மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.301
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.301.1
यत्तत्तदा महद्ब्रह्मँल्लोमशो वाक्यमब्रवीत् ।
इन्द्रस्य वचनादेव पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.३०१.१ ॥
பிராமணரே, அப்போது லோமசர் இந்திரனின் வார்த்தையின்படியே பாண்டுவின் மகன் யுதிஷ்டிரனிடம் சொன்ன அந்த மாபெரும் சொல் என்ன?
3.301.2
यच्चापि ते भयं तीव्रं न च कीर्तयसे क्वचित् ।
तच्चाप्यपहरिष्यामि धनंजय इतो गते ॥ ३.३०१.२ ॥
நீ ஒருபோதும் சொல்லாத உன்னுடைய கடுமையான பயத்தையும், தனஞ்சயன் இங்கிருந்து சென்றபின் நான் நீக்குவேன்.
3.301.3
किंनु रतज्जपतांश्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भयम् ।
आसीन्न च स धर्मात्मा कथयामास कस्यचित् ॥ ३.३०१.३ ॥
ஜபம் செய்வோரில் சிறந்தவரே, கர்ணனைப் பற்றிய அந்தப் பெரும் பயம் என்ன? அந்த தர்மாத்மா அதை யாரிடமும் சொல்லவில்லையே!
3.301.4
अहं ते राजशार्दूल कथयामि कथामिमाम् ।
पृच्छतो भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम ॥ ३.३०१.४ ॥
அரசர்களில் புலியே, பரதர்களில் சிறந்தவனே, நீ கேட்பதால் உனக்கு இந்தக் கதையைச் சொல்கிறேன்; என் சொற்களைக் கவனமாகக் கேள்.
3.301.5
द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रयोदशे ।
पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः ॥ ३.३०१.५ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடந்து பதின்மூன்றாம் ஆண்டு வந்தபோது, பாண்டவர்களின் நலன் விரும்பும் இந்திரன் கர்ணனிடம் பிச்சை கேட்க முனைந்தான்.
3.301.6
अभिप्रायमथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः ।
कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागतः ॥ ३.३०१.६ ॥
மகேந்திரனின் நோக்கத்தை அறிந்த விபாவசு, மகாராஜனே, குண்டலங்களுக்காகக் கர்ணனிடம் வந்தான்; அவன் சூரியன்.
3.301.7
महार्हे शयने वीरं स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते ।
शयानमतिविश्वस्तं ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ॥ ३.३०१.७ ॥
விலைமதிப்பற்ற படுக்கையில், பொறாமைப்படத்தக்க விரிப்புகளால் மூடப்பட்டு, வீரன் (கர்ணன்) படுத்திருந்தான்; முழுதும் நம்பிக்கையுடன், அந்தணர்களிடம் பற்றுள்ளவனாகவும், சத்தியம் பேசுபவனாகவும் இருந்தான்.
3.301.8
स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शयामास रश्मिवान् ।
कृपया परयाऽऽविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत ॥ ३.३०१.८ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, பாரதனே! இரவின் முடிவில் கனவில் கதிரவன் தோன்றினான்; உயர்ந்த கருணையாலும் மகன் மீதான பாசத்தாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டு.
3.301.9
ब्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगर्द्धिरूपवान् ।
हितार्थमब्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ ३.३०१.९ ॥
வேதம் அறிந்த அந்தணனாக வடிவெடுத்து, யோக சக்தியின் வடிவில் இருந்த சூரியன் கர்ணனின் நன்மைக்காக, சமாதானமாகத் தொடங்கி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.301.10
कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतांवर ।
ब्रुवतोऽद्य महाबाहो सौहृदात्परमं हितम् ॥ ३.३०१.१० ॥
கர்ணா! என் வார்த்தையைக் கேள், அன்பு மகனே, சத்தியம் காப்பவர்களில் சிறந்தவனே! மகாபாகுவே, இன்று நட்பின் காரணமாக மிக உயர்ந்த நன்மையைச் சொல்கிறேன்.
3.301.11
उपायास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सया ।
ब्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलोपजिहीर्षया ॥ ३.३०१.११ ॥
இந்திரன் பாண்டவர்களின் நன்மையை விரும்பி, அந்தணன் வேடத்தில், கர்ணா, உன் குண்டலங்களைப் பறிக்கும் விருப்பத்துடன் உன்னிடம் வருவான்.
