Mahābhārata · Adhyāya 3.301
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.301.1
यत्तत्तदा महद्ब्रह्मँल्लोमशो वाक्यमब्रवीत् ।
इन्द्रस्य वचनादेव पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ३.३०१.१ ॥
Ó brâmane, que grande palavra disse então Lomaśa a Yudhiṣṭhira, filho de Pāṇḍu, por ordem de Indra?
3.301.2
यच्चापि ते भयं तीव्रं न च कीर्तयसे क्वचित् ।
तच्चाप्यपहरिष्यामि धनंजय इतो गते ॥ ३.३०१.२ ॥
E também o temor intenso que você tem, do qual nunca fala, eu o afastarei quando Dhanaṃjaya tiver partido daqui.
3.301.3
किंनु रतज्जपतांश्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भयम् ।
आसीन्न च स धर्मात्मा कथयामास कस्यचित् ॥ ३.३०१.३ ॥
Ó melhor dos recitadores, qual era então aquele grande temor em relação a Karṇa, que aquele homem justo a ninguém contou?
3.301.4
अहं ते राजशार्दूल कथयामि कथामिमाम् ।
पृच्छतो भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम ॥ ३.३०१.४ ॥
Eu te contarei esta história, ó tigre entre os reis, ó melhor dos Bharatas, já que perguntas. Escuta atentamente as minhas palavras.
3.301.5
द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रयोदशे ।
पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः ॥ ३.३०१.५ ॥
Quando doze anos haviam passado e chegara o décimo terceiro, Śakra, benfeitor dos Pāṇḍavas, decidiu pedir esmola a Karṇa.
3.301.6
अभिप्रायमथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः ।
कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागतः ॥ ३.३०१.६ ॥
Conhecendo a intenção de Mahendra, ó grande rei, Vibhāvasu — o Sol — aproximou-se de Karṇa por causa dos brincos.
3.301.7
महार्हे शयने वीरं स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते ।
शयानमतिविश्वस्तं ब्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ॥ ३.३०१.७ ॥
Sobre um leito muito precioso, coberto de colchas invejáveis, jazia o herói, plenamente confiante, devoto dos brâmanes, um falante da verdade.
3.301.8
स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शयामास रश्मिवान् ।
कृपया परयाऽऽविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत ॥ ३.३०१.८ ॥
Ó senhor dos reis, ó Bhārata, no fim da noite, em sonho, apareceu o radiante, movido por suprema compaixão e pelo amor ao seu filho.
3.301.9
ब्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगर्द्धिरूपवान् ।
हितार्थमब्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ ३.३०१.९ ॥
Tomando a forma de um brâmane versado nos Vedas, o sol, dotado da forma do poder iogue, disse estas palavras a Karṇa para seu bem, começando com conciliação.
3.301.10
कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतांवर ।
ब्रुवतोऽद्य महाबाहो सौहृदात्परमं हितम् ॥ ३.३०१.१० ॥
Karṇa, ouve as minhas palavras, querido filho, o melhor dos que sustentam a verdade, de braços poderosos: hoje, por amizade, te digo o bem supremo.
3.301.11
उपायास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सया ।
ब्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलोपजिहीर्षया ॥ ३.३०१.११ ॥
Indra, desejando o bem dos Pāṇḍavas, virá a ti, Karṇa, disfarçado de brâmane, desejando tirar-te os brincos.
3.301.12
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा ।
यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे ॥ ३.३०१.१२ ॥
Ele conhece o teu caráter, e o mundo inteiro também: quando os bons te pedem, tu dás; tu mesmo não pedes.
3.301.13
त्वं हि तात ददास्येव ब्राह्मणेभ्यः प्रयाचितम् ।
वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कस्यचित् ॥ ३.३०१.१३ ॥
Querido filho, de fato dás aos brâmanes o que pedem, e o que se chama riqueza ou outra coisa, a ninguém recusas.
3.301.14
त्वां तु चैवंविधं ज्ञात्वा स्वयं वै पाकशासनः ।
आगन्ता रकुण्डलार्थाय कवचं चैव भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.१४ ॥
Sabendo que és assim, o próprio Indra, o castigador de Paka, virá pedir os brincos e também a armadura.
