Mahābhārata · Adhyāya 3.301
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.301.1
यत्तत्तदा महद्ब्रह्मँल्लोमशो वाक्यमब्रवीत् ।
इन्द्रस्य वचनादेव पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.३०१.१ ॥
O Brahmane, welches große Wort sprach da Lomaśa auf Indras Geheiß zu Yudhiṣṭhira, dem Sohn Pāṇḍus?
3.301.2
यच्चापि ते भयं तीव्रं न च कीर्तयसे क्वचित् ।
तच्चाप्यपहरिष्यामि धनंजय इतो गते ॥ ३.३०१.२ ॥
Auch die heftige Furcht, die du hast und von der du nie sprichst, werde ich entfernen, wenn Dhanaṃjaya von hier fortgegangen ist.
3.301.3
किंनु रतज्जपतांश्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भयम् ।
आसीन्न च स धर्मात्मा कथयामास कस्यचित् ॥ ३.३०१.३ ॥
O Bester unter den Rezitatoren, was war denn jene große Furcht um Karṇa, die jener Rechtschaffene niemandem mitteilte?
3.301.4
अहं ते राजशार्दूल कथयामि कथामिमाम् ।
पृच्छतो भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम ॥ ३.३०१.४ ॥
Ich werde dir diese Geschichte erzählen, o Tiger unter den Königen, o Bester der Bharatas, da du fragst. Höre aufmerksam auf meine Worte.
3.301.5
द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रयोदशे ।
पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः ॥ ३.३०१.५ ॥
Als zwölf Jahre vergangen waren und das dreizehnte gekommen war, beschloss Śakra, der Wohltäter der Pāṇḍavas, bei Karṇa um eine Gabe zu bitten.
3.301.6
अभिप्रायमथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः ।
कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागतः ॥ ३.३०१.६ ॥
Als Vibhāvasu, die Sonne, die Absicht Mahendras erkannte, o großer König, trat er wegen der Ohrringe zu Karṇa.
3.301.7
महार्हे शयने वीरं स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते ।
शयानमतिविश्वस्तं ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ॥ ३.३०१.७ ॥
Auf einem kostbaren Lager, bedeckt mit beneidenswerten Decken, lag der Held, ganz vertrauensvoll, den Brahmanen ergeben, ein Sprecher der Wahrheit.
3.301.8
स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शयामास रश्मिवान् ।
कृपया परयाऽऽविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत ॥ ३.३०१.८ ॥
O Herr der Könige, o Bhārata, am Ende der Nacht erschien im Traum der Strahlende, von höchstem Mitgefühl und Liebe zu seinem Sohn bewegt.
3.301.9
ब्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगर्द्धिरूपवान् ।
हितार्थमब्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ ३.३०१.९ ॥
Als ein in den Veden kundiger Brahmane erschienen, sprach die Sonne, mit der Gestalt yogischer Kraft begabt, diese Worte zu Karṇa zu seinem Wohl, zunächst besänftigend.
3.301.10
कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतांवर ।
ब्रुवतोऽद्य महाबाहो सौहृदात्परमं हितम् ॥ ३.३०१.१० ॥
Karṇa, höre meine Worte, lieber Sohn, bester derer, die die Wahrheit halten, Starkarmiger: Heute spreche ich aus Freundschaft das höchste Gut zu dir.
3.301.11
उपायास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सया ।
ब्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलोपजिहीर्षया ॥ ३.३०१.११ ॥
Indra, das Wohl der Pāṇḍavas begehrend, wird in Gestalt eines Brahmanen zu dir kommen, Karṇa, mit dem Wunsch, deine Ohrringe zu nehmen.
3.301.12
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा ।
यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे ॥ ३.३०१.१२ ॥
Er kennt deinen Charakter, und die ganze Welt ebenso: Wenn Gute dich bitten, gibst du; du selbst bittest nicht.
3.301.13
त्वं हि तात ददास्येव ब्राह्मणेभ्यः प्रयाचितम् ।
वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कस्यचित् ॥ ३.३०१.१३ ॥
Lieber Sohn, du gibst den Brahmanen gewiss, was sie erbitten, und was Reichtum oder anderes genannt wird, verweigerst du niemandem.
3.301.14
त्वां तु चैवंविधं ज्ञात्वा स्वयं वै पाकशासनः ।
आगन्ता रकुण्डलार्थाय कवचं चैव भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.१४ ॥
Da er dich so kennt, wird Indra, der Bezwinger Pakas, selbst kommen, um um die Ohrringe und auch um den Panzer zu bitten.
