മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.307
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.307.1
गते तस्मिन्द्विजश्रेष्ठे कस्मिंश्चित्कालपर्यये ।
चिन्तयामास सा कन्या मन्त्रग्रामबलाबलम् ॥ ३.३०७.१ ॥
ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ പോയ ശേഷം, കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കന്യക മന്ത്രസമൂഹങ്ങളുടെ ബലാബലം ചിന്തിച്ചു.
3.307.2
अयं वै कीदृशस्तेन मम दत्तो हमात्मना ।
मन्त्रग्रामो बलं तस्य ज्ञास्ये नातिचिरादिति ॥ ३.३०७.२ ॥
അവൻ തന്നെ എനിക്കു നൽകിയ ഈ മന്ത്രസമൂഹം എങ്ങനെയുള്ളതാണ്? അതിന്റെ ബലം ഞാൻ അധികം വൈകാതെ അറിയും എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു.
3.307.3
एवं संचिन्तयन्ती सा ददर्शर्तुं यदृच्छया ।
व्रीडिता साऽभवद्बाला कन्याभावे रजस्वला ॥ ३.३०७.३ ॥
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിരിക്കവേ അവൾ യാദൃച്ഛികമായി തന്റെ ഋതുമതിത്വം കണ്ടു. കന്യകാവസ്ഥയിൽ തന്നെ രജസ്വലയായ ആ ബാലിക ലജ്ജിച്ചു.
3.307.4
ततो हर्म्यतलस्था सा महार्हशयनोचिता ।
प्राच्यां दिशि समुद्यन्तं ददर्शादित्यमण्डलम् ॥ ३.३०७.४ ॥
പിന്നെ, വിലപിടിച്ച മെത്തയിൽ ശീലിച്ച അവൾ മാളികമുകളിൽ നിന്ന് കിഴക്കെ ദിക്കിൽ ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യമണ്ഡലം കണ്ടു.
3.307.5
तत्र बद्धमनोदृष्टिरभवत्सा सुमध्यमा ।
न चातप्यत रूपेण भानोः सन्ध्यागतस्य सा ॥ ३.३०७.५ ॥
അവിടെ ആ മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ള സ്ത്രീയുടെ മനസ്സും കണ്ണും അതിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിന്നു. സന്ധ്യാവേളയിലെത്തിയ സൂര്യന്റെ രൂപത്താൽ അവൾ പൊള്ളിയില്ല.
3.307.6
तस्या दृष्टिरभूद्दिव्या साऽपश्यद्दिव्यदर्शनम् ।
आमुक्तकवचं देवं कुण्डलाभ्यां विभूषितम् ॥ ३.३०७.६ ॥
അവളുടെ കാഴ്ച ദിവ്യമായി; കവചം ധരിച്ചും കുണ്ഡലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും നിന്ന ദിവ്യരൂപനായ ദേവനെ അവൾ കണ്ടു.
3.307.7
तस्याः कौतूहरलं त्वासीन्मन्त्रं प्रति नराधिप ।
आह्वानमकरोत्साऽथ तस्य देवस्य भामिनी ॥ ३.३०७.७ ॥
നരാധിപാ, മന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് അവൾക്ക് കൗതുകം ഉണ്ടായി. അപ്പോൾ ആ ഭാമിനി ആ ദേവനെ ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
3.307.8
प्राणानुपस्पृश्य तदा ह्याजुहाव दिवाकरम् ।
आजगाम ततो राजंस्त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ३.३०७.८ ॥
രാജാവേ, അവൾ പ്രാണങ്ങളെ സ്പർശിച്ച് അപ്പോൾ ദിവാകരനെ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. അപ്പോൾ വേഗത്തിൽ ദിവാകരൻ വന്നു.
3.307.9
मधुपिङ्गो महाबाहुः कम्बुग्रीवो हसन्निव ।
अङ्गदी बद्धमुकुटो दिशः प्रज्वालयन्निव ॥ ३.३०७.९ ॥
തേൻ നിറമുള്ള, മഹാബാഹുവായ, ശംഖുപോലുള്ള കഴുത്തുള്ള, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അംഗദം അണിഞ്ഞ്, കെട്ടിയ കിരീടത്തോടെ, ദിക്കുകളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.
3.307.10
योगात्कृत्वा द्विधाऽऽत्मानमाजगाम तताप च ।
आबभाषे ततः कुन्तीं साम्ना परमबल्गुना ॥ ३.३०७.१० ॥
യോഗത്താൽ സ്വയം രണ്ടാക്കി അവൻ വന്ന് പ്രകാശിച്ചു. പിന്നെ കുന്തിയോട് അത്യന്തം മധുരമായ വാക്കുകളിൽ സംസാരിച്ചു.
