மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.307
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.307.1
गते तस्मिन्द्विजश्रेष्ठे कस्मिंश्चित्कालपर्यये ।
चिन्तयामास सा कन्या मन्त्रग्रामबलाबलम् ॥ ३.३०७.१ ॥
அந்தச் சிறந்த அந்தணர் சென்ற பின், சிறிது காலம் கழிந்ததும், அந்தக் கன்னி மந்திரக் கூட்டங்களின் வலிமையையும் பலவீனத்தையும் சிந்தித்தாள்.
3.307.2
अयं वै कीदृशस्तेन मम दत्तो हमात्मना ।
मन्त्रग्रामो बलं तस्य ज्ञास्ये नातिचिरादिति ॥ ३.३०७.२ ॥
அவர் தானாக எனக்குக் கொடுத்த இந்த மந்திரக் கூட்டம் எத்தகையது? அதன் வலிமையை நான் சீக்கிரத்திலேயே அறிவேன் என்று எண்ணினாள்.
3.307.3
एवं संचिन्तयन्ती सा ददर्शर्तुं यदृच्छया ।
व्रीडिता साऽभवद्बाला कन्याभावे रजस्वला ॥ ३.३०७.३ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அவள் தற்செயலாகத் தனது மாதவிடாயைக் கண்டாள். கன்னிப் பருவத்திலேயே அவள் வெட்கத்துடன் ரஜஸ்வலையானாள்.
3.307.4
ततो हर्म्यतलस्था सा महार्हशयनोचिता ।
प्राच्यां दिशि समुद्यन्तं ददर्शादित्यमण्डलम् ॥ ३.३०७.४ ॥
பின்னர், மதிப்புமிக்க படுக்கைக்குப் பழகிய அவள், மாளிகையின் மேல் தளத்தில் நின்றபடி கிழக்குத் திசையில் உதித்துக்கொண்டிருந்த சூரியமண்டலத்தைக் கண்டாள்.
3.307.5
तत्र बद्धमनोदृष्टिरभवत्सा सुमध्यमा ।
न चातप्यत रूपेण भानोः सन्ध्यागतस्य सा ॥ ३.३०७.५ ॥
அங்கே அந்த நுண்ணிடைப் பெண்ணின் மனமும் பார்வையும் அதில் நிலைத்தன. சந்தியாகாலத்தில் வந்த சூரியனின் ஒளியால் அவள் வெப்பமடையவில்லை.
3.307.6
तस्या दृष्टिरभूद्दिव्या साऽपश्यद्दिव्यदर्शनम् ।
आमुक्तकवचं देवं कुण्डलाभ्यां विभूषितम् ॥ ३.३०७.६ ॥
அவளுடைய பார்வை தெய்வீகமானது. அவள் கவசம் அணிந்தவரும் குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவருமான தெய்வீகத் தோற்றமுடைய தேவனைக் கண்டாள்.
3.307.7
तस्याः कौतूहरलं त्वासीन्मन्त्रं प्रति नराधिप ।
आह्वानमकरोत्साऽथ तस्य देवस्य भामिनी ॥ ३.३०७.७ ॥
நராதிபா, மந்திரத்தைப் பற்றி அவளுக்கு ஆர்வம் எழுந்தது. அப்போது அந்தப் பெண்மணி அந்தத் தேவனை அழைத்தாள்.
3.307.8
प्राणानुपस्पृश्य तदा ह्याजुहाव दिवाकरम् ।
आजगाम ततो राजंस्त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ३.३०७.८ ॥
அரசே, அவள் பிராணங்களைத் தொட்டு அப்போது சூரியனை அழைத்தாள். பின்னர் விரைந்து வந்த திவாகரன் வந்தான்.
3.307.9
मधुपिङ्गो महाबाहुः कम्बुग्रीवो हसन्निव ।
अङ्गदी बद्धमुकुटो दिशः प्रज्वालयन्निव ॥ ३.३०७.९ ॥
தேன் நிறப் பொன்னிறமும், பெரும் புயங்களும், சங்கு போன்ற கழுத்தும் கொண்டவர், புன்னகைப்பவர் போலவும், அங்கதம் அணிந்து கட்டப்பட்ட மகுடத்துடனும், திசைகளை ஒளிரச் செய்பவர் போலவும் அவர் தோன்றினார்.
3.307.10
योगात्कृत्वा द्विधाऽऽत्मानमाजगाम तताप च ।
आबभाषे ततः कुन्तीं साम्ना परमबल्गुना ॥ ३.३०७.१० ॥
யோகத்தால் தன்னை இரண்டாக்கி அவர் வந்து ஒளிர்ந்தார். பின்னர் குந்தியிடம் மிக இனிய மொழியில் பேசினார்.
