ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.301
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.301.1
यत्तत्तदा महद्ब्रह्मँल्लोमशो वाक्यमब्रवीत् ।
इन्द्रस्य वचनादेव पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.३०१.१ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେତେବେଳେ ଲୋମଶ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଚନରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଯେଉଁ ମହାନ ବାକ୍ୟ କହିଥିଲେ, ତାହା କ'ଣ ଥିଲା?
3.301.2
यच्चापि ते भयं तीव्रं न च कीर्तयसे क्वचित् ।
तच्चाप्यपहरिष्यामि धनंजय इतो गते ॥ ३.३०१.२ ॥
ତୁମର ଯେଉଁ ତୀବ୍ର ଭୟ, ଯାହା ତୁମେ କଦାପି କୁହ ନାହଁ, ଧନଞ୍ଜୟ ଏଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ ମୁଁ ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରିବି।
3.301.3
किंनु रतज्जपतांश्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भयम् ।
आसीन्न च स धर्मात्मा कथयामास कस्यचित् ॥ ३.३०१.३ ॥
ହେ ଜପକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେବେ କର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟରେ ସେହି ମହାନ ଭୟ କ'ଣ ଥିଲା? ସେଇ ଧର୍ମାତ୍ମା ତାହା କାହାକୁ ବି କହି ନ ଥିଲେ।
3.301.4
अहं ते राजशार्दूल कथयामि कथामिमाम् ।
पृच्छतो भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम ॥ ३.३०१.४ ॥
ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ପଚାରୁଛ ବୋଲି ମୁଁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହୁଛି; ମୋର ବାଣୀକୁ ମନ ଦେଇ ଶୁଣ।
3.301.5
द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रयोदशे ।
पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः ॥ ३.३०१.५ ॥
ବାର ବର୍ଷ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ତେରଶ ବର୍ଷ ଆସିବାବେଳେ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ହିତକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
3.301.6
अभिप्रायमथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः ।
कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागतः ॥ ३.३०१.६ ॥
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟ ଜାଣି, ହେ ମହାରାଜ, ବିଭାବସୁ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) କୁଣ୍ଡଳ ପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
3.301.7
महार्हे शयने वीरं स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते ।
शयानमतिविश्वस्तं ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ॥ ३.३०१.७ ॥
ବହୁମୂଲ୍ୟ ଶଯ୍ୟାରେ, ଈର୍ଷାଯୋଗ୍ୟ ଆସ୍ତରଣରେ ଆବୃତ ହୋଇ ବୀର (କର୍ଣ୍ଣ) ଶୋଇଥିଲେ; ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱସ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ।
3.301.8
स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शयामास रश्मिवान् ।
कृपया परयाऽऽविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत ॥ ३.३०१.८ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଭାରତ! ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ରଶ୍ମିବାନ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ପରମ କରୁଣା ଓ ପୁତ୍ରସ୍ନେହରେ ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇ।
3.301.9
ब्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगर्द्धिरूपवान् ।
हितार्थमब्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ ३.३०१.९ ॥
ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣର ରୂପ ଧରି, ଯୋଗଋଦ୍ଧି ରୂପଧାରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ସାନ୍ତ୍ୱନାପୂର୍ବକ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.301.10
कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतांवर ।
ब्रुवतोऽद्य महाबाहो सौहृदात्परमं हितम् ॥ ३.३०१.१० ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ! ମୋର ବାକ୍ୟ ଶୁଣ, ହେ ତାତ, ସତ୍ୟଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ହେ ମହାବାହୁ, ଆଜି ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟରୁ ପରମ ହିତ କହୁଛି।
3.301.11
उपायास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सया ।
ब्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलोपजिहीर्षया ॥ ३.३०१.११ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ହିତ ଇଚ୍ଛାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଛଦ୍ମବେଶରେ, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, କୁଣ୍ଡଳ ହରଣ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିବେ।
3.301.12
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा ।
यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे ॥ ३.३०१.१२ ॥
ତୁମ ସ୍ୱଭାବ ତାଙ୍କୁ ଜଣା, ଜଗତ ମଧ୍ୟ ଜାଣେ; ସଜ୍ଜନମାନେ ଯାଚିଲେ ତୁମେ ଦିଅ, ତୁମେ ନିଜେ ଯାଚ ନାହଁ।
3.301.13
त्वं हि तात ददास्येव ब्राह्मणेभ्यः प्रयाचितम् ।
वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कस्यचित् ॥ ३.३०१.१३ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ମାଗିଥିବା ବସ୍ତୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦିଅ; ଧନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଯାହା କୁହାଯାଏ, କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁ ନାହଁ।
3.301.14
त्वां तु चैवंविधं ज्ञात्वा स्वयं वै पाकशासनः ।
आगन्ता रकुण्डलार्थाय कवचं चैव भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.१४ ॥
ତୁମକୁ ଏପରି ଜାଣି ପାକଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱୟଂ କୁଣ୍ଡଳ ପାଇଁ ଓ କବଚ ମାଗିବାକୁ ଆସିବେ।
3.301.15
तस्मै प्रयाचमानाय न देये कुण्डले त्वया ।
अनुनेयः परं शक्त्या श्रेय एतद्धि ते परम् ॥ ३.३०१.१५ ॥
ସେ ମାଗିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ କୁଣ୍ଡଳ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତୁମ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ତାକୁ ଭଲରେ ବୁଝାଇ ଶାନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ତୁମର ପରମ କଲ୍ୟାଣ।
3.301.16
कुण्डलार्थेऽब्रुवंस्तात कारणैर्बहुभिस्त्वया ।
अन्यैर्बहुविधैर्वित्तैः सन्निवार्यः पुनःपुनः ॥ ३.३०१.१६ ॥
ହେ ବତ୍ସ, କୁଣ୍ଡଳ ବିଷୟରେ ସେ ତୁମକୁ ଅନେକ କାରଣ ଦେଖାଇ କହିବ; ଅନ୍ୟ ବିବିଧ ଧନ ଦେଇ ତାକୁ ବାରମ୍ବାର ନିବାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
3.301.17
रत्नैः स्त्रीभिस्तथा गोभिर्धनैर्बहुविधैरपि ।
निदर्शनैश्च बहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरंदरः ॥ ३.३०१.१७ ॥
ରତ୍ନ, ସ୍ତ୍ରୀ, ଗାଈ, ବିବିଧ ଧନ ଏବଂ ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳ ଇଚ୍ଛୁକ ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ର (ତୁମକୁ ଭୁଲାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ)।
3.301.18
यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे ।
आयुषः प्रक्षयं गत्वा मृत्योर्वशमुपैष्यसि ॥ ३.३०१.१८ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ଯଦି ତୁମେ ଜନ୍ମଜାତ ଶୁଭ କୁଣ୍ଡଳ ଦିଅ, ତେବେ ଆୟୁଷର କ୍ଷୟ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁର ବଶରେ ଯିବ।
3.301.19
कवचेन समायुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद ।
अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम ॥ ३.३०१.१९ ॥
