Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 3.301

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

3.301.1

यत्तत्तदा महद्ब्रह्मँल्लोमशो वाक्यमब्रवीत् ।
इन्द्रस्य वचनादेव पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.३०१.१ ॥

ఓ బ్రాహ్మణా, అప్పుడు లోమశుడు ఇంద్రుని మాటప్రకారమే పాండుపుత్రుడైన యుధిష్ఠిరునితో పలికిన ఆ మహత్తరమైన మాట ఏది?

3.301.2

यच्चापि ते भयं तीव्रं न च कीर्तयसे क्वचित् ।
तच्चाप्यपहरिष्यामि धनंजय इतो गते ॥ ३.३०१.२ ॥

నీవు ఎప్పుడూ చెప్పని నీ తీవ్రమైన భయాన్ని కూడా, ధనంజయుడు ఇక్కడినుంచి వెళ్ళినప్పుడు నేను తొలగిస్తాను.

3.301.3

किंनु रतज्जपतांश्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भयम् ।
आसीन्न च स धर्मात्मा कथयामास कस्यचित् ॥ ३.३०१.३ ॥

జపించేవారిలో శ్రేష్ఠుడా, కర్ణుని గురించి ఆ మహా భయం ఏమిటి? ఆ ధర్మాత్ముడు దానిని ఎవరికీ చెప్పలేదు కదా?

3.301.4

अहं ते राजशार्दूल कथयामि कथामिमाम् ।
पृच्छतो भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम ॥ ३.३०१.४ ॥

రాజశార్దూలా, భరతశ్రేష్ఠా, నీవు అడుగుతున్నావు కాబట్టి ఈ కథను నీకు చెబుతాను; నా మాటను శ్రద్ధగా వినుము.

3.301.5

द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रयोदशे ।
पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः ॥ ३.३०१.५ ॥

పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిచి పదమూడవ సంవత్సరం రాగా, పాండవులకు హితం చేయాలనుకున్న ఇంద్రుడు కర్ణుని వద్ద భిక్ష అడగడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

3.301.6

अभिप्रायमथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः ।
कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागतः ॥ ३.३०१.६ ॥

మహేంద్రుని ఉద్దేశ్యాన్ని తెలుసుకుని, మహారాజా, విభావసువు—సూర్యుడు—కుండలాల కోసం కర్ణుని వద్దకు వచ్చాడు.

3.301.7

महार्हे शयने वीरं स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते ।
शयानमतिविश्वस्तं ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ॥ ३.३०१.७ ॥

అమూల్యమైన పడకపై, అసూయ కలిగించే పరుపులతో కప్పబడి, వీరుడు (కర్ణుడు) పడుకుని ఉన్నాడు; పూర్తిగా విశ్వసించినవాడు, బ్రాహ్మణ భక్తుడు, సత్యవాదియైనవాడు.

3.301.8

स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शयामास रश्मिवान् ।
कृपया परयाऽऽविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत ॥ ३.३०१.८ ॥

రాజేంద్రా, భారతా! రాత్రి చివరిలో స్వప్నంలో కిరణవంతుడు (సూర్యుడు) దర్శనమిచ్చాడు; గొప్ప కరుణతోనూ కొడుకుపై ప్రేమతోనూ నిండి.

3.301.9

ब्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगर्द्धिरूपवान् ।
हितार्थमब्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ ३.३०१.९ ॥

వేదజ్ఞుడైన బ్రాహ్మణుడి రూపం ధరించి, యోగశక్తి రూపంలో ఉన్న సూర్యుడు కర్ణుని హితం కోసం, సాంత్వనతో ఈ మాటలు చెప్పాడు.

3.301.10

कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतांवर ।
ब्रुवतोऽद्य महाबाहो सौहृदात्परमं हितम् ॥ ३.३०१.१० ॥

కర్ణా! నా మాటను వినుము, ప్రియ కుమారా, సత్యధారులలో శ్రేష్ఠుడా! మహాబాహూ, ఈ రోజు స్నేహభావంతో పరమ హితాన్ని చెబుతున్నాను.