3.301.15
तस्मै प्रयाचमानाय न देये कुण्डले त्वया ।
अनुनेयः परं शक्त्या श्रेय एतद्धि ते परम् ॥ ३.३०१.१५ ॥
Auch wenn er bittet, sollst du ihm die Ohrringe nicht geben; mit all deiner Kraft sollst du ihn besänftigen, denn dies ist dein höchstes Gut.
3.301.16
कुण्डलार्थेऽब्रुवंस्तात कारणैर्बहुभिस्त्वया ।
अन्यैर्बहुविधैर्वित्तैः सन्निवार्यः पुनःपुनः ॥ ३.३०१.१६ ॥
Lieber Sohn, wegen der Ohrringe wird er dir mit vielen Gründen zusprechen; mit vielerlei anderen Reichtümern soll er immer wieder abgewehrt werden.
3.301.17
रत्नैः स्त्रीभिस्तथा गोभिर्धनैर्बहुविधैरपि ।
निदर्शनैश्च बहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरंदरः ॥ ३.३०१.१७ ॥
Mit Juwelen, mit Frauen, ebenso mit Kühen, mit vielerlei Reichtum und auch mit vielen Beispielen wird Purandara, der nach den Ohrringen verlangt, dich zu gewinnen suchen.
3.301.18
यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे ।
आयुषः प्रक्षयं गत्वा मृत्योर्वशमुपैष्यसि ॥ ३.३०१.१८ ॥
Wenn du, o Karṇa, deine angeborenen und glückverheißenden Ohrringe hergibst, wirst du dem Verlust des Lebens entgegengehen und in die Macht des Todes geraten.
3.301.19
कवचेन समायुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद ।
अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम ॥ ३.३०१.१९ ॥
O Ehrengeber, mit Rüstung und den Ohrringen ausgestattet, wirst du im Kampf von Feinden unbesiegbar sein; wisse, dies ist mein Wort.
3.301.20
अमृतादुत्थितं ह्येतदुभयं रत्नसंमितम् ।
तस्माद्रक्ष्यं त्वया कर्ण जीवितं चेत्प्रियं तव ॥ ३.३०१.२० ॥
Diese beiden, aus dem Nektar entstanden, sind Juwelen gleich; darum, Karṇa, musst du sie bewahren, wenn dir dein Leben lieb ist.
3.301.21
को मामेवं भवान्प्राह दर्शयन्सौहृदं परम् ।
कामया भगवन्ब्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक् ॥ ३.३०१.२१ ॥
Wer bist du, der du mir so sprichst und höchste Freundschaft zeigst? Sag mir, o Ehrwürdiger, aus Wohlwollen: Wer bist du, der die Gestalt eines Brahmanen trägt?
3.301.22
अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शये ।
कुरुष्वैतद्वयो मे त्वमेतच्छ्रेयः परं हि ते ॥ ३.३०१.२२ ॥
Ich, lieber Sohn, bin der Tausendstrahlige (die Sonne); aus Freundschaft offenbare ich dir dies. Tue dieses mein Wort, denn dies ist für dich das höchste Gut.
3.301.23
श्रेय एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः ।
प्रवक्ताऽद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.३०१.२३ ॥
Für mich, dessen Herr die Sonne ist, der Herr der Strahlen, ist dies in der Tat das höchste Gut. Du, der du heute mein Wohl suchend sprichst, höre, und höre auch dieses mein Wort.
3.301.24
प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम् ।
न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रियः ॥ ३.३०१.२४ ॥
O Gewährer der Gaben, ich flehe dich an und spreche aus Zuneigung: Bin ich dir lieb, so darf ich von diesem Gelübde nicht abgebracht werden.
3.301.25
व्रतं वै मम लोकोऽयं वेत्ति कृत्स्नं विभावसो ।
यथाऽहं द्विजमुख्येभ्यो दद्यां प्राणानपिध्रुवम् ॥ ३.३०१.२५ ॥
O Vibhāvasu, diese Welt kennt mein Gelübde vollständig: dass ich den vornehmsten Brahmanen gewiss sogar mein Leben geben würde.
3.301.26
यद्यागच्छति मां शक्रो ब्राह्मणच्छद्मना वृतः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां खेचरोत्तम भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.२६ ॥
Wenn Śakra in der Gestalt eines Brahmanen zu mir kommt, um zum Wohle der Söhne Pāṇḍus zu betteln, o Bester der Himmelswanderer—
3.301.27
दास्यामि विबुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
न मे कीर्तिः प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ३.३०१.२७ ॥
O Bester der Götter, ich werde die Ohrringe und den vortrefflichen Panzer geben, damit mein in den drei Welten berühmter Ruhm nicht vergehe.