3.301.12
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा ।
यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे ॥ ३.३०१.१२ ॥
உன் குணம் அவனுக்குத் தெரியும், உலகனைத்தும் அறியும்; நல்லோர் யாசித்தால் நீ கொடுப்பாய், நீயாக யாசிக்க மாட்டாய் என்பதும் தெரியும்.
3.301.13
त्वं हि तात ददास्येव ब्राह्मणेभ्यः प्रयाचितम् ।
वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कस्यचित् ॥ ३.३०१.१३ ॥
அன்பு மகனே, நீ பிராமணர்கள் கேட்பதை அவசியம் கொடுக்கிறாய்; செல்வமென்றோ வேறெதுவென்றோ சொல்லப்படுவதை யாருக்கும் மறுப்பதில்லை.
3.301.14
त्वां तु चैवंविधं ज्ञात्वा स्वयं वै पाकशासनः ।
आगन्ता रकुण्डलार्थाय कवचं चैव भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.१४ ॥
உன்னை இத்தகையவனாக அறிந்து, பாகசாசனனாகிய இந்திரனே தானே குண்டலங்களுக்காகவும் கவசத்தை யாசிக்கவும் வருவான்.
3.301.15
तस्मै प्रयाचमानाय न देये कुण्डले त्वया ।
अनुनेयः परं शक्त्या श्रेय एतद्धि ते परम् ॥ ३.३०१.१५ ॥
யாசித்து வரும் அவனுக்கு நீ குண்டலங்களைக் கொடுக்கக் கூடாது; உன் சக்திக்கேற்ப அவனை நன்கு சமாதானப்படுத்த வேண்டும், ஏனெனில் இதுவே உனக்கு மிகச் சிறந்தது.
3.301.16
कुण्डलार्थेऽब्रुवंस्तात कारणैर्बहुभिस्त्वया ।
अन्यैर्बहुविधैर्वित्तैः सन्निवार्यः पुनःपुनः ॥ ३.३०१.१६ ॥
அன்பு மகனே, குண்டலங்களைப் பற்றி அவன் பல காரணங்களால் உன்னிடம் பேசுவான்; பலவகையான பிற செல்வங்களால் அவனை மீண்டும் மீண்டும் தடுக்க வேண்டும்.
3.301.17
रत्नैः स्त्रीभिस्तथा गोभिर्धनैर्बहुविधैरपि ।
निदर्शनैश्च बहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरंदरः ॥ ३.३०१.१७ ॥
ரத்தினங்கள், பெண்கள், பசுக்கள், பலவகைச் செல்வங்கள், மற்றும் பல உதாரணங்களாலும் குண்டலங்களை விரும்பும் புரந்தரன் இந்திரன் (உன்னை மயக்க முயல்வான்).
3.301.18
यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे ।
आयुषः प्रक्षयं गत्वा मृत्योर्वशमुपैष्यसि ॥ ३.३०१.१८ ॥
கர்ணா, நீ உன் பிறவியிலேயே உள்ள சுபமான குண்டலங்களைக் கொடுத்தால், ஆயுள் குறைந்து மரணத்தின் வசத்திற்குச் செல்வாய்.
3.301.19
कवचेन समायुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद ।
अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम ॥ ३.३०१.१९ ॥
மானதனே! கவசமும் குண்டலங்களும் பொருந்தியவனாய், போரில் பகைவர்களால் கொல்லப்பட முடியாதவனாவாய்; இது என் சொல் என்று அறிவாயாக.
3.301.20
अमृतादुत्थितं ह्येतदुभयं रत्नसंमितम् ।
तस्माद्रक्ष्यं त्वया कर्ण जीवितं चेत्प्रियं तव ॥ ३.३०१.२० ॥
அமுதத்திலிருந்து எழுந்த இவ்விரண்டும் ரத்தினங்களுக்கு ஒத்தவை; ஆகையால், கர்ணா, உன் உயிர் உனக்குப் பிரியமாயின் இவற்றை நீ காக்க வேண்டும்.
