Mahābhārata · Adhyāya 3.307
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.307.1
गते तस्मिन्द्विजश्रेष्ठे कस्मिंश्चित्कालपर्यये ।
चिन्तयामास सा कन्या मन्त्रग्रामबलाबलम् ॥ ३.३०७.१ ॥
Depois que aquele melhor dos dvijas partiu, passado algum tempo, a donzela refletiu sobre a força e a fraqueza do conjunto de mantras.
3.307.2
अयं वै कीदृशस्तेन मम दत्तो हमात्मना ।
मन्त्रग्रामो बलं तस्य ज्ञास्ये नातिचिरादिति ॥ ३.३०७.२ ॥
Que tipo de conjunto de mantras é este que ele mesmo me deu? Conhecerei sua força em breve, pensou.
3.307.3
एवं संचिन्तयन्ती सा ददर्शर्तुं यदृच्छया ।
व्रीडिता साऽभवद्बाला कन्याभावे रजस्वला ॥ ३.३०७.३ ॥
Enquanto assim refletia, viu por acaso o seu período menstrual; a jovem, ainda donzela, tornou-se rajasvalā e envergonhou-se.
3.307.4
ततो हर्म्यतलस्था सा महार्हशयनोचिता ।
प्राच्यां दिशि समुद्यन्तं ददर्शादित्यमण्डलम् ॥ ३.३०७.४ ॥
Então ela, de pé no terraço do palácio, acostumada a leitos preciosos, viu o disco do sol erguendo-se na direção do oriente.
3.307.5
तत्र बद्धमनोदृष्टिरभवत्सा सुमध्यमा ।
न चातप्यत रूपेण भानोः सन्ध्यागतस्य सा ॥ ३.३०७.५ ॥
Ali, sua mente e seu olhar fixaram-se nele; e a mulher de cintura esbelta não foi queimada pela beleza do sol, que entrara no crepúsculo.
3.307.6
तस्या दृष्टिरभूद्दिव्या साऽपश्यद्दिव्यदर्शनम् ।
आमुक्तकवचं देवं कुण्डलाभ्यां विभूषितम् ॥ ३.३०७.६ ॥
Sua visão tornou-se divina, e ela viu o deus de aparência divina, revestido de armadura e adornado com brincos.
3.307.7
तस्याः कौतूहरलं त्वासीन्मन्त्रं प्रति नराधिप ।
आह्वानमकरोत्साऽथ तस्य देवस्य भामिनी ॥ ३.३०७.७ ॥
Ó senhor dos homens, nasceu nela a curiosidade pelo mantra. Então aquela mulher radiante invocou aquele deus.
3.307.8
प्राणानुपस्पृश्य तदा ह्याजुहाव दिवाकरम् ।
आजगाम ततो राजंस्त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ३.३०७.८ ॥
Ó rei, então, tocando o seu sopro, invocou Divākara; e então Divākara chegou apressado, ó rei.
3.307.9
मधुपिङ्गो महाबाहुः कम्बुग्रीवो हसन्निव ।
अङ्गदी बद्धमुकुटो दिशः प्रज्वालयन्निव ॥ ३.३०७.९ ॥
De cor dourado como o mel, de braços poderosos, pescoço de concha, como se sorrisse, usando braçadeiras, com a coroa presa, como se iluminasse as direções.
3.307.10
योगात्कृत्वा द्विधाऽऽत्मानमाजगाम तताप च ।
आबभाषे ततः कुन्तीं साम्ना परमबल्गुना ॥ ३.३०७.१० ॥
Tendo-se feito duplo pelo yoga, veio e resplandeceu; depois falou a Kuntī com as palavras mais suaves e agradáveis.
3.307.11
आगतोस्मि वशं भद्रे तव मन्त्रबलात्कृतः ।
किं करोमि वशो राज्ञि ब्रूहि कर्ता तदस्मि ते ॥ ३.३०७.११ ॥
Ó bondosa, vim, subjugado pelo poder do teu mantra. Ó rainha, estou sob o teu domínio; que devo fazer? Diz, eu o farei para ti.
3.307.12
गम्यतां भगवंस्तत्र यत एवागतो ह्यसि ।
कौतूहलात्समाहूतः प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.३०७.१२ ॥
Assim seja, ó bem-aventurado; volta para onde vieste. Por pura curiosidade chamei-te. Sê benevolente, ó bem-aventurado.
3.307.13
गमिष्येऽहं यथा मा त्वं ब्रवीषि तनुमध्यमे ।
न तु देवं समाहूय न्याय्यं प्रेषयितुं वृथा ॥ ३.३०७.१३ ॥
Ó tu, de cintura delgada, farei como dizes; mas não é justo chamar um deus e devolvê-lo em vão.
3.307.14
तवाभिसन्धि सुभगे रसूर्यात्पुत्रो भवेदिति ।
वीर्येणाप्रतिमो लोके कवची कुण्डलीति च ॥ ३.३०७.१४ ॥
Ó tu, afortunada, segundo teu intento nascerá de mim um filho, incomparável em valor no mundo, armado e com brincos.