3.307.11
आगतोस्मि वशं भद्रे तव मन्त्रबलात्कृतः ।
किं करोमि वशो राज्ञि ब्रूहि कर्ता तदस्मि ते ॥ ३.३०७.११ ॥
மங்களமானவளே, உன் மந்திர வலிமையால் வசப்பட்டு நான் வந்துள்ளேன். அரசியே, நான் உன் வசத்தில் இருக்கிறேன்; என்ன செய்ய வேண்டும்? சொல், நான் உனக்காக அதைச் செய்வேன்.
3.307.12
गम्यतां भगवंस्तत्र यत एवागतो ह्यसि ।
कौतूहलात्समाहूतः प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.३०७.१२ ॥
பகவானே, எங்கிருந்து வந்தீரோ அங்கேயே செல்லுங்கள். ஆர்வத்தால் நான் உங்களை அழைத்தேன். பகவானே, தயை செய்யுங்கள்.
3.307.13
गमिष्येऽहं यथा मा त्वं ब्रवीषि तनुमध्यमे ।
न तु देवं समाहूय न्याय्यं प्रेषयितुं वृथा ॥ ३.३०७.१३ ॥
மெல்லிய இடையுடையவளே, நீ சொல்வது போலவே நான் செய்வேன்; ஆனால் தேவனை அழைத்து வீணாக அனுப்புவது முறையன்று.
3.307.14
तवाभिसन्धि सुभगे रसूर्यात्पुत्रो भवेदिति ।
वीर्येणाप्रतिमो लोके कवची कुण्डलीति च ॥ ३.३०७.१४ ॥
சுபகையே, உன் நோக்கம் என்னால் ஒரு மகன் பிறப்பது; அவன் வீரத்தில் உலகில் ஒப்பற்றவனாகவும், கவசமும் குண்டலமும் அணிந்தவனாகவும் இருப்பான்.
3.307.15
सा त्वमात्मप्रदानं वै कुरुष्व गजगामिनि ।
उत्पत्स्यति हि पुत्रस्ते यथासंकल्पमङ्गने।
अथ गच्छाम्यहं भद्रे त्वया संगम्य सुस्मिते ॥ ३.३०७.१५ ॥
யானை நடையுடையவளே, நீ உன்னையே எனக்கு அர்ப்பணி; அங்கனையே, உன் விருப்பப்படி உன் மகன் பிறப்பான். பின்பு, சுபையே, சிரிக்கும் அழகியே, உன்னோடு கூடி நான் செல்கிறேன்.
3.307.16
यदि त्वंवचनं नाद्य करिष्यसि मम प्रियम् ।
शप्स्ये कन्येऽन्यथा क्रुद्धो ब्राह्मणं पितरं च ते ॥ ३.३०७.१६ ॥
கன்னியே, இன்று நீ என் இனிய சொல்லைச் செய்யாவிட்டால், கோபமுற்று உன்னையும், பிராமணனையும், உன் தந்தையையும் சபிப்பேன்.
3.307.17
त्वत्कृते तान्प्रधक्ष्यामि सर्वानपि न संशयः ।
पितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम् ॥ ३.३०७.१७ ॥
உன் காரணமாக அவர்கள் அனைவரையும் நிச்சயமாக எரித்துவிடுவேன்; உன் மூடத் தந்தையையும், உன் இந்தத் தவறை அறியாதவனையும்.
3.307.18
तस् च ब्राह्मणस्याद्य योसौ मन्त्रमदात्तव ।
शीलवृत्तमविज्ञाय धास्यामि विनयं परम् ॥ ३.३०७.१८ ॥
உனக்கு மந்திரம் அளித்த அந்த பிராமணனையும், உன் ஒழுக்கத்தையும் நடத்தையையும் அறியாமல், நான் அவனுக்கு மிகக் கடுமையான தண்டனையை அளிப்பேன்.
3.307.19
एते हि विबुधाः सर्वेपुरंदरमुखा दिवि ।
त्वया प्रलब्धं पश्यन्ति स्मयन्त इव मां शुभे ॥ ३.३०७.१९ ॥
அழகியே, இந்திரன் முன்னிற்கும் இந்த தேவர்கள் அனைவரும் வானத்தில் இருந்து, நீ என்னை ஏமாற்றியதை பார்க்கிறார்கள்; புன்னகைத்தபடி என்னைப் பார்க்கிறார்கள்.