ହେ ମାନଦ! କବଚ ଓ କୁଣ୍ଡଳରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ରଣରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବଧ୍ୟ ହେବ; ଏହା ମୋର ବଚନ ଜାଣ।
3.301.20
अमृतादुत्थितं ह्येतदुभयं रत्नसंमितम् ।
तस्माद्रक्ष्यं त्वया कर्ण जीवितं चेत्प्रियं तव ॥ ३.३०१.२० ॥
ଅମୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଦୁଇଟି ରତ୍ନ ସଦୃଶ; ତେଣୁ ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମର ଜୀବନ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲେ ତୁମେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
3.301.21
को मामेवं भवान्प्राह दर्शयन्सौहृदं परम् ।
कामया भगवन्ब्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक् ॥ ३.३०१.२१ ॥
ପରମ ସୌହାର୍ଦ୍ଦ ଦେଖାଇ ମୋତେ ଏପରି କହୁଥିବା ଆପଣ କିଏ? ହେ ଭଗବନ୍, ଦ୍ୱିଜବେଶଧାରୀ ଆପଣ କିଏ ତାହା ଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ କହନ୍ତୁ।
3.301.22
अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शये ।
कुरुष्वैतद्वयो मे त्वमेतच्छ्रेयः परं हि ते ॥ ३.३०१.२२ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ମୁଁ ସହସ୍ରାଂଶୁ (ସୂର୍ଯ୍ୟ); ସୌହାର୍ଦ୍ଦରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା ଦେଖାଉଛି। ମୋର ଏହି ବଚନ କର; ଏହା ତୁମର ପରମ କଲ୍ୟାଣ।
3.301.23
श्रेय एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः ।
प्रवक्ताऽद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.३०१.२३ ॥
କିରଣର ଅଧିପତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ସେଥିପାଇଁ ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଲ୍ୟାଣ; ଆଜି ହିତ ଖୋଜି କହୁଥିବା ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୋର ଏହି ବଚନ ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ।
3.301.24
प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम् ।
न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रियः ॥ ३.३०१.२४ ॥
ହେ ବରଦାତା, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି ଏବଂ ସ୍ନେହବଶତଃ କହୁଛି; ମୁଁ ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ, ତେବେ ଏହି ବ୍ରତରୁ ମୋତେ ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
3.301.25
व्रतं वै मम लोकोऽयं वेत्ति कृत्स्नं विभावसो ।
यथाऽहं द्विजमुख्येभ्यो दद्यां प्राणानपिध्रुवम् ॥ ३.३०१.२५ ॥
ହେ ବିଭାବସୁ, ମୋ ବ୍ରତକୁ ଏହି ଜଗତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଦେବି।
3.301.26
यद्यागच्छति मां शक्रो ब्राह्मणच्छद्मना वृतः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां खेचरोत्तम भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.२६ ॥
ହେ ଖେଚରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ଯଦି ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶରେ ମୋ ପାଖକୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଆସନ୍ତି—
3.301.27
दास्यामि विबुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
न मे कीर्तिः प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ३.३०१.२७ ॥
ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଉତ୍ତମ କବଚ ଦେବି; ତିନି ଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ ମୋ କୀର୍ତ୍ତି ଯେପରି ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
3.301.28
मद्विधस्यायशस्यं हि न युक्तं प्राणरक्षणम् ।
युक्तं हि यशसा युक्तं मरणं लोकसंमतम् ॥ ३.३०१.२८ ॥
ମୋ ପରି ଲୋକ ପାଇଁ ପ୍ରାଣରକ୍ଷା ଅପଯଶକର ଓ ଅନୁଚିତ; ଯଶ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁ ହିଁ ଉଚିତ, ଯାହା ଜଗତ ସ୍ୱୀକାର କରେ।
3.301.29
सोहमिन्द्राय दास्यामि कुण्डले सह वर्मणा ।