3.301.15
तस्मै प्रयाचमानाय न देये कुण्डले त्वया ।
अनुनेयः परं शक्त्या श्रेय एतद्धि ते परम् ॥ ३.३०१.१५ ॥
Mesmo que ele peça, não lhe deves dar os brincos; com todo o teu poder deves apaziguá-lo, pois isto é o teu maior bem.
3.301.16
कुण्डलार्थेऽब्रुवंस्तात कारणैर्बहुभिस्त्वया ।
अन्यैर्बहुविधैर्वित्तैः सन्निवार्यः पुनःपुनः ॥ ३.३०१.१६ ॥
Querido filho, sobre os brincos ele falará contigo com muitas razões; com diversas outras riquezas deve ser afastado repetidas vezes.
3.301.17
रत्नैः स्त्रीभिस्तथा गोभिर्धनैर्बहुविधैरपि ।
निदर्शनैश्च बहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरंदरः ॥ ३.३०१.१७ ॥
Com joias, com mulheres, igualmente com vacas, com riquezas de muitos tipos e também com muitos exemplos, Purandara, desejoso dos brincos, tentará seduzir-te.
3.301.18
यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे ।
आयुषः प्रक्षयं गत्वा मृत्योर्वशमुपैष्यसि ॥ ३.३०१.१८ ॥
Se deres, ó Karṇa, os teus brincos inatos e auspiciosos, irás à destruição da vida e cairás sob o poder da morte.
3.301.19
कवचेन समायुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद ।
अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम ॥ ३.३०१.१९ ॥
Ó doador de honra, dotado de armadura e dos brincos, serás invulnerável aos inimigos na batalha; sabe que esta é a minha palavra.
3.301.20
अमृतादुत्थितं ह्येतदुभयं रत्नसंमितम् ।
तस्माद्रक्ष्यं त्वया कर्ण जीवितं चेत्प्रियं तव ॥ ३.३०१.२० ॥
Estes dois, surgidos do néctar, são iguais a joias; portanto, Karṇa, se a tua vida te é querida, deves guardá-los.
3.301.21
को मामेवं भवान्प्राह दर्शयन्सौहृदं परम् ।
कामया भगवन्ब्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक् ॥ ३.३०१.२१ ॥
Quem és tu, que, mostrando a mais alta amizade, me falas assim? Dize-me, ó venerável, por desejo: quem és tu, que trazes a forma de um brâmane?
3.301.22
अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शये ।
कुरुष्वैतद्वयो मे त्वमेतच्छ्रेयः परं हि ते ॥ ३.३०१.२२ ॥
Eu, querido filho, sou o de mil raios (o sol); por amizade te revelo isto. Faz esta minha palavra, pois isto é o bem supremo para ti.
3.301.23
श्रेय एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः ।
प्रवक्ताऽद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम ॥ ३.३०१.२३ ॥
Para mim, cujo senhor é o sol, senhor dos raios, isto é de facto o bem supremo. Tu que hoje falas buscando o meu bem, escuta, e escuta também esta minha palavra.
3.301.24
प्रसादये त्वां वरदं प्रणयाच्च ब्रवीम्यहम् ।
न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रियः ॥ ३.३०१.२४ ॥
Ó dispensador de dádivas, suplico-te e falo por afeto: se sou querido para ti, não devo ser dissuadido deste voto.
3.301.25
व्रतं वै मम लोकोऽयं वेत्ति कृत्स्नं विभावसो ।
यथाऽहं द्विजमुख्येभ्यो दद्यां प्राणानपिध्रुवम् ॥ ३.३०१.२५ ॥
Ó Vibhāvasu, este mundo conhece plenamente o meu voto: que certamente daria até a vida aos melhores brâmanes.
3.301.26
यद्यागच्छति मां शक्रो ब्राह्मणच्छद्मना वृतः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां खेचरोत्तम भिक्षितुम् ॥ ३.३०१.२६ ॥
Se Śakra, disfarçado de brâmane, vier a mim mendigar pelo bem dos filhos de Pāṇḍu, ó melhor dos que viajam pelo céu—
3.301.27
दास्यामि विबुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् ।
न मे कीर्तिः प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ३.३०१.२७ ॥
Ó melhor dos deuses, darei os brincos e a excelente armadura, para que a minha fama, renomada nos três mundos, não perca.