3.301.28
मद्विधस्यायशस्यं हि न युक्तं प्राणरक्षणम् ।
युक्तं हि यशसा युक्तं मरणं लोकसंमतम् ॥ ३.३०१.२८ ॥
Für einen Menschen wie mich ist das Retten des Lebens unehrenhaft und unangemessen; angemessen ist der Tod mit Ruhm, von der Welt gebilligt.
3.301.29
सोहमिन्द्राय दास्यामि कुण्डले सह वर्मणा ।
यदि मां बलवृत्रघ्नो भिक्षार्थमुपयास्यति ॥ ३.३०१.२९ ॥
Wenn also Indra, der starke Bezwinger Vṛtras, zu mir kommt, um Almosen zu erbitten, so werde ich ihm die Ohrringe zusammen mit dem Panzer geben.
3.301.30
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां कुण्डले मे प्रयाचितुम् ।
तन्मे कीर्तिकरं लोके तस्याकीर्तिर्भविष्यति ॥ ३.३०१.३० ॥
Zum Wohle der Söhne Pāṇḍus möge er meine Ohrringe erbitten; das wird mir Ruhm in der Welt bringen, und ihm wird Schande zuteil.
3.301.31
वृणोमि कीर्तिं लोके हि जीवितेनापि भानुमन् ।
कीर्तिमानश्नुते स्वर्गं हीनकीर्तिस्तु नश्यति ॥ ३.३०१.३१ ॥
O Bhānumat, in dieser Welt wähle ich den Ruhm, selbst um den Preis des Lebens. Der Ruhmreiche erlangt den Himmel; wer ohne Ruhm ist, geht zugrunde.
3.301.32
कीर्तिर्हि पुरुषं लोके संजीवयति मातृवत् ।
अकीर्तिर्जीवितं हन्ति जीवतोपि शरीरिणः ॥ ३.३०१.३२ ॥
In dieser Welt belebt der Ruhm den Menschen wie eine Mutter; Ruhmlosigkeit vernichtet das Leben des verkörperten Wesens, selbst während es lebt.
3.301.33
अयंपुराणः श्लोको हि स्वयं गीतो विभावसो ।
धात्रा लोकेश्वर यथा कीर्तिरायुर्नरस्य ह ॥ ३.३०१.३३ ॥
O Vibhāvasu, diesen alten Vers sang der Schöpfer, der Herr der Welten, selbst: Der Ruhm eines Menschen ist wahrlich sein Leben.
3.301.34
पुरुषस्य परे लोके कीर्तिरेव परायणम् ।
इह लोके विशुद्धा च कीर्तिरायुर्विवर्धनी ॥ ३.३०१.३४ ॥
Für den Menschen in der anderen Welt ist der Ruhm allein die höchste Zuflucht; und hier in dieser Welt mehrt reiner Ruhm das Leben.
3.301.35
सोहं शरीरजे दत्त्वा कीर्तिं प्राप्स्यामि शाश्वतीम् ।
दत्त्वा च विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३.३०१.३५ ॥
Daher werde ich, indem ich das gebe, was aus meinem Körper geboren ist, ewigen Ruhm erlangen, und nachdem ich den Brahmanen gemäß der Regel Gaben gegeben habe.
3.301.36
हुत्वा शरीरं रसंग्रामे कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
विजित्य च परानाजौ यशः प्राप्स्यामि केवलम् ॥ ३.३०१.३६ ॥
Nachdem ich meinen Körper im Kampf als Opfergabe dargebracht, eine überaus schwierige Tat vollbracht und meine Feinde im Gefecht besiegt habe, werde ich allein den Ruhm erlangen.
3.301.37
भीतानामभयं दत्त्वा संग्रामे जीवितार्थिनाम् ।
वृद्धान्वालान्द्विजातींश्च मोक्षयित्वा महाभयात् ॥ ३.३०१.३७ ॥
Nachdem ich den Furchtsamen im Kampf, die leben wollen, Sicherheit gewährt und die Alten, die Kinder und die Zweimalgeborenen aus großer Gefahr befreit habe.
3.301.38
प्राप्स्यामि परमं लोके यशः स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
जीवितेनापि मे रक्ष्या कीर्तिस्तद्विद्वि मे व्रतम् ॥ ३.३०१.३८ ॥
In dieser Welt werde ich höchsten, himmelbringenden, unübertroffenen Ruhm erlangen. Mein Ruhm muss selbst über dem Leben bewahrt werden; wisse, dies ist mein Gelübde.
3.301.39
सो हं दत्त्वा मघवते भिक्षामेतामनुत्तमाम् ।
ब्राह्मणच्छद्मिने देव लोके गन्ता परां गतिम् ॥ ३.३०१.३९ ॥
Ich, der ich, o Gott, diese unübertroffene Almosengabe Maghavan in der Gestalt eines Brahmanen gegeben habe, werde den höchsten Pfad erreichen.