यदि मां बलवृत्रघ्नो भिक्षार्थमुपयास्यति ॥ ३.३०१.२९ ॥
ତେଣୁ ବଳବାନ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ଉଭୟ ଦେବି।
3.301.30
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां कुण्डले मे प्रयाचितुम् ।
तन्मे कीर्तिकरं लोके तस्याकीर्तिर्भविष्यति ॥ ३.३०१.३० ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ସେ ମୋ କୁଣ୍ଡଳ ମାଗନ୍ତୁ; ତାହା ମୋ ପାଇଁ ଜଗତରେ କୀର୍ତ୍ତିକର ହେବ, ଓ ତାଙ୍କର ଅପକୀର୍ତ୍ତି ହେବ।
3.301.31
वृणोमि कीर्तिं लोके हि जीवितेनापि भानुमन् ।
कीर्तिमानश्नुते स्वर्गं हीनकीर्तिस्तु नश्यति ॥ ३.३०१.३१ ॥
ହେ ଭାନୁମାନ, ଏହି ଲୋକରେ ମୁଁ ଜୀବନ ବିନିମୟରେ ମଧ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ବରଣ କରେ। କୀର୍ତ୍ତିମାନ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରେ, କିନ୍ତୁ କୀର୍ତ୍ତିହୀନ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ।
3.301.32
कीर्तिर्हि पुरुषं लोके संजीवयति मातृवत् ।
अकीर्तिर्जीवितं हन्ति जीवतोपि शरीरिणः ॥ ३.३०१.३२ ॥
ଏହି ଲୋକରେ କୀର୍ତ୍ତି ମନୁଷ୍ୟକୁ ମାତାଙ୍କ ପରି ପୁନର୍ଜୀବିତ କରେ; ଅକୀର୍ତ୍ତି ଜୀବିତ ଦେହଧାରୀର ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ।
3.301.33
अयंपुराणः श्लोको हि स्वयं गीतो विभावसो ।
धात्रा लोकेश्वर यथा कीर्तिरायुर्नरस्य ह ॥ ३.३०१.३३ ॥
ହେ ବିଭାବସୁ, ଏହି ପୁରାଣ ଶ୍ଲୋକକୁ ଲୋକେଶ୍ୱର ଧାତା ସ୍ୱୟଂ ଗାଇଥିଲେ: ମନୁଷ୍ୟର କୀର୍ତ୍ତି ହିଁ ତା'ର ଆୟୁ।
3.301.34
पुरुषस्य परे लोके कीर्तिरेव परायणम् ।
इह लोके विशुद्धा च कीर्तिरायुर्विवर्धनी ॥ ३.३०१.३४ ॥
ପରଲୋକରେ ମନୁଷ୍ୟର ପରମ ଆଶ୍ରୟ କୀର୍ତ୍ତି ହିଁ; ଏହି ଲୋକରେ ବିଶୁଦ୍ଧ କୀର୍ତ୍ତି ତା'ର ଆୟୁ ବଢ଼ାଏ।
3.301.35
सोहं शरीरजे दत्त्वा कीर्तिं प्राप्स्यामि शाश्वतीम् ।
दत्त्वा च विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३.३०१.३५ ॥
ତେଣୁ ମୁଁ ମୋ ଶରୀରରୁ ଜାତ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରି ଶାଶ୍ୱତ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରିବି, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଦେବି।
3.301.36
हुत्वा शरीरं रसंग्रामे कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
विजित्य च परानाजौ यशः प्राप्स्यामि केवलम् ॥ ३.३०१.३६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଶରୀରକୁ ଆହୁତି ଦେଇ, ଅତି ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରି, ରଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିଣି ମୁଁ କେବଳ ଯଶ ଲାଭ କରିବି।
3.301.37
भीतानामभयं दत्त्वा संग्रामे जीवितार्थिनाम् ।
वृद्धान्वालान्द्विजातींश्च मोक्षयित्वा महाभयात् ॥ ३.३०१.३७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀତ ଓ ଜୀବନାକାଂକ୍ଷୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଇ, ବୃଦ୍ଧ, ବାଳକ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ମହାଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରି।
3.301.38
प्राप्स्यामि परमं लोके यशः स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
जीवितेनापि मे रक्ष्या कीर्तिस्तद्विद्वि मे व्रतम् ॥ ३.३०१.३८ ॥
ଏହି ଲୋକରେ ମୁଁ ପରମ, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରଦ, ଅନୁତ୍ତମ ଯଶ ପାଇବି। ଜୀବନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୋ କୀର୍ତ୍ତି ରକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ୍; ତାହା ମୋ ବ୍ରତ ବୋଲି ଜାଣ।
3.301.39
सो हं दत्त्वा मघवते भिक्षामेतामनुत्तमाम् ।
ब्राह्मणच्छद्मिने देव लोके गन्ता परां गतिम् ॥ ३.३०१.३९ ॥
ସେହି ମୁଁ, ହେ ଦେବ, ଏହି ଅନୁତ୍ତମ ଭିକ୍ଷା ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶଧାରୀ ମଘବାନଙ୍କୁ ଦେଇ ପରମ ଗତି ପାଇବି।