મહાભારત · અધ્યાય 3.307
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.307.1
गते तस्मिन्द्विजश्रेष्ठे कस्मिंश्चित्कालपर्यये ।
चिन्तयामास सा कन्या मन्त्रग्रामबलाबलम् ॥ ३.३०७.१ ॥
તે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ ગયા પછી થોડા સમય બાદ તે કન્યાએ મંત્રસમૂહોના બળ અને દુર્બળતાનો વિચાર કર્યો.
3.307.2
अयं वै कीदृशस्तेन मम दत्तो हमात्मना ।
मन्त्रग्रामो बलं तस्य ज्ञास्ये नातिचिरादिति ॥ ३.३०७.२ ॥
તેણે પોતે મને આપેલો આ મંત્રસમૂહ કેવો છે? તેનું બળ હું થોડા સમયમાં જ જાણી લઈશ, એમ તેણે વિચાર્યું.
3.307.3
एवं संचिन्तयन्ती सा ददर्शर्तुं यदृच्छया ।
व्रीडिता साऽभवद्बाला कन्याभावे रजस्वला ॥ ३.३०७.३ ॥
આ રીતે વિચારતાં તેણે અચાનક પોતાનું ઋતુસ્રાવ જોયું. કન્યાવસ્થામાં જ રજસ્વલા થવાથી તે બાળા શરમાઈ ગઈ.
3.307.4
ततो हर्म्यतलस्था सा महार्हशयनोचिता ।
प्राच्यां दिशि समुद्यन्तं ददर्शादित्यमण्डलम् ॥ ३.३०७.४ ॥
પછી કિંમતી શય્યાની ટેવવાળી તે મહેલના ધાબા પર ઊભી રહીને પૂર્વ દિશામાં ઉદય પામતું સૂર્યમંડળ જોવા લાગી.
3.307.5
तत्र बद्धमनोदृष्टिरभवत्सा सुमध्यमा ।
न चातप्यत रूपेण भानोः सन्ध्यागतस्य सा ॥ ३.३०७.५ ॥
ત્યાં તે પાતળી કમરવાળી સ્ત્રીનું મન અને દૃષ્ટિ તેના પર જ સ્થિર થઈ ગયાં. સંધ્યાએ આવેલા સૂર્યના રૂપથી તે તપી નહીં.
3.307.6
तस्या दृष्टिरभूद्दिव्या साऽपश्यद्दिव्यदर्शनम् ।
आमुक्तकवचं देवं कुण्डलाभ्यां विभूषितम् ॥ ३.३०७.६ ॥
તેની દૃષ્ટિ દિવ્ય બની, અને તેણે કવચ ધારણ કરેલા, કુંડળોથી શોભતા દિવ્યદર્શન દેવને જોયા.
3.307.7
तस्याः कौतूहरलं त्वासीन्मन्त्रं प्रति नराधिप ।
आह्वानमकरोत्साऽथ तस्य देवस्य भामिनी ॥ ३.३०७.७ ॥
હે નરાધિપ, મંત્ર વિશે તેને કુતૂહલ થયું. ત્યારે તે ભામિનીએ તે દેવનું આહ્વાન કર્યું.
3.307.8
प्राणानुपस्पृश्य तदा ह्याजुहाव दिवाकरम् ।
आजगाम ततो राजंस्त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ३.३०७.८ ॥
હે રાજન, તેણીએ પ્રાણોનો સ્પર્શ કરીને ત્યારે દિવાકરનું આહ્વાન કર્યું. પછી ઉતાવળે દિવાકર આવ્યા.
3.307.9
मधुपिङ्गो महाबाहुः कम्बुग्रीवो हसन्निव ।
अङ्गदी बद्धमुकुटो दिशः प्रज्वालयन्निव ॥ ३.३०७.९ ॥
મધ જેવા પીળા રંગના, મહાબાહુ, શંખ જેવી ગરદનવાળા, જાણે હસતા હોય તેમ, અંગદ પહેરેલા, બાંધેલા મુકુટવાળા, જાણે દિશાઓને પ્રજ્વલિત કરતા હોય તેમ.