3.307.11
आगतोस्मि वशं भद्रे तव मन्त्रबलात्कृतः ।
किं करोमि वशो राज्ञि ब्रूहि कर्ता तदस्मि ते ॥ ३.३०७.११ ॥
ഭദ്രേ, നിന്റെ മന്ത്രബലത്താൽ വശപ്പെട്ട് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. രാജ്ഞീ, ഞാൻ വശവർത്തിയാണ്; എന്തു ചെയ്യണം? പറയൂ, അത് ഞാൻ നിനക്കായി ചെയ്യാം.
3.307.12
गम्यतां भगवंस्तत्र यत एवागतो ह्यसि ।
कौतूहलात्समाहूतः प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.३०७.१२ ॥
ഭഗവാനേ, എവിടെനിന്നാണോ വന്നത് അവിടേക്ക് തന്നെ പോകൂ. കൗതുകത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചു. ഭഗവാനേ, പ്രസാദിക്കണമേ.
3.307.13
गमिष्येऽहं यथा मा त्वं ब्रवीषि तनुमध्यमे ।
न तु देवं समाहूय न्याय्यं प्रेषयितुं वृथा ॥ ३.३०७.१३ ॥
മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, നീ പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം; എന്നാൽ ദേവനെ വിളിച്ചുവരുത്തി വെറുതെ തിരിച്ചയക്കുന്നത് ന്യായമല്ല.
3.307.14
तवाभिसन्धि सुभगे रसूर्यात्पुत्रो भवेदिति ।
वीर्येणाप्रतिमो लोके कवची कुण्डलीति च ॥ ३.३०७.१४ ॥
ഓ സുഭഗേ, നിന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ എന്നിൽനിന്ന് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും; അവൻ വീര്യത്തിൽ ലോകത്ത് അതുല്യനും കവചവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ചവനുമായിരിക്കും.
3.307.15
सा त्वमात्मप्रदानं वै कुरुष्व गजगामिनि ।
उत्पत्स्यति हि पुत्रस्ते यथासंकल्पमङ्गने।
अथ गच्छाम्यहं भद्रे त्वया संगम्य सुस्मिते ॥ ३.३०७.१५ ॥
ആനയുടെ നടയുള്ളവളേ, നീ നിന്നെ എനിക്ക് അർപ്പിക്കുക; അംഗനേ, നിന്റെ സങ്കല്പംപോലെ നിനക്ക് പുത്രൻ ജനിക്കും. ഭദ്രേ, സുസ്മിതേ, നിന്നുമായി ചേർന്ന് ഞാൻ ഇനി പോകുന്നു.
3.307.16
यदि त्वंवचनं नाद्य करिष्यसि मम प्रियम् ।
शप्स्ये कन्येऽन्यथा क्रुद्धो ब्राह्मणं पितरं च ते ॥ ३.३०७.१६ ॥
കന്യേ, ഇന്ന് നീ എന്റെ പ്രിയവചനം ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, കോപിച്ച് നിന്നെയും ബ്രാഹ്മണനെയും നിന്റെ പിതാവിനെയും ഞാൻ ശപിക്കും.
3.307.17
त्वत्कृते तान्प्रधक्ष्यामि सर्वानपि न संशयः ।
पितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम् ॥ ३.३०७.१७ ॥
നിന്റെ കാരണത്താൽ അവരെല്ലാവരെയും സംശയമില്ലാതെ ഞാൻ ദഹിപ്പിക്കും; നിന്റെ ആ മൂഢനായ പിതാവിനെയും, നിന്റെ ഈ തെറ്ററിയാത്തവനെയും.
3.307.18
तस् च ब्राह्मणस्याद्य योसौ मन्त्रमदात्तव ।
शीलवृत्तमविज्ञाय धास्यामि विनयं परम् ॥ ३.३०७.१८ ॥
നിനക്ക് മന്ത്രം നൽകിയ ആ ബ്രാഹ്മണനെയും, നിന്റെ ശീലവും നടപ്പും അറിയാതെ, ഞാൻ കഠിനശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയനാക്കും.
3.307.19
एते हि विबुधाः सर्वेपुरंदरमुखा दिवि ।
त्वया प्रलब्धं पश्यन्ति स्मयन्त इव मां शुभे ॥ ३.३०७.१९ ॥
ശുഭേ, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിലുള്ള ഈ ദേവന്മാരെല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നീ എന്നെ വഞ്ചിച്ചത് കാണുന്നു; ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ എന്നെ നോക്കുന്നു.