3.307.20
पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि ते ।
पूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम् ॥ ३.३०७.२० ॥
இந்த தேவர் கூட்டத்தைப் பார். இந்த தெய்வீகக் கண்ணை நான் முன்பே உனக்குக் கொடுத்தேன்; அதனால்தான் நீ என்னைக் காண்கிறாய்.
3.307.21
ततोऽपश्यत्रिदशान्राजपुत्री ।
सर्वानव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्।
प्रभावन्तं भानुमन्तं महान्तं ।
यथाऽऽदित्यं रोचमानांस्तथैव ॥ ३.३०७.२१ ॥
அப்போது அரசகுமாரி தங்கள் தங்கள் இருப்பிடங்களில் வானத்தில் நின்ற அனைத்து முப்பத்து தேவர்களையும் கண்டாள்; அவர்கள் வலிமையும் ஒளியும் பெருமையும் கொண்டவர்களாய், ஆதித்யனைப் போல ஒளிர்ந்தனர்.
3.307.22
सा तान्दृष्ट्वा त्रिदशानेव बाला ।
सूर्यं देवी वचनं प्राह भीता।
गच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं ।
कन्याभावाद्दुःख एवापचारः ॥ ३.३०७.२२ ॥
அந்த தேவர்களைக் கண்டு, தெய்வம் போன்ற அந்தப் பெண் பயந்து சூரியனிடம் சொன்னாள்: 'கோபதியே, நீ உன் விமானத்திற்குச் செல். கன்னியாக இருப்பதால் இது என் குற்றமே, துன்பமே.'
3.307.23
पिता माता गुरवश्चैवयेऽन्ये ।
देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदाने।
नाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके ।
स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा ॥ ३.३०७.२३ ॥
தந்தை, தாய், குருக்கள், பிறரும் இந்த உடலைக் கொடுப்பதில் அதிகாரம் உடையவர்கள். நான் உலகில் தர்மத்தை அழிக்க மாட்டேன்; பெண்களின் நடத்தை என்பது உடலைக் காப்பதே.
3.307.24
मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसो ।
बाल्याद्बालेति तत्कृत्वा क्षन्तुमर्हसि मे विभो ॥ ३.३०७.२४ ॥
மந்திரத்தின் ஆற்றலை அறிய நான் உன்னை அழைத்தேன். ஓ விபாவசு, ஓ விபோ, சிறுமைக் காரணமாக என்னைக் குழந்தை என்று கருதி மன்னிப்பது உனக்குத் தகும்.
3.307.25
बालेति कृत्वाऽनुनयं तवाहं ।
ददानि नान्यानुनयं लभेत।
आत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये ।
शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु ॥ ३.३०७.२५ ॥
சிறுமி என்று கருதி உன் வேண்டுதலை நான் ஏற்கிறேன்; மற்றொருவரின் வேண்டுதலுக்கு நான் இடம் தரமாட்டேன். ஓ குந்தியின் மகளே, உன்னையே அர்ப்பணி; ஓ அச்சமுள்ளவளே, இதனால்தான் உனக்கு அமைதி உண்டாகும்.
3.307.26
न चापि गन्तुं युक्तं हि मया मिथ्याकृतेन वै ।
असमेत्य त्वया भीरु मन्त्राहूतेन भामिनि ॥ ३.३०७.२६ ॥
ஏமாற்றப்பட்டவனாக நான் திரும்புவதும் தகாது. ஓ அச்சமுள்ளவளே, ஓ ஒளிமிக்கவளே, மந்திரத்தால் அழைக்கப்பட்டு நீ என்னைச் சந்திக்காமல் நான் திரும்புவது தகாது.
3.307.27
गमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम् ।
गच्छेयमेव सुश्रोणि गतोऽहं वै निराकृतः।
सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यां तथा शुभे ॥ ३.३०७.२७ ॥
குற்றமற்ற அங்கங்களை உடையவளே, உலகம் என்னை ஏளனம் செய்யும்; ஓ அழகிய இடையுடையவளே, புறக்கணிக்கப்பட்டவனாக நான் போவேன். ஓ மங்களமானவளே, எல்லா தேவர்களிடமும் அவ்வாறே நான் சொல்லவேண்டியிருக்கும்.
3.307.28
सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि माध्शम् ।
विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि न संशय ॥ ३.३०७.२८ ॥
ஆகவே நீ என்னுடன் கூடு; என்னுடைய அம்சம் கொண்ட மகனை நீ பெறுவாய். எல்லா உலகங்களிலும் சிறந்தவளாவாய், இதில் ஐயமில்லை.