3.307.10
योगात्कृत्वा द्विधाऽऽत्मानमाजगाम तताप च ।
आबभाषे ततः कुन्तीं साम्ना परमबल्गुना ॥ ३.३०७.१० ॥
યોગથી પોતાને બે રૂપ કરીને તે આવ્યા અને તપ્યા. પછી કુંતીને અત્યંત મધુર વાણીથી બોલ્યા.
3.307.11
आगतोस्मि वशं भद्रे तव मन्त्रबलात्कृतः ।
किं करोमि वशो राज्ञि ब्रूहि कर्ता तदस्मि ते ॥ ३.३०७.११ ॥
હે ભદ્રે, તારા મંત્રબળથી વશ થઈને હું આવ્યો છું. હે રાણી, હું વશવર્તી છું; શું કરું? કહે, હું તારે માટે તે કરનાર છું.
3.307.12
गम्यतां भगवंस्तत्र यत एवागतो ह्यसि ।
कौतूहलात्समाहूतः प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.३०७.१२ ॥
હે ભગવન્, જ્યાંથી આવ્યા છો ત્યાં જ જાઓ. કુતૂહલથી મેં તમને બોલાવ્યા. હે ભગવન્, પ્રસન્ન થાઓ.
3.307.13
गमिष्येऽहं यथा मा त्वं ब्रवीषि तनुमध्यमे ।
न तु देवं समाहूय न्याय्यं प्रेषयितुं वृथा ॥ ३.३०७.१३ ॥
હે પાતળી કમરવાળી, તું કહે છે તેમ હું કરીશ; પણ દેવને બોલાવીને વ્યર્થ પાછા મોકલવા ઉચિત નથી.
3.307.14
तवाभिसन्धि सुभगे रसूर्यात्पुत्रो भवेदिति ।
वीर्येणाप्रतिमो लोके कवची कुण्डलीति च ॥ ३.३०७.१४ ॥
હે સુભગે, તારી ઇચ્છા મુજબ મારાથી એક પુત્ર થશે; તે પરાક્રમમાં જગતમાં અનુપમ, કવચ-કુંડળધારી હશે.
3.307.15
सा त्वमात्मप्रदानं वै कुरुष्व गजगामिनि ।
उत्पत्स्यति हि पुत्रस्ते यथासंकल्पमङ्गने।
अथ गच्छाम्यहं भद्रे त्वया संगम्य सुस्मिते ॥ ३.३०७.१५ ॥
હે ગજગામિની, તું તારી જાતને મને અર્પણ કર; હે અંગને, તારા સંકલ્પ પ્રમાણે તને પુત્ર થશે. હે ભદ્રે, હે સુસ્મિતે, તારી સાથે સંગમ કરીને હવે હું જાઉં છું.
3.307.16
यदि त्वंवचनं नाद्य करिष्यसि मम प्रियम् ।
शप्स्ये कन्येऽन्यथा क्रुद्धो ब्राह्मणं पितरं च ते ॥ ३.३०७.१६ ॥
હે કન્યા, જો તું આજે મારું પ્રિય વચન નહીં કરે, તો ક્રોધે ભરાઈને હું તને, બ્રાહ્મણને અને તારા પિતાને શાપ આપીશ.
3.307.17
त्वत्कृते तान्प्रधक्ष्यामि सर्वानपि न संशयः ।
पितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम् ॥ ३.३०७.१७ ॥
તારા કારણે હું તે સર્વને નિઃસંશય બાળી નાખીશ; તારા તે મૂર્ખ પિતાને પણ, જે તારો આ દોષ જાણતો નથી.
3.307.18
तस् च ब्राह्मणस्याद्य योसौ मन्त्रमदात्तव ।
शीलवृत्तमविज्ञाय धास्यामि विनयं परम् ॥ ३.३०७.१८ ॥
તને મંત્ર આપનાર તે બ્રાહ્મણને, તારા શીલ અને આચરણને ન જાણીને, હું કઠોર શિક્ષા આપીશ.
3.307.19
एते हि विबुधाः सर्वेपुरंदरमुखा दिवि ।
त्वया प्रलब्धं पश्यन्ति स्मयन्त इव मां शुभे ॥ ३.३०७.१९ ॥
હે શુભે, ઇન્દ્ર જેમના આગેવાન છે એવા આ બધા દેવો સ્વર્ગમાં જુએ છે કે તેં મને છેતર્યો છે; હસતા હોય તેમ તેઓ મારી તરફ જુએ છે.
