: la gloria de un hombre es en verdad su vida.
3.301.34
पुरुषस्य परे लोके कीर्तिरेव परायणम् ।
इह लोके विशुद्धा च कीर्तिरायुर्विवर्धनी ॥ ३.३०१.३४ ॥
Para el hombre en el otro mundo, la gloria es el único refugio supremo; y aquí en este mundo, la gloria pura prolonga la vida.
3.301.35
सोहं शरीरजे दत्त्वा कीर्तिं प्राप्स्यामि शाश्वतीम् ।
दत्त्वा च विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३.३०१.३५ ॥
Así pues, dando lo nacido de mi cuerpo obtendré una gloria eterna, y habiendo dado dones a los brahmanes según la regla.
3.301.36
हुत्वा शरीरं रसंग्रामे कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
विजित्य च परानाजौ यशः प्राप्स्यामि केवलम् ॥ ३.३०१.३६ ॥
Habiendo ofrecido mi cuerpo como oblación en la batalla, habiendo realizado una hazaña sumamente difícil y habiendo vencido a mis enemigos en combate, obtendré solamente la gloria.
3.301.37
भीतानामभयं दत्त्वा संग्रामे जीवितार्थिनाम् ।
वृद्धान्वालान्द्विजातींश्च मोक्षयित्वा महाभयात् ॥ ३.३०१.३७ ॥
Habiendo dado seguridad a los temerosos en la batalla que desean vivir, y habiendo liberado a los ancianos, los niños y los dvijas de un gran peligro.
3.301.38
प्राप्स्यामि परमं लोके यशः स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
जीवितेनापि मे रक्ष्या कीर्तिस्तद्विद्वि मे व्रतम् ॥ ३.३०१.३८ ॥
En este mundo obtendré una fama suprema, que conduce al cielo e inigualable. Mi renombre debe protegerse incluso por encima de la vida; sabe que este es mi voto.
3.301.39
सो हं दत्त्वा मघवते भिक्षामेतामनुत्तमाम् ।
ब्राह्मणच्छद्मिने देव लोके गन्ता परां गतिम् ॥ ३.३०१.३९ ॥
Yo mismo, oh dios, habiendo dado esta limosna inigualable a Maghavan disfrazado de brahmán, iré al destino supremo.