3.301.28
मद्विधस्यायशस्यं हि न युक्तं प्राणरक्षणम् ।
युक्तं हि यशसा युक्तं मरणं लोकसंमतम् ॥ ३.३०१.२८ ॥
Para alguém como eu, preservar a vida é desonroso e impróprio; o adequado é a morte com glória, aprovada pelo mundo.
3.301.29
सोहमिन्द्राय दास्यामि कुण्डले सह वर्मणा ।
यदि मां बलवृत्रघ्नो भिक्षार्थमुपयास्यति ॥ ३.३०१.२९ ॥
Assim, se Indra, o forte matador de Vṛtra, vier a mim pedir esmola, eu lhe darei os brincos junto com a armadura.
3.301.30
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां कुण्डले मे प्रयाचितुम् ।
तन्मे कीर्तिकरं लोके तस्याकीर्तिर्भविष्यति ॥ ३.३०१.३० ॥
Pelo bem dos filhos de Pāṇḍu, que ele peça os meus brincos; isso me trará glória no mundo, e a ele, infâmia.
3.301.31
वृणोमि कीर्तिं लोके हि जीवितेनापि भानुमन् ।
कीर्तिमानश्नुते स्वर्गं हीनकीर्तिस्तु नश्यति ॥ ३.३०१.३१ ॥
Ó radiante, neste mundo escolho a glória, mesmo ao preço da vida. O glorioso alcança o céu; o que não tem glória perece.
3.301.32
कीर्तिर्हि पुरुषं लोके संजीवयति मातृवत् ।
अकीर्तिर्जीवितं हन्ति जीवतोपि शरीरिणः ॥ ३.३०१.३२ ॥
Neste mundo a glória revive o homem como uma mãe; a falta de glória destrói a vida do ser encarnado mesmo enquanto ele vive.
3.301.33
अयंपुराणः श्लोको हि स्वयं गीतो विभावसो ।
धात्रा लोकेश्वर यथा कीर्तिरायुर्नरस्य ह ॥ ३.३०१.३३ ॥
Ó Vibhāvasu, este antigo verso foi cantado pelo próprio Criador, senhor dos mundos: a glória de um homem é, de fato, a sua vida.
3.301.34
पुरुषस्य परे लोके कीर्तिरेव परायणम् ।
इह लोके विशुद्धा च कीर्तिरायुर्विवर्धनी ॥ ३.३०१.३४ ॥
Para o homem no outro mundo, a glória é o refúgio supremo; e aqui neste mundo, a glória pura aumenta a vida.
3.301.35
सोहं शरीरजे दत्त्वा कीर्तिं प्राप्स्यामि शाश्वतीम् ।
दत्त्वा च विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३.३०१.३५ ॥
Assim, ao dar o que nasceu do meu corpo, obterei glória eterna, e tendo dado dádivas aos brâmanes conforme a regra.
3.301.36
हुत्वा शरीरं रसंग्रामे कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ।
विजित्य च परानाजौ यशः प्राप्स्यामि केवलम् ॥ ३.३०१.३६ ॥
Tendo oferecido meu corpo como oblação na batalha, tendo realizado um feito muito difícil e vencido meus inimigos em combate, obterei somente a glória.
3.301.37
भीतानामभयं दत्त्वा संग्रामे जीवितार्थिनाम् ।
वृद्धान्वालान्द्विजातींश्च मोक्षयित्वा महाभयात् ॥ ३.३०१.३७ ॥
Tendo dado segurança aos que, na batalha, têm medo e desejam viver, e tendo libertado os velhos, as crianças e os dvijas de grande perigo.
3.301.38
प्राप्स्यामि परमं लोके यशः स्वर्ग्यमनुत्तमम् ।
जीवितेनापि मे रक्ष्या कीर्तिस्तद्विद्वि मे व्रतम् ॥ ३.३०१.३८ ॥
Neste mundo obterei a fama suprema, que leva ao céu e é incomparável. Minha glória deve ser protegida acima até da vida; saiba que este é o meu voto.
3.301.39
सो हं दत्त्वा मघवते भिक्षामेतामनुत्तमाम् ।
ब्राह्मणच्छद्मिने देव लोके गन्ता परां गतिम् ॥ ३.३०१.३९ ॥
Eu mesmo, ó deus, tendo dado esta esmola incomparável a Maghavan disfarçado de brâmane, irei ao destino supremo.