3.301.21
को मामेवं भवान्प्राह दर्शयन्सौहृदं परम् ।
कामया भगवन्ब्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक् ॥ ३.३०१.२१ ॥
மிக்க நட்பைக் காட்டி இவ்வாறு என்னிடம் சொன்னவர் யார்? பகவானே, பிராமண வேடம் தரித்த நீர் யார் என்பதை விருப்பத்துடன் சொல்லுங்கள்.
3.301.22
अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शये ।
कुरुष्वैतद्वयो मे त्वमेतच्छ्रेयः परं हि ते ॥ ३.३०१.२२ ॥
அன்பு மகனே, நான் ஆயிரம் கதிரோனாகிய சூரியன்; நட்பினால் உனக்கு இதைக் காட்டுகிறேன். என் இந்த சொல்லைச் செய்; இதுவே உனக்கு மிக்க நன்மை.
3.301.23
श्रेय एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः ।
प्रवक्ताऽद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.३०१.२३ ॥
கதிர்களின் தலைவனாகிய சூரியன் எனக்குப் பிரபுவாக இருக்கும் நிலையில், இது எனக்கு முற்றிலும் நன்மையே; நலம் நாடி இன்று பேசும் நீர் கேளும், இந்த என் சொல்லையும் கேளும்.
3.301.24
प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम् ।
न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रियः ॥ ३.३०१.२४ ॥
வரம் தருபவரே, நான் உம்மை வேண்டுகிறேன்; அன்புடன் சொல்கிறேன்; நான் உமக்குப் பிரியமானவன் என்றால் இந்த விரதத்திலிருந்து என்னைத் தடுக்காதீர்.
3.301.25
व्रतं वै मम लोकोऽयं वेत्ति कृत्स्नं विभावसो ।
यथाऽहं द्विजमुख्येभ्यो दद्यां प्राणानपिध्रुवम् ॥ ३.३०१.२५ ॥
ஓ விபாவசு, என் விரதத்தை இந்த உலகம் முழுமையாக அறியும்; சிறந்த அந்தணர்களுக்கு நான் நிச்சயமாக என் உயிரையும் கொடுப்பேன்.
3.301.26
यद्यागच्छति मां शक्रो ब्राह्मणच्छद्मना वृतः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां खेचरोत्तम भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.२६ ॥
ஓ வானில் சஞ்சரிப்போரில் சிறந்தவனே, பாண்டுவின் மைந்தர்களின் நன்மைக்காக இந்திரன் அந்தணன் வேடத்தில் என்னிடம் யாசிக்க வந்தால்—
3.301.27
दास्यामि विबुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
न मे कीर्तिः प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ३.३०१.२७ ॥
ஓ தேவர்களில் சிறந்தவனே, குண்டலங்களையும் சிறந்த கவசத்தையும் நான் கொடுப்பேன்; மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற என் புகழ் அழியக்கூடாது.
3.301.28
मद्विधस्यायशस्यं हि न युक्तं प्राणरक्षणम् ।
युक्तं हि यशसा युक्तं मरणं लोकसंमतम् ॥ ३.३०१.२८ ॥
என்னைப் போன்றவனுக்கு உயிரைக் காப்பது அவமானகரமானது, தகாதது; புகழுக்கு ஏற்றது உலகம் மதிக்கும் மரணமே.
3.301.29
सोहमिन्द्राय दास्यामि कुण्डले सह वर्मणा ।
यदि मां बलवृत्रघ्नो भिक्षार्थमुपयास्यति ॥ ३.३०१.२९ ॥
ஆகவே நான் இந்திரனுக்கு குண்டலங்களையும் கவசத்தையும் சேர்த்துக் கொடுப்பேன்; பலவான் வறுத்திரனை வென்றவன் பிச்சை கேட்டு என்னிடம் வந்தால்.
3.301.30
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां कुण्डले मे प्रयाचितुम् ।
तन्मे कीर्तिकरं लोके तस्याकीर्तिर्भविष्यति ॥ ३.३०१.३० ॥
பாண்டுவின் மைந்தர்களின் நன்மைக்காக அவன் என் குண்டலங்களை யாசிக்க வேண்டும்; அது எனக்கு உலகில் புகழைத் தரும், அவனுக்கோ அபகீர்த்தி உண்டாகும்.