3.307.20
पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि ते ।
पूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम् ॥ ३.३०७.२० ॥
આ દેવગણોને જુઓ. આ દિવ્ય ચક્ષુ મેં પહેલેથી જ તને આપ્યું હતું, જેનાથી તેં મને જોયો છે.
3.307.21
ततोऽपश्यत्रिदशान्राजपुत्री ।
सर्वानव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्।
प्रभावन्तं भानुमन्तं महान्तं ।
यथाऽऽदित्यं रोचमानांस्तथैव ॥ ३.३०७.२१ ॥
ત્યારે તે રાજકુમારીએ પોતપોતાના સ્થાને આકાશમાં ઊભેલા બધા ત્રિદશો જોયા; તેઓ પ્રભાવશાળી, તેજસ્વી, મહાન હતા અને આદિત્યની જેમ ચમકતા હતા.
3.307.22
सा तान्दृष्ट्वा त्रिदशानेव बाला ।
सूर्यं देवी वचनं प्राह भीता।
गच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं ।
कन्याभावाद्दुःख एवापचारः ॥ ३.३०७.२२ ॥
તે દેવોને જોઈને દેવી જેવી તે બાળા ભયભીત થઈને સૂર્યને બોલી: 'હે ગોપતિ, તું તારા વિમાનમાં જા; કન્યા હોવાથી આ મારો અપરાધ, દુઃખ જ છે.'
3.307.23
पिता माता गुरवश्चैवयेऽन्ये ।
देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदाने।
नाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके ।
स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा ॥ ३.३०७.२३ ॥
પિતા, માતા, ગુરુજનો અને બીજા જેઓ છે, તેઓ જ આ દેહના દાન પર સત્તા ધરાવે છે. હું લોકમાં ધર્મનો લોપ નહીં કરું; સ્ત્રીઓનું આચરણ દેહરક્ષણ જ છે.
3.307.24
मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसो ।
बाल्याद्बालेति तत्कृत्वा क्षन्तुमर्हसि मे विभो ॥ ३.३०७.२४ ॥
મંત્રશક્તિ જાણવા માટે મેં તને બોલાવ્યો હતો. હે વિભાવસુ, હે વિભુ, બાલ્યને કારણે મને બાલિકા ગણીને મને ક્ષમા કરવી તને યોગ્ય છે.
3.307.25
बालेति कृत्वाऽनुनयं तवाहं ।
ददानि नान्यानुनयं लभेत।
आत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये ।
शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु ॥ ३.३०७.२५ ॥
તને બાલિકા ગણીને હું તારી વિનંતી સ્વીકારું છું; બીજા કોઈની વિનંતીને હું અવકાશ નહીં આપું. હે કુંતીકન્યા, તારી જાતનું અર્પણ કર; હે ભીરુ, એમ કરવાથી જ તને શાંતિ મળશે.
3.307.26
न चापि गन्तुं युक्तं हि मया मिथ्याकृतेन वै ।
असमेत्य त्वया भीरु मन्त्राहूतेन भामिनि ॥ ३.३०७.२६ ॥
છેતરાયેલો હું પાછો જવો પણ યોગ્ય નથી. હે ભીરુ, હે ભામિની, મંત્રથી બોલાવાયેલો હોવા છતાં તું મને મળ્યા વિના મારું પાછા જવું યોગ્ય નથી.
3.307.27
गमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम् ।
गच्छेयमेव सुश्रोणि गतोऽहं वै निराकृतः।
सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यां तथा शुभे ॥ ३.३०७.२७ ॥
હે નિર્દોષ અંગોવાળી, જગત મારી મજાક ઉડાવશે; હે સુશ્રોણી, તિરસ્કૃત થઈને મારે જવું પડશે. હે શુભે, બધા દેવો સમક્ષ મારે એમ કહેવું પડશે.
3.307.28
सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि माध्शम् ।
विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि न संशय ॥ ३.३०७.२८ ॥
તેથી તું મારી સાથે સંયોગ કર; મારા અંશવાળો પુત્ર તને પ્રાપ્ત થશે. બધા લોકોમાં તું શ્રેષ્ઠ થઈશ, એમાં સંશય નથી.