3.307.20
पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि ते ।
पूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम् ॥ ३.३०७.२० ॥
ഈ ദേവഗണങ്ങളെ നോക്കൂ. ഈ ദിവ്യനേത്രം ഞാൻ നിനക്ക് മുൻപേ തന്നിരുന്നു; അതിനാലാണ് നീ എന്നെ കണ്ടത്.
3.307.21
ततोऽपश्यत्रिदशान्राजपुत्री ।
सर्वानव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्।
प्रभावन्तं भानुमन्तं महान्तं ।
यथाऽऽदित्यं रोचमानांस्तथैव ॥ ३.३०७.२१ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജകുമാരി ആകാശത്ത് തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന എല്ലാ ത്രിദശന്മാരെയും കണ്ടു; അവർ ശക്തിയും തേജസ്സും മഹത്വവുമുള്ളവരായി ആദിത്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
3.307.22
सा तान्दृष्ट्वा त्रिदशानेव बाला ।
सूर्यं देवी वचनं प्राह भीता।
गच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं ।
कन्याभावाद्दुःख एवापचारः ॥ ३.३०७.२२ ॥
ആ ദേവന്മാരെ കണ്ട്, ദേവിയെപ്പോലെയുള്ള ആ ബാല ഭയന്ന് സൂര്യനോട് പറഞ്ഞു: 'ഗോപതേ, നീ നിന്റെ വിമാനത്തിലേക്ക് പോകൂ; കന്യകയായതിനാൽ ഇത് എന്റെ അപരാധവും ദുഃഖവും മാത്രമാണ്.'
3.307.23
पिता माता गुरवश्चैवयेऽन्ये ।
देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदाने।
नाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके ।
स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा ॥ ३.३०७.२३ ॥
അച്ഛനും അമ്മയും ഗുരുക്കന്മാരും മറ്റുള്ളവരും ഈ ശരീരം ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ അധികാരമുള്ളവരാണ്. ഞാൻ ലോകത്തിൽ ധർമ്മം ലംഘിക്കില്ല; സ്ത്രീകളുടെ ആചാരം ശരീരരക്ഷയാണ്.
3.307.24
मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसो ।
बाल्याद्बालेति तत्कृत्वा क्षन्तुमर्हसि मे विभो ॥ ३.३०७.२४ ॥
മന്ത്രശക്തി അറിയാനാണ് ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചത്. ഓ വിഭാവസോ, ഓ വിഭോ, ബാല്യംകൊണ്ട് എന്നെ ബാലികയായി കരുതി എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.
3.307.25
बालेति कृत्वाऽनुनयं तवाहं ।
ददानि नान्यानुनयं लभेत।
आत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये ।
शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु ॥ ३.३०७.२५ ॥
നിന്നെ ബാലികയായി കരുതി നിന്റെ അപേക്ഷ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു; മറ്റൊരാളുടെ അപേക്ഷ ഞാൻ നൽകുകയില്ല. ഓ കുന്തിയുടെ പുത്രീ, നിന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുക; ഓ ഭീരൂ, അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിനക്ക് ശാന്തി ലഭിക്കും.
3.307.26
न चापि गन्तुं युक्तं हि मया मिथ्याकृतेन वै ।
असमेत्य त्वया भीरु मन्त्राहूतेन भामिनि ॥ ३.३०७.२६ ॥
വഞ്ചിതനായി മടങ്ങുന്നതും എനിക്ക് യോജിച്ചതല്ല. ഓ ഭീരൂ, ഓ ഭാമിനീ, മന്ത്രത്താൽ വിളിക്കപ്പെട്ട് നീ എന്നെ കാണാതെ ഞാൻ മടങ്ങുന്നത് ഉചിതമല്ല.
3.307.27
गमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम् ।
गच्छेयमेव सुश्रोणि गतोऽहं वै निराकृतः।
सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यां तथा शुभे ॥ ३.३०७.२७ ॥
ഓ കുറ്റമറ്റ അംഗങ്ങളുള്ളവളേ, ലോകം എന്നെ പരിഹസിക്കും; ഓ സുശ്രോണീ, തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി ഞാൻ പോകേണ്ടിവരും. ഓ ശുഭേ, എല്ലാ ദേവന്മാരോടും ഞാൻ അങ്ങനെ പറയേണ്ടിവരും.
3.307.28
सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि माध्शम् ।
विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि न संशय ॥ ३.३०७.२८ ॥
അതിനാൽ നീ എന്നോടു ചേരുക; എന്റെ അംശമുള്ള പുത്രനെ നീ നേടും. എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും നീ ശ്രേഷ്ഠയാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.