3.301.31
वृणोमि कीर्तिं लोके हि जीवितेनापि भानुमन् ।
कीर्तिमानश्नुते स्वर्गं हीनकीर्तिस्तु नश्यति ॥ ३.३०१.३१ ॥
ஒளிமிக்கவனே, இவ்வுலகில் உயிரையும் கொடுத்து நான் புகழைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். புகழுடையவன் சொர்க்கத்தை அடைகிறான்; புகழற்றவனோ அழிந்துபோகிறான்.
3.301.32
कीर्तिर्हि पुरुषं लोके संजीवयति मातृवत् ।
अकीर्तिर्जीवितं हन्ति जीवतोपि शरीरिणः ॥ ३.३०१.३२ ॥
இவ்வுலகில் புகழ் ஒருவனை தாயைப் போல உயிர்ப்பிக்கிறது; இகழ் உயிருடன் இருப்பவனின் வாழ்க்கையையும் அழிக்கிறது.
3.301.33
अयंपुराणः श्लोको हि स्वयं गीतो विभावसो ।
धात्रा लोकेश्वर यथा कीर्तिरायुर्नरस्य ह ॥ ३.३०१.३३ ॥
விபாவசுவே, இந்தப் பழைய சுலோகத்தை உலகங்களின் தலைவனான படைப்பாளனே தானே பாடினான்: மனிதனின் புகழே அவனது ஆயுள் ஆகும்.
3.301.34
पुरुषस्य परे लोके कीर्तिरेव परायणम् ।
इह लोके विशुद्धा च कीर्तिरायुर्विवर्धनी ॥ ३.३०१.३४ ॥
மறுலோகத்தில் மனிதனுக்கு புகழே சரணாகும்; இவ்வுலகில் தூய புகழ் அவனது ஆயுளை வளர்க்கிறது.
3.301.35
सोहं शरीरजे दत्त्वा कीर्तिं प्राप्स्यामि शाश्वतीम् ।
दत्त्वा च विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३.३०१.३५ ॥
ஆகவே நான் என் உடலில் பிறந்ததைக் கொடுத்து நிலையான புகழை அடைவேன்; பிராமணர்களுக்கு முறைப்படி தானமும் வழங்குவேன்.
3.301.36
हुत्वा शरीरं रसंग्रामे कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
विजित्य च परानाजौ यशः प्राप्स्यामि केवलम् ॥ ३.३०१.३६ ॥
போர்க்களத்தில் உடலை ஆகுதியாக்கி, மிகக் கடினமான செயலைச் செய்து, எதிரிகளைப் போரில் வென்று, நான் புகழ் ஒன்றையே அடைவேன்.
3.301.37
भीतानामभयं दत्त्वा संग्रामे जीवितार्थिनाम् ।
वृद्धान्वालान्द्विजातींश्च मोक्षयित्वा महाभयात् ॥ ३.३०१.३७ ॥
போரில் அஞ்சுபவர்களுக்கும் உயிர் வேண்டுபவர்களுக்கும் அபயம் அளித்து, முதியவர்களையும் சிறுவர்களையும் பிராமணர்களையும் பெரும் பயத்திலிருந்து விடுவித்து.
3.301.38
प्राप्स्यामि परमं लोके यशः स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
जीवितेनापि मे रक्ष्या कीर्तिस्तद्विद्वि मे व्रतम् ॥ ३.३०१.३८ ॥
இவ்வுலகில் உயர்ந்த, சொர்க்கம் தரும், மிகச்சிறந்த புகழை நான் அடைவேன். உயிரைவிடவும் என் புகழைக் காக்க வேண்டும்; அதுவே என் விரதம் என்று அறிக.
3.301.39
सो हं दत्त्वा मघवते भिक्षामेतामनुत्तमाम् ।
ब्राह्मणच्छद्मिने देव लोके गन्ता परां गतिम् ॥ ३.३०१.३९ ॥
அந்த நான், ஓ தேவா, இந்த மிகச்சிறந்த பிச்சையை பிராமண வேடத்தில் இருக்கும் மகவானுக்கு அளித்து, உயர்ந்த கதியை அடைவேன்.