3.307.15
सा त्वमात्मप्रदानं वै कुरुष्व गजगामिनि ।
उत्पत्स्यति हि पुत्रस्ते यथासंकल्पमङ्गने।
अथ गच्छाम्यहं भद्रे त्वया संगम्य सुस्मिते ॥ ३.३०७.१५ ॥
Ó tu, de andar de elefante, entrega-te a mim; ó mulher, nascer-te-á um filho segundo o teu desejo. Agora, ó auspiciosa e de doce sorriso, unido a ti, parto.
3.307.16
यदि त्वंवचनं नाद्य करिष्यसि मम प्रियम् ।
शप्स्ये कन्येऽन्यथा क्रुद्धो ब्राह्मणं पितरं च ते ॥ ३.३०७.१६ ॥
Ó donzela, se hoje não cumprires a minha palavra agradável, irado amaldiçoar-te-ei, a ti, ao brâmane e a teu pai.
3.307.17
त्वत्कृते तान्प्रधक्ष्यामि सर्वानपि न संशयः ।
पितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम् ॥ ३.३०७.१७ ॥
Por tua causa queimá-los-ei a todos, sem dúvida; e também a teu pai insensato, que não conhece a tua falta.
3.307.18
तस् च ब्राह्मणस्याद्य योसौ मन्त्रमदात्तव ।
शीलवृत्तमविज्ञाय धास्यामि विनयं परम् ॥ ३.३०७.१८ ॥
E àquele brâmane que te deu o mantra, sem conhecer o teu carácter e conduta, imporei a mais alta disciplina.
3.307.19
एते हि विबुधाः सर्वेपुरंदरमुखा दिवि ।
त्वया प्रलब्धं पश्यन्ति स्मयन्त इव मां शुभे ॥ ३.३०७.१९ ॥
Ó auspiciosa, todos estes deuses, tendo Indra à frente, veem no céu que me enganaste, e olham para mim como se sorrissem.
3.307.20
पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि ते ।
पूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम् ॥ ३.३०७.२० ॥
Olha para estas multidões de deuses. Eu já te dei antes este olho divino, com o qual me viste.
3.307.21
ततोऽपश्यत्रिदशान्राजपुत्री ।
सर्वानव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्।
प्रभावन्तं भानुमन्तं महान्तं ।
यथाऽऽदित्यं रोचमानांस्तथैव ॥ ३.३०७.२१ ॥
Então a princesa viu todos os trinta deuses, de pé no céu, cada um em sua morada, poderosos, radiantes e grandes, brilhando como o sol.
3.307.22
सा तान्दृष्ट्वा त्रिदशानेव बाला ।
सूर्यं देवी वचनं प्राह भीता।
गच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं ।
कन्याभावाद्दुःख एवापचारः ॥ ३.३०७.२२ ॥
Ao ver aqueles deuses, a jovem, semelhante a uma deusa, assustada, disse ao sol: 'Ó senhor dos raios, vai ao teu carro. Sendo eu donzela, isto é apenas uma falta e uma dor.'
3.307.23
पिता माता गुरवश्चैवयेऽन्ये ।
देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदाने।
नाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके ।
स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा ॥ ३.३०७.२३ ॥
O pai, a mãe, os mestres e os outros têm poder sobre a entrega deste corpo. Não violarei o dharma no mundo; a conduta das mulheres é a proteção do corpo.
3.307.24
मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसो ।
बाल्याद्बालेति तत्कृत्वा क्षन्तुमर्हसि मे विभो ॥ ३.३०७.२४ ॥
Chamei-te para conhecer o poder do mantra. Ó Vibhāvasu, ó poderoso, é digno de ti perdoar-me, tomando-me como criança por causa da minha infância.
3.307.25
बालेति कृत्वाऽनुनयं तवाहं ।
ददानि नान्यानुनयं लभेत।
आत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये ।
शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु ॥ ३.३०७.२५ ॥
Considerando-te criança, atendo ao teu pedido; a súplica de outra não atenderei. Ó filha de Kuntī, entrega-te; ó tímida, assim a paz será tua.
3.307.26
न चापि गन्तुं युक्तं हि मया मिथ्याकृतेन वै ।
असमेत्य त्वया भीरु मन्त्राहूतेन भामिनि ॥ ३.३०७.२६ ॥
Também não me convém partir, enganado; ó tímida, ó radiante, chamado pelo mantra, não devo ir sem ter-te encontrado.
3.307.27
गमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम् ।
गच्छेयमेव सुश्रोणि गतोऽहं वै निराकृतः।
सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यां तथा शुभे ॥ ३.३०७.२७ ॥
Ó de membros impecáveis, o mundo zombará de mim; ó de ancas formosas, partiria rejeitado. Ó auspiciosa, assim teria eu de falar diante de todos os deuses.
3.307.28
सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि माध्शम् ।
विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि न संशय ॥ ३.३०७.२८ ॥
Por isso, une-te a mim; obterás um filho que é parte de mim, e serás eminente em todos os mundos, sem dúvida.