3.301.11

उपायास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सया ।
ब्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलोपजिहीर्षया ॥ ३.३०१.११ ॥

ఇంద్రుడు పాండవుల హితాన్ని కోరి, బ్రాహ్మణ వేషంతో, కర్ణా, కుండలాలను అపహరించాలనే కోరికతో నీ వద్దకు వస్తాడు.

3.301.12

विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा ।
यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे ॥ ३.३०१.१२ ॥

నీ స్వభావం అతనికి తెలుసు, లోకమంతా కూడా తెలుసు; సజ్జనులు యాచిస్తే నీవు ఇస్తావు, నీవు స్వయంగా యాచించవు అని.

3.301.13

त्वं हि तात ददास्येव ब्राह्मणेभ्यः प्रयाचितम् ।
वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कस्यचित् ॥ ३.३०१.१३ ॥

ప్రియ పుత్రుడా, నీవు బ్రాహ్మణులు అడిగినదంతా తప్పక ఇస్తావు; సంపదగా చెప్పబడేది కానీ, మరేదైనా కానీ ఎవరికీ నిరాకరించవు.

3.301.14

त्वां तु चैवंविधं ज्ञात्वा स्वयं वै पाकशासनः ।
आगन्ता रकुण्डलार्थाय कवचं चैव भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.१४ ॥

నిన్ను ఇలాంటివాడిగా తెలుసుకొని, పాకశాసనుడైన ఇంద్రుడే స్వయంగా కుండలాల కోసం, కవచం కూడా అడగడానికి వస్తాడు.

3.301.15

तस्मै प्रयाचमानाय न देये कुण्डले त्वया ।
अनुनेयः परं शक्त्या श्रेय एतद्धि ते परम् ॥ ३.३०१.१५ ॥

అతడు అడుగుతున్నా నీవు కుండలాలను ఇవ్వకూడదు; నీ శక్తికొద్దీ అతన్ని బాగా సమాధానపరచాలి, ఇదే నీకు అత్యుత్తమ శ్రేయస్సు.

3.301.16

कुण्डलार्थेऽब्रुवंस्तात कारणैर्बहुभिस्त्वया ।
अन्यैर्बहुविधैर्वित्तैः सन्निवार्यः पुनःपुनः ॥ ३.३०१.१६ ॥

ప్రియ పుత్రా, కుండలాల విషయంలో అతడు నీతో అనేక కారణాలు చెబుతాడు; అనేక విధాల ఇతర సంపదలతో అతన్ని పదే పదే నివారించాలి.

3.301.17

रत्नैः स्त्रीभिस्तथा गोभिर्धनैर्बहुविधैरपि ।
निदर्शनैश्च बहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरंदरः ॥ ३.३०१.१७ ॥

రత్నాలు, స్త్రీలు, గోవులు, అనేక విధాల ధనాలు, అనేక నిదర్శనాలతో కూడా, కుండలాలను కోరుకునే పురందరుడు ఇంద్రుడు (నిన్ను ప్రలోభపెట్టడానికి యత్నిస్తాడు).

3.301.18

यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे ।
आयुषः प्रक्षयं गत्वा मृत्योर्वशमुपैष्यसि ॥ ३.३०१.१८ ॥

కర్ణా, నీవు సహజమైన శుభకరమైన కుండలాలను ఇస్తే, ఆయుష్షు క్షీణించి మృత్యువు వశానికి వెళ్తావు.

3.301.19

कवचेन समायुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद ।
अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम ॥ ३.३०१.१९ ॥

ఓ మానదా! కవచం, కుండలాలతో కూడినవాడవై యుద్ధంలో శత్రువులచే వధింపరానివాడవు అవుతావు; ఇది నా మాటని తెలుసుకో.

3.301.20

अमृतादुत्थितं ह्येतदुभयं रत्नसंमितम् ।
तस्माद्रक्ष्यं त्वया कर्ण जीवितं चेत्प्रियं तव ॥ ३.३०१.२० ॥

అమృతం నుండి పుట్టిన ఈ రెండూ రత్నాలతో సమానమైనవి; కాబట్టి కర్ణా, నీకు నీ ప్రాణం ప్రియమైతే నీవు వాటిని కాపాడాలి.

3.301.21

को मामेवं भवान्प्राह दर्शयन्सौहृदं परम् ।
कामया भगवन्ब्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक् ॥ ३.३०१.२१ ॥

అత్యంత స్నేహం చూపుతూ నాతో ఇలా అన్నవారు ఎవరు? భగవాన్, ద్విజ వేషం ధరించిన మీరు ఎవరో దయతో చెప్పండి.

3.301.22

अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शये ।
कुरुष्वैतद्वयो मे त्वमेतच्छ्रेयः परं हि ते ॥ ३.३०१.२२ ॥

ప్రియ పుత్రా, నేను సహస్రాంశుడను (సూర్యుడు); స్నేహంతో నీకు ఇది తెలియజేస్తున్నాను. నా ఈ మాటను చేయి; ఇది నీకు అత్యంత శ్రేయస్కరం.

3.301.23

श्रेय एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः ।
प्रवक्ताऽद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.३०१.२३ ॥

కిరణాల ప్రభువైన సూర్యుడు నాకు ప్రభువు కావడం వల్ల ఇది నాకు పూర్తిగా శ్రేయస్సే; ఇవాళ హితాన్ని కోరి మాట్లాడుతున్న నీవు విను, ఈ నా మాటను కూడా విను.

3.301.24

प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम् ।
न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रियः ॥ ३.३०१.२४ ॥

వరదుడా, నేను మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; ప్రేమతో చెబుతున్నాను; నేను మీకు ప్రియుడనైతే ఈ వ్రతం నుండి నన్ను ఆపకండి.

3.301.25

व्रतं वै मम लोकोऽयं वेत्ति कृत्स्नं विभावसो ।
यथाऽहं द्विजमुख्येभ्यो दद्यां प्राणानपिध्रुवम् ॥ ३.३०१.२५ ॥

ఓ విభావసూ, నా వ్రతాన్ని ఈ లోకం పూర్తిగా తెలుసు; శ్రేష్ఠులైన బ్రాహ్మణులకు నేను నిశ్చయంగా ప్రాణాలనైనా ఇస్తాను.

3.301.26

यद्यागच्छति मां शक्रो ब्राह्मणच्छद्मना वृतः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां खेचरोत्तम भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.२६ ॥

ఓ ఆకాశచారులలో శ్రేష్ఠుడా, పాండుపుత్రుల హితం కోసం ఇంద్రుడు బ్రాహ్మణ వేషంలో నన్ను యాచించడానికి వస్తే—

3.301.27

दास्यामि विबुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
न मे कीर्तिः प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ३.३०१.२७ ॥

ఓ దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, కుండలాలను, ఉత్తమమైన కవచాన్ని నేనిస్తాను; మూడు లోకాలలో విఖ్యాతమైన నా కీర్తి నశించకూడదు.

3.301.28

मद्विधस्यायशस्यं हि न युक्तं प्राणरक्षणम् ।
युक्तं हि यशसा युक्तं मरणं लोकसंमतम् ॥ ३.३०१.२८ ॥

నాలాంటి వాడికి ప్రాణరక్షణ అపకీర్తికరమైనది, తగనిది; యశస్సుతో కూడిన మరణమే యుక్తమైనది, లోకం గౌరవించేది.

3.301.29

सोहमिन्द्राय दास्यामि कुण्डले सह वर्मणा ।
यदि मां बलवृत्रघ्नो भिक्षार्थमुपयास्यति ॥ ३.३०१.२९ ॥

కాబట్టి బలవృత్రహంతకుడైన ఇంద్రుడు భిక్ష కోసం నా దగ్గరకు వస్తే, నేను ఆయనకు కుండలాలు, కవచం రెండూ ఇస్తాను.

3.301.30

हितार्थं पाण्डुपुत्राणां कुण्डले मे प्रयाचितुम् ।
तन्मे कीर्तिकरं लोके तस्याकीर्तिर्भविष्यति ॥ ३.३०१.३० ॥

పాండుపుత్రుల హితం కోసం ఆయన నా కుండలాలను యాచించడం జరిగితే, అది నాకు లోకంలో కీర్తినిస్తుంది; ఆయనకు అపకీర్తి కలుగుతుంది.

3.301.31

वृणोमि कीर्तिं लोके हि जीवितेनापि भानुमन् ।
कीर्तिमानश्नुते स्वर्गं हीनकीर्तिस्तु नश्यति ॥ ३.३०१.३१ ॥

ఓ భానుమంతుడా, ఈ లోకంలో ప్రాణాన్ని అర్పించైనా నేను కీర్తిని వరిస్తాను. కీర్తిమంతుడు స్వర్గాన్ని పొందుతాడు; కీర్తిహీనుడు నశిస్తాడు.

3.301.32

कीर्तिर्हि पुरुषं लोके संजीवयति मातृवत् ।
अकीर्तिर्जीवितं हन्ति जीवतोपि शरीरिणः ॥ ३.३०१.३२ ॥

ఈ లోకంలో కీర్తి మనిషిని తల్లిలా పునరుజ్జీవింపజేస్తుంది; అపకీర్తి జీవించి ఉన్న దేహధారి జీవితాన్ని కూడా నాశనం చేస్తుంది.

3.301.33

अयंपुराणः श्लोको हि स्वयं गीतो विभावसो ।
धात्रा लोकेश्वर यथा कीर्तिरायुर्नरस्य ह ॥ ३.३०१.३३ ॥

ఓ విభావసూ, ఈ పురాతన శ్లోకాన్ని లోకేశ్వరుడైన ధాత స్వయంగా గానం చేశాడు: మనిషి కీర్తియే అతని ఆయుస్సు.

3.301.34

पुरुषस्य परे लोके कीर्तिरेव परायणम् ।
इह लोके विशुद्धा च कीर्तिरायुर्विवर्धनी ॥ ३.३०१.३४ ॥

పరలోకంలో మనిషికి కీర్తియే పరమ ఆశ్రయం; ఈ లోకంలో విశుద్ధమైన కీర్తి అతని ఆయుస్సును పెంచుతుంది.

3.301.35

सोहं शरीरजे दत्त्वा कीर्तिं प्राप्स्यामि शाश्वतीम् ।
दत्त्वा च विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३.३०१.३५ ॥

కాబట్టి నా దేహంలో పుట్టినదాన్ని దానం చేసి నేను శాశ్వత కీర్తిని పొందుతాను; బ్రాహ్మణులకు విధిప్రకారం దానమూ ఇస్తాను.

3.301.36

हुत्वा शरीरं रसंग्रामे कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
विजित्य च परानाजौ यशः प्राप्स्यामि केवलम् ॥ ३.३०१.३६ ॥

యుద్ధంలో శరీరాన్ని హోమంగా అర్పించి, అత్యంత కష్టమైన కర్మ చేసి, యుద్ధంలో శత్రువులను జయించి, నేను కేవలం యశస్సునే పొందుతాను.

3.301.37

भीतानामभयं दत्त्वा संग्रामे जीवितार्थिनाम् ।
वृद्धान्वालान्द्विजातींश्च मोक्षयित्वा महाभयात् ॥ ३.३०१.३७ ॥

యుద్ధంలో భయపడినవారికి, జీవించాలని కోరేవారికి అభయం ఇచ్చి, వృద్ధులను, బాలురను, ద్విజులను గొప్ప భయం నుండి విడిపించి.

3.301.38

प्राप्स्यामि परमं लोके यशः स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
जीवितेनापि मे रक्ष्या कीर्तिस्तद्विद्वि मे व्रतम् ॥ ३.३०१.३८ ॥

ఈ లోకంలో పరమమైన, స్వర్గప్రదమైన, అత్యుత్తమమైన యశస్సును నేను పొందుతాను. ప్రాణం కంటే కూడా నా కీర్తిని కాపాడాలి; అదే నా వ్రతమని తెలుసుకో.

3.301.39

सो हं दत्त्वा मघवते भिक्षामेतामनुत्तमाम् ।
ब्राह्मणच्छद्मिने देव लोके गन्ता परां गतिम् ॥ ३.३०१.३९ ॥

ఆ నేను, ఓ దేవా, ఈ అత్యుత్తమమైన భిక్షను బ్రాహ్మణ వేషధారి మఘవానునకు ఇచ్చి, పరమ గతిని